МАМУРЛАКОТ СЕ СМЕТА ЗА БОЛЕСТ ВО ОВАА ЗЕМЈА Лекарот може да ви даде боледување, но вашиот шеф не може да поставува прашања
Клучното прашање што го поставува германскиот закон е дали вработениот е способен за работа. Токму оваа логика го привлече вниманието на јавноста во последниве години, особено кога се споменува мамурлак во контекст на боледување.
Утрото по долгата ноќ не мора секогаш да заврши со кафе и стискање заби на вашето биро. Во Германија, земја позната по своите прецизни правила и строга работна етика, прашањето за боледување не зависи од тоа како некој ја поминал претходната вечер, туку од нешто многу поконкретно.
Клучното прашање што го поставува германскиот закон е дали вработениот е способен за работа. Токму оваа логика го привлече вниманието на јавноста во последниве години, особено кога се споменува мамурлак во контекст на боледување.
Мамурлак и боледување
Германскиот систем за боледување се базира на проценка на работната способност, а не на морална или лична одговорност на вработениот. Според сегашните правила, секој вработен кој не е во можност да ја извршува својата работа поради здравствена состојба има право на боледување, под услов оваа состојба да ја потврди лекар. Работодавачот е информиран за периодот на отсуство, но не и за дијагнозата или причината за здравствениот проблем.
Овој пристап стана предмет на поширока дебата по пресудата на Франкфуртскиот регионален суд од 2019 година, во која се наведува дека мамурлакот може да се смета за привремено нарушување на нормалната состојба на телото. Иако одлуката е донесена во контекст на потрошувачкото право и рекламирањето на производи за мамурлак, таа го покрена прашањето како овој феномен се толкува во поширока правна рамка, вклучително и работните односи.
Што всушност вели законот за боледување?
Не постои специфично правило во германското трудово право кое автоматски би го признало мамурлакот како основа за боледување. Наместо тоа, законот јасно наведува дека одлучувачко е дали вработениот е објективно неспособен за работа. Доколку некое лице не е во можност безбедно и ефикасно да ги извршува своите работни задачи поради симптоми како што се силна главоболка, гадење, вртоглавица или нарушена концентрација, лекар може да издаде потврда за привремена неспособност за работа, таканаречена „Krankschreibung“.
Откако ќе се издаде таква потврда, работодавачот е должен да ја прифати. Законот не го обврзува вработениот да ги објасни причините за здравствената состојба, ниту му дава право на работодавачот да бара медицински детали. Ова свесно го оддалечува системот од проценка на вината и се фокусира исклучиво на функционалната способност на вработениот.
Сепак, важно е да се нагласи дека лекарите не издаваат автоматски боледување. Секој случај се проценува индивидуално, а благите симптоми кои не влијаат значително на работниот капацитет не мора нужно да доведат до отворање на боледување. Со други зборови, фактот дека причината за проблемите е консумирањето алкохол не е ниту доволен ниту одлучувачки фактор сам по себе.
Права на вработените и ограничувањата на системот
Вработените во Германија имаат право на континуирана исплата на целосна плата во текот на првите шест недели од боледувањето, под услов тоа да е медицински оправдано. По овој период, надоместокот го презема здравственото осигурување. Работодавците, од друга страна, имаат право да ја оспорат важноста на боледувањето во исклучителни ситуации, но само преку законски пропишани механизми и со сериозни основи за сомнеж.
Во пракса, ова значи дека мамурлакот може, но и не мора да биде причина за останување дома. Сè зависи од здравствената состојба на вработениот тој ден и проценката на лекарот. Германскиот правен систем, според тоа, испраќа јасна порака: работата не се мери според намерите и моралните проценки, туку според способноста за работа без ризик за себе и за другите.