СЕ ГРАДАТ АЛТЕРНАТИВИ НА ОРМУСКИОТ ПРОТОК Земјите околу Персискиот Залив градат 7 големи нафтоводи

Земјите од Персискиот Залив, Ирак и Турција забрзано градат алтернативни нафтоводи, гасоводи и транспортни коридори што би ја намалиле зависноста од еден од најважните поморски премини во светот – Ормускиот Проток.

Според проценките на американската инвестициска банка Голдман Сакс, во регионот се планираат или градат 7 големи нафтоводи. До крајот на 2028 година, нивниот вкупен капацитет би можел да достигне дури 14 милиони барели нафта дневно, што одговара на повеќе од 60% од количината транспортирана преку Ормускиот Проток пред војната.

Сепак, експертите предупредуваат дека имплементацијата на овие проекти ќе трае со години и дека првите сериозни резултати ќе бидат видливи дури на крајот од деценијата.

Саудиска Арабија и Обединетите Арапски Емирати со години развиваат нафтоводи што го заобиколуваат Ормускиот Проток.

Саудискиот нафтовод што ги поврзува источните нафтени полиња со пристаништето Јанбу на Црвеното Море може да транспортира до 7 милиони барели дневно. Сепак, извозот преку Црвеното Море сега е загрозен од заканите од јеменските Хути, сојузници на Иран, кои оваа недела објавија поморска блокада на саудиските бродови преку теснецот Баб ел-Мандеб.

И покрај ова, Саудиска Арабија планира да изгради уште еден нафтовод до Јанбу со капацитет од околу 2 милиони барели дневно.

Обединетите Арапски Емирати веќе извезуваат помеѓу 1,5 и 1,8 милиони барели дневно преку цевководот Хабшан-Фуџаира, кој завршува во Индискиот Океан надвор од Персискиот Залив. Државната компанија АДНОК ја забрза изградбата на втор цевковод, кој речиси би го удвоил извозниот капацитет веќе во текот на следната година.

Кувајт, исто така, планира да ја поврзе својата инфраструктура со саудиските и емиратските системи за да ја намали зависноста од Ормускиот Проток.

Оман иако беше изложен на ирански напади, успеа да се етаблира како важен логистички центар за земјите од Персискиот Залив. Преку своите пристаништа Салалах и Дукм, сообраќајот на стоки се зголеми за речиси 67% од почетокот на конфликтот, а владата сега планира дополнително да ги прошири.

Турција има најамбициозни планови, сака да стане главна копнена врска помеѓу Блискиот Исток и Европа.

Анкара, заедно со Ирак, планира нов нафтовод од нафтените полиња Басра до Киркук, од каде што нафтата би се транспортирала до турското пристаниште Џејхан на Медитеранот. Се разгледува и изградбата на гасовод преку кој катарскиот гас би стигнал до Европа без да поминува низ Ормускиот Проток.

И покрај амбициозните планови, бројни предизвици остануваат нерешени.

Ирак продолжува да се соочува со политички тензии меѓу централната влада и Курдистан, проиранските милиции дејствуваат во јужните делови на земјата, а Сирија сè уште не е стабилизирана по долгата граѓанска војна.

Покрај безбедносните проблеми, успехот на проектите ќе бара огромни финансиски инвестиции и хармонизација на царинските и регулаторните правила меѓу земјите од регионот.

Експертите веруваат дека успешната реализација на овие проекти на долг рок би можела целосно да ја промени енергетската карта на Блискиот Исток и да го ослаби стратешкото значење на Ормускиот Проток, но предупредуваат дека за тоа ќе бидат потребни години политичка стабилност и регионална соработка.