ПОЧИНА МИШО КОВАЧ Замолкна гласот на Далмација, легендата што продаде повеќе од 20 милиони плочи

Легендарниот хрватски пејач Мате Мишо Ковач почина на 85-годишна возраст. Тој зад себе остави кариера долга повеќе од шест децении, незаборавни хитови и музичко наследство што ги поврзуваше генерациите ширум поранешна Југославија.

Ковач е роден на 16 јули 1941 година во Шибеник. Неговата музичка приказна започнала уште во младоста, кога на 16 години решил да се посвети на пеењето. Во 1961 година го поделил првото место на натпреварот „Прв глас на Шибеник“, а како награда избрал сингл од Елвис Присли – музичар кој подоцна ќе има големо влијание врз неговата кариера.

По отслужувањето на воениот рок во Белград, се преселил во Загреб. Таму го привлекол вниманието на музичките продуценти со изведбата на песната „Не можам да престанам да те сакам“ од Реј Чарлс. Во 1964 година потпишал договор со издавачката куќа „Југотон“ и ја снимил својата прва плоча.

Големиот пробив го доживеал во 1969 година со песната „Повеќе нема да се вратиш“, компонирана од Ѓорѓе Новковиќ. Синглот се продал во речиси 190.000 примероци, а со пет плочи продадени во повеќе од 250.000 примероци, Ковач станал најуспешниот изведувач на „Југотон“ таа година.

Врвот на популарноста го достигнал во 1971 година, кога победил на Сплитскиот фестивал со песната „Ќе заплаче зората“. Неговата препознатлива интерпретација, силниот глас и непосредната комуникација со публиката го претвориле во музичка ѕвезда. Во текот на речиси половина век кариера продал повеќе од 20 милиони плочи.

Меѓу песните по кои ќе остане запаметен се „Остана секогаш иста“, „Ако ме оставиш“, „Ти си песната на мојата душа“, „Далматино“, „Сите пеат, јас не слушам“ и „Еден ден живот“. Неговите настапи често се претвораа во заедничко пеење со публиката, а карактеристичните мустаќи, очилата и гестот со крената рака станаа негов заштитен знак.

Неговиот живот, сепак, не бил исполнет само со музички успеси. Во 1971 година за малку ќе загинел во сообраќајна несреќа во близина на Задар. По несреќата ги пуштил мустаќите за да ја прикрие лузната над горната усна.

Најтешкиот удар го доживеал во 1992 година, кога го загубил 16-годишниот син Еди. По семејната трагедија се повлекол од сцената и минувал низ тежок личен период. Во јануари 1999 година, по долгогодишна борба со депресија, се обидел да си го одземе животот, но преживеал.

Подоцна повторно ѝ се вратил на музиката. Снимал нови албуми, настапувал и повторно победил на Сплитскиот фестивал. Песната „Далматино“ од тој период стана една од неговите препознатливи изведби.

Во 2012 година ја добил наградата „Порин“ за животно дело, признание за неговиот огромен придонес во музиката.

Мишо Ковач зад себе остави повеќе од 20 милиони продадени плочи, десетици хитови и кариера што ја одбележа музичката историја на овие простори. Неговите песни продолжуваат да живеат и да се пеат, далеку надвор од границите на Далмација.