ТРИТЕ НАЈБРЗО РАСТЕЧКИ ЕКОНОМИИ ВО ЕУ За Шведска ќе ви текне, но другите две нема да ги погодите
Германија, Франција и Италија бележат раст од само 0,2 проценти во вториот квартал од 2026 година. „Шампионската“ листа на растот не ја предводат најмоќните економии во Европската Унија. Па кој тогаш?
Нешто чудно се случува во eвропската економија во вториот квартал од 2026 година. Додека трите најголеми економии на Европската Унија – Германија, Франција и Италија – едвај забележаа раст од 0,2 проценти, апсолутен шампион е Ирска со импресивни 3,9%. Веднаш зад неа следуваат Литванија со 1,9 и Шведска со 1,7 проценти, покажуваат најновите податоци на Евростат, обработени од Еуроњуз.
Највпечатлив е резултатот на Ирска. Земјата повторно потврди дека е европски центар за големите американски технолошки и фармацевтски компании, како „Епл“, „Гугл“, „Мајкрософт“ и „Фајзер“, чии европски седишта се наоѓаат таму. Нивните инвестиции, извозот и закрепнувањето по послабиот прв квартал го турнаа ирскиот бруто-домашен производ до раст каков што другите членки на ЕУ во моментов можат само да го посакуваат.
Второто место можеби е уште поголемо изненадување. Литванија со раст од 1,9 проценти покажува дека и мала економија може да биде исклучително успешна ако инвестира во продуктивност, дигитализација и индустрии со висока додадена вредност. Балтичката држава последниве години значително ги модернизираше своите производствени капацитети, го зголеми извозот и стана една од најдинамичните економии во регионот.
На третото место е Шведска, која не е членка на еврозоната, но е една од најсилните економии во Европската Унија. Нејзиниот раст од 1,7% се должи на закрепнувањето на домашната потрошувачка, постепеното намалување на инфлацијата и силниот извоз на производи и услуги со висока технолошка вредност. Шведската економија успешно се приспособува на новите услови, потпирајќи се на иновации, конкурентна индустрија и развиен технолошки сектор.
Во исто време, економските гиганти на Европа продолжуваат да тапкаат во место. Германија, Франција и Италија остварија идентичен квартален раст од само 0,2%. Иако избегнаа рецесија, нивните резултати покажуваат дека најголемите економии сè уште тешко го враќаат темпото што го имаа пред енергетската криза и периодот на висока инфлација.
Причините за ваквата стагнација се добро познати. Високите трошоци за енергија и понатаму ја намалуваат конкурентноста на европската индустрија, каматните стапки ги ограничуваат инвестициите, а неизвесноста во светската трговија ги прави компаниите повнимателни. Особено германската автомобилска индустрија и извозно ориентираниот производствен сектор се соочуваат со силен притисок од глобалната конкуренција.
Сликата покажува дека Европа сè повеќе се дели на две групи. Големите економии се борат со структурни проблеми и бавна трансформација, додека помалите држави полесно се приспособуваат на новите технолошки и економски трендови. Благодарение на пофлексибилните политики и насочените инвестиции, тие успеваат побрзо да го зголемат производството и продуктивноста.
И покрај слабите резултати на Германија, Франција и Италија, вкупната економија на Европската Унија и на еврозоната ги надмина очекувањата на аналитичарите. Закрепнувањето на потрошувачката, јавните инвестиции и продолженото вложување во нови технологии придонесоа економската активност да остане позитивна.
Податоците од вториот квартал испраќаат јасна порака: во денешна Европа големината на економијата повеќе не е гаранција за најбрз раст. На врвот се искачуваат земјите што побрзо инвестираат во знаење, технологија и иновации, додека традиционалните индустриски сили сè уште бараат начин да ја вратат својата поранешна динамика.