Ќе ја парафразирам Катица Ќулавкова дека „нашиот јужен сосед, кога ја формирал својата национална држава, точно пред два века, имал слобода да го избира“ својот колективен идентитет – тие во мај 1827 го одбраа грчкиот колективен, а не македонскиот колективен идентитет како свој. Тоа што денес во Грција неколку милиони нејзини граѓани избираат нивниот личен идентитет да биде македонски, не значи дека нашиот колективен идентитет не може да биде македонски. Напротив! Оттука, потреба од враќањето на името Македонија.

Македонскиот национализам се обидува да ги спаси македонската култура, јазик и историја, а национализмите на некои наши соседи, оживотворени во нивната официјална државна политика, ги водат Македонците директно во духовни „гасни“ комори – во нивен идентитетски геноцид.

До 2018 година колективниот македонски идентитет беше признаен од повеќе од 130 земји, вклучувајќи ги сите десет најнаселени земји во светот: Кина, Индија, САД, Индонезија, Бразил, Пакистан, Нигерија, Бангладеш, Русија, Мексико. А, денес? Македонскиот просторно-временски јазично-дијалектен континуум е сѐ уште е реалност за повеќето, можеби за сите, држави, освен за Бугарија. Сепак, ние уште понизно живуркаме воопшто не помислувајќи да го раскинеме Договорот со Бугарија и така ги поддржуваме бесмислените уцени на Бугарија.

Внесувањето на македонскиот јазик во ООН, иако во референтниот документ на ООН за главните обележја и податоци за земјите – се користи кратенката UNTERM, за разлика од 2022 година, веќе не постои податокот „македонски јазик“! Значи, всушност има само признавање на литературниот (државниот) македонски јазик, но не и признавање на македонскиот просторно-временски јазично-дијалектен континуум.

Центризмите (евроцентризмот, синоцентризмот или русоцентризмот) не се решение, меѓутоа евроцентизмот беше и е сѐ уште погубен за опстојувањето на Македонија и нејзиниот историски и митски поглед.

Не само Илинден, туку и 11 Октомври е „семакедонско ‘Свето тројство’, затоа што поврзува неколку слоја на колективната меморија на Македонците: митскиот, христијанскиот, историскиот, политичкиот и културниот слој“ (Катица Ќулавкова).

Мице Козар, Крсте Црвенковски, Благоја Корубин, Коле Чашуле, Душко Наумоски и другите борци на Прилепскиот партизански одред, задоени со слободарски идеи и со љубов за Македонија, започнаа да го реализираат сонот на македонскиот народ за сопствена држава, што доведе, неколку години подоцна, до возобновување на духовните, научните, образовните, политичките, општествените, социјалните и културните институции на Република Македонија.

Денес, осумдесет и три години по нападот извршен на 11 октомври 1941 година, во кој учествуваа 16 борци од Прилепскиот партизански одред, македонските институции се целосно разнебитени.

Честитајќи им го празникот 11 Октомври на Македонците и на граѓаните на Македонија, уште еднаш ќе подвлечам – за навек, дека остварување на македонското национално единство и враќање на името Македонија се единствениот исправен пат, по кој треба да зачекорат денешнава генерација Македонци и македонски политичари.

The post ВРАЌАЊЕТО НА ИМЕТО МАКЕДОНИЈА Е ЕДИНСТВЕНИОТ ИСПРАВЕН ПАТ Договорите со Грција и со Бугарија го ништат македонскиот идентитет appeared first on plusinfo.mk.

Дали е доволно за поведување судска постапка повикувањето на ‘предизвикување сериозни телесни, или умствени повреди на членовите на групата’?

Дали насилното ревидирање на македонскиот идентитет, македонскиот јазик и македонската историја, што го прават договорите со Грција и со Бугарија и Преговарачката рамка со ЕУ не предизвикува сериозни умствени и духовни повреди на Македонците, што се пројавуваат и со физички повреди?

Тоа што денес нам, на Македонците, ни се случува за многумина е културен, идентитетски геноцид, без разлика дали некогаш воопшто ќе се води судска постапка. Ги убиваме сопствените внуци и нивните деца, ги убиваме како поддршка на политиките за натамошната демакедонизација на Македонија и создавање нова ‘лабораториска нација’.

Не молчете, – кој молчи, тој се согласува. Сега е време кога треба да се зборува, да се пишува и да се дејствува“.

Ова го пишува академик Љупчо Коцарев од Македонската академија на науки и уметности (МАНУ) во својата колумна со наслов „Повик за отпор“,  која ја објави весникот „Нова Македонија“.

Покрај другото, Коцарев пишува:

„Тргнувајќи од потребата за проактивен одговор на дипломатската офанзива однадвор и понизниот и заплашувачки пристап однатре, но и од нужноста Македонија достоинствено и подготвено да одговори на неправдите, денес ќе пишувам за правното, историското, социјалното и фигуративното значење на терминот геноцид.

Целата колумна прочитајте ја ТУКА.

The post ПОВИК ЗА ОТПОР Да се поведе судска постапка за идентитетскиот геноцид врз Македонците со договорите со Грција и со Бугарија, предлага Коцарев appeared first on plusinfo.mk.

Во колумнта, покрај другото, Коцарев уште вели:

„Простувањето е свесна одлука што вклучува откажување од нашата огорченост, индигнација или гнев, како резултат на нешто што, свесно или несвесно, ни било направено. Простувањето се разликува од одобрување, оправдување, заборавање, или помирување“, пишува Коцарев.

Простување: верата наспроти науката

The post ИМ ПРОСТУВАМ НА МАКЕДОНСКИТЕ ПОЛИТИЧАРИ И НА ПЕНДАРОВСКИ, НО НЕ ИМ ЗАБОРАВАМ Простувањето се разликува од помирувањето, порачува академик Коцарев appeared first on plusinfo.mk.

Во колумната, покрај другото, академик Коцарев пишува:

„Признавајќи ги договорите со Грција и со Бугарија, немакедонскиот Македонец не го признава постоењето на Македонците во соседството. Прифаќајќи ја Преговарачката рамка (официјален документ на ЕУ), во која се оспорува правото на македонскиот народ на националната самобитност и посебност, немакедонскиот Македонец признава дека не е Македонец. Договорите со Грција и со Бугарија и Преговарачката рамка не го признаваат постоењето на македонската нација, македонскиот народ и на македонскиот јазик. Општите принципи на правото признати од цивилизираните нации (Статут на Меѓународниот суд на правдата, член 38), или закон обврзувачки за сите  – ius cogens erga omnes, се однесуваат и на Македонија, но договорите со Грција и со Бугарија и Преговарачката рамка се неправедни документи. Националистичките политики на соседите и настојувањето на некои моќни земји за остварување надмоќ над помалите народи, нам ни се познати. Но, сепак, голем дел од вината за денешнава состојба во Македонија е во нас. Отровот на омразата се шири најмногу меѓу Македонците. Во предвечерјето на претстојниот циклус на избори да се потсетиме на Петре М. Андреевски, кој има напишано: „Беа браќа и први братучеди, / убави сестри, тетки и стрини, / и некои вујчеи и светијонии… / И, борејќи се сите за иста татковина, / се поделија, се замразија, се закрвија, / под туѓи капи главите си ги ставија. / А кога ги побараа капите на главите, / веќе немаа ни капи, ни глави“.

Во предвечерјето на претстојниот циклус на избори не е време за молк: „Следните генерации нема да судат според злото и насилството на лошите луѓе, напротив, ќе судат според молкот на добрите.“ – има кажано Мартин Лутер Кинг, потсетува Коцарев.

The post ОТРОВОТ НА ОМРАЗАТА СЕ ШИРИ МЕЃУ МАКЕДОНЦИТЕ Академик Љупчо Коцарев ги опишува особините на немакедонскиот Македонец appeared first on plusinfo.mk.

Според него, потврдата за неговите ставови пристигна уште во 2022 година.

– Во Преговарачката рамка, официјален документ на ЕУ, се поставени вонредни и уникатни услови за прием на Македонија во Европската Унија, кои за другите земји вклучени во пристапниот процес ги нема, ниту ги имало при претходните процеси на проширување. Тоа, пред сè, се однесува на имплементацијата на билатералните договори со Грција и со Бугарија како дел од критериумот од Процесот за стабилизација и асоцијација за добрососедските односи, но и на голем дел од дополнителните барања од страна на Бугарија кои сега се составен дел на Заклучоците на Советот на ЕУ, на општата позиција на Европската Унија и на Преговарачката рамка, а со тоа и на пристапните преговори. А кои се барањата на Бугарија? Уште еднаш да повторам за да нема недоразбирање: за бугарските политичари, но, за жал, и за повеќето бугарски граѓани (резултат на деценискиот образовен систем на Бугарија), македонскиот јазик е бугарски дијалект, не постои македонски народ, македонската нација е создадена вештачки врз база на бугарската народност, која постоела во Вардарска Македонија и Македонија е колевка на бугарската ренесанса, на создавањето на бугарската нација. Ваквите бесмислени и ненаучни ставови денес се дел од Преговарачката рамка – посочува академик Коцарев.

Тргнувајќи од цивилизациски придобивки, политичките договори што ги менуваат и ги обликуваат научните резултати треба да се отфрлат со резигнираност и осуда, цени академикот, според кој токму такви се Договорите со Грција и со Бугарија, акти кои влијаат врз научните истражувања, мислења и резултати на лингвистиката, археологијата, етнологијата, историјата…

– Секогаш кога постојат политички договори што влијаат и ги трасираат научните тврдења и не оставаат простор за научни дебати и мислења, резултатот, парафразирајќи го Еразмо Ротердамски, е ист: „Пофалба на глупоста“, што овозможува согледување на гнилежот на македонските и европски институции. Дали држави што не се членки на ЕУ, ќе се распаднат или не – е прашање на коешто е несериозно дури и да се обидеме да одговориме, но, имајќи ги предвид Заклучоците на Советот на ЕУ, на општата позиција на Европската Унија и на Преговарачката рамка, а со тоа и на пристапните преговори, Македонија сигурно ќе ја се распадне ако стане членка на ЕУ. Оттука, зарем не ви се чини дека, после сѐ што направи Македонија, од независноста до денес – да се потсетиме, бевме први во регионот по многу прашања, останува горчлив вкусот дека, за жал, Македонија се перципира само како геополитичка лабораторија во која меѓународните поголеми „играчи“ тестираат свои „рецепти“ за стабилизација, соживот, и за институционална трансформација – констатира академикот во интервјуто за ТВ Алфа.

The post НИЕ СМЕ ЛАБОРАТОРИЈА ВО КОЈА ГОЛЕМИТЕ ИГРАЧИ ТЕСТИРААТ СВОИ РЕЦЕПТИ Македонија е центар на регионална дестабилизација, вели академик Коцарев appeared first on plusinfo.mk.

„Во изминатите четири години Македонија се соочуваше, покрај другото, со дивеење на извршната, законодавната и на судската власт и со негирање на постоењето на македонскиот народ и неговиот идентитет, поради Договорот со Бугарија од август 2017 година и протоколите за неговата примена, како и поради Договорот со Грција и  промената на Уставот во 2019 година. Рамковната позиција на Бугарија од октомври 2019 година гласи: ‘Јазичната норма прогласена како уставен јазик во * Македонија е поврзана со еволуцијата на бугарскиот јазик и на неговите дијалекти во поранешната југословенска република, по нивната кодификација во 1944 година. Ниту еден документ/изјава во процесот на пристапување не може да се смета како признавање од бугарската страна на постоењето на т.н. ‘македонски јазик’, одвоен од бугарскиот’. Се обидов во минатите четири години да придонесам МАНУ да продолжи да биде водилка во изнаоѓањето достоинствена иднина за Македонија и за нејзините граѓани. МАНУ е еден од темелите на државноста на Македонија. Изразот ‘или интеграција во ЕУ или изолација’ е празна фраза, манипулација. Велика Британија, Исланд, Норвешка, Турција, Сан Марино, Андора, Лихтенштајн, Ватикан, Монако, Швајцарија, на пример, не се членки на ЕУ и не се изолирани држави. Не е ниту Македонија членка на ЕУ и не е изолирана држава. Каква е целта на упорното повторување: или ЕУ, или изолација“? Можеби сеење страв и раздор? Дали сегашните политички елити ќе почнат со изолација на Македонија, ако не почнат пристапните преговори?“, вели Коцарев.

Единствен компромис за можна промена на Уставот, додава тој, е Бугарија да признае неколку научни факти.

„Единствен компромис за можна промена на Уставот, иако токму барањето за таква промена е бесмислено и јас гласно порачувам „НЕ“ за промена на Уставот, би било најпрво признавање од бугарската страна на следните научни факти: (а) постоење на дел од македонскиот народ (македонското етничко малцинство) во Бугарија, (б) македонскиот јазик има просторен и милениумски континуитет и не е бугарски дијалект и (в) Македонците и Бугарите немаат заедничка историја, туку само споделени места во историјата. А потоа, можеби, промена на Уставот“, објаснува Коцарев.

Мандатот на Коцарев на чело на МАНУ истекува на крајот на годинава, а негов наследник е академик Живко Попов.

The post ФРАЗАТА „ИЛИ ВО ЕУ ИЛИ ВО ИЗОЛАЦИЈА“ Е ЧИСТА МАНИПУЛАЦИЈА Постои само еден и единствен компромис за промена на Уставот, дециден е Љупчо Коцарев appeared first on plusinfo.mk.

Со оваа драматична порака до македонската јавност се обрати Љупчо Коцарев, претседателот на Македонската академија на науки и уметности (МАНУ), содржана во колумната со наслов „Македонија претворена во туѓина, во џенем, во јабана“, која ја објави весникот „Нова Македонија“.

Покрај другото, Коцарев пишува:

„Денес се навршуваат пет години од смртта на македонскиот драмски писател Горан Стефановски, член на МАНУ надвор од работниот состав, па, оттука, денешниов текст е обид денешнава македонска стварност да се опише со Горановите зборови. Каква е таа македонска стварност? Какви се времињата во кои ние живееме денес? Во ‘Приказните од Дивиот Исток’ Горан Стефановски вели: ‘Најстрашни се оние времиња кога самиот дом се претвора во туѓина, во џенем, во јабана. Кога човек е на своето огниште, а саштисан и отуѓен како змија да го полазила. Кога е внатрешно раселено лице. Кога ‘т’гата’ не е поради отсуство туку поради присуство. Кога седи среде куќи, а не може да си ја препознае домата’. Така, денес домата не е веќе дома, Македонија не е веќе македонска, во Македонија нема владеење, туку безобѕирно дивеење. Остануваат уште неколку чекори до конечниот крај, а тој дојде многу побрзо отколку што помислувавме дека ќе се случи тоа, како во најкошмарните соништа. Која е причината за оваа состојба? Одговорот е: недостигот од лидерство, непознавањето на основните геостратегиски принципи и алчноста и сервилноста на нашите политичари, од една страна, и неслогата и омразата меѓу Македонците, од друга страна. Поделбата на патриоти и предавници, леви и десни, демократи и автократи, националисти и либерали, во комбинација со алчноста и сервилноста на нашите политичари, направија раздор во македонското етничко ткиво, а Македонија стаса до својот егзистенцијален крај“, пишува Коцарев.

Меѓу другото, тој додава:

„Благодарение на македонските неразумни и неуки политичари, пред очите на народот, во добро спакуван целофан се продаде светото, нашето сѐ, вековно чуваните и негувани реликвии: македонската државност, македонскиот идентитет и македонскиот јазик. На  македонските политичарите, кои ги продадоа и ги предадоа овие свети за Македонците реликвии: државноста, идентитетот и јазикот, но и за причината, поради која тоа го сторија – пристапните преговори за полноправно членство во ЕУ, Горан повторно им праќа порака: ‘Ѝ се прди на Европа за вас! … трага нема да остане од вас’ (‘Диво месо’). За да не бидеме, како што вели Горан: ‘Осудени да живееме во … постојано пропаѓање. Во истите дупки, на ист начин. … упорно и тврдоглаво’ (‘Диво месо’), треба барем еднаш да извлечеме поука и некакво искуство од сегашноста. Сегашниот изборен модел и моделот на формирање извршна власт веќе со години ги покажуваат слабости: (1) етноцентризам и трибализам (племенски начин на живот); (2) дивеење што се реализира преку два етнонапоредни процеса, а не владеење; (3) обезвреднување на системот на вредности. Стефановски нѐ поучува повторно со ‘Приказните од Дивиот Исток’: ‘Ни треба макотрпна работа за да ја утврдиме и ускладиме нашата автентична и суверена приказна. Ни треба востание на визија, волја и ум; на упорен труд, медиумска лукавост и преговарачка вештина. Државите се прават со жртви и крв, но се чуваат со работа и памет’. Поради сите овие поуки, запишани од Горановото перо, изјавувам: ‘Одбивам да сум жив по инерција, да дишам на шкрги. Одбивам да чекам како јаре пред Ѓурѓовден, како свиња пред Божиќ. Одбивам да шетам со цревата во раце, да гледам како нестручно ме оперирате, ме сечете и ме шиете, како ми гнојат раните и да се прашувам колку ли ќе ме боли кога ќе дојдам на себе. Не сум купче протоплазма. Имам волја и разум и ја преземам одговорноста за својот живот’ (‘Дупло дно’). Повикувам и се надевам дека сите ние ќе имаме вистинска волја и трошка разум, за да ја преземеме одговорноста за нашите животи, за нашата иднина, за да имаме живот пред смртта. Време е!“, напиша Коцарев.

The post „МАКЕДОНИЈА ПРЕТВОРЕНА ВО ТУЃИНА, ВО ЏЕНЕМ, ВО ЈАБАНА“ Коцарев повикува да ја преземеме одговорноста за нашата иднина, за да имаме живот пред смртта appeared first on plusinfo.mk.

Во тоа „Отворено писмо до надлежните“ Коцарев упатува редица остри критики до Министерството за финансии и до другите надлежни институции во врска со попречувањата во финансирањето на активностите на МАНУ и поради непочитувањето на научноистражувачката работа во Македонија.

Покрај другото, натаму Коцарев пишува:

Мојата и „нашата задача не е само да ја промениме неподносливата општествена реалност“, туку да ја изградиме Македонија, така што „ќе биде неможно да се повтори сегашната реалност“. „Затоа е неопходно да се вратат демократскиот поредок, правните и политичките институции, духот на слободната и критичка дискусија, во која луѓето ќе учествуваат без страв од последиците“.

На Македонија „не ѝ треба нова класа на привилегирани политички олигарси над законите, туку еднакви можности за сите и солидарност, без кои не може да се помине низ кризни времиња“. Ниту едно министерство не може да стои над граѓаните, тоа треба да му служи на народот, и никако поинаку.

Во спротивно, се урива поредокот на македонската држава таква каква што е конституирана во Уставот и во другите државотворни акти. „Затоа, ги повикуваме сите оние што во својот живот се среќаваат со различните лица на една иста неправда и ароганција, да ги надминат сопствените стравови и својата недоверба и да се обединат во борбата за поинаква Македонија“.

Македонија е „наша земја и затоа ова е заедничка борба, во која треба да докажеме што сме ние и колку нè има. Таа борба се заснова на лекциите од минатото, на јасен увид во сегашноста и, најважно, на посветеноста на иднината“.

Односот на надлежните кон надворешните научноистражувачки проекти (зашто средства за домашни проекти одамна нема) е застрашувачки и понижувачки и кон истражувачите и кон образовните и научните институции. Не се почитува научноистражувачката работа на научниците и на институциите, во кои се реализираат проектите. Не би сакал да помислам дека единствена причина за ваквиот однос е: нема рушвет – нема одобрување.

Последиците се поразувачки: младите што биле вработени на проектите, разочарани си одат, додека фирмите што ги реализирале активностите на проектите, поради неплатените побарувања, исто така, си заминуваат – т.е. банкротираат. Односот на надлежните е јасен: на Македонија не ѝ се потребни ниту научници ниту надворешни проекти.

The post „МАКЕДОНЦИ, РАЗБУДЕТЕ СЕ, ВЛАСТОДРШЦИТЕ ГАЗАТ СЀ ПРЕД СЕБЕ“ Љупчо Коцарев испрати остро писмо до надлежните appeared first on plusinfo.mk.

Тој ова го кажа во своето обраќање на единаесеттиот меѓународен симпозиум за византиски и средновековни студии „Денови на Јустиниjан Први“.

Покрај другото, Коцарев забележува:

– Кој e македонскиот поглед, македонската национална приказна и како тие се менуваа од 1945 година до денес, особено во последните пет години? Кој е македонскиот поглед за византискиот и средновековниот период? Одговорот на овие прашања, барем во градењето и зачувувањето на македонската национална свест, е еден од двата клучни предуслова за опстојување на државата Македонија. Вториот предуслов е деполитизација на институциите и овозможување економски развој на државата Македонија. Сите европски нации се конструирани според една превладувачка политичка волја и историска програма. За Ернест Ренан (1882 година) поимот нација подразбира два конститутивни елемента: прво, минато, наследено историско и културно паметење, и второ, политичката волја на припадниците на таа заедница да живеат заедно во една држава. Да се сведат минатото, историската програма на една нација на содржина според барањето на друга нација подразбира разнебитување, бришење на првата нација – коментира Коцарев.

Деновиве, додава тој, се менува македонскиот поглед за византискиот и средновековниот период, заради постигнување определени „повисоки цели“.

– Но уверувањата дека Бугарија нема да додаде нови услови за Македонија не се оправдани, ниту очекувани: јасен е и непроменет во подолг временски период е бугарскиот национален поглед, според кој Македонците и македонскиот јазик не постоеле до 1945 година. Професорот Митко Панов, во својата книга „Ослепената држава. Самуил Комитопулот и неговата држава (10-11 век)“, убедливо покажа дека Самуил не бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава не била „бугарска“ држава. Во својот текст објавен во август 2023 година во весникот „Нова Македонија“ Панов заклучува: „Под превезот на политичкиот договор и билатералните протоколи со Бугарија, Самуил и неговата држава и црква се проектираат во модерната борба за средновековното наследство на Македонија, а преку историска комисија, која го легитимира политичкиот концепт за некаква замислена и измислена ’заедничка историја‘, се користат заради идентитетско негирање на постоењето на македонскиот народ и на македонската нација“ – вели Коцарев.

The post НЕ СЕ ОПРАВДАНИ ОЧЕКУВАЊАТА ДЕКА БУГАРИЈА НЕМА ДА ИМА НОВИ УСЛОВИ ЗА МАКЕДОНИЈА За неа Македонци и македонски јазик не постоеле до 1945 година, забележува Коцарев appeared first on plusinfo.mk.

Тој забележува дека многу сили во Македонија и во ЕУ направија сојуз за света војна против македонството.

„Тој сојуз е притаен, добро воден, меѓусебно оркестриран и меѓународно синхронизиран, медиумски сестрано помогнат, а во исто време, за да се намалат неговата видливост и неговата снага, во Македонија се промовираат бесмисленост, апсурд, неукост, алчност, апатија, промена на Уставот, од една страна, додека, пак, од друга страна, сите што барем малку ќе проговорат за македонството се етикетираат за националисти, предавници и лажговци. Меѓутоа, за разлика од оние што инсистираат на промена на Уставот во Македонија, јас се вџасувам и се згрозувам од фактот што, во демократска Европа, во 21 век, воопшто, како граѓанин на оваа моја земја, јас сум принуден да избирам меѓу овие две опции. Мој избор, без колебање, е: НЕ за промена на Уставот и ДА за ЕУ“, пишува Коцарев.

Граѓаните, па така и професорите на кој било универзитет во светот, додава Коцарев, имаат право да го определат сопствениот национален идентитет.

„Според Универзалната декларација за правата на човекот на Обединетите нации: ‘Секој има право на националност’ и ‘Никој не смее самоволно да биде лишен од својата националност, ниту од правото да ја промени националноста’. Меѓутоа, професорите што извршуваат раководни функции, на пример, директори на национални институции, без разлика на нивната национална припадност, имаат општествено одговорна задача да се грижат за македонскиот јазик, за македонската книжевност и за научната дисциплина историја на Македонија. Кога станува збор за Македонија, ќе подвлечам дека сегашниот однос на дел од политичарите, но и на дел од историчарите, кон македонството предизвикува вознемиреност, затоа што таквиот однос ја исклучува иднината од минатото, ставајќи ја таквата иднина надвор од историскиот сензибилитет. Дисциплината историја постои под претпоставка дека нашето минато, сегашност и иднина се поврзани преку одреден континуитет на човечки искуства. Оттука, иднината може да се замисли со помош на истите способности, капацитети, моќи, кои овозможуваат да го замислиме минатото. Денес Македонија се наоѓа во противречна и конфузна состојба – за европска иднина за нас, треба да замислиме иднина без нас“, пишува, меѓу другото, Коцарев.

The post НЕ ЗА ПРОМЕНА НА УСТАВОТ, ДА ЗА ЕУ! Коцарев забележува дека се води света војна против македонството appeared first on plusinfo.mk.