Вака аналитичарите и комуниколозите со коишто разговаравме ги коментираат последните неколку јавни настапи на министерот за надворешни работи Бујар Османи и на првиот вицепремиер Артан Груби, кои речиси на секое новинарско прашање поврзано со некој скандал во кој е инволвиран некој функционер Албанец, одговараа со обвинување дека се работи за класична албанофобија.

Токму со обвинувања за скриена албанофобија Груби неколку пати се обиде да се извлече од непријатните прашања што му ги поставуваа новинарите поврзани со палењето на автомобилиот „ауди А6“, кој, како што рече, го користел за приватни цели, иако бил во сопственост на негов многу добар пријател.

Министерот Османи неодамна дури излезе со тврдење дека се крчка заговор против Албанците и против ДУИ.

– Пред неколку месеци, некаде на периферијата на Скопје, се одржа средба меѓу некои македонски олигарси и политички лидери, сегашни и поранешни политички лидери, со аларм или констатација дека Албанците добиваат повеќе отколку што заслужуваат или го уриваат политичко-економскиот монопол на македонската заедница и се согласија да создадат национален центар, за да се запре овој процес или, како што тие го нарекуваат, албанизација на државата. Ова всушност не е страв од албанизација, тоа е страв од еднаквост – рече Османи.

А ваквите обвинувања, појаснуваат аналитичарите, започнаа оркестрирано да се шират токму од моментот кога почнаа да се вадат афери за постапките на дел од функционерите на ДУИ, како што беше случајот со внукот на Али Ахмети кој стана сопственик на ТЦ „Соравија“, како и примерот со вработувањето на некогашната ТВ водителка Бесмира Ејупи во Министерството за надворешни работи.

Пред само дваесетина дена Османи гостуваше во емисијата што ја води новинарката Душица Мрѓа на ТВ 24, а не можеше да остане незабележано тоа што на секое спомнување на начинот на избор на обвинителот Ислам Абази, министерот одговараше со „тоа е класичен пример за албанофобија“. Истата реченица ја повтори и кога беше запрашан за внукот на Али Ахмети, Дрин Ахмети, како и за девојката која од ТВ водителка напредуваше во МНР.

Тој, повторуваше едно и само едно: „класичен пример за албанофобија“.

Штом ги фатиш ДУИ во криминал и веднаш ќе те обвинат за “албанофобија“ pic.twitter.com/RNUgZzQj2K

— MITE NAJDOFF (@Kalabalak_) July 18, 2023

Страв од САД

И албанските и македонските политичари во земјава треба да разберат дека извршувањето на политичката функција не ги ослободува од одговорност доколку истовремено се заплеткани во криминал и во корупција, порачува универзитетскиот професор Јове Кекеновски.

Онаму каде што има раководител Албанец, таму има најмалку 70 отсто Албанци од вкупниот број на вработени. Значи, не постои никаква пропорционална застапеност, туку класична доминација на малцинството над мнозинството, да не речам - тиранија

Јове Кекеновски Универзитетски професор

– Во последните 25 години на прсти можат да се избројат политичарите-функционери кои одговараа за злоупотреба на службената положба. Значи, сите политичари-функционери досега беа заштитени како бели мечки, особено албанските функционери, без разлика дали се на власт или во опозиција. Сите тие за сите овие години учествувале во одреден криминал, а јас само ќе ги спомнам обвинувањата на експремиерот Зоран Заев за Бујар Османи и за Али Ахмети, кои беа заташкани и заборавени веднаш штом СДСМ дојде на власт и го сруши ВМРО-ДПМНЕ на тогашниот премиер Никола Груевски. А тоа беа сериозни обвинувања за десетици милиони евра кои беа проневерени во Министерството за здравство во времето кога ДУИ беше во коалиција со ВМРО-ДПМНЕ. И сето тоа остана заташкано и никој не одговараше. Сите знаат дека така било, бидејќи постојат докази и веќе има покренато постапки и направена е ревизија, но никој не одговараше поради пуста власт, но и поради „мир во куќа“ – објаснува Кекеновски.

Сега кога се вклучија САД на кои не им е важно дали некој е Албанец, Македонец, Ром или Влав, функционерите Албанци почнаа да плачат и да се жалат дека постои албанофобија во земјава.

– Не е точно дека постои албанофобија и тоа им е само параван за да се сокријат и да останат неказнети. Во реалноста, како што во моментов стојат работите, Македонците се граѓани од втор ред. Видете само што се случува со пропорционалната застапеност, која е крајно вулгаризирана и злоупотребена. И на тоа не реагира народниот правобранител. Онаму каде што има раководител Албанец, таму има најмалку 70 отсто Албанци од вкупниот број вработени. Значи, не постои никаква пропорционална застапеност, туку класична доминација на малцинството над мнозинството, да не речам – тиранија. Не може ова повеќе да се толерира – изјави професорот.

На прашањето дали обвинувањата за албанофобија можат да ја загреат меѓуетничката нетрпеливост, Кекеновски потсетува дека земјава е членка на НАТО и дека странците нема да дозволат ескалација.

– Која е таа странска држава која би поддржала бунт во друга држава поради тоа што некој треба да одговара поради тоа што крадел?! – заклучи Кекеновски.

Дел од кампањата

Живко Андревски, комуниколог, универзитетски професор и доктор на науки, во разговор за Плусинфо вели дека политичарите на Балканот и во Македонија се постојано во некаква кампања, а како главно оружје ги користат меѓуетничките односи во земјата, бидејќи со нив најлесно се „пука“.

– Политичарите во Македонија, особено Албанците, никогаш не ја напуштиле таа реторика, туку само повремено ја активираат кога ќе имаат потреба од неа. Во Македонија не постои степен на албанофобија кој би бил доволно висок за да би се нарушиле односите и безбедноста во земјата, но албанските политичари очигледно ги пренагласуваат тие секвенци, очекувајќи да добијат нешто за возврат. Истото се случува и кај другата страна, само што Македонците очигледно не ги пренагласуваат тие елементи на македонофобија, а кои ги има поприлично многу во македонското општество. Во двете ткива има слоеви кои така веруваат и сметаат дека најголеми и смртни непријатели се Албанците, односно дека најголеми и смртни непријатели се Македонците – објаснува Андревски.

Во двете ткива има слоеви кои така веруваат и сметаат дека најголеми и смртни непријатели се Албанците, односно дека најголеми и смртни непријатели се Македонците

Живко Андревски Комуниколог

Тој посочува дека кога ќе се слушнат обвинувања за албанофобија од устата на албански функционери во Македонија, тоа значи само едно: неинституционално делување.

– Едно е да си кандидат на политичка партија и да се бориш за функција, а друго е да си веќе поставен на функција и да си одговорен за одредена работа во општеството. Политичарите треба да си останат политичари и тие не смеат да навлегуваат во зона на државничко однесување, каде што треба да ја следат целината, да ги почитуваат правните аспекти, да ги респектираат интересите на населението. За жал, кај нас, сѐ уште пали реториката за албанофобија или македонофобија и ние како народ очигледно сѐ уште не сме доволно пораснати за да му се спротивставиме на таквото ниско ниво на дијалог – посочува Андревски.

Фобија од криминалци 

Универзитетската професорка Мирјана Најчевска преку статус на Фејсбук објаснува како високите албански функциониери во земјава го штитат криминалот и како ја прикриваат сопствената македонофобија.

„Кога ќе посочиш елементи од кои недвосмислено произлегува дека министерот за надворешни работи Бујар Османи лаже, ја злоупотребува службената должност, краде, манипулира, ја разградува државната хиерархија и работи спротивно на законите, тогаш тоа е албанофобија. Ова е начин како Бујар го штити криминалот и како ја прикрива сопствената македонофобија. Овој човек требаше одамна да биде в затвор. Мислам дека заедно со премиерот Димитар Ковачевски и со вицепремиерот Бојан Маричиќ нанесоа најголема штета во евроинтегративните процеси на Македонија во последните неколку години“, забележува Најчевска.

Овие граѓани кои ги плашите со разни бабароги, де со етнички конфликти, де со некаква изолација, де со продажба на идентитетот, тие имаат само една единствена вистинска фобија – тие опасно се плашат од криминалци

Катарина Синадиновска Новинарка

И новинарката Катарина Синадиновска во својата последна колумна пишува дека патетични се обидите на челниците на ДУИ да ги сведат на албанофобија сите обвинувања за кршење на законите.

„Во 2023 година после сѐ што Македонија преживеа и надживеа на тема меѓуетнички односи треба да сте во прилично очајна и немоќна состојба за да играте на оваа истрошена и безвредна карта. Да, откопувањето на националистичките наративи по дефиниција е секогаш неодговорно, но овие луѓе се толку изложени и отворени во своите злоупотреби што овој пат, овие вербални акробации, се далеку од опасни и се сепак – само патетични. Овие граѓани кои ги плашите со разни бабароги, де со етнички конфликти, де со некаква изолација, де со продажба на идентитетот, тие имаат само една единствена вистинска фобија – тие опасно се плашат од криминалци. Од крадци и измамници. Од лажговци и манипулатори. Тој страв, таа ужаснатост се реални и основани. Вакви олоши, вака стратешки распределени низ сите етнички и верски заедници, низ сите клучни државни органи, низ сите општествени пори, толку многу на број на толку мала територија – светот може и да не видел“, пишува Синадиновска.

Преку глава ни е од закани

Актерот Сашо Тасевски револтиран од однесувањето на албанските функционери во земјава му порача на министерот Османи да си поднесе оставка, обвинувајќи го дека е македонофоб.

„Ти најде да зборуваш за албанофобија кај Македонците?! Не сме ние албанофоби, само ни е преку глава да го гледаме вашето шовинистичко и националистичко изживување пропратено со постојани закани кон Македонците: „ако не ни дадете ова и ова, ќе ги облечеме пак чизмите од 2001“. И добро де. Знаеме дека пак ќе ги облечете чизмите набрзо. Оти нема да може вечно да добивате сѐ. Брзо се менува светот денес. И не се менува во ваша корист. Ќе биде поинаку. И вашиот политички татенце ќе ви го сврти грбот кога-тогаш. Тој е прагматичен татко. Сѐ си има свој крај. Со тоа што го кажа само покажа каков шовинист си и негатор на македонството“, порача Тасевски.

Реакција за сѐ побројните обвинувања дека постои албанофобија во Македонија, особено кај опозициската ВМРО-ДПМНЕ, пристигна и од поранешниот министер за финансии Џевдет Хајредини.

Од каде сега одеднаш од ВМРО-ДПМНЕ станаа албанофоби кога се знае дека не многу одамна, скоро 10 години со ДУИ беа во заедничка власт?

Џевдет Хајредини Поранешен министер

„Од каде сега одеднаш од ВМРО-ДПМНЕ станаа албанофоби кога се знае дека не многу одамна, скоро 10 години со ДУИ беа во заедничка власт? Од експремиерот Никола Груевски побараа, а тој за да биде раат цел мандат, со сила ги натера своите пратеници да гласаат за амнестија на хашките случаи. Невиден притисок од страна на највисоки претставници на САД, ЕУ и НАТО беше потребен за ДУИ да се оттргне од ВМРО-ДПМНЕ. Со поддршка на ДУИ, Груевски близу една милијарда евра потроши за проектот Скопје 2014. Тогаш, иако ДУИ имаше двотретинско мнозинство, во договор со ВМРО-ДПМНЕ побара предвремени парламентарни избори само за да се овозможи Ѓорге Иванов повторно да биде избран за претседател на државата. Али Ахмети никогаш не се дистанцираше од антизападната политика на Груевски, туку напротив, го фалеше дека е прозападно ориентиран. Објавени се тајни разговори со Груевски на кои се слуша како Али Ахмети на македонски јазик бара од него да не се уриваат дивоградбите на узурпирано државно земјиште на функционери на ДУИ. Според тоа, ВМРО-ДПМНЕ нема причина да се смета за антиалбанска партија“, напиша Хајредини.

The post ДА ИМ РЕЧЕШ „ДОБРО УТРО“, ЌЕ ТЕ ОБВИНАТ ЗА АЛБАНОФОБИЈА Функционерите Албанци без срам глумат жртви, среќа што никој не им верува appeared first on plusinfo.mk.

Вака, со сообраќаен хумор, комуниколозите ја коментираат новата пракса на дел од политичките партии кои одлучија да водат постојана неколкумесечна, па дури и повеќегодишна предизборна кампања.

Како што објаснуваат нашите соговорници, водењето целогодишна предизборна кампања ги задушува и ги нервира граѓаните, исто како што ги задушува и ги нервира секојдневниот сообраќаен „шпиц“ во главниот град.

Постојано на готовс за предвремени избори

Спред комуниколозите, главната причина за ваквиот потег на партиите е тоа што прашањето за одржување предвремени парламентари избори постојано виси во воздухот и ги става политичарите на готовс.

Инаку, скоро цел месец наназад, црвените елеци на СДСМ ја крстарат Македонија и одржуваат митинзи во секој град поединечно, а закупени се и неколку билборди низ градовите на кои е испишан слоганот „Рамо до рамо“.

Слична стратегија, но не толку официјална, има и опозициската ВМРО-ДПМНЕ, чие раководство редовно одржува трибини преку кои му ги лансира ветувањата на народот.

Прилично активна на терен е и партијата на Али Ахмети, ДУИ, која периодов удри на кампањи што се контра фракцијата „Огнена група“, со која си ги мери силите преку средби со граѓани, па дури и на митинзи.

Кампања за себе или контра себе?

Живко Андревски, комуниколог, универзитетски професор и доктор на науки, во разговор за Плусинфо вели дека постојаната потреба за одржување предвремени парламентарни избори ги држи политичките партии на готовс и ги тера да водат постојана кампања.

– Предвремената предизборна кампања што ја водат партиите во Македонија споредете ја со сообраќајот во главниот град. Замислете што би се случувало доколку „шпицот“, односно најголемиот сообраќаен метеж во Скопје се случува 24 часа во денот, а во употреба да бидат пуштени само неколку сообраќајници?! Истото се случува со предвремената предизборна кампања на партиите. Тие постојано прават политички маркетинг и се себепретставуваат пред народот, а не сфаќаат дека таквото нивно дејствување е практично предизборна кампања која најчето го задушува гласачкото тело. Но, тоа е една практика, која, за жал, постојано се повторува на Балканот, не само во Македонија – објаснува Андревски.

Според него, главна причина за ваквото делување на политичките партии во Македонија е тоа што одржувањето предвремени парламентарни избори постојано виси во воздухот.

– Кај нас постојано се зборува за одржување предвремени парламентарни избори, а без оглед на тоа дали тие ќе се одржат или не, сепак, политичките партии сметаат дека треба да бидат подготвени и за такво сценарио. Но, политичарите очигледно не сфаќаат дека таквото делување, таа долга предвремена предизборна кампања го исцрпува општествениот организам и ја троши енергијата на гласачкото тело. Општествениот организам не може да го поднесе тој тип на делување, особено кога кампањата трае со месеци, па и со години. Проблемот е во тоа што самите политичари во Македонија многу добро знаат дека народот ја прифаќа нивната политика без разлика на сѐ. И си функционираат. Кога народот би ги отфрлил, тогаш малку ќе им дојде умот. Но, кога народот постојано ги прифаќа и постојано си вели дека „овојпат нема да нѐ излажат“, тогаш ќе ни се случува ова што ни се случува денес – објаснува Андревски.

Слаба излезност

Универзитетскиот професор Јове Кекеновски смета дека токму одржувањето долга и макотрпна предвремена предизборна кампања ќе биде пресудна за намалување на излезноста на следните избори.

– Партиското раководство да го задржи вниманието во јавноста. Ова е главната цел на секоја политичка партија во Македонија која води предвремена предизборна кампања. Второ, за да ја реализираат таа своја цел, партиите прават катастрофални грешки и постојано го малтретираат своето членство. Добро е тоа што засега не организираат големи митинзи и не ги влечкаат луѓето со автобуси од град во град. Од друга страна, политичките партии се свесни дека и партиските членови и граѓаните се изморени од сите нивни лажни ветувања. Токму затоа држат непотребна тензија и ги замајуваат своите гласачи – вели Кекеновски.

Досега, додава тој, ако ги слушавме лидерите на политичките партии, ќе требаше да имаме најмалку 100 предвремени парламентарни избори годишно, но очигледно опозицијата не може да успее во намерата да издејствува такво нешто.

– Со ваквите чекори на политичките лидери, не само што го замајуваат членството и потенцијалното гласачко тело, туку и го оладуваат. Мислам дека една од причините за помалата излезност на следните парламентарни избори ќе биде токму ова што го прават политичките партии. Сметам дека токму одржувањето долга и макотрпна предвремена предизборна кампања ќе биде пресудна за намалување на излезноста на изборите. Оти, не постои ништо ново што можат да ни го кажат политичките партии за време на митинзите или на трибините. Тие можат само на еден нападен начин да измислуваат нови лаги коишто нема никогаш да ги реализираат – објаснува Кекеновски.

Три мотиви за предвремена кампања

Политичкиот аналитичар Синиша Пекевски забележува дека во Македонија одамна не владеат правото и законите, туку владеат партиите.

– Политичките партии се свесни за тоа дека излезноста на следните парламентарни избори ќе биде мала и заради тоа уште од сега почнуваат кампања. Но, ако јас се прашува, бадијала е сѐ. Партиите покажаа дека ги интересира само бенефит и личен интерес. Погледнете ги случаите со директорот за метрологија, погледнете ја целата таа игранка околу договорот со „Бехтел и Енка“… Затоа верувам сека излезноста ќе биде историски најниска, бидејќи граѓаните не веруваат во политичарите – вели Пекевски.

Политичките партии се свесни за тоа дека излезноста на следните парламентарни избори ќе биде мала и заради тоа уште од сега почнуваат кампања.

Синиша Пекевски Политички аналитичар

Тој посочува дека власта е свесна оти нејзиниот брод тоне и токму затоа тргнува во агресивна „Рамо до рамо“ кампања и се обидува во јавноста да се прикаже како народна партија.

– СДСМ ќе ја доживее судбината на Демократска странка во Србија и ќе се сведе на минорна партија во Македонија како партиите на ЛДП, НСДП… Тоа е едниот мотив. Вториот мотив е што уште од сега се подготвуваат за избори и се обидуваат колку-толку да чујат нешто од народот и да покажат дека се дел од народот, бидејќи сакаат да се декларираат како народна партија. И третиот мотив за одржување предвремена предизборна кампања е да го одвлечат вниманието на јавноста од скандалите и коруптивната зделка што ја имаат направено со „Бехтел и Енка“ – посочува аналитичарот.

The post НОН-СТОП КАМПАЊАТА ОПАСНО ГИ НЕРВИРА ГРАЃАНИТЕ Партиите во предизборен грч крстарат по Македонија appeared first on plusinfo.mk.

Вака дел од домашните аналитичари ја оценуваат сегашната криза во којашто од неодамна се длабоко западнати Македонија и Бугарија во поглед на изнаоѓање решение на долгогодишниот билатерален проблем кој како чудовишна планина им се издигнува на патот што треба да ги поврзува двата соседа.

Друг дел од експертите, пак, сметаат дека сѐ уште постои надеж двете страни да си подадат рака и со заеднички сили да ја поместат планината.

А по сѐ изгледа дека чашата се прелеа со инцидентот во Охрид кој Бугарите го искористија во своја полза. Потоа продолжи со роденденот на револуционерот Гоце Делчев, па следуваа разни навреди од бугарска страна, ни се случи и мало нетрпение на граница, за на крајот да дојдеме во ситуација Бугари да нудат 200 евра награда за „главата“ на македонски полицајци кои само си ја вршеле работата на граничниот премин „Деве Баир“.

Дали ваквата криза се должи на изборите што треба да се одржат за некој месец во Софија? Дали се работи за вештачки предизвикана криза или сепак станува збор за вистинско непријателство? После сѐ што се случи, колку може да се очекува ново затоплување на односите помеѓу двете земји? Ако се смират политичарите, ќе се засакаат ли народите?

Одговор на овие прашања побаравме од поранешни амбасадори, универзитетски професори и комуниколози.

Вековна бугарска стратегија

Живко Андревски, комуниколог, универзитетски професор и доктор на науки, во разговор за Плусинфо вели дека вистинско изненадување би било доколку наскоро се случи ново затоплување на односите со Бугарите.

– Станува збор за системски пристап од страна на Бугарија во однос на Македонија. Бугарите никогаш не го напуштиле ставот дека Македонија е бугарска земја, дека Македонците се Бугари и дека македонскиот јазик е дијалект на бугарскиот. Држејќи се цврсто до тој став, тогаш нормално е дека постојано ќе бараш влакно во јајцето само за да ги влошиш односите со соседот. Таков пример беше тепачката во Охрид во која истепан беше секретарот на бугарскиот центар „Цар Борис“, а тој инцидент претставуваше само повод за Бугарите бурно да реагираат. На прашањето дали може да се очекува ново затоплување на односите помеѓу Скопје и Софија, јас нема да одговорам со „да“ или со „не“, туку ќе кажам дека такво нешто би претставувало големо изненадување. Со оглед на фактот што и двете земји сме под лупата на поголемите и помоќните држави како што се САД, Германија и Франција, можно е да се случи да добиеме препорака, односно наредба да ги затоплиме односите. Сакале ние или не, наредбата ќе мора да ја слушаме и повторно ќе треба да изигруваме дека сме во добри и регуларни односи со соседите – објаснува Андревски.

Во поглед на љубовта помеѓу бугарскиот и македонскиот народ, тој смета дека дух на односите помеѓу народите даваат токму односите на политичарите од двете земји.

– Какви политичари, такви народи. Однесувањето на политичарите создава одредена атмосфера којашто по автоматизам се шири помеѓу луѓето од едната или од другата страна. Дури и да дојде до некакво затоплување на односите помеѓу двете земји, макар било тоа и вештачко затоплување, навистина не би знаел дали би се подобрил односот помеѓу обичниот бугарски и обичниот македонски народ. Антимакедонската стратегија на Бугарија не е од вчера, туку трае и активно функционира веќе неколку векови, а тоа значи дека неколку генерации Бугари се растени во една таква атмосфера – вели Андревски.

Мудрост и трпение

Поранешниот амбасадор на Македонија во НАТО, Нано Ружин, пак, очекува наскоро да омекнат ставовите на политичарите од двете страни и односите помеѓу двете земји полека да почнат да се подобруваат.

– Прво, никако не смееме да кажеме дека само ние правиме добри работи, а Бугарите прават само лоши работи. Не верувам дека е точна тезата дека постои само еден виновник. Сметам дека освен наследените анимозитети од минатото кои се движеа по една искривена линија, постојат и други фактори кои влијаат врз влошување на односите помеѓу Скопје и Софија. Тука е пред сѐ успехот на популистичките партии во Македонија и во Бугарија. Исто така, предвид треба да се земе и несфаќањето на новата реалност на Балканот, односно дека постои една нова држава Македонија којашто сега е членка на НАТО. Трето, тука е недостигот на транспарентност од страна на интелектуалните елити, недостасува критичност кон сопствените политики. Четврто, присутни се лажните вести, а и медиумите постојано објавуваат провокации од разни маргинални политички фигури. И петто, се ближат избори во соседството. Сето ова заедно претставува еден заеднички именител за сите држави на Балканот, оти сите минуваат низ истото – објаснува Ружин за Плусинфо.

Не постои голема криза во односите помеѓу македонскиот и бугарскиот народ, додава тој, бидејќи, како што вели, ништо страшно не се случило освен тие неколку испади кршење и палење на бугарски и на македонски културни центри.

– Гледаме дека политичарите од двете земји се трудат да ја прикажат нормалноста на односите и дека не е сѐ баш онака како што читаме во медиумите. И дипломатите меѓусебно се обидуваат да исфорсираат една политика на добрососедство, а тоа треба да го следи невладиниот сектор, универзитетите, и тн. Треба со еден мирен став и со една мирна политика и стратегија да ги градиме нашите односи. Секако, потребно е големо внимание и треба да бидете свесни дека штом покажете мудрост и трпение, веднаш ќе бидете означени за предавник на својата земја. Како и да е, јас очекувам подобрување на односите и сметам дека е крајно време сите да се ангажираат за да ја постигнат таа цел. Ние сме соседи, сме делеле и добри и лоши работи – вели Ружин.

Подалеку од бугарската предизборна кампања

Време е да ставиме црта на пинг-понг дискусијата со Бугарија, одговори вчера министерот за надворешни работи Бујар Османи на новинарско прашање дали македонското МНР ќе испрати протестна нота по демолирањето на новоотворениот македонски културен клуб во Благоевград „Никола Вапцаров“.

Да ги исклучиме граѓаните од овие непотребни и вештачки кризи кои се создаваат на сметка на внатрешни динамики во едната или другата држава.

Бујар Османи Министер за надворешни работи

Османи појасни дека земјава ги кажала сите ставови во однос на случувањата во двете држави, а свои ставови, исто така, рече Османи, пристигнале и од Бугарија, но време е да се стави крај на пинг-понг дебатата и вовлекување во бугарската предизборна кампања.

– Да оставиме дипломатијата да си ја врши работата. Да ги исклучиме граѓаните од овие непотребни и вештачки кризи кои се создаваат на сметка на внатрешни динамики во едната или другата држава. Така што, барам разбирање, да ја вратиме позитивната агенда и мирот помеѓу граѓаните од двете држави и да разговараме за иднината – изјави Османи.

Османи оценува дека доколку се продолжи со ваквата динамика на комуникација, Македонија само ќе биде вовлечена во вртлогот на нестабилното политичко општество и целокупниот изборен циклус во Бугарија.

Во таа насока, министерот порача дека Македонија не смее да потклекне на провокации, особено не во еден ваков клучен период за нашата земја која е во процес за отворање на преговорите со ЕУ.

– Ние не смееме да потклекнеме на таквите провокации и предизвици. Имаме скрининг којшто е во тек, имаме реформи коишто треба да ги спроведуваме и да ги оставиме граѓаните да ги изолираме и да ги поштедиме од овој немир – потенцираше Османи.

Како дојдовме до точка на вриење?

Ова се дел од клучните настани кои изминатите неколку години ги одбележаа македонско-бугарските односи:

1 август 2017 – Потпишан договорот за добрососедство меѓу Македонија и Бугарија

17 ноември 2020 – Бугарско вето за отворање на преговорите на Македонија со ЕУ

13 декември 2021 – Кирил Петков станува нов премиер на Бугарија

4 февруари 2022 – Заедничко чествување на Гоце Делчев

16 април 2022 – Отворање бугарски клуб „Ванчо Михајлов“ во Битола

07 јуни 2022  – Ламбе Алабаковски го пали бугарскиот клуб „Ванчо Михајлов“ во Битола

16 јуни 2022 – Се крчка францускиот предлог

22 јуни 2022 – Паѓа Владата на бугарскиот премиер Кирил Петков

23 јуни 2022 – Самит ЕУ-Западен Балкан во Брисел, Бугарија не го крева ветото

30 јуни 2022 – Францускиот предлог стигнува во Македонија

2 јули 2022 – Двонеделни протести против францускиот предлог

16 јули 2022 – Пратениците го гласаат францускиот предлог

17 јули 2022 – Бујар Османи потпишува Билатерален протокол во Софија

19 јули 2022 – Македонија условено отвора преговори за влез во ЕУ

7 октомври 2022 – Отворање бугарски клуб „Цар Борис Трети“ во Охрид

30 октомври 2022 – Отворање македонски клуб „Никола Вапцаров“ во Благоевград

14 јануари 2023 – Чествување на Мара Бунева во Скопје

19 јануари 2023 – Тепачка во охридска кафеана, истепан е Кристијан Пендиков

20 јануари 2023 – Бугари се организираат за посета на гробот на Гоце Делчев

21 јануари 2023 – Протест во Софија за поддршка на Бугарите во Македонија

23 јануари 2023 – Пендаровски го свикува Советот за безбедност

25 јануари 2023 – Бугарија го повлекува својот амбасадор од Македонија

28 јануари 2022 – Опозицијата најавува стража на гробот на Гоце Делчев

30 јануари 2023 – Бугарскиот министер за внатрешни работи допатува во Скопје

05 февруари 2023 – Поклонување на гробот на Гоце Делчев, силно обезбедување

05 февруари 2023 – Тензично на ГП „Деве Баир“, приведени насилници од Бугарија

06 февруари 2023 – Бугарин нуди 200 евра за „главата“ на македонскиот полицаец

06 февруари 2023 – Каменуван е македонскиот културен дом „Никола Вапцаров“ во Благоевград

The post ВЕЌЕ НЕ НЀ БОДАТ СО БАЈОНЕТИ, АМА НЀ КОЛАТ СО ПОНИЖУВАЊА Можно ли е ново затоплување на односите со Бугарија? appeared first on plusinfo.mk.

Вакво прашање полно со нелогичности поставуваат комуниколозите со коишто разговараше Плусинфо, откако двете најголеми спротивставени политички партии во земјава – СДСМ и ВМРО-ДПМНЕ, деновиве почнаа да водат активна црна кампања една против друга.

Според експертите, опозицијата има право постојано да биде во кампања и секојдневно да ја критикува власта, додека, пак, истото не може и не смее да важи за партиите на власт кои имаат обврска да даваат отчет пред граѓаните за сите свои постапки.

Битката помеѓу партиите започна веднаш откако скопската градоначалничка Данела Арсовска и опозициската ВМРО-ДПМНЕ неодамна ја „расипаа калимерата“ и откако таа јавно се пофали оти го фатила ексдиректорот на ЈП „Водовод и канализација“ со рачето во медот. Ваквото нејзино обвинување беше повод за СДСМ веднаш да закупи билборди во главниот град и да нарача реклами на телевизија преку кои го критикува лидерот на опозицијата Христијан Мицкоски.

Потоа следуваа низа герила акции кои ги спроведе ВМРО-ДПМНЕ преку кои го обвинуваше премиерот Димитар Ковачевски за дезертерство од војска, а на неколку локации во Скопје денеска осамнаа и плакати на кои пишува: „Народ пати, Таче кеш млати“.

Живко Андревски, комуниколог, универзитетски професор и доктор на науки, во разговор за Плусинфо објаснува дека многу потешко е да се прифати научна анализа за некој процес каде што преовладува висок речник и сериозни аргументи кои се потешки за сфаќање, па токму затоа, вели тој, партиите играат на картата дека народот многу полесно ги прифаќа пропагандите и црните препукувачки кампањи.

– Опозицијата има право постојано да води кампања, оти таа се бори да ја сруши власта. Но, власта не смее да води изборна кампања додека е на власт. Таа треба со своите потези и со резултатите што ги постигнува да се фали пред јавноста и на тој начин да си обезбеди гласачи на следните парламентарни избори. Единствената кампања на власта може да се води преку остварување ветувања, со решавање дневни проблеми и со проекции коишто ќе важат долгорочно. Кај нас публиката е инфицирана од политичките движења, кампањи, понуди, спротивставувања, па таа преинтензивна кампања што ја водат опозицијата и власта многу повеќе го збунува гласачкото тело отколку што му помага рационално да ги согледа работите. За жал, публиката во земјава почнува да се навикнува и да ја прифаќа постојаната црна кампања што ја водат политичките партии. А уште поинтересно е тоа што токму на овој начин се постигнува една чудна хармонија – и граѓаните и тие што треба да водат кампања и тие што не треба да водат кампања се наоѓаат во еден магичен круг на соработка. Тешко е да се прифати научна анализа за некој процес каде што преовладува висок речник и сериозни аргументи кои се потешки за сфаќање. Затоа, народот многу полесно ги прифаќа пропагандите и црните препукувачки кампањи. Гласачите во основа им веруваат на кампањите, бидејќи само две политички групации се менуваат од власт. Раководствата на политичките партии се доволно паметни за да знаат дека црните кампањи имаат влијание и дека обезбедуваат некаков ефект – објаснува професорот.

Политичкиот аналитичар Синиша Пекевски, пак, смета дека партиите постојано водат црни кампањи затоа што нивните раководства не се доволно способни за да смислат нови начини како да допрат до потенцијалните гласачи.

– Наместо да се фокусираат на избавување од кризата, партиите во земјава се фокусираат на оцрнување на политичкиот противник. Единствено нешто што го одржува членството е креирање негативна кампања, а тоа доведува до зголемување на неизлезноста на изборите, оти луѓето се згрозуваат од таквите црни кампањи и воопшто не сакаат да гласаат. Ако Бугарија сега имаше само 30 отсто излезност на парламентарните избори, истото очекувам да ја снајде и Македонија. Таквите пропаганди влијаат иритирачки и ги нервираат граѓаните. Ги терате луѓето да прават нешто во коешто самите не веруваат. Што добивате од црната кампања? И партијата на власт и партијата во опозиција си имаат стандардно гласачко тело и тие луѓе ќе гласаат за својата партија без разлика на тоа дали кампањата е негативна или позитивна. Но, проблемот е со неопределените граѓани кои од ден на ден се разочаруваат сѐ повеќе и повеќе – вели Пекевски.

Политичките партии не знаат да направат ништо ново и тие се длабоко заглавени во минатото, посочува нашиот соговорник.

– Раководствата и кадрите во политичките партии се движат по инерција и тоа е главниот проблем. Не знаат да воведат некаква иницијативност, некој пандан или нова идеја, туку едноставно се движат по инерција – така било некогаш и така ќе тераме во иднина. Едноставно, немаат капацитет за да направат промени. Пак ќе кажам, наместо власта да се занимава со решавање на кризата, таа се фатила да го оцрнува лидерот на опозицијата. А ако веќе тврди дека фатиле некого со рачето во медот, тогаш каде е завршницата? Значи, власта ја нарачала кампањата, закупила билборди, а не презела ништо институционално против тој што го обвинува или оцрнува. Оти, ако си го фатил со рачето во медот, тогаш се знае како се решава тоа – објаснува Пекевски.

И на СДСМ и на ВМРО-ДПМНЕ им поставивме неколку прашања: Дали воопшто го мерите ефектот од кампањите, а ако го мерите, тогаш колкав е тој ефект? Дали воопшто се исплати влогот? Која е целната група на таквите оцрнувачки герила-акции?

Од партијата на Димитар Ковачевски ни испратија краток, дипломатски и скоро неупотреблив одговор:

„Само ја покажавме вистината којашто граѓаните на Скопје многу добро ја знаат, а Христијан Мицкоски упорно избегнува да одговори која е неговата улога во тендерот вреден 136 милиони евра“, ни одговори портпаролката на СДСМ, Богданка Кузеска.

Од ВМРО-ДПМНЕ, пак, иако ни ветија, сепак до објавувањето на текстот не добивме никаков одговор.

The post НАРОД ПАТИ ОД ЦРНИ КАМПАЊИ Партиите ризикуваат да им „дезертираат“ гласачите appeared first on plusinfo.mk.