ОХРИЃАНЕЦ ВО КАНЏИТЕ НА ГРАДЕЖНАТА МАФИЈА Ќуркот му го скроиле корумпирани вештаци и обвинители?!

Цели шест години еден Охриѓанец води битка во институциите против група вештаци и обвинители за кои се сомнева дека се поврзани со градежната мафија. Неговите докази се обемни и заслужуваат внимание. Неговата последна надеж е Државната комисија за спречување на корупцијата.

2,380

На 18 февруари годинава, на адресата на Билјана Ивановска, претседателка на Државната комисија за спречување на корупцијата (ДКСК), пристигнал допис од лице од Охрид, кое одлучило да пријави, како што вели, „коруптивно делување на лица вработени во Основното јавно обвинителството во Охрид“. Пријавувачот, кој поради страв од последици засега сака да остане анонимен, тврди дека „поединци вработени во Обвинителството не само што ја злоупотребиле јавнообвинителската функција, туку се и соучесници во извршувањето на кривично дело, со што ги злоупотребиле своите службена положба и овластување“.

Никогаш не давај пари на незавршена работа!






Голготата на Охриѓанецот почнува на 8 јануари 2015 година. Тој ден тој, во својство на инвеститор, ќе склучи договор за изградба на станбена куќа со деловен објект (УЗП бр. 235/15, заведен кај Нотар Станка Горичан од Охрид). Како изведувач на работите се јавува градежна фирма од Струга. Во својот допис до ДКСК пријавувачот ги наведува имињата на фирмата и на нејзиниот управител, но со оглед на фактот што самиот тој сака да остане анонимен, Редакцијата на Плусинфо одлучи во анонимност засега да ги чува имињата на сите засегнати. Така е фер, а ДКСК ионака ги знае сите имиња и генералии на засегнатите, а поседува и обемна документација во врска со овој случај.

Инвеститорот и изведувачот на работите се договориле исплатата за објектот да биде етапна, во фази. Но, иако било договорено Охриѓанецот целиот износ да го плати по примопредавањето на објектот, управителот на струшката фирма го убедил дека му пристигнала машина за која требало да плати царина и дека итно му требале пари. Така, инвеститорот предвреме го исплатил целиот износ, иако работите на објектот не биле целосно завршени. Охриѓанецот го прекршил златното правило кое вели – никогаш не давај пари пред време, на незавршена работа.

Откако ќе ги добие парите, Стружанецот ја прекинува работата. Скоро цела една година инвеститорот попусто се обидувал да го натера изведувачот да го доврши објектот. Му испратил и две писмени опомени, во кои се заканил дека ќе биде принуден по судски пат да побара исполнување на договорот. Следниот чекор на Охриѓанецот бил да обезбеди доказ и пресметка на незавршените работи. Судот излегол на самото место, извршил увид на објектот во присуство на вешто лице, градежен инженер, кого го задолжил да подготви стручен наод и мислење за градежната состојба во која се наоѓа објектот. Откако го обезбедил тој доказ (ВПП2-299/15), Инвеститорот, за да не трпи загуби (бидејќи за изградбата на објектот имал земено кредит од банка, за кој плаќал камати) го довршил објектот со други мајстори, со сопствени средства, а против струшката градежна фирма и против нејзиниот сопственик на 3 февруари 2016 година поднел тужба.

За потребите на судската постапка, Основниот суд од Охрид побарал да се подготви супервештачење, од страна на Бирото за судски вештачења во Скопје. На 6 октомври 2017 година, на самото место пристигнале вештаци од Скопје, но бидејќи објектот бил целосно завршен, а деловниот простор издаден под кирија, вештаците немале што да вештачат на теренот. Во таа прилика, тужениот управител на струшката фирма на вештаците им дал градежен дневник, кој до тогаш не бил во списите од предметот.

Градежен дневник пополнет спротивно на Законот за градење

Инвеститорот тврди дека градежниот дневник бил бланко и немало никаков потпис, ниту од негова страна како нарачател, ниту од страна на надзорниот орган, а ниту име и презиме и потпис за тоа кој го водел и кој го пополнил истиот. Но, вештаците од Скопје го прифатиле, баш како да се работи за веродостоен документ, па почнале да извлекуваат заклучоци од него. Подоцна, во текот на постапката, ќе се дознае причината зошто дневникот е предаден бланко, без име и презиме и без потпис од лицето кое го пополнило, но и без број на овластување кое го издава Министерството на транспорт и врски и Комората на овластени архитекти и инженери на РСМ.

Градежниот дневникот го пополнил лично тужениот управител, со цел да не го изгуби судскиот спор, тврди инвеститорот. При пополнувањето на градежниот дневник, тужениот бил свесен дека постапува спротивно на Законот и дека не смее пополни градежен дневник без овластување од Комората на овластени архитекти и инженери. Ете поради тоа, со намера да прикрие дека тој лично го пополнил дневникот, полето каде е предвидено да се внесат податоци за лицето кое го пополнило градежниот дневник, го оставил празно и не го пополнил. Не напишал ниту број на овластување, а ниту го заверил со свој потпис. Но, сето тоа на вештаците од Бирото за судски вештачења во Скопје не им било сомнително.

Стручно мислење за градежниот дневник Охриѓанецот побарал и добил од проф. д-р. Мирослав Грчев, редовен професор на Архитектонскиот факултет во Скопје. Во заклучокот на стручното мислење на професорот Грчев се констатира дека „наодот и мислењето“ на вештаците од Скопје во потполност се спротивни на Законот за градење и на Правилникот за формата и содржината и начинот на водење градежен дневник. Имено, Грчев утврдил дека иако во Наодот на Бирото за судски вештачења од Скопје (СВ 3 333/17) се констатира дека овој градежен дневник не е потпишан од овластени претставници на изведувачот и на инвеститорот, понатаму во Наодот се цитира овој ништовен документ како да се работи за веродостоен, од кој може да се изведуваат докази. Така, на незаконски начин, градежниот дневник се претвора во доказ во судска постапка.

СВР Охрид поднела две кривични пријави, Обвинителството двете ги отфрлило?!

По добивањето на стручното мислење на од проф. д-р. Мирослав Грчев, Охриѓанецот ги пријавил во полиција своите сомнежи за коруптивно делување на вештите лица, а СВР Охрид поднел две кривични пријави: кривична пријава (рег. бр. 32.4.4-5492) од 28.10.2019 година три вешти лица вработени во Бирото за судски вештачења во Скопје за Злоупотреба на службената положба и овластување (член 353 ст. 4 в.в. ст. 1 и 2 од КЗ) и кривична пријава (рег. бр. 32.4.4-3788) од 26.07.2019 година против управителот на струшката градежна фирма, за Фалсификување или уништување деловни книги (член 280 став 1 од КЗ).

По поднесувањето на кривичните пријави од страна на охридската полиција, инвеститорот ќе се понадева дека е блиску до правдата. Но, за него следува студен туш – Обвинителството ги одбива и двете кривични пријави како неосновани!

Во врска со кривичната пријава против вештаците од Скопје, охридското Обвинителството дека тие постапувале законски. Слабостите на градежниот дневник се игнорирани, вклучувајќи го и фактот дека тој бил пополнет од лице без законски овластувања за тоа. Обвинителството го занемариле и фактот дека вештите лица од Скопје прифатиле бланко градежен дневник, без име, презиме и без потпис на сите лица што требало да бидат наведени во овој документ според Законот, а посебно без да се напише кој е инженерот што го пополнил градежниот дневник и кој е бројот на овластувањето издадено од Министерството за транспорт и врски на РСМ и од Комората на архитекти.

Со ваков незаконски, ништовен и неверодостоен запис, овој лажен документ станува „доказ“ во судската постапка и Охриѓанецот го губи спорот, бидејќи Основниот суд во Охрид е доведен во заблуда. Целата судска постапка во судот во Охрид, како и жалбената постапка во Апелацискиот суд во Битола, на штета на инвеститорот, се води со непотпишан градежен дневник. Судот во Охрид не го прифатил и мислењето на професорот Мирослав Грчев, бидејќи не било изготвено по барање на тој судот.

Основниот суд во Охрид доведен во заблуда?

Струшката градежна фирма била и без лиценца за работа?!

Во врска со втората кривична пријава против управителот на струшката градежна фирма, инвеститорот тврди дека се случило нешто несекојдневно: „Вработен во Основното јавно обвинителство во Охрид, а по мое убедување тоа е обвинителот кај кого бил предметот, му помага на обвинетиот на начин што му го дава непотпишаниот градежен дневник и му овозможува истиот дополнително да го потпише со цел да не биде кривично гонет“. Според ова тврдење, управителот на струшката градежна фирма го потпишува и го заверува градежниот дневник, иако знае дека нема овластување да потпише и да води таков дневник. Инвеститорот смета дека со тоа овој човек сторил ново кривично дело, Злоупотреба на службената положба и овластување, а лицето од Обвинителството кое му го помогнало и му овозможило дополнително да го потпише и да го завери градежниот дневник, е соучесник во кривичното дело.

„Кога дознав дека градежниот дневник сега е веќе потпишан и тоа лично од управителот, се обратив до Министерството за транспорт и врски на РСМ за тоа дали управителот има овластување и лиценца да води и потпишува градежен дневник. Според сознанија добиени Министерството за транспорт и врски на РСМ, управителот не само што немал овластување да води и да потпишува градежен дневник, туку во времето кога го склучил договорот со мене неговата фирма немала ниту лиценца за изведување на градежни работи, што значи дека неговата фирма работите ги изведувала на диво без одобрение и без лиценца за работа“, тврди инвеститорот.

Тој открил дека струшката градежна фирма добила лиценца Б на 30 август 2017 година, со важност до 30 август 2024 година, а договорот за изградба на објектот бил склучен на 8 јануари 2015 година. Значи, во тоа време оваа градежна фирма не поседувала потребна лиценца за изведувач, а управителот ниту имал право да склучи таков договор, ниту да изведува градежни работи, ниту да води и да потпишува градежен дневник. Охриѓанецот до ДКСК доставил и листа на издадени лиценци од Министерството за транспорт и врски, за уверливо да го докаже своето откритие.

По добиената информација од Министерството за транспорт и врски на РСМ, на 10 ноември 2020 година Охриѓанецот пак трга во потрага по правдата. Овој пат со кривична пријава за Поднесување лажни докази по чл. 366-а, а на 22 јули 2021 година и и со нова кривична пријава за Злоупотреба на службената положба и овластување, по чл. 353 ст. 4 в.в. ст. 1 и 2 од КЗ, против управителот на струшката градежна фирма.

Спрега од Охрид до Битола или – врана на врана очи не вади!

„Поради целиот тек на настаните и очигледната вмешаност во корупција на лица од Основното јавно обвинителство од Охрид, јасно ми беше дека Обвинителството ќе ги одбие кривичните пријави. Целта ми беше да соберам што повеќе докази со кои ќе можам да ја докажам вмешаноста во корупција на лица од Обвинителството“, пишува инвеститорот во дописот до ДКСК.

Во случајот со незаконското постапување на лица од Обвинителството во Охрид, покрај тоа што сум е оштетен инвеститорот, оштетена е и државата за ДДВ. Доказите се приложени во судскиот предмет.

„Јас немам интерес да ја штитам државата туку себе, затоа поднесов кривични пријави само за мојот случај. Обврска на обвинителот е по службена должност самиот да покрене соодветна постапка, што овде не е случај. Но, зачудува фактот што покрај сите нерегуларности и злоупотреби извршени од страна на вработени во Основното обвинителство во Охрид, по поднесената жалба Вишото јавно обвинителство во Битола ја одбива жалбата како неоснована, со образложение дека обвинетиот лично го потпишал дневникот и не фалсификувал ништо. Ова е толку апсурдно што човек просто да се запраша дали моќта на обвинетиот е толку голема па успеал да влијае и во битолското Обвинителство, или се работи убаво разработена и организирана шема, во која за да избегнеш да бидеш кривично гонет и осуден плаќаш на едно место, а сè друго со правилна распределба на тоа што си платил до сите вклучени оди како подмачкано“, пишува разочараниот Охриѓанец во дописот до ДКСК.

Охриѓанецот е лице кое поседува двојно државјанство, второто од една далечна земја во која живеат многу Македонци. Обраќајќи ѝ се лично на претседателката на ДКСК Ивановска, тој вели: „Пред да се обратам и да побарам заштита од амбасадата на државата од која имам државјанство, прво одлучив да се обратам за помош до ДКСК. Не би сакал заради корумпирани поединци во странство да се пренесе слика дека сите во оваа држава се корумпирани. Корупцијата е зло кое ја јаде државата, кај младите создава слика за општество во кое не функционираат законите и поради тоа младите својата иднина ја гледаат да заминат странство и никогаш повеќе да не се вратат во оваа држава. Тоа треба да се смени, корумпираните треба да се отстранат од институциите“.

ШТЕТАТА НЕ Е ГОЛЕМА, СРАМОТ Е ГОЛЕМ!

Редакцијата на Плусинфо располага со целосниот текст да долгиот допис на засегнатиот Охриѓанец до ДКСК и со сите прилози кои се доставени, за да го докаже она што го тврди. Не е наша работа да судиме и да пресудуваме, но по увидот на целата таа обемна документација, можеме да кажеме само едно – ретко се среќава човек што толку трпеливо барал правда во институциите и се чини дека заслужува некој праведен да посвети должно внимание на неговиот случај.

И уште еден детаљ е важен. Целата штета од овој случај не е голема. Станува збор за околу 20.000 евра. Но, срамот е голем!

 

Поврзани содржини