СТИГНА УПАТСТВО, СПРЕМЕТЕ СЕ ЗА ВОЈНА! Израел нема дилема што ќе се случува на Блискиот Исток

Израел се наоѓа во состојба на зголемена борбена готовност додека САД распоредуваат значителни сили за можен масовен напад врз Иран, а Хезболах и Хутите би можеле да отворат и дополнителни фронтови.

Проценките на израелските претставници се дека американскиот претседател Доналд Трамп наскоро би можел да даде зелено светло за широка воена операција против Иран. Овие проценки доаѓаат откако Техеран не ги исполнил американските барања во преговорите, а луѓе од администрацијата на Трамп сметаат дека иранската страна се обидува да одолговлекува и да ги доведе во заблуда САД, објави израелскиот портал „Јнет“.

Дипломатски извор изјавил дека „американското трпение со иранското одолговлекување може да истече побрзо отколку што мисли Техеран“. Во текот на неодамнешните ограничени консултации што ги предводел премиерот Бенјамин Нетанјаху, работната претпоставка била дека Иран би можел да лансира проектили кон Израел, дури и ако израелската армија не учествува директно во евентуалните американски напади.

Поради тоа, итните служби и Командата на домашниот фронт, воено тело задолжено за цивилна заштита, добиле насоки да се подготват за воена ескалација. Различни безбедносни служби прогласиле највисоко ниво на одбранбена готовност, а одбранбениот естаблишмент е во состојба на засилено исчекување.

САД во регионот веќе распоредија, како што Трамп ја опиша, „прекрасна армија“, способна да води подолготрајна војна со Иран, а не само кратка размена на удари. Израелски претставници, сепак, велат дека точниот момент на евентуален американски напад сè уште не е познат и на крајот зависи од одлуката на Трамп. Дури и по формална одлука, плановите можат да се менуваат.

Во Израел се создава впечаток дека се приближува одлучувачки момент и дека роковите се скратуваат. Додека пред само неколку дена се зборуваше за две недели, а претходно за околу еден месец, сега постојат индикации дека до акција би можело да дојде во рок од неколку дена.

Во исто време, повеќе фактори би можеле да влијаат на одложување: во Вашингтон треба да заседава Одборот за мир, Зимските олимписки игри во Италија завршуваат на 22 февруари, а започнува и светиот муслимански месец Рамазан. Не е јасно колку Трамп им придава значење на овие околности.

И без прецизен датум, сè потешко е да се негира дека САД се подготвуваат за подолготраен судир со Иран. Тензиите траат уште од таканаречената „12-дневна војна“ во јуни, а дополнително се засилија по неодамнешниот масакр врз демонстранти. Американските претставници се свесни дека голема операција не би била брз удар, туку кампања што би траела со недели, па во согласност со тоа ги зголемуваат силите на Блискиот Исток.

Како можни цели на таков напад се споменува и промена на режимот во Иран. Но, американските претставници знаат дека ниту еден поединечен удар не би бил доволен за тоа, туку би бил потребен серијал напади во текот на повеќе недели.

Една од потенцијалните мети би можел да биде врховниот лидер, ајатолахот Али Хамнеи, како и институциите на Исламската револуционерна гарда, кои стојат зад масовни убиства. Американците посакуваат иранската јавност повторно да излезе на улиците, но за тоа противниците на режимот би морале да бидат уверени дека САД се подготвени да одат до крај и да им дадат поддршка.

Двајца израелски претставници за Си-ен-ен изјавиле дека Израел го подигнал нивото на готовност и ги засилил воените подготовки поради сè појасните сигнали за можен заеднички американско-израелски напад во наредните денови.

Според еден воен претставник, Израел го забрзал оперативното и одбранбеното планирање. Очекуваниот напад, доколку Трамп го одобри, би ја надминал „12-дневната војна“ и би вклучувал координирани удари на САД и Израел.

Во меѓувреме, седницата на безбедносниот кабинет била одложена од четврток за недела, веројатно со цел да се избегне погрешна проценка од страна на Иран што би можела да доведе до превентивен удар пред да се донесе конечна одлука.

Во изминатите два дена се забележува засилено движење на дополнителни борбени авиони, авиони-танкери за дополнување гориво, разузнавачки и командно-контролни летала кон Блискиот Исток, со што се создава американска воена концентрација каква што одамна не е видена во регионот.

Станува збор за импозантна воена машинерија и малку е веројатно дека е распоредена само за да остане „паркирана“ во регионот. Ако ова е средство за притисок во преговорите, тоа би било исклучително – САД би можеле да нападнат со далеку помали сили.

Не може целосно да се исклучи можноста дека заканата од вакви размери и одвраќачкиот ефект во последен момент би можеле да го натераат Иран да ги прифати американските барања. Трамп веќе покажал дека неговите закани не се празни, а пораката што му била пренесена на Техеран во разговорите била јасна: „Не нè ставајте на испит.“

Во јавноста, сепак, се создава впечаток дека Иран не извлекува такви заклучоци, а Хамнеи дури се заканил со соборување на американски носачи на авиони. Во Израел тоа се толкува како прекумерна ароганција што може скапо да го чини иранското раководство.

Повеќето сигнали укажуваат дека Израел би учествувал во нападот и не би останал настрана. На американските претставници им се потребни израелските капацитети.

Примарна цел на Израел најверојатно би била уништување или барем сериозно оштетување на иранскиот систем на балистички проектили. Истовремено, израелската армија би можела да се соочи со два дополнителни фронта – Хезболах во Либан и Хутите во Јемен.

Се проценува дека Хутите веднаш би се вклучиле во борбите и би лансирале проектили и беспилотни летала кон Израел. Постои и веројатно сценарио во кое Хезболах не би останал по страна, туку, за разлика од „12-дневната војна“, активно би учествувал во судирот. Во таков случај, Израел најверојатно би ја искористил можноста да ги расчисти старите сметки.