РУСИЈА ЈА ЛАНСИРАШЕ „ПОДМОРНИЦАТА НА СУДНИОТ ДЕН“ Хабаровск може да носи до 6 нуклеарни торпеда Посејдон

Најновата руска подморница тивко исплови на своето прво патување минатата недела. Кога „Хабаровск“ го напушти пристаништето Северодвинск за тестирање во Белото Море, нејзиниот пат беше внимателно следен од аналитичарите и секако, од странските разузнавачки служби, објави „Телеграф“.

Подморницата од 10.000 тони е наменски изградена да носи до шест нуклеарни торпеда „Посејдон“, најновото оружје во рускиот арсенал, познато како „оружје за судниот ден“.

Руските медиуми известуваат дека автономните уреди имаат свои нуклеарни реактори. Откако ќе бидат лансирани на отворено море, тие тивко се движат кон својата цел и ја активираат својата боева глава под вода. Експлозијата е разорна и може да предизвика моќно цунами. Се проценува дека имаат дострел од повеќе од 9.600 километри и можат да нурнат до длабочина од 1.000 метри.

Во последните денови, пропагандистите во Москва го повикуваат Владимир Путин да го користи „Посејдон“ против Велика Британија. Ова, според нив, би бил одговор на одлуката на Лондон да испрати беспилотни летала во Украина што се користат за напади длабоко на руска територија.

– Дајте им на Британците три дена да научат да дишат под вода, а потоа удирајте ги со Посејдон – рече Владимир Соловјов, презентер на руската државна телевизија.

Овие пораки се совпаднаа со тестирањето на „Хабаровск“, по што следеше изјава од руската амбасада дека Лондон ќе плати „повисока цена“ колку повеќе помош ќе испрати во Киев.

Британскиот премиер Енди Бернам го отфрли предупредувањето и нагласи дека Велика Британија останува сигурен сојузник на Украина. Иако Посејдон се смета за опасно и веродостојно оружје, експертите проценуваат дека има мали шанси Москва всушност да го употреби.

Д-р Ричард Коноли, експерт за руска одбранбена политика од Воениот институт Руси, смета дека треба да се праша до кого биле упатени овие пораки.

 

– Посејдон е, можеме да кажеме, „ексклузивна“ способност. Не е масовно произведена и е дизајнирана за најлошото можно сценарио. Доколку го сторат она што го предлагаат руските ТВ водители, ќе се соочат со одмазда од британскиот нуклеарен систем „Тридент“. Затоа нема да го сторат тоа, бидејќи ја знаат цената – објаснува Коноли.

Нуклеарното торпедо „Посејдон“ е долго 24 метри. Носи нуклеарна боева глава од два мегатони, што е 130 пати помоќна од атомската бомба фрлена врз Хирошима. Неговиот сопствен нуклеарен реактор му овозможува неограничен дострел и користи млазен погон за движење.

🇷🇺 RUSSIA’S POSEIDON SUBMARINE ENTERS SEA TRIALS

Russia’s Project 09851 Khabarovsk, the first submarine designed from the outset to operate the Poseidon nuclear powered underwater drone, appears to have begun factory sea trials after leaving Severodvinsk on August 17.

The move… pic.twitter.com/4bOFRTbtUk

— Defense Intelligence (@DI313_) August 19, 2026

Идејата за „Посејдон“ датира од 1950-тите, кога советските научници бараа начин да ја заобиколат американската одбрана. Планот беше да се достави водородна бомба до американскиот брег и да се детонира за да се предизвика цунами што ќе уништи градови или поморски бази. Советските планери на крајот ја отфрлија идејата како непрактична. Воените команданти се сомневаа дека можат да се приближат доволно до брегот, а во тоа време не беше можно да се инсталира нуклеарен реактор во торпедо, па затоа дострелот беше ограничен на 30 до 50 километри.

Концептот беше оживеан во раните 2000-ти поради загриженоста на Русија дека САД развиваат антибалистички ракетни системи што би можеле да ги неутрализираат нивните интерконтинентални балистички ракети. Како одговор, Русија го разви Посејдон и крстосувачката ракета со нуклеарен погон Скајфол. Втората беше дизајнирана да лета над Јужниот Пол за да ја избегне американската одбрана и да обезбеди можност за втор удар.

Русија досега објави планови за најмалку 30 торпеда Посејдон и четири подморници-носачи. Сепак, се верува дека досега започнала изградбата само на „Хабаровск“. Постарата подморница „Белгород“ е исто така пренаменета за да го носи оружјето, кое во НАТО ја носи ознаката „Канјон“.

Во теорија, скриена подморница би можела да го лансира Посејдон, кој автономно и бавно би се движел кон својата цел како комбинација од дрон и ракета. Неговата нуклеарна моќ значи дека може да покрие речиси секое растојание, а „Хабаровск“ би можел да го лансира неколку недели однапред, објаснува Вилијам Алберк, поранешен службеник за контрола на оружјето на НАТО и на американската влада.

– Системот би можел да биде притаен, а потоа да дејствува како идеално оружје за втор удар. Тоа е исто така одлично оружје за прв удар, и тие можат да стават боева глава врз него со која било јачина – додава Алберк.

Најверојатните цели би биле американските, британските или француските подморнички бази. Но, Посејдон не е само оружје, туку е и дипломатска и психолошка алатка со која Москва врши притисок врз Западот.

– Целта е да се одвојат САД од нивните европски сојузници . На почетокот на кризата, Русите би можеле да ги лансираат и да кажат: „Сега се во морето. Ако САД се вклучат во конфликтот, ќе ги таргетираме вашите подморнички бази. Доколку Русија навистина се закани дека ќе ги нападне нашите бази, едноставно би можеле да испратиме подморници на море. Потоа ние би им одговориле: „Добро, дали ќе ја таргетирате нашата територија? Ќе го сметаме тоа за прв удар и ќе ве уништиме. Тоа би бил лесен начин да се побие нивниот блеф – вели Алберк.

Тој верува дека ова би била и „стратегија со екстремен висок ризик“ за Москва, бидејќи дури и лансирањето на Посејдон, дури и ако само чека во подготовка, би се сметало за прв удар според Член 51 од Повелбата на ОН.

Нападот би се одвивал во три фази. Прво, подморницата-носач, како „Хабаровск“, испукува до шест торпеда од цевка во предниот дел. Во втората фаза, нуклеарниот реактор на Посејдон ја презема контролата. Торпедото автономно се движи низ океанот за да ги избегне сонарните мрежи на НАТО, а потоа нагло забрзува во последната фаза. Во третата фаза, по достигнувањето на својата цел – крајбрежен град или група носачи на авиони – ја детонира својата нуклеарна боева глава, која го уништува непосредното подрачје и предизвикува цунами.

Експертите дебатираат за вистинската ефикасност на Посејдон. На пример, нуклеарната крстосувачка ракета Скајфол, која аналитичарите ја нарекоа „летачки Чернобил“, се покажа како лесна за откривање поради нејзиниот термички потпис и трагата од зрачење што ја остава неговиот незаштитен реактор.

Алберк истакнува дека не е јасно дали Посејдон има исти слабости. При поголеми брзини, турбуленцијата што ја создава во водата може да се открие од сонар на НАТО, фрегати или од авиони.

– Можеби е добро заштитен и тешко се открива, како нуклеарна инсталација на подморница. Но, ако имаше нешто како Скајфол, би можел да остави голем отпечаток. Едноставно не знаеме – вели Алберк.

Дел од вредноста на Посејдон за Русија лежи во трошоците што би им ги наметнал на Соединетите Амрикански Држави и на НАТО доколку одлучат да се подготват за одбрана. Сепак, експертите предупредуваат дека ова носи ризик од понатамошно поттикнување на трката во вооружување.

– Во моментов сме во многу опасна ситуација. Можеби не се согласуваме со Русија и нејзината безбедносна визија, но сосема друго е да се каже дека ескалацијата едноставно мора да продолжи – вели Коноли.

Тој смета дека можеби е подобро да се прифати дека огромните суми потребни за целосна заштита од Посејдон не вредат.

– Би потрошиле огромна сума пари за одбрана од нешто што ќе се користи само кога веќе сте во нуклеарна војна. И тогаш секако ќе нè нема – заклучува Коноли.