КАКО ДИЗНИ ГИ ИЗМАМИЛ БОЛНИТЕ ДЕЦА И ЈА УНИШТИЛ ИДЕЈАТА ЗА ФИЛМ ЗА ПЕТАР ПАН Одри Хепберн требало да го игра детето кое не сакало да порасне, а Лоренс Оливие – Капетан Кука

Замислете ја Одри Хепберн во улогата на Петар Пан, момчето кое одбива да порасне, а покрај неа Лоренс Оливие како Капетан Кука. Овој необичен филмски пар навистина бил планиран во 1964 година, но проектот никогаш не бил реализиран. Причината била правната битка околу авторските права на познатата приказна, во која се вмешал и „Дизни“.

Филмот требало да го режира Џорџ Кјукор, познат по остварувањата „Мојата убава госпоѓица“ и „Филаделфиската приказна“. Продуцент требало да биде Мел Ферер, тогашниот сопруг на Хепберн, со кого таа претходно соработувала на филмот „Мојата убава госпоѓица“.

Идејата била да се сними играна верзија на приказната за Петар Пан, која би донела и значителни средства за болницата „Грејт Ормонд стрит“ во Лондон. Токму оваа детска болница ги поседувала правата на драмата на Џејмс Метју Бари, откако писателот во 1929 година ѝ ги подарил.

Зошто „Дизни“ се спротивставил?

Проблемот настанал затоа што „Дизни“ тврдел дека ги поседува правата за филмски адаптации на приказната. Студиото претходно платило 5.000 фунти за правата за анимирана верзија, која премиерно била прикажана во 1953 година.

Неколку години пред планираниот филм со Хепберн, „Дизни“ преговарал и со болницата за правата за играна верзија. Но, договорот не бил окончан на начин што ги задоволувал двете страни, а несогласувањата околу условите и приходите од идните филмски проекти довеле до сериозен конфликт.

Кога дознал дека студиото се противи на новата адаптација, режисерот Џорџ Кјукор бил бесен. Во писмо до претставник на болницата во август 1964 година, тој го критикувал однесувањето на Волт Дизни и сметал дека е недозволиво комерцијалните интереси да се ставаат пред потребите на институција што се грижи за болни деца.

Кјукор верувал дека болницата има морално право да ја искористи приказната за да собере средства за својата работа. Но, правниот спор се одолжувал, а проектот со Хепберн и Оливие постепено пропаднал.

Болницата го добила спорот, но филмот никогаш не бил снимен

Правната битка продолжила и по смртта на Волт Дизни во 1966 година. Дури во 1969 година спорот бил разрешен, при што болницата добила 14.000 фунти отштета и 30.000 фунти за судските трошоци.

До тој момент, меѓутоа, веќе било предоцна за реализација на замислениот филм. Хепберн, Оливие и Кјукор продолжиле со други проекти, а публиката никогаш не добила можност да види како би изгледала оваа необична филмска верзија на „Петар Пан“.

Приказната е особено интересна поради тоа што Хепберн во текот на кариерата се прославила со улоги во филмови како „Празник во Рим“, „Сабрина“, „Појадок кај Тифани“ и „Мојата убава госпоѓица“. Нејзината елеганција и специфичниот актерски израз ја направија една од најпрепознатливите холивудски ѕвезди на 20 век.

Иако никогаш не го облекла костимот на момчето од Недојдија, приказната за пропаднатиот проект останува еден од интересните примери за тоа како споровите околу авторските права можат да спречат реализација на филм што можел да стане класика.