Прислушкувачки уред, скриен во уметничко дело во 1945 година, останал незабележан од американската безбедност цели 7 години – и тоа не е единствениот пример кога уметноста била искористена за измама.

Пред 8 децении, во последните недели од Втората светска војна, група руски извидници му подариле на американскиот амбасадор во Москва рачно изрезбан Голем печат на САД, на неговата официјална резиденција – куќата „Спасо“. Подарокот симболизирал соработка меѓу Русија и САД за време на војната, а амбасадорот В. Аверел Хариман гордо го закачил во својот дом, каде што стоел до 1952 година.

Но, амбасадорот и неговиот безбедносен тим не знаеле дека печатот содржи таен прислушкувачки уред, подоцна наречен „Нештото“ (The Thing) од американските тимови за техничка безбедност. Уредот прислушкувал дипломатски разговори цели 7 години без да биде откриен. Со користење на наизглед безопасно уметничко дело за инфилтрација и за добивање стратешка предност, Советите го извеле „најгенијалниот трик по Тројанскиот коњ“. Но, ова е вистинска приказна, иако звучи како шпионска фикција, се вели во написот на Би-Би-Си.

Американските техничари подоцна сфатиле дека рачно изработениот Голем печат бил всушност „невидливо уво“, што ги слушало разговорите на амбасадорот.

Како функционирало „Нештото“?

Специјалистот за контраразузнавање, Џон Литл, со години бил фасциниран од уредот и дури направил сопствена реплика. Оваа година беше прикажан документарец за неговата работа, кој по премиерата во мај ќе се емитува во Англија.

Литл ја опишува технологијата на „Нештото“ со музички метафори – како комбинација од цевки налик на органски свирки и мембрана „како кожа на тапан, што вибрира на човечкиот глас“. Сето тоа било сместено во минијатурен објект, како игла за шапка, и имало предност да не биде забележано бидејќи немало електроника, батерија, ниту, пак, се загревало.

Изработката била неверојатно прецизна – „помеѓу швајцарски часовник и микрометар“. Историчарот Х. Кит Мелтон изјавил дека во своето време „Нештото“ ја издигнало науката за аудио-прислушкување на ниво дотогаш сметано за невозможно.

Во рамките на куќата „Спасо“, уредот се активирал само кога од блиска зграда се испраќал високофреквентен сигнал, кој ги одразувал вибрациите од антената на бубачката. Уредот бил откриен случајно во 1951 година, кога британски воен радиооператор ја погодил точната фреквенција и слушнал разговори од далечна просторија. Следната година, американските техничари го пребарале амбасадорскиот дом и дури по тридневна претрага сфатиле дека Големиот печат бил „невидливо уво“.

Уметноста како шпионажа

Еден од руските техничари кои го користеле уредот, Вадим Гончаров, изјавил:

– Долго време нашата земја добиваше специфични и многу важни информации што ни даваа предност… во Студената војна. И до денес никој надвор од советската разузнавачка служба не знае колку уште вакви „Нешта“ биле употребени за шпионажа на Западот.

Успехот на уредот не се должел само на техничката оригиналност, туку и на тоа што ги искористил културните ставови кон уметничките предмети. Убавите објекти се доживуваат како безопасни симболи на статус или на вкус и токму таа претпоставка ја искористиле Русите со рачно резбаниот печат од јавор.

Ова не е единствениот пример кога уметноста била искористена за шпионажа. Леонардо да Винчи, покрај сликањето на Мона Лиза, дизајнирал тенкови и опсадни оружја, Петер Паул Рубенс бил шпион за време на Триесетгодишната војна, а во Првата и во Втората светска војна уметници од разни земји осмислувале камуфлажи и операции на измама. Познатиот британски историчар на уметност Ентони Блант бил советски шпион за време на Втората светска војна и на почетокот на Студената војна.

Кој го смислил ова „Нешто“?

Во чудниот случај со „Нештото“, музичката историја исто така игра улога. Нејзиниот пронаоѓач, Лев Сергеевич Термен (познат како Леон Теремин), бил руски иноватор и талентиран музичар. Тој го создал првиот електронски инструмент – тереминот, што се свири без допирање: движењето на рацете низ воздухот околу антените ги контролира тоновите. Неговиот мистичен звук станал симбол за американските научно-фантастични филмови во 1950-те, најпознато во „Денот кога Земјата стоеше мирно“ (The Day the Earth Stood Still), од 1951 година, кој честопати се толкува како парабола за паранојата во студената војна.

По неговото откривање, „Нештото“ било чувано во строга тајност од американските служби. Но во мај 1960 година, кога американски шпионски авион U-2 беше соборен над Русија, Стејт департментот на САД јавно го изнесе Големиот печат на седница на Советот за безбедност на ОН за да покаже дека шпионажата во Студената војна не е еднострана. Според Џон Литл, тоа било толку срамно безбедносно пробивање, што требало да се собори авион за да излезе „Нештото“ конечно во јавноста.

Деталите за уредот потоа биле темелно проучени од британската контраразузнавачка служба, која му дала кодно име „SATYR“. Сите информации останале државна тајна сè до 1987 година, кога поранешниот безбедносен службеник Питер Рајт го открил ова во своите мемоари „Spycatcher“.

„Нештото“ ги фасцинира историчарите поради неверојатната техничка софистицираност за своето време и поради тоа што ја обликувало шпионажата во Студената војна. Но, исто така, открива и една мрачна историја на високата култура – надвор од оперските куќи и уметничките галерии – каде што класични музичари создаваат прислушкувачки уреди, а рачно изработени уметнички дела стануваат алатки за воено разузнавање.

The post 📽 ТРОЈАНСКИОТ КОЊ НА СТУДЕНАТА ВОЈНА ИМАЛ ГОЛЕМИ УШИ Советско уметничко дело станало шпионски уред што ги прислушкувал Американците appeared first on plusinfo.mk.

Купувачот е Џастин Сан, крипто-претприемач роден во Кина. Тој ќе ја добие бананата, селотејп и инструкции за тоа како да го инсталира делото во друг простор, или, ако сака, да ја замени бананата. Тој планира да ја изеде бананата, за да го „му оддаде почит на нејзиното место во историјата на уметноста и во популарната култура“.

– Ова не е само уметничко дело, тоа претставува културен феномен кој ги премостува светот на уметноста, мемињата и во светот на криптовалутите. Верувам дека ова парче ќе инспирира повеќе размислувања и дискусии во иднина и ќе стане дел од историјата – рече Сан во изјава за „Сотеби“.

Делото за првпат беше покажано на аукција во 2019 година на саемот Арт Базел во Мајами во 2019 година како дел од триптих. Цената од 120.000 долари која беше понудена тогаш стана сензација на насловните страници ширум светот.

Бананата подоцна ја изеде од Дејвид Датуна, изведувач на перформанси од Њујорк, што ја направи  уште попопуларна. Бананата беше заменета со нова.

Во мај 2023 година јужнокорејски студент по уметност ја отстрани и ја изеде бананата од изданието на „Комедијан“ изложено во Сеул.

Уметникот Кателан е познат по своите провокативни дела. Едно од нив е и тоалетна школка изработена од чисто злато. Во врска со неговата банана „Комичар“ тој вели дека делото е искрен коментар и рефлекција на она што го вреднуваме.

– Стафив дека можам да си играм со општеството, но со мои правила – изјави тој за медиумите.

The post КОЛКУ ЧИНАТ НАЈСКАПАТА БАНАНА И ПАРЧЕ СЕЛОТЕЈП ВО СВЕТОТ? Делото „Комичар“ продадено за вртоглава сума на аукција appeared first on plusinfo.mk.

Принцезата Шарлин од Монако уште еднаш ги загрижи своите верни следбеници и обожаватели на социјалните мрежи, откако на својот инстаграм-профил објави интересен дигитален портрет.

Станува збор за дело на Junaid Sénéchal-Senekal, кое е создадено за продажба за хуманитарни цели на фондацијата на принцезата, која се занимава со подобрување на животот на децата во нејзината родна Јужна Африка.

Но, некои од коментарите на нејзините следбеници покажуваат колку се загрижени за неа и колку уметничкото дело всушност ги растажило, додека други се восхитуваат на нејзината убавина.

„Изгледаш како да се наоѓаш зад решетки“, „Да беше малку посреќна“, „Се надевам дека ќе го најдеш својот внатрешен мир“, „Убава си“, „Вистинска убавица“, „Импресивна“, „Убава уметност“ , „Убава Шарлин“, „Бог да те благослови“, ѝ рекоа.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by HSH Princess Charlene (@hshprincesscharlene)

Принцезата Шарлин неодамна за првпат јавно проговори за нејзината здравствена состојба откако помина четири месеци на лекување во Швајцарија. Од семејството беше одвоена вкупно една година, бидејќи пред тоа во Јужноафриканската Република престојуваше осум месеци.

„Моето здравје е сè уште кревко и не сакам да брзам со ништо. Патот до закрепнување беше долг, тежок и многу болен“, изјави Шарлин за Монако-Матин.

„Кога се вратив дома, целата енергија ја пренасочив кон моите деца, мојот сопруг и моето здравје, бидејќи тоа се моите приоритети“, додаде таа и ги демантираше гласините за можниот развод од принцот Алберт и преселбата во Швајцарија.

„Многу сум среќна што се вратив во Монако со семејството“, изјави принцезата која се појави со својата ќерка на доделувањето на модните награди во Монте Карло, а на Инстаграм објави фотографија од подготовките.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by HSH Princess Charlene (@hshprincesscharlene)

Шарлин и принцот Алберт се венчаа во 2011 година и заедно ги имаат седумгодишните близнаци Жак и Габриела. Гласините за брачните проблеми ги следеа уште од самиот почеток, бидејќи познато е дека Шарлин се омажи во солзи, откако наводно дознала за вонбрачното дете на Алберт и поради тоа го доби прекарот „најтажната принцеза на светот“.

ФОТО: Инстаграм

The post НЕЈЗИНАТА ПОСЛЕДНА ОБЈАВА ГИ ЗАГРИЖИ ОБОЖАВАТЕЛИТЕ „Најтажната принцеза на светот“ ги убедува сите дека е среќна, но… (ФОТО) appeared first on plusinfo.mk.

Сликата во карпа е пронајдена во областа Кимберли во Западна Австралија, познат по своите слики во карпи од Абориџините. Наодот е објавен во списанието „Нејчр хјуман бихејвиор“.

Научниците сметаат дека ова е најстарото недопрено уметничко дело во Австралија.

На почетокот на оваа година, истражувачи ја пронајдоа и најстарата слика во пештера во светот – свиња во природна големина. Таа е стара 45.000 години, и се наоѓа на островот Сулавези, во Индонезија.

The post Откриена слика од кенгур стара 17.300 години appeared first on plusinfo.mk.