КАКО ДОЗВОЛИВМЕ? Случајот од Ѓорче Петров како огледало на општеството
По шокантниот настан во скопското училиште, време е да престанеме да го нарекуваме насилството „нормален дел од растењето“. А и ова што се случи, дефинитивно не е обична детска кавга. Што е следно, некој локален Коста Кецмановиќ?
Случајот од скопската населба Ѓорче Петров, во кој девојче било понижувано и присилувано да јаде измет од куче од страна на свои врсници, не е само уште една вознемирувачка вест. Овој случај е аларм, потресен пример до каде може да оди суровоста кога насилството меѓу децата се игнорира, се потценува или – уште полошо – се оправдува како „нормална фаза“.
Ученичката од шесто одделение била брутално малтретирана од три повозрасни девојчиња. Според информациите, девојчето било донесено насила, па следувало монструозно насилство, кое го надминува она што се нарекува обична детска расправија. Девојчето било физички нападнато, горено со цигари, понижувано и присилувано да јаде измет од куче. Дел од бруталниот чин бил снимен со мобилен телефон.
Информациите што излегоа во јавноста укажуваат на сериозен инцидент на врсничко насилство кој покажува комплетно отсуство на емпатија меѓу децата. Ваквите случаи најчесто не се изолирани – тие се случуваат во средини каде што насилството тлее подолго време, но не се решава никако.
Прашањето е, колку вакви случаи веќе има – само што не стигнале до „насловните страници“?