ХРВАТКА СО ТРАНСПЛАНТИРАНИ БЕЛИ ДРОБОВИ СЕ ИСКАЧИ НА АКОНКАГВА Во меѓународната експедиција имало 11 пациенти со трансплантации
Ова e Моника Гвардијан, Хрватка со трансплантирани бели дробови, која се искачила на највисокиот врв во Јужна Америка, како член на меѓународна експедиција составена од 26 членови од кои, 11 со трансплантации. Со неа бил и нејзиниот доктор Феџа Џубур.
Моника Гвардијан е првата Хрватка со трансплантирани бели дробови што се искачила на Аконкагва, највисокиот врв на јужната хемисфера.
Таа живее со трансплантирани бели дробови веќе десет години, а во овој потфат учествувала како член на меѓународна експедиција во која учествувале 11 пациенти со трансплантација и вкупно 26 членови на тимот.
Подготовките траеле цели две години, а учесниците тренирале 200 часа во шатори со разреден воздух за да се прилагодат на условите на хипоксија.
Заедно со Моника во експедицијата имало уште еден Хрват, нејзиниот доктор Феџа Џубур од Клиниката за белодробни заболувања Јордановац.
– Тоа е голем потфат, секако имаше страв и нервоза на почетокот. Кога стигнав до 5100 метри – иако мислев дека не можам да го направам тоа. Очекував да се искачам само до базниот камп на 4300 метри и ова беше големо достигнување. Тоа е чувство на гордост – изјави Моника за RTL Danas.
Поради кашлица и медицинска проценка, таа морала да се врати и да започне со антибиотска терапија.
Како е да се дише воздух на 5000 метри со трансплантирани бели дробови?
– Нешто како пулмонална хипертензија, или мојата состојба пред трансплантацијата – затоа што има недостаток на кислород. Нема болка или страдање, но не можете да се движите брзо. Заморот ве совладува од првиот чекор. Немате доволно „батерија“ за да можете да продолжите – опишува таа.
Во текот на искачувањето, здравјето на учесниците било под строг надзор.
– Исто така, ни земаа крв на планината, имавме ултразвук. Двапати на ден мораше да го бележиме пулсот, крвниот притисок, како се чувствуваме, дали имаме главоболки или други проблеми – вели Моника.
– Ним, хипоксијата не им предизвикува исти проблеми како кај нас – главоболки, проблеми со стомакот и други несакани ефекти. Во нашето истражување, забележавме и помалку белодробен едем кај пациентите со трансплантирани бели дробови. Од друга страна, кај нас се јавува акутна планинска болест – објаснил Џубур.