📽️ 📷 ЖИВИ ГИ СЕЦИРАЛЕ БРЕМЕНИТЕ ЖЕНИ, НА ДЕЦА ИМ ДАВАЛЕ КЕКС СО ЧУМА Една од најмонструозните единици во историјата, озлогласената 731

Сведоштвата за Единицата 731 претставуваат една од најморничавите приказни од Втората светска војна. Припадниците на оваа единица на Царската јапонска армија спроведувале страшни експерименти врз илјадници цивили и заробеници во окупирана Кина.

Во обид да развијат биолошко и хемиско оружје, жртвите ги подложувале на ужаси што ги надминуваат и најцрните кошмари. Вршеле вивисекција – живи луѓе, меѓу кои и бремени жени, биле сечени без анестезија. Луѓе биле намерно заразувани со чума, тифус и колера, а жртви биле замрзнувани додека срцето сè уште им чукало.

Лекарите на единицата, доколку воопшто може така да се наречат, своите жртви не ги сметале за луѓе. Ги нарекувале „марута“, односно „трупци“.

Седиштето на Единицата 731 се наоѓало во северниот дел на Манџурија, на територијата на денешна Кина. За време на Втората светска војна, регионот бил под контрола на јапонската марионетска држава Манџукуо.

Според различни историски проценки, во објектите на единицата биле убиени илјадници луѓе, а точниот број на жртвите останува предмет на историски истражувања. Дополнително, постојат докази за намерно ширење заразни болести меѓу цивилното население преку контаминирање вода, храна и земјоделско земјиште.

Злосторствата се поткрепени со архивски фотографии, документи и сведоштва на поранешни припадници на Единицата 731, кои првично се заколнале на тајност пред својот командант, генерал-потполковник Широ Иши.

Озлогласениот микробиолог наредил уништување на седиштето на единицата во Харбин, во североисточна Кина, со цел да се уништат доказите за злосторствата непосредно пред крајот на војната.

Сепак, повеќето од одговорните никогаш не биле изведени пред суд. По војната, американските власти тајно им понудиле имунитет на дел од офицерите, меѓу кои и Иши, во замена за пристап до резултатите од нивните истражувања. Како резултат на тоа, тој и голем број други припадници на единицата избегнале кривично гонење.

Иако најголем дел од жртвите биле кинески цивили, но и корејски, руски, британски и американски воени заробеници, биле подложени на експерименти во седиштето на единицата. Објектот првично бил прикриен како пилана, а подоцна бил претставуван како постројка за прочистување вода.

Ширеле чума меѓу цивили и користеле храна за ширење зарази

Единицата 731 официјално била позната како Оддел за превенција на епидемии и прочистување вода на Армијата Квантунг. Квантунгската армија била моќна јапонска воена формација задолжена за контролата на Манџурија и североисточна Кина.

Единицата имала илјадници припадници и вработени и била сместена во комплекс од околу 150 објекти, со лаборатории, операциони сали, касарни и објекти за кремирање. Во нив, кон крајот на војната, биле уништувани докази и спалувани тела.

И покрај обидите за уништување на доказите, делови од комплексот во кој се наоѓало седиштето на Единицата 731 преживеале. Меѓу остатоците се и простории и кафези поврзани со експериментите врз животни и развојот на биолошко оружје.

Единицата развивала и користела средства за ширење на бубонска чума, меѓу другите биолошки агенси. Во некои операции, болви заразени со чума биле користени за ширење на болеста меѓу кинеското цивилно население.

Историските извори сведочат и за експерименти со различни заразни болести, вклучувајќи чума, антракс, тифус и колера.

Затворениците биле користени како експериментални субјекти. На нив биле тестирани различни видови оружје и услови на екстремна температура и притисок. Дел од жртвите биле изложувани на смрзнување, а потоа биле подложувани на експерименти за утврдување на последиците од хипотермијата.

Биле вршени и хируршки експерименти без анестезија, вклучувајќи ампутации и отстранување органи.

Некои затвореници биле намерно заразувани со сексуално преносливи инфекции, вклучувајќи сифилис, за да се следи текот на болеста и нејзиното пренесување.

Иши никогаш не бил изведен пред суд за злосторствата на Единицата 731. Починал од рак во 1959 година. Дел од поранешните припадници на единицата по војната продолжиле со кариери во медицината, фармацијата и други институции.

Јапонската влада со децении не даде целосно официјално признание за сите активности на Единицата 731, иако историските истражувања, сведоштвата и судските постапки обезбедија значаен број докази за нејзината улога во биолошкото војување и човечките експерименти.

Спорот околу молкот во Јапонија

Во 1997 година, јапонскиот Врховен суд донесе значајна одлука во долгогодишниот спор на професорот Сабуро Иенага со Министерството за образование околу содржината на учебниците.

Иенага во својот учебник пишувал за масакрот во Нанкинг и за Единицата 731, но Министерството за образование побарало деловите што се однесуваат на јапонските воени злосторства да бидат избришани или изменети.

Врховниот суд утврдил дека Министерството незаконски постапило кога наредило отстранување на дел од описот на активностите на Единицата 731. Судот, сепак, ја потврдил законската можност државата да врши проверка на учебниците.

Одлуката била значајна бидејќи претставувала едно од најважните судски признанија дека активностите на Единицата 731 биле историски документирани и дека нивното споменување во учебниците не може едноставно да биде отстрането со образложение дека нема доволно докази.

 

Во 2002 година, јапонски суд одбил барање за отштета поднесено од 180 Кинези кои тврделе дека биле жртви на јапонското биолошко војување.

Иако судот не досудил финансиска отштета, во пресудата за првпат јапонски суд признал дека Јапонија користела биолошко оружје во Кина за време на Втората светска војна.

Во 2023 година, кинески археолози откриле истражувачки објект закопан под земја, за кој се претпоставува дека бил поврзан со активностите на Единицата 731.