Минимална плата од 600 евра и зголемување на сите останати плати за 6.000 денари ќе повлечат 1,25 милијарди евра за масата за плати во јавниот и во приватниот сектор, изјави гувернерот на Народната банка, Трајко Славески во синоќешното интервју во „Вин-Вин“ на ТВ Телма.

Тој вели дека не е случајно што сите не го поддржуваат тоа барање.

– Занаетчиската комора, малите и средни претпријатија. 1,250 милијарди евра. Знаете што би значело тоа? Тоа би значело потоп за илјадници претпријатија во Македонија и масовна невработеност – рече тој.

Од позиција на Народна банка, Славески вели дека тоа би значело повисока инфлација, драстично, поголема цена на кредитите, и станбени и потрошувачки.

– Некој мора да ја плати цената. Нема бесплатен ручек –  предупреди Славески.

The post МИНИМАЛНА ПЛАТА ОД 600 ЕВРА И 100 ЕВРА ПОВИСОКИ ПЛАТИ ЌЕ ЗНАЧАТ ПОТОП ЗА ИЛЈАДНИЦИ ПРЕТПРИЈАТИЈА И МАСОВНА НЕВРАБОТЕНОСТ Славески вели дека тоа ќе ја крене инфлацијата и ќе ги поскапи кредитите appeared first on plusinfo.mk.

Од секторот велат дека моментално на удар се малите фирми, но ако не се забрза процесот на вработување странци, на удар ќе бидат и поголемите фирми бидејќи нив им претстои бран на пензионирање на работниците.

– Неколку помали фирми затворија бидејќи не можат да најдат работници за да ги заменат оние што заминаа на сезонска работа или трајно се иселија во странство. Сега се обидуваат да се испробаат во други дејности. Проблемот со работници во текстилниот сектор трае со години, но во последниот период процесот се забрзува бидејќи дел од работниците ги напуштаат работните места и поради задолженост со кредити чии камати се зголемија како резултат на мерките за намалување на инфлацијата. Нови работници не можат да се најдат и покрај тоа што на бироата има невработени, бидејќи младите не сакаат да работат во текстилот иако и овде може да се земе плата повисока од просекот. Има работнички кои заработуваат и по 30.000 денари, но таа плата треба да се заработи со работа. Нам ни останува да увеземе работници или да ја зголемиме продуктивноста со купување посовремени машини кои ќе заменат неколку работници – вели Ангел Димитров од конфекцијата „Мода“ од Свети Николе.

Тој додава дека дополнителен проблем е и тоа што голем број од работничките кои останале се пред пензионирање и дека нивната замена ќе оди тешко.

– И кај нас во „Мода“ состојбата е слична. Имаме голем број работнички кои треба да се пензионираат во наредните години зависно од годината на вработување. Ни останува прво да се обидеме со преквалификации и доквалификации да обезбедиме работници, а потоа во опција е ангажирање странци или осовременување на производната технологија. Тоа значи една машина да замени неколку работнички – вели Димитров.

Проблем со недостиг на работници има и во другите сектори. Има недостиг од обични работници, па сѐ до високостручен кадар.

– Во Организацијата на работодавачи веќе се подготвуваме за ангажирање странци и очекуваме владата да ги поедностави процедурите кои се доста сложени и скапи за сите странци кои сакаат да дојдат во земјава да работат. Моментално не се подготвени ниту нашите претставништва во странство да го реализираат процесот брзо поради сложеноста на процедурите. На пример, за да дојде работник од Непал или од Индија потребно е тој да поднесе документи во нашите амбасади на македонски јазик и да чека да добие виза за престој, па дури потоа да бара работа овде и ако најде да бара дозвола за работа. Сето тоа чини пари и време, а процесот треба да биде брз. На оваа тема, неодамна имавме дискусија и во Организацијата на работодавачи на која повикавме врвни адвокати и претставници од швајцарската агенција за мигранти кои сакаат да учествуваат во овој процес и да помогнат во олеснување на процедурите – вели тој.

Според него, државата треба да ги укине квотите за вработување странци кои се мали во однос на побарувачката од работници.

– Лани побаравме да се удвојат квотите, но не се прифати тоа, па голем дел од високостручен и управен кадар во странските инвестиции не може да биде ангажиран поради исполнување на квотите. Имаме апсурд, странски инвеститор да изгради погон во земјава, а поради потрошени квоти да не може да работи во својата фирма, односно да ја управува. Мислам дека квотите треба да се укинат, не само од ваквите причини, туку и поради можноста административците кои работат на работните дозволи да бидат подложни на корупција поради големата побарувачка на дозволи за работа – вели Димитров.

И Маријана Перковска од текстилниот кластер вели дека треба брзо да се дејствува и да се овозможи вработување на странци, но пред тоа треба да се донесе посебен закон со кој ќе се регулира ова прашање, а државата не треба да очекува дека ќе се збогати од ангажманот на странски работници.

– Земјите од регионот веќе го направија тоа и овозможија слободен увоз на работници и ние треба да ги следиме. Државата треба да знае и дека економијата не е во состојба дополнително да издвојува за вработување на странците. Ако државата мисли дека странските работници треба да го полнат буџетот, се лаже, бидејќи економијата веќе е во многу лоша состојба. Треба да ги имаме предвид искуствата од другите земји и пред сè да одговориме на прашањето дали нашите работници кои заминуваат во странство работат 8 или најмалку 12 и повеќе часови. Зошто би биле ние поразлични? Тоа треба да се примени и кај нас, за да се добие поголем ефект од ангажманот на странците – изјави за Плусинфо неодамна Перковска.

Дополнителен проблем за текстилната индустрија кој може да резултира и со натамошно затворање на фирмите е и влошената состојба во германската економија и намалувањето на побарувачката таму. Проблемот велат од секторот ќе биде актуелен за 6 до 12 месеци.

– Кај нас проблемите доаѓаат 6 месеци подоцна отколку кај другите сектори бидејќи работиме по сезони. Така беше и во ковид кризата во 2020 година. Кога сета индустрија во 2021 година тргна напред, кај нас се почувствува одгласот на кризата од претходната година. Моментално има работа, бидејќи имаме нарачки од нашите партнери во Германија. Сè зависи од тоа колку состојбата во Европа и посебно Германија ќе биде лоша и како тоа ќе се одрази на потрошувачката на домаќинствата таму – вели Димитров.

Само за три месеци бројот на вработени во преработувачката индустрија, каде што се вбројува и текстилниот сектор, е намален за 2.556 работници.

The post НАШИ РАБОТНИЦИ ВО СТРАНСТВО РАБОТАТ НАЈМАЛКУ ПО 12 ЧАСА И ПАК СИ ЗАМИНУВААТ Бизнисот бара да се забрза процедурата за увоз на работници appeared first on plusinfo.mk.

Според законот се забрануваат оксоразградливите кеси, а во продажните објекти нивната цена ќе биде 15 денари, но, според Правилникот за примена на законот, на фирмите им се дозволува да произведуваат оксоразградливи кеси до 1 јануари 2023 година од кога ќе треба да почнат да произведуваат 100 отсто разградливи кеси. Тоа значи дека трговските објекти нема потреба да се ослободуваат од набавените резерви на оксоразградливите кеси, а граѓаните ќе ги плаќаат наместо 1 до 2 денари 15 денари.

Фирмите кои ги произведуваат овие кеси велат дека имале само 2 месеца за усогласување со законот и никој не ги консултирал за роковите. Според нив, далеку поголем проблем е цената по која ќе се продаваат кесите за граѓаните од 15 денари која е повисока од производната од 1,5 денари.

– Моментално во земјава се произведуваат оксоразградливи кеси кои ќе можат да се произведуваат до 1 јануари 2023 година, барем така е наведено во Правилникот на Министерството за животна средина кој сè уште не е официјализиран. За овие кеси државата наметна цена од 15 денари за да ја намали употребата од страна на граѓаните, што, пак, за нас ќе значи помала побарувачка на кеси и намалување на производството од 70 до 80 отсто. Со производство од 20 отсто ние нема да можеме да ги отплаќаме кредитите кои ги зедовме за набавка на машините ниту, пак, ќе може да обезбедиме плати за нашите вработени и уште помалку да обезбедиме пари за нови репроматеријали за производството што не чека од 2023 година кога кесите ќе треба да бидат 100 отсто разградливи – вели Игор Соколовски, производител на пластични кеси член на Сојузот на стопански комори.

Соколовски вели дека фирмите иако ќе можат да произведуваат оксоразградиви кеси уште 1 година нема да можат да опстанат ниту 6 месеци поради високата наметната цена и намалената побарувачка на кеси.

– Нема фирма која може да ги намирува сите обврски и да опстане со производство од 20 отсто кое нема да може да го пласира на пазарот. Ние нема да издржиме ниту 6 месеци под овие услови, бидејќи кесите веќе нема никој да ги набавува и ќе мора да затвораме. Или поточно во оваа година во која ќе произведуваме може да ги изгубиме и вработените, односно тие да ги напуштат фирмите бидејќи ќе знаат дека по 1 година повеќето од фирмите нема да работат. Тогаш, ако опстанеме ќе имаме уште еден проблем, нема да имаме вработени – додава тој.

Производителите на пластични кеси велат дека со нивно затворање без егзистенција ќе останат 600 работници и уште најмалку 5.000 други луѓе кои работат во дејностите кои се поврзани со работата на овие фирми.

– Затоа бараме продолжување на рокот за употреба на 100 отсто биоразградливи кеси за период од 5 до 7 години, кој би можеле да го искористиме за усогласување на машините и производството, но и за купување на суровини кои во моментов се дефицитарни на пазарот. Во овој период би можеле и да ги исплатиме кредитите кои се во траење од 7 години но и да ги покриеме другите вложувања кои ги презедовме во изминатиот период – вели Сколовски.

Неговиот колега Александар Боризовски информира дека снабдувачите со суровини во земјава за овој период успеале да набават само 1 палета од новата суровина за сите фирми во земјава што не покрива ниту 1 ден производство не една компанија.

– Суровината се добива од пченка и репка за кои имаме информација дека поради климатските промени немаат квалитет. Дополнително суровината е барана на светскиот пазар и тешко може да се набави. Снабдувачот информира дека успеал да набави само 1 палета што не може да покрие ни производство од 1 дена. Тоа ќе значи нов проблем за нас и ако се преструктурираме на целосно биоразградливо производство. Овој проблем ќе го имаме и во следните години, под услов да го преживееме периодов – вели Боризовски.

Тој додава дека иако се членки на Европската Унија, Бугарија и Грција сè уште не го забраниле производството и употребата на биооксиразградливите кеси, а цената по која се продаваат во овие земји е многу пониска од онаа што се предвидува со новиот закон.

Фирмите забележуваат и дека кесите коишто моментално се користат во земјава прават 1 отсто од целокупниот произведен отпад во земјава.

– Во маркетите може да се забележи огромна употреба на амбалажа од пластика, но за неа не се бара да биде 100 отсто биоразградлива. Затоа треба да се размисли добро кои се другите начини како пластиката да не заврши на отпад туку да се рециклира и повторно употреби. Сега кесите се палат и прават проблем во другиот отпад бидејќи се користат за одлагање на отпад. Зошто не се размислува дека и црните кеси кои се користат за отпад се исто така штетни за средината, но 60 отсто од нив се увезуваат без проблеми и посебни ограничувања – вели Боризовски.

Лани, Асоцијацијата за управување со отпад на Стопанската комора излезе со податок дека во земјава годишно се употребуваат меѓу 120 и 150 милиони пластични кеси, а тоа се близу 2.000 тони пластика. Тоа е од 2 до 3 отсто од вкупниот отпад од пакување, но волуменски е многу.

Од дел од фирмите кои произведуваат пластични кеси кои се организирани во рамки на Стопанската комора засега нема никаква реакција.

Од Комората велат дека се обидуваат да го пренаменат производството, бидејќи знаат дека нема иднина за пластичните кеси.

Од Иницијативата за забрана на пластиката велат дека со новиот закон всушност уште една година нема забрана за кесите од оксопластика (пластика со адитиви), која најтешко разградлива.

– Кесите кои се произведуваат од оваа пластика, заедно со останатата пластика за еднократна употреба, се релативно мал дел од вкупниот пластичен отпад. Но, штетата што ја предизвикуваат е огромна, како во естетска смисла, така и од аспект на натрупување на ѓубре и загадување на природата со микропластика; имајќи предвид дека еднократната пластика не се реупотребува ниту пак се рециклира – велат од Иницијативата за забрана на пластиката.

The post ЌЕ СЕ ЗАТВОРАТ ФИРМИТЕ КОИ ПРОИЗВЕДУВААТ КЕСИ Дали со 15 денари за кеса државата ќе ја намали употребата на пластиката? appeared first on plusinfo.mk.