Зоран Кочовски од Агенцијата за посредување при вработување „Коузон“ која подготви анализа за интеграција на странски работници во земјава и ја достави до бизнис заедниците и до владата, вели дека потребата од работници во земјава е голема, но дека нема конкретна законска подлога за поинтензивно реализирање на процесот, а отсуствува и интерес од владата процесот да се забрза.

– Владата прво треба да донесе стратегија во која ќе утврди кои ќе бидат доминантни сектори за кои ќе се увезуваат работници и да ги одбере регионите од каде што ќе се бараат работници. Потоа ќе треба да се потпишат билатерални спогодби со тие земји и да се отворат конзуларни претставништва во тие земји за да се реализира процесот побрзо, но и да направи законски систем за интеграција на овие работници во земјава кој ќе им гарантира на странците дека ќе можат да останат одреден период, дека ќе имаат вработување, здравствено осигурување, и да ги утврди позициите на работодавачите во тој процес – покривање на трошоците, сместување, храна, превоз до работно место и слично – вели Кочовски.

Според него, за успешно завршување на процесот потребно е и да се утврдат критериуми за добивање лиценци на агенциите за посредување при вработување за носење на работници од странство.

– Во нашата регулатива не се размислувало за овој проблем и сега агенциите за посредување при вработување можат да посредуваат само за работници за вработување од земјава и од земјава во странство. Нема лиценца која ќе овозможи вработување на странски работници во земјава. Тоа е проблем, ако сакаме целиот процес да биде законски воден – додава тој.

Проблем е и тоа што владата не е доволно заинтересирана да ја забрза постапката за увоз на работници од странство. Носењето  работници е отежнато бидејќи нема конзуларни претставништва во голем број од земјите погодни за регрутирање работници.

– Преку Коузон годинава 5 компании побараа да донесат околу 130 општи работници. Постапките се во тек, но имаме проблеми со оддалеченоста на конзуларните претставништва. На пример, за една текстилна компанија треба да донесеме 42 работника од Шри Ланка. Тие неколку пати треба да одат во амбасадата во Индија за да ги обезбедат сите документи за што се потребни и време и пари. Тоа е бавен процес кој би се забрзал, ако земјава отвори претставништво во Шри Ланка од каде може да се регрутираат работници. Такви претставништва или посебни канцеларии треба да се отворат во земјите од каде што според стратегијата ќе се бараат работници. Кога се има предвид ова прашање треба да се отстранат и административните бариери, како и периодот на издавање визи – појаснува Кочовски.

Искуствата во регионот, вели тој, се малку поинакви отколку кај нас.

– Владите во регионот се позаинтересирани за проблематиката. На пример, Словенија откако ги утврди земјите од каде што ќе регрутира работници, отвори и конзуларни претставништва таму, за да оди процесот побрзо и потпиша билатерални спогодби. Грција, пак, отвори канал за регрутирање на 15.000 работници од Бангладеш со што им ја олесни работата и на агенциите и на компаниите. Избор на држави од кои ќе увезуваат работници направија и другите држави во регионот, по теркот на европските земји и со нив веќе потпишаа билатерални договори – додава тој.

За да донесат работници работодавачите во земјава треба да бидат подготвени да ги покријат трошоците за нивно доаѓање и враќање на работниците, за сместување и храна. Во анализата се наведува дека трошоците за сместување во просек се од 50 со 150 евра, додека пак трошоците за влезна виза и превозот до земјава зависат од оддалеченоста на земјата од која се увезуваат работници. Во трошоците на компаниите се пресметани и очекуваните плати.

„Трошоците за влезна виза за државите од Далечниот Исток се од 800 до 1.000 евра, со очекувана плата од 360 до 600 евра. Од источна Турција трошокот за доаѓање се движи од 400 до 600 евра, а се очекува плата од 500 до 600 евра нето. Од африканските држави доаѓањето ќе ги чини од 650 до 850 евра, а очекуваната плата се движи од 400 до 700 евра“, се наведува во анализата.

Во однос на трошоците за авионски билети од потенцијални земји за регрутирање на работна сила, тие според анализата се движат од 300 до 800 евра по лица.

Според анализата во која се утврдени потребите на секторите и висината на платата која им се дава на работниците најпогодни земји за увоз на работници се Филипини, Турција, Индија, Шри Ланка, Непал, но и  Зимбабве, Кенија …

„За работници во угостителството и во туризмот потенцијални работници може да се најдат во Филипини, Турција Индија, Кенија и во Зимбабве, за градежништвото работници има во Турција, Индија, Бангладеш и во Непал. За текстилната индустрија може да се регрутираат работници во Индија, Шри Ланка и во Непал, за услужните дејности во Филипини, Кенија и во Зимбабве, за секторот нега на стари лица во Филипини и во Зимбабве. Потребите од работници во медицината можат да се обезбедат во Филипини, додека за сточарството во Зимбабве, Кенија и во Индија, а за рударство од Зимбабве. Општа работна сила може да се обезбеди од Непал и од Шри Ланка“, се наведува во анализата.

Во анализата се наведени и можните предизвици при реализирање на процесот кои се однесуваат на сместувачките капацитети, верските и културните бариери, како и опасноста од нелегално напуштање на земјата од страна на увезените работници и преголемите очекувања од овој процес.

Работодавачите кои имаат потреба од работници, велат дека ништо не е направено од страна на владата состојбата да се подобри и забележуваат дека владата најверојатно има предрасуди дека ќе ги запостави невработените во земјава кои и покрај обидите да се преквалификуваат малку се пријавуваат.

– Неколку помали фирми затворија бидејќи не можат да најдат работници за да ги заменат оние што заминаа на сезонска работа или трајно се иселија во странство. Сега се обидуваат да се испробаат во други дејности. Проблемот со работници во текстилниот сектор трае со години, но во последниот период процесот се забрзува бидејќи дел од работниците ги напуштаат работните места и поради задолженост со кредити чии камати се зголемија како резултат на мерките за намалување на инфлацијата. Нови работници не можат да се најдат и покрај тоа што на бироата има невработени, бидејќи младите не сакаат да работат во текстилот иако и овде може да се земе плата повисока од просекот. Има работнички кои заработуваат и по 30.000 денари, но таа плата треба да се заработи со работа. Нам ни останува да увеземе работници или да ја зголемиме продуктивноста со купување посовремени машини кои ќе заменат неколку работници – изјави неодамна за Плусинфо, Ангел Димитров од конфекцијата „Мода“ од Свети Николе.

The post РАБОТНИЦИ ОД ИНДИЈА, ШРИ ЛАНКА, ЗИМБАБВЕ… ЧЕКААТ РЕД ДА ДОЈДАТ Владата прави сѐ за да не направи ништо добро за бизнисот appeared first on plusinfo.mk.

Не стивнува интересот за вработување во странство. За да се стигне до посакуваната земја се користат сите опции кои се на располагање, но од агенциите кои посредуваат за работа во странство велат дека секој што сака да стигне на легален начин и со гаранции, мора да поседува знаење и искуство за да ја добие позицијата за која е квалификуван и да биде сигурен дека може да смета да остане подолго на работа. Дополнително, многу е важно и познавањето на јазикот на земјата во која се оди.

Зоран Кочовски од агенцијата „Коузон“ вели дека моментално е актуелно заминувањето на цели семејства во странство, што главно се одвива надвор од нивното посредување.

– Вакви информации добиваме од луѓето кои преку нас заминале да работат во странство кои сигнализираат дека вo соседството веќе стигнеле и цели семејства од земјава. Но ние како агенции немаме информација колкав е бројот на вакви семејства кои се преселиле во одделни држави бидејќи вработувањето преку нас оди само по работни позиции за кои се добиваат и соодветните привилегии кај работодавачите – појаснува тој.

Од агенциите велат дека во странство заминуваат луѓе од сите категории на образование и обученост какви што се бараат во европските земји во кои има простор за вработување.

– На нашите огласи и селекција имаме најразлични категории работници кои аплицираат за работа надвор од земјава. Има и такви кои велат дека можат да работат сѐ, но тоа не е доволно да бидат селектирани и да го добијат работното место, бидејќи позициите бараат образование, квалитет на работа, искуство и познавање на јазик. Оваа категорија работници не може да добие работа во странство преку нас, бидејќи ние нудиме работни места со одредени гаранции познавања и критериуми. За нас е важно да понудиме работници кои одговараат на барањата на работодавачот за да не се случат проблеми подоцна и затоа правиме строги селекции во понудата. Да се задржи веќе добиеното работно место работникот треба да покаже успешност за да не биде вратен. Повратните информации говорат дека нашите работници главно се успешни во работата, продуктивни се и ги почитуваат правилата – вели тој.

Милан Џинлев од агенцијата за посредување при вработување во странство „Приорити“ која најчесто врши вработување на сезонци вели дека младите од земјава стануваат сѐ попребирливи при изборот на сезонска работа. За нив веќе не е интересно да работат во хотели, туку се обидуваат на најразлични начини да се оспособат за работа на поплатени работни позиции.

– За младите веќе не е интересно да работат како угостителски работници во регионот каде што изминатиот период имаше голем интерес. Тие сфатија дека со повисока подготовка, односно со неколкумесечен курс за ИТ и добри перформанси во работењето можат да најдат работа која е поплатена од она што годинава го нудат угостителите во регионот. Тоа е причина што се намалува бројот на млади до 25 години кои сакаат да работат како сезонци во оваа дејност – вели Џинлев.

Една од причините за послабиот интерес на младите за сезонска работа, годинава е и тоа што дел од хотелиерите од Хрватска понудија пониски плати и покрај тоа што нудат сместување и храна.

– Годинава дел од хотелиерите поради кризата понудија плати од кои нема да се заработи како порано. Дел од понудите кои одеа преку нас веќе ги одбивме бидејќи сметаме дека плата под 1.000 евра е неисплатлива за сезонците од земјава. Тие главно одат да заработат за остатокот од годината. Дел се семејни луѓе. Сепак, тоа не значи дека нема интерес за сезонски вработувања во оваа земја. Веќе испративме работници во хотел во Дубровник каде што понудија одлични услови. Но, факт е дека младите веќе не се гледаат во овој сектор и кај нас за да можат да се регрутираат работници и во странство, па главно нашите клиенти се работници кои биле во Хрватска и неколку години наназад, а сакаат да заминат и годинава – додава Џинлев.

Тој очекува агенцијата да го оствари планираниот број на вработувања во Хрватска, но главно со работници кои веќе биле на работа во некои од хрватските хотели.

Кризата со млади угостителски работници во земјава, вели тој, се одразува и во сезонското вработување на вакви работници во Дубаи и во Катар каде што главно се бара млада работна рака која се обучува за да остане подолг период таму.

– Ние од земјава немаме таква понуда, па главно работниците ги обезбедуваме преку нашите подружници во Албанија и во Србија. Познато е дека угостителството поради туризмот во Албанија бележи пораст и тамошните работници повеќе се интересираат за есенско-зимските сезонски вработувања во Дубаи и во Катар. Така, тамошните угостителски работници го пополнуваат празниот простор од годината да заработат плус пари во Дубаи и во Катар. Тие летото работат во албанските хотели, а од есен до наредната сезона, 6 месеци се во Дубаи и во Катар – вели Џинлев.

Од она што може да се види од огласените работни места во странство, во нашите агенции за вработување се бараат работници од земјава за најразлични позиции, почнувајќи од угостители за работа во хотели и на бродови, возачи на товарни и такси возачи, заварувачи, но и медицински сестри, стоматолози и ИТ работници. Огласи има од регионот, но и од прекуокеанските земји Канада и САД.

Колкав е бројот на пријавени на ваквите огласи е непознато бидејќи на овие огласи се аплицира директно кај работодавачот во странство.

– На платформата објавуваме огласи на работодавачи од странство, но според обликот и податоците кои ги имаме на нашата страница за што наплаќаме. На огласот се аплицира директно кај работодавачот, но за да ве контактира тој мора да имате поставено биографија и податоци на нашата страна. Сепак, ние немаме информација колкав број  наши граѓани аплицирале на овие огласи – велат од агенцијата „Вработување“ којашто објавува и вакви огласи.

Агенциите велат дека голем дел од луѓето кои заминуваат во странство тоа го прават нелегално, преку луѓе кои заработуваат на нивна сметка. Сето тоа прави да нема точна бројка на луѓе кои ја напуштаат земјава поради работа.

The post ХРВАТСКА ГОДИНАВА ПОНУДИЛА ПОНИСКИ ПЛАТИ ЗА СЕЗОНЦИТЕ Младите веќе си бараат поплатена и постабилна работа во странство appeared first on plusinfo.mk.

Намалувањето на бројот на работници во индустријата, кое според последните статистички податоци годинава до октомври изнесувало 1,3 отсто, сè уште е резултат само на актуелниот извоз на работна сила, но веќе се наѕираат и првите ефекти од енергетската криза во која дел од компаниите мораа да делат откази, велат експерти.

Според нив, тоа го покажуваат и податоците на Агенцијата за вработување според кои, 19 месеци имало намалување на бројот на невработени, а последниот месец веќе се забележува пораст на невработеноста.

– Ова намалување на невработеноста регистрирано 19 месеци со ред, меѓутоа не значеше и пораст на вработеност, туку беше резултат на извоз на стручна работна сила. Сега веќе гледаме дека невработеноста почнува да се зголемува. Во октомври е зголемена за повеќе од 1.400 невработени, што укажува дека ги имаме првите показатели за губење на работните места поради енергетската криза. Да потсетам, дел од компаниите не ги отпуштија работниците, туку ги испратија на принудни одмори, а тоа не се евидентира од страна на Статистика, но може да значи, ако продолжи кризата, да бидат отпуштени од работа. Коморите веќе најавија дека поради кризата е можно да се отпуштат од 30 до 50 отсто работници – вели д-р Здравко Савевски.

Тој очекува во наредниот период да се зголеми бројот на невработени во сите струки што ќе покаже колку од работниците настрадале поради енергетската криза во која дел од компаниите го намалија производството, а некои од нив го прекинаа.

Сепак, додава тој и натаму главен проблем на компаниите ќе биде да обезбедат стручен кадар бидејќи и ќе остане проблемот на извоз на работна сила.

– Сето ова е поради состојбата во која ниту државата, ниту бизнисмените не ги стимулираат работниците да останат. Платите се дел од тие стимули, но потребно е и повеќе од тоа. Сведоци сме дека сѐ помал е бројот на работници кои сакаат да работат за ниски плати. Но не заминуваат сите поради ниските плати. Тука се и условите за живот, партизацијата и низа други причини кои ги тераат главно младите работници да ја напуштат земјата – вели Савевски.

Според него, погодностите што ги нудат земјите во кои најчесто се иселуваат работниците ќе придонесат за натамошен одлив на кадарот во странство.

– Споредено со иселувањето од Косово, Албанија и од Босна и Херцеговина, во земјава е со послаб интензитет, но тој број може да се зголеми и да имаме дополнителен проблем со недостиг на работна сила. Она што го најавува Германија дека дополнително ќе го стимулира вработувањето на странци, а тоа го прават и другите земји за да обезбедат работници за своите индустрии ќе влијае и на зголемување на одливот на стручниот кадар од земјава – вели Савевски.

Зоран Кочовски од Агенцијата за посредување при вработување „Коузон“ вели дека излез од кризата со недостиг на работници може да биде преку увоз на работна сила. Тоа беше идеја и на дел од бизнисмените кои ја обелоденија уште лани.

– Во земјава треба веќе да се размислува за организиран и системски планиран постојан увоз на работници, а не времени вработувања како што тоа го направија одделни градежници. Државата треба законски да го поткрепи тој увоз со што ќе им се овозможи на тие работници да добијат постојано работно место и услови за работа и сместување кои ќе овозможат подоцна тие да не размислуваат за одење во други земји – вели Кочовски.

Тој вели дека моментално заминувањето на работа во странство се реализира индивидуално преку познајници од странство за да се одбегнат процедурите, а најчесто одат неквалификувани работници.

Просечно годишно во странство заминуваат меѓу 3.000 и 10.000 работници. А преку сезонско вработување во странство годишно одат до 10.000 работници.

– Овие бројки се големи и можат да се споредат со губење на една поголема фирма, затоа треба да се размислува за поголема контрола на одливот на кадар – вели Кочовски.

Денеска и од Стопанската комора алармираа дека компаниите имаат проблем со стручниот кадар бидејќи незапирливо се иселува.

– Иселувањето и флуктуацијата се дополнителни фактори кои го усложнуваат проблемот на недостиг на стручен кадар. Од тие причини потребно е да се најдат начини како кадарот кој го имаме на располагање, да се доквалификува и оспособи за работа на домашниот пазар – вели претседателот на Советот за развој на тренинг и обуки, Виктор Влашки.

Оттаму најавуваат низа активности за преквалификација на невработените во струки кои се потребни на бизнисите.

– Имаме неусогласеност помеѓу потребите за кадар од страна на компаниите и нивните квалификации. Тоа е она што ние во нашите анкетни истражувања досега сме го идентификувале и врз основа на тоа сме утврдиле дека постојат дефицитарни занимања на кои интензивно ќе работиме овој период преку преквалификација и доквалификација за да можат тие успешно да се вклучат во процесот на работа и наместо своето подобро утре да го бараат во странство, тоа да им биде овозможено овде. Нашите компании врз основа на нашите анкети се задоволни од нашите работници и токму тоа е причината да веруваме дека и овде може да има добар опстанок за сите – рече Елена Милевска Штрбевска од Стопанската комора.

Според податоците на Државниот завод за статистика, бројот на работниците во индустријата во октомври 2022 година, во однос на октомври 2021 година, забележа раст од 0,3 отсто, но споредбата на периодот јануари-октомври покажува пад на бројот на работниците во индустријата од 1,3 отсто. Најголемо намалување има во секторот „рударство и вадење на камен“ каде што едногодишната споредба (октомври 2021 – октомрври 2022 година) има намалување за 3,8 отсто. Во овој сектор во периодот од август до септември дел од рудниците го запреа производството, а работниците, како што беше соопштено, беа на принуден одмор.

Пад на бројот на работници има скоро во сите сектори од прехранбениот сектор, како и во текстилниот и во кожарскиот сектор, кај производителите на мебел, како и производството на машини и опрема.

The post МОРА ДА ПОЧНЕМЕ ДА УВЕЗУВАМЕ КАДАР! Нашата работна сила замина во неповрат appeared first on plusinfo.mk.