„НЕПОТРЕБНИ ОПЕРАЦИИ НА СРЦЕ“ НЕ Е ИСТО ШТО И „СОМНИТЕЛНА ДИЈАГНОСТИЧКА ЕВАЛУАЦИЈА“ Што точно утврдиле странските експерти?
Поедноставената теза дека „пациенти биле оперирани без потреба“ не е поотврдена во анализите на странските експерти. Досега објавеното од страна на министерот за здравство Азир Алиу упатува на „сомнителни наоди во дијагностичката евалуација“ и на потреба од стручна проверка на процесот на поставување индикации.
Тврдењето дека во Македонија биле вршени „непотребни операции на срце“ добива поинаква и попрецизна рамка, по досега објавените информации. Според објавите на порталите Локално и Експрес, странските експерти не утврдиле операции без медицинска основа, туку посочиле на сомнителни наоди во текот на дијагностичката евалуација.
Странските експерти не утврдиле операции без медицинска основа
Според досега пренесените информации, странските експерти не го квалификувале случајот како изведување операции без медицинска основа. Наместо тоа, тие укажале на сомнителни наоди во дијагностичката евалуација.
Оваа разлика е суштинска. Една операција не може да се оценува изолирано, одвоена од медицинскиот процес што ѝ претходел. Пред да се донесе одлука за ендоваскуларен или хируршки третман, се прави коронарографија, се анализираат ангиографските снимки, се изготвува писмен извештај и се поставува медицинска индикација.
Сомнителните наоди се однесуваат на дијагностичката евалуација
Како што може да се потврди и од изјавата на министерот за здравство Азир Алиу, фокусот не е ставен на самиот оперативен чин, туку на дијагностичко-евалуацискиот процес што му претходел на носењето одлука за процедура.
Тоа значи дека вниманието треба да биде насочено кон тоа како биле читани ангиографските снимки, како бил составен писмениот извештај и дали врз основа на тие наоди била поставена соодветна медицинска индикација.
Квалификацијата „непотребни операции на срце“ не е утврдена од експертските наоди и е неоснована
Формулацијата „сомнителни наоди во текот на дијагностичката евалуација“ не е исто што и директен заклучок дека биле вршени „непотребни операции на срце“. Таа укажува дека спорниот дел е во проценката, толкувањето и документирањето на медицинските наоди, како и во одлуката што потоа произлегла од нив.
Оттука, случајот не ја потврдува поедноставената теза дека пациенти биле оперирани без потреба. Досега објавеното упатува на сомнителни наоди во дијагностичката евалуација и на потреба од стручна проверка на процесот на поставување индикации. Квалификацијата дека биле вршени „непотребни операции на срце“ е значително потешка и не е директно утврдена од странските експерти.