🎥 ОНКОЛОГ ТВРДИ ДЕКА ОВИЕ ДВА ФАКТОРИ ИГРААТ КЛУЧНА УЛОГА ВО ПОЈАВАТА НА ТУМОРИ „Ова редовно го гледам кај моите пациенти“
Онкологот д-р Ли Ерин Конели, која има повеќе од три децении искуство во лекувањето пациенти со рак, вели дека кај своите пациенти редовно забележува еден загрижувачки образец во периодот пред да им биде поставена дијагнозата.
Д-р Ли Ерин Конели, онколог и медицински директор на Центарот за нова медицина во Калифорнија, вели дека речиси секој пациент со кој разговара за периодот што ѝ претходел на дијагнозата споменува дека поминал низ исклучително стресен или трауматичен животен настан.
– Заедничка тема што редовно ја гледам кај пациентите е тоа што обично доживеале некој многу, многу стресен настан – вели таа. Како примери наведува екстремен стрес на работа, тешка грижа за болно дете или родител, како и болен развод.
Според неа, токму интензивниот стрес и преживеаната траума играат важна улога во развојот на ракот, можат да влијаат врз метастазирањето и да го зголемат ризикот од повторно појавување на болеста.
Конели објаснува дека долготрајната изложеност на стрес го нарушува функционирањето на хипоталамо-хипофизно-надбубрежната оска, систем кој го регулира одговорот на организмот на стрес. Тоа може да доведе до зголемено производство на хормоните на стресот, пред сè кортизол и адреналин.
Според нејзиното објаснување, додека овие хормони се неопходни за краткорочна реакција на организмот при опасност, нивното хронично покачено ниво може да има негативни последици. Таа смета дека долготрајниот стрес може да влијае врз имунолошкиот систем и да поттикне воспалителни процеси, создавајќи услови што можат да влијаат врз растот и ширењето на малигните клетки.
@connealymd New research suggests that high cortisol and stress hormones play a key role in the development of cancer, metastasis, and increase the risk of recurrence. An excess of these hormones may be directly carcinogenic by suppressing immune function, promoting inflammation, and inhibiting normal cell function. Treating and mitigating stress should be a top priority when treating cancer. Stress hormones, such as cortisol and adrenaline, increase in response to perceived stressors. They play a role in the “fight or flight” response and help mobilize energy reserves, increase heart rate and blood pressure, and sharpen focus to cope with immediate threats. Stress hormones are absolutely necessary because they enable the body to respond effectively to stressful situations and ensure our survival. Tips: Spend time in natural light shortly after waking up & get adequate sunlight Ensure adequate intake of necessary nutrients, especially protein, fat soluble vitamins, B vitamins, vitamin C minerals, etc. Balance hormones Get enough sleep for your body Limit toxin exposure Practice gratitude & mindfulness Hug and spend time with loved ones Take frequent walks in nature Find ways to express your creativity
Написот се повикува и на истражување на научници од Харвард, според кое жените кои во текот на животот имале шест или повеќе симптоми на посттрауматско стресно нарушување имале двапати поголем ризик од рак на јајниците во споредба со жените кои немале такви симптоми. Истражувањето објавено во списанието „Cancer Research“, според текстот, покажало дека поврзаноста може да се забележи и децении по трауматичниот настан.
Сепак, тука е важна една ограда. Ова не значи дека стресот сам по себе предизвикува рак. И самиот текст наведува дека научната заедница сè уште нема единствен став за директната поврзаност. „Cancer Research UK“, на пример, наведува дека стресот не го зголемува директно ризикот од рак, иако може да придонесе за навики како пушење, прекумерно консумирање алкохол или нездрава исхрана, кои се докажани фактори на ризик.
Во исто време, сè повеќе внимание се посветува на можната улога на стресот кај луѓето откако веќе им е дијагностициран рак. Самата дијагноза е огромен психолошки удар, па психолошката поддршка денес се смета за важен дел од сеопфатната грижа за пациентите.
Д-р Конели затоа смета дека намалувањето на стресот и справувањето со потиснатите трауми треба да бидат важен дел од пристапот кон лекувањето. Но, како што покажува и самиот напис, врската меѓу психолошкиот стрес и појавата или напредувањето на ракот е сложена и сè уште се истражува, па не треба да се толкува како доказ дека траумата или стресот се причина за нечие заболување.