На јубилејното 60-то издание на МТФ „Војдан Чернодрински” претставата „Страв и надеж” е добитник на две награди. Жири-комисијата на фестивалот му додели на МНТ Главна награда ГРАН-ПРИ за уметничко остварување во целина, како и награда за најдобра музика во истата претстава за композиторката Ирена Поповиќ-Драговиќ.

Македонскиот народен театар со претставата „Страв и надеж”, по мотивите на Франц Ксавер Крец, а во адаптација и режија на Татјана Мандиќ Ригонат, на 10 јуни учествуваше во официјалната натпреварувачка програма, во конкуренција со уште осум театарски куќи.

Во претставата игра извонредна актерска екипа: Сашко Коцев, Сашка Димитровска, Александар Микиќ, Дарја Ризова, Наталија Теодосиева, Никола Ристановски, Тони Михајловски, Тања Кочовска, Дамјан Цветановски и Нела Павловска.

Свеченото затворање на фестивалот и доделувањето на наградите ќе биде на 12 јуни со почеток во 19 часот во Центарот за култура „Марко Цепенков”. Во чест на наградените ќе се одигра претставата „Црно злато” по текст на Дејан Дуковски, а во продукција на Београдско драмско позориште.

The post „СТРАВ И НАДЕЖ” НА МНТ ПОБЕДИ НА „ЧЕРНОДРИНСКИ“ ВО ПРИЛЕП Доби награда за уметничко остварување во целина appeared first on plusinfo.mk.

„Кога заминува актер, не заминува само човек, заминува цел еден свет, цел еден универзум што тој го создавал на сцена. Со силен аплауз да го испратиме универзумот на Лазе Манасковски“. Со овие зборови, во името на македонското глумиште, директорот на Драмски театар Скопје Роберт Вељановски, му оддаде последна почит на истакнатиот македонски театарски, филмски и телевизиски актер Лазе Манасковски.

Во присуство на семејството, претставници на владата, голем број колеги, пријатели и почитувачи, денеска во Драмскиот театар се одржа комеморацијата за актерот Лазе Манасковски.

Телеграми со сочувство испратија претседателката Гордана Сиљановска-Давкова, министерот Зоран Љутков, како и колеги од повеќе македонски театри и од Факултетот за драмски уметности.

На комеморацијата последен поздрав упатија актерот Благоја Чоревски, а со свое емотивно обраќање пред присутните се обрати синот на Лазе, актерот Симон Манасковски.

Актерот Лазе Манасковски е роден на 27 март 1958 година во Скопје, а почина на 20 декември 2025 во Скопје. Дипломирал актерска игра на Факултетот за драмски уметности при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје во 1982 година. Во Драмскиот театар е вработен во 1983 година каде што е професионално ангажиран сѐ до неговото пензионирање во 2022 година. Во својата марична куќа дебитира во детската претстава „Џон Пиплфокс“, по која остварува улоги во повеќе од педесет претстави. Настапил и во повеќе филмски и телевизиски проекти. Публиката го памети по ликовите од филмовите: „Сенки“, „Исцелител“, „Врба“, „Хомо“, „Кајмак“ и во телевизиските серии: „Трст виа Скопје“, „Македонски народни приказни“, „Тврдокорни“, „Македонија може“, „Преспав“, „Бистра вода“ и многу други.

Посмртниоте останки на актерот Лазе Манасковски беа погребани во понеделникот во присуство на семејството, бројните колеги и претставниците на македонската театарска и културна јавност.

The post МАКЕДОНСКОТО ГЛУМИШТЕ СЕ ПРОСТИ ОД ЛАЗЕ МАНАСКОВСКИ Зад него останува неговиот актерски универзум appeared first on plusinfo.mk.

Во среда, на 19 ноември, Македонскиот народен театар ќе гостува на сцената на престижниот Национален театар „Немцети Шиназ“ во Будимпешта, Унгарија со наградуваната претстава „Ничија земја”, соопшти театарот.

– Ова гостување е повеќе од еднократен културен настан, и е ново поглавје во нашата меѓународна соработка. Унгарската публика ќе има можност да ја почувствува енергијата на „Ничија земја”, а ние со ист ентузијазам го очекуваме нивното гостување во Скопје следната година. Верувам дека ова партнерство ќе прерасне во долгорочна и продуктивна размена – изјави директорот на МНТ Никола Кимовски.

Публиката во Будимпешта ќе има можност да ја погледне претставата „Ничија земја” од Данис Тановиќ, во режија на Александар Морфов и во изведба на актерскиот ансамбл: Сашко Коцев, Тони Михајловски, Гораст Цветковски, Александар Микиќ, Борче Начев, Оливер Митковски, Софиа Насевска-Трифуновска, Александар Михајловски, Томе Станковски, Александар Ѓорѓиески, Дамјан Цветановски, Ненад Анѓелковиќ, Никола Стефанов, Стефан Спасов, Григор Јовановски, Кристина Гиева, Филип Миленкоски, Александар Ивановски и Марија Кондовска.

По претставата ќе се одржи „Сесија разговори” меѓу македонските актери и публиката.

The post МНТ СО „НИЧИЈА ЗЕМЈА” ГОСТУВА ВО БУДИМПЕШТА Исчекор за македонскиот театар на европската сцена appeared first on plusinfo.mk.

Младинскиот културен центар (МКЦ) со гордост го најавува 50-то јубилејно издание на Млад отворен театар – МОТ, кое ќе се одржи од 19 до 25 ноември во Скопје. Оваа година, фестивалот се одржува под слоганот „Нашите во светот“, во чест на македонските автори кои успешно творат надвор од границите на земјата и го носат духот на македонската театарска школа на меѓународната сцена.

– Со ова издание, МОТ ја слави интернационалната видливост на македонската театарска мисла и ја нагласува вредноста на уметниците кои потекнуваат од нашата културна средина, а денес се дел од европските и регионалните театри – изјави Русе Арсов во името на тимот на МКЦ.

Отворањето на фестивалот ќе биде со претставата „Лимени барабан“ (по романот „Лимениот добош“ на Гинтер Грас), во режија и адаптација на Васил Христов, поставена на сцената на Југословенско драмско позориште во Белград. Во проектот учествува и поширока македонска екипа: композиторот Никола Коџобашија и сценографот Константин Трпеновски.

Арсов потсетува дека МОТ уште од своето основање е простор каде што младите уметници се охрабруваат да експериментираат и да создаваат надвор од традиционалните сценски рамки.

– Од самиот почеток, МОТ е место каде што се судираат традицијата и авангардата, класичните сценски јазици и новите театарски естетики. Тоа е простор на слобода, експеримент и размена, и токму затоа стана едно од највиталните културни јадра во земјата – нагласи Арсов.

Во програмата на фестивалот се вклучени и низа претстави на македонски автори кои работат во странство:

„Куќа на граница“ на Андреј Цветановски (Регионално позориште Нови Пазар, Србија);

„Поручникот од Инишмор“ на Ѓорѓи Ризески (Адриана театар, Урошевац, Косово);

„Коштана“ на Јана Маричиќ (Народно позориште Ниш, Србија);

„Кучето се засмеа“ на Ана Батева (Спам театар, Софија, Бугарија);

„Граница“ на Совран Нрецај (ОДА театар, Приштина, Косово);

„Врба“ на Искра Шукарова;

„Слугинки“ на Агнес Нокшиќи.

Во придружната програма, публиката ќе може да го доживее ВР перформансот „Ехо од длабочината“ на Нина Николиќ и Борјан Стојков, како и концертите на „Zwada“ и „This is not“ од Косово во рамките на МОТ – Музичкиот блок. Ќе биде отворена и изложба на Константин Трпеновски.

Фестивалот ќе заврши со претставата „Мајка храброст и нејзините деца“ во режија на Дејан Пројковски, продукција на Новосадско позориште. Во авторскиот тим се и Олга Панго (кореографија), Валентин Светозарев (сценографија) и Сергеј Светозарев (автор на плакат).

Авторка на годинешниот фестивалски плакат е Кристина Горовска.

Целосната програма и распоредот на претставите се достапни на официјалната веб-страница mot.mk, каде што публиката ќе може да купи онлајн билети од четврток, 13 ноември.

Годинешното издание е поддржано од Министерството за култура и Град Скопје, а тимот на МОТ најави дека можно е да има измени во програмата, за кои јавноста ќе биде навремено информирана.

The post МОТ ГО СЛАВИ 50-ТИОТ РОДЕНДЕН „Нашите во светот“ — јубилејното издание посветено на македонските автори надвор од земјата appeared first on plusinfo.mk.

Заменик-претседателот на рускиот Совет за безбедност, Дмитриј Медведев, денеска изјави дека Москва не е загрижена за заканата на американскиот претседател Доналд Трамп да воведе високи царини за руските стоки доколку не се постигне договор со Украина во следните 50 дена.

„Трамп му постави театрален ултиматум на Кремљ. Светот трепереше во очекување на последиците. Воинствената Европа е разочарана. На Русија не ѝ е гајле“, напиша тој на социјалната мрежа Икс.

Трамп рече дека САД ќе воведат 100-процентни царини за руски стоки и секундарни санкции за Русија и нејзините трговски партнери доколку Москва и Киев не постигнат договор за решавање на вооружениот конфликт во рок од околу 50 дена.

Во интервју за Би-Би-Си, Трамп рече дека е разочаран од рускиот лидер Владимир Путин, но дека „сè уште не завршил со него“.

Според него, договорот за решавање на украинскиот конфликт бил близу до потпишување четири пати, но и дека не му верува на речиси никого во светската политика, вклучително и на Путин.

The post НА РУСИЈА НЕ Ѝ Е ГАЈЛЕ За Медведев ултиматумот на Трамп е само театар appeared first on plusinfo.mk.

Претставата „12“ на МНТ е најдобрата претстава на годинашниов 59. Македонски театарски фестивал „Војдан Чернодрински“, соопшти фестивалското жири на прес-конференција денеска напладне. Жирито реши да ѝ додели на оваа претстава и специјална награда за колективна актерска игра.

Како што образложи претседателката на тричленото фестивалско жири Лилија Абаџиева од Бугарија, во претставата има исклучително актерско достигнување.

– Театарот е местото каде што невидливото станува видливо, според Питер Брук. Верувам дека секој спектакл е едно патување и упатување кон непознатото во човечкото суштествување. Во претставата „12“, во актерската работа има внатрешна вистина на преживувањето, психолошка правдивост и актерство што плени. За мене „12“ е исклучително актерско достигнување на секој актер од екипата – изјави Абаџиева.

Претставата „Слепци“ на Турски театар од Скопје ја доби наградата од публиката што ја воведе фестивалот. Оваа претстава од жирито доби и уште 3 награди: награда за најдобра режија на Жендрим Ријани, награда за млада актерка за Слаѓана Вујошевиќ и награда за рекламен материјал, за Медина Хоџа.

Најдобра главна машка улога на Фестивалот оствари Мартин Мирчевски за улогата на Андон Совичанов во претставата „Црно семе“ на Битолскиот театар. Оваа претстава доби награда и за современа сценска драматизација и адаптација за Јелена Цветановска.

Најдобра главна женска улога оствари актерката Марија Минчева Андонов за улогата на Мајката во претставата „Сите прекрасни нешта“ на Штипскиот театар.

Награда за млад актер „Трајко Чоревски“ со мнозинство на гласови се доделува на Атанас Атанасовски за улогата на Оскар Медисон во претставата „Пар-распар“ во изведба на „Театар Комедија“ од Скопје.

Наградата за современ драмски текст ја доби Ана Ристоска Трпеноска за текстот „Парови“ во претставата „Парови“ во изведба на Драмски театар од Скопје. Наградата за кореографија и сценски движења со мнозинство гласови се додели на Васил Зафирчев за кореографија и за сценски движења во претставата „Рацин“, во изведба на Велешкиот театар.

Наградата за музика „Филип Стевановски“ ја доби Сашко Костов за музиката во претставата „Рацин“ на Велешкиот театар, а наградата за костимографија ја доби Самка Фери за костимите во претставата „Ричард III“ на Албанскиот театар. Валентин Светозарев е добитник на наградата за сценографија во претставата „Рацин“ на Велешкиот театар.

Директорот на Турски театар Осман Али е горд на добиената награда од публиката за претставата „Слепци“.

– Најдобрите критики и реакции ги добиваме од Прилепската фестивалска публика. Многу сме задоволни од наградата – рече Али.

Актерката Слаѓана Вујошевиќ од претставата „Слепци“, добитник на наградата за најдобра млада актерка, рече дека претставата е со моќна порака и со силна колективна актерска игра.

– Многу ја сакам оваа претстава, со многу љубов ја игравме и се надевам дека уште поголема публика ќе ја гледа. Претставата носи една многу важна порака која е многу битно да се слушне денес, а тоа е дека различноста е идентитет над идентитетите, претставата е спој на 2 текста и на личните приказни на актерите и сето одлично склопено од режисерот Ќендрик Ријани – рече Вујошевиќ.

Вечер од 20 часот ќе им бидат врачени наградите на најдобрите и во нивна чест Театар Комедија ќе ја изведе претставата „Вистината“ со што ќе биде затворен 59. МТФ „Војдан Чернодрински“ што од 6 до 13 јуни се одржуваше во Прилеп.

The post ПРЕТСТАВАТА „12“ ЈА ОСВОИ ГЛАВНАТА НАГРАДА НА „ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ“ Фаворит на публиката беше „Слепци“ appeared first on plusinfo.mk.

Со голема болка и жалење, Македонскиот народен театар информира дека на 77-годишна возраст почина актерката Соња Каранџуловска (1948 – 2025), истакната членка на македонската театарска, телевизиска и филмска сцена, позната по нејзината извонредна посветеност, длабочина во играта и љубовта кон сцената која ја негуваше повеќе од четири децении.

„Со голема болка и жалење ве известуваме дека почина нашата колешка, актерката Соња Каранџуловска (1948 – 2025)“, се вели во соопштението од МНТ, каде Каранџуловска работеше од 1974 до 2014 година, а на нејзината сцена настапуваше уште пред официјалното вработување.

Дипломира на Факултетот за драмски уметности во Скопје во 1971 година, како дел од првата генерација актери, во класата на проф. Илија Милчин. Веднаш по дипломирањето започна богата театарска кариера, која остави длабоки траги во македонската култура.

Првата нејзина улога на сцената на МНТ е Авдотја во „Децата на сонцето“ во 1973 година, по што следеа бројни запомнети улоги: Ангелина во „Потоп“, Лиза Дроздова во „Бесови“, Валерија во „Лов на диви пајки“, Нора во „Габи“, Анка во „Госпоѓа министерка“, Клара во „Големиот брилјантен валцер“, Болничарката во „Мара/Сад“, како и нејзината последна улога во „Троил и Кресида“ во 2010 година.

Една од највпечатливите претстави во нејзината кариера беше монодрамата „Клитемнестра“, премиерно изведена на 9 октомври 2002 година, во продукција на МНТ. Со оваа претстава настапуваше на значајни фестивали во Битола, Земун и Бар. „Клитемнестра е резултат на она што ја карактеризираше Каранџуловска – желбата да се биде на сцена, огромната амбиција кон големите дела и беспрекорната работливост што ја красеше“, стои понатаму во соопштението на МНТ.

Покрај на сцената, Каранџуловска имаше богата кариера и пред камерите. Игаше во телевизиски и филмски продукции како „Време води“, „Новогодишен карусел“, „Марија лета со авион“, „Година на мајмунот“, како и во бројни ТВ серии – најпрепознатлива по улогите во „Македонски народни приказни“, „На наш начин“, „Обични луѓе“ и „Преспав“.

Соња Каранџуловска ќе остане запаметена како актерка со моќна енергија, сценска дисциплина и неподмитлива љубов кон театарот. Нејзината посветеност беше инспирација за генерации актери и љубители на сценската уметност.

Македонскиот народен театар изрази сочувство: „Македонскиот народен театар сочувствува со болката на семејството, пријателите и колегите. Вечна и слава!“

Погребот ќе биде соопштен дополнително.

The post ПОСЛЕДЕН АПЛАУЗ ЗА СОЊА КАРАНЏУЛОВСКА Македонскиот народен театар загуби големо име appeared first on plusinfo.mk.

Во судницата на Кривичниот суд во Скопје, во понеделникот, повторно се отворија вратите за едно долго судење – процесот за наводна трговија со културно наследство. Веќе 7 години, осуммина обвинети, меѓу кои и познатиот инфектолог и универзитетски професор д-р Вело Марковски, се обидуваат да докажат дека не станува збор за археолошки артефакти од историска вредност, туку за безвредни сувенири, купени на пазари, бувљаци и во антикварници.

• СУДЕЊЕТО ЗА АРТЕФАКТИТЕ СЕ ПРЕТВОРА ВО ОКУЛТЕН ТРИЛЕР?! Се спомнаа мистични кругови, огништа, ланчиња на карпа и разни други чудесии

На ова рочиште, фокусот беше ставен на одбраната на д-р Вело Марковски кој не само што ја оспори целата конструкција на обвинението, туку на почетокот ја претвори судницата во импровизирана минералошка изложба на фотографии и видеа од продавница во Скопје. Продавницата се вика „Фенг Шуи“, а Марковски приложи и фискални сметки и сметкопотврди, со цел да покаже дека кристалите и предметите, кои се дел од доказниот материјал, воопшто не се ни блиску до археолошко богатство, туку дека може легално да се купат за неколку стотини денари.

Во судницата беа прикажани видеа, што се достапни на официјалниот Инстаграм профил на продавницата, и 14 фотографии во боја, направени како фотоисечоци од видеата. Покрај фотографиите, беа приложени и фискални документи за купени предмети. Потоа тој извади два кристала – чаден кварц и амазонит – и му ги предаде на судот, притоа објаснувајќи ја нивната природа и вредност: едниот чини 1.000 денари, а другиот 400 денари.

„Како ли ќе објасни државата во Стразбур дека задржувала во притвор 80-годишни луѓе?“

Во делот на директното испрашување од својот адвокат, Љупчо Веселиновски, д-р Марковски рече дека не се чувствува виновен и дека не може да сфати зошто се нашол во овој процес. Тој алудираше дека можеби станува збор за политичка хајка од претходната власт, поврзана со неговата колумна која ја напишал во 2018 година и била упатена до тогашниот премиер на Грција, Алексис Ципрас. Марковски посочи на упорноста на инспекторите, на долготрајноста на процесот и дури ја спомна можноста предметот да заврши во Стразбур.

– Овој судски процес, верувам, ќе заврши пред Европскиот суд за човекови права во Стразбур, каде што државата ќе мора да објасни како задржувала во притвор 80-годишни луѓе, додека бројни инспектори со невидена упорност се обидувале да конструираат кривични дела. Особено апсурдно е што, за предмети, чијашто вкупна вредност не надминува 6.000 евра според вештакот на обвинителството, се води процес што државата ја чини милиони евра – посочи Марковски.

Една видео монтажа вреди 1.000 фабрикувани факти

Во својата одбрана, д-р Вело Марковски се осврна на обвинението дека учествувал во незаконско ископување од археолошки локалитети – обвинување кое, според него, било изградено не врз основа на факти, туку врз визуелни и медиумски манипулации. Тој тврди дека на јавноста ѝ биле сервирани „монтирани вистини“, односно фото-комбинации од реномирани археолошки локалитети и од неговите камчиња, со цел да се создаде слика на сериозно кривично дело.

– Ако навистина сум се движел на археолошки локалитет, мобилните оператори преку базните станици лесно ќе го докажеле тоа. Наместо такви докази, на јавноста ѝ беа пласирани манипулативни фотографии – комбинации од познати локалитети како Стоби и фотографии од камења, пронајдени кај мене дома. На денот на моето приведување сите медиуми објавија ударни вести, а подоцна, на прес-конференција на тогашната владејачка партија, беа презентирани истите тие измешани фотографии – што предизвика медиумски линч. За жал, она што го бараше тогашниот владин портпарол на таа прес-конференција, подоцна се најде буквално преточено во обвинителниот акт. А јас ниту сум шетал по археолошки локалитети ниту сум копал– посочи тој.

Од операциона сала назад во ќелија

Д-р Вело Марковски детално ја опиша здравствената голгота низ која поминал додека се наоѓал во притвор. На 12 октомври имал закажано операција на жолчното ќесе – интервенција што вообичаено се смета за рутинска, но кај него била сложена поради долгогодишно воспаление.

Иако му било ветено дека ќе биде пуштен од притвор за да ја изврши операцијата, процесот се одолговлекол. На крај, едвај бил пронајден лекар кој прифатил да го оперира. По будењето од анестезија, го затекнале две дренажи во стомакот – нешто што, според него, не е вообичаено при лапароскопска интервенција. Требало да остане најмалку 10 дена на болничко лекување, но наместо тоа, уште наредниот ден бил вратен во затвор. Затворскиот чувар побарал да ја чуе дежурната сестра.

– Ако утре не го пуштат докторот, ќе му го пратам судијата таму – рекол затворскиот чувар, тврди Марковски.

Потоа следувале денови на преживување со 2 дренажи, на температури од -12 степени Целзиусови, со воспалени рани, без соодветна храна.

– Една недела јадев само варен компир. Не можев да ја поднесам затворската храна. Кога требаше да одам по нужда, ми носеа столица бидејќи имав рани и конци на стомакот – посочи професорот.

Но, додаде тој, уште поважно е што притворот требало да биде мерка за обезбедување присуство.

– Јас секоја недела ги молев да ме викнат, а цели 3 месеци обвинителот не ме повика ниеднаш – рече Марковски.

Професорот посочи дека во текот на тој период имал и вртоглавици, а двапати не бил однесен кај специјалист, иако имал сериозни симптоми.

– Во притвор нè чуваат за да не избегаме. Но еве, гледаме дека сите сме тука. Се покажа дека проценките на обвинителот се неточни – додаде тој.

Панов и неговото семејство едвај крпеле од ден за ден

Марковски се осврна и на Ристе Панов, кому му помогнал финансиски – носел млеко и пелени за неговите деца, а и му позајмил пари за да изгради купатило и да го поправи покривот на својата куќа.

– Го видов Ристе со двете негови деца – едното на две, а другото на шест години – во длабока сиромаштија. Еднаш, мислам дека беше јануари, сопругата на Панов ги капеше децата надвор. Го прашав зошто тоа го прават надвор, а тој ми одговори дека немаат купатило, ни пари. Се понудив да му помогнам и во неколку наврати му дадов пари, не одеднаш – вкупно околу 4.000 до 5.000 евра. Со тие пари го поправи покривот и направи купатило – посочи Марковски.

Односите меѓу двајцата почнале да се влошуваат во летото пред апсењата. Причината, според Марковски, била измамата околу минералот лорандит. Панов му ветил дека го поседува, знаејќи дека Марковски е колекционер, но подоцна се испоставило дека тоа било лага. По тој момент, нивната комуникација се свела на формални средби.

Марковски рече дека сиромаштијата на Панов и неговото семејство го потсетила на сопственото детство. Во такви околности – без работа и со две мали деца – Панов, според него, веројатно се обидувал да најде начин да преживее.

Инспекторите барале дијаманти, но нашле камчиња што вредат 100 евра по кило

Во сведочењето беше изнесено и дека средбите со наводни купувачи на камчиња биле инсценирани од инспектори. Панов го поврзал Марковски со неколку луѓе кои наводно сакале да купат минерали, според исказот на професорот. Следеле уште 2 средби во кафуле, блиску до продавницата на извесен Деко, кој имал експертиза за таквите минерали. Подоцна станало јасно дека тие луѓе биле инспектори – меѓу кои бил и Сеад Аметовиќ, познат како Мечка, како и неговата невенчана сопруга. Откако тие го прашале Марковски за цената, тој ги упатил кај Деко, кој им рекол дека такви камчиња купува по 100 до 200 евра за килограм. Разочарани, инспекторите си заминале.

Сеад Аметовиќ – Мечка, во една од средбите го довел професорот и го претставил пред својата невенчана сопруга, која наводно била вработена во Министерството за труд и социјална политика. Таа инсистирала да види дијаманти, на што Марковски ѝ одговорил дека во Македонија нема дијаманти и тука разговорот завршил.

– Реков дека нема дијаманти во Македонија, ама доколку сакаат амазонит, дека тоа го има. Претпоставував дека знаат дека за ископување амазонит е потребна концесија и сѐ останато. Сепак, тој амазонит да се третира тука како некоја реткост… а го има во изобилие… Најголемиот број точки во обвинението се лаги – посочи Марковски.

Агентите провокатори ги злоупотребиле своите овластувања?

Во својот исказ, д-р Вело Марковски ја посочи апсурдноста на обвинението – наместо да се тврди дека постои група што краде или бара злато, обвинителството тврди дека постои „злосторничка група за уништување предмети од национално значење“. Тој истакна дека токму инспекторите, а не обвинетите, ги користеле термините како „артефакти“, „големиот мајстор“ и „ложи“, дека тие се обиделе вештачки да конструираат настани и структури што не постоеле, само за да создадат слика на организирано криминално здружение.

Тој обвини дека агентите провокатори не само што известувале, туку и иницирале криминал. Еден инспектор наводно го убедувал Босилјанов да направи криминално дело. Имало разговори во кои инспектор велел „Ќе се јави главниот“, како и ред други примери, посочи Марковски.

– Главен? Главен инспектор? Главен на мафија? Не знам на што се мисли – додаде Марковски, со доза на сарказам.

Тој посочи дека е симптоматично тоа што некои од тие настани не се презентирани на судењето, како и одредени разговори кои ги имале инспекторите, на пример, Мечка разговарал по телефон со „шефицата“, а тоа не било презентирано на судскиот процес.

Сувенири во витрина и парички од татка си

Доколку читателите замислат сцена на професор со витрина во која има сувенири од Египет, Турција и од бувљакот кај Зелен пазар, кои им ги покажува на своите гости, не би си претставиле слика за извесен злосторник. Сепак, разликата е евидентна. Дали станува збор за артефакти? Не, туку станува збор за подароци и за ситници кои секој ги има дома… освен ако, се разбира, читателите не се сред обвинение за меѓународна трговија со културно наследство. Во тој случај, и мијачка носија може да стане фреска од византиска базилика, а паричка вредна 3 евра – доказ за злосторничко здружение.

Во продолжение на својата одбрана, д-р Вело Марковски беше прашан од својот адвокат дали некогаш разменувал информации со останатите обвинети за трговија со археолошки добра. Тој одговори дека првпат ги запознал сите обвинети на денот на приведувањето. За наводите дека предметите биле криени во неговиот дом и на т.н. „безбедни локации“, Марковски рече дека никогаш не слушнал за такви локации и дека сите предмети ги чувал на видливо место – во витрина во неговата соба. Дел од сувенирите биле набавени од пазари, некои од Турција, Египет и од бувљак, а некои ги добил од Ристе Панов.

– Кај мене доаѓаат многу гости, имам слави… Ако мислев дека нешто вреди, сигурно немаше да го чувам така достапно, во витрина што не е заклучена – рече тој.

Следеше сведочење и за мијачки носии, украсени со стари парички, документиран пример за тоа како фолклорни елементи можат да изгледаат како „артефакти“ ако човек се труди доволно да ги види непроценливите државни богатства во секој предмет од народната традиција.

Марковски даде свое појаснување за сребрените парички што му биле одземени при претресот. Објасни дека тие биле подарок од неговиот татко уште во 2012 година. Станувало збор за евтини примероци, вредни 3 до 4 евра по паричка, со вкупна вредност од околу 200 до 300 евра. Откако ги сликал, сфатил дека немаат некаква значајна вредност, па се консултирал со пријател од музеј кој му потврдил дека тие типови парички се вообичаени и не се предмет на интерес од страна на нумизматичарите. Дополнително, му било кажано дека Народната банка не откупува такви примероци, а советот што го добил од човек што работел на Бит пазар бил дури да ги фрли – само за да не си направи непотребни проблеми.

– Татко ми беше мајстор за носии, дали селаните му ги дале паричките бидејќи не ги ставале на носии… не знам. Но, ќе видите дека тие парички се сликани кај мене во 2016 година, а камчињата во 2010-2014 година. Нема зошто да ги прикривам како што се вели во обвинението, тие се мои и на моето семејство – посочи тој.

Подоцна, кога неговиот син се вселил на местото каде што живеел таткото на Марковски, дел од мебелот бил пренесен во домот на синот – без да се провери што имало внатре. Паричките биле пронајдени токму таму, при полицискиот претрес.

Марковски додаде и дека обвинението вели оти Панов ги криел паричките кај него дома, нешто што според него нема логика.

– Вештакот потврди дека Ристе не знаел за тие предмети. Како тогаш би можел да ги крие кај мене? – праша Марковски.

Тој посочи и дека постои случај во кој лице било санкционирано само прекршочно на аеродром за слични парички, додека, пак, против Марковски се води кривична постапка за ист тип предмети.

Телепортирање на две места и мистериозниот Евреин

Марковски се осврна и на дел од обвинението во кое се тврди дека со Ристе Панов, со метален детектор, пронашле предмет закопан на длабочина од 1,5 метар – нешто што, според него, е физички невозможно.

Тој објасни дека ниту е археолог ниту поседува опрема или знаење за да врши ископувања. Дополнително, иронично забележа дека било невозможно да се ископа наводната „дупка“ од 1 метар и пол за само 1 и пол час, особено ако теренот бил каменит.

– Металните детектори откриваат предмети на длабочина до 30-40 сантиметри. Во обвинението се тврди дека предметот е пронајден на 1 метар и пол под каменита површина, и тоа за 1 час и пол. Па уште сме отишле и на друг локалитет и таму сме пронашле 600 грама скапоцени камења. Тоа е сценарио за филм со Супермен – посочи Марковски со доза на иронија.

Се спомна и мистериозниот Евреин.

– Околу Еврениот што дошол… ниту дошол Евреин ниту купил камче од мене. Се спомнуваат суми од 2.000 евра за такво камче… а видовме дека за 1.000 денари се продаваат кристали со сличен изглед и квалитет – рече Марковски.

Уште поапсурдно, според него, било тоа што во обвинението стои дека на ист ден кога наводно копал во Македонија, воедно се наоѓал и во Грција.

– Се прашувам дали тој обвинителен акт го пишувал еден човек. Сме правеле лом во локалитети на одреден датум, а во исто време стои дека обвинителот знаел дека одам за Грција. Ако се слушале такви разговори, зошто не ми беше направен претрес на граница? – праша професорот.

Што е со фамозните мистични кругови?

Марковски коментираше и една од точките во обвинението која, според него, е особено нелогична и во која се споменуваат мистичните кругови, нацртани на теренот како наводни „знаци за богатство“.

Тој објасни дека локацијата на која биле забележани круговите е дел од природна конфигурација по која и претходно минувале, без да има какви било обележја. Според него, круговите се појавиле подоцна и биле нацртани со масло – а тоа што уште повеќе го зачудило е фактот што останале видливи цело лето без да се исушат или да се разлеат.

– Ми беше чудно и интересно, па одев да ги гледам. Сакав да им го одредам составот со специјални инструменти – изјави Марковски.

Тој додаде дека со Ристе Панов ги коментирале круговите и дека на снимките дури се забележува како тие двајца се исплашиле, откако круговите се појавиле на само десетина метри од нив.

– Кој ги нацртал, дали некој сакал да нè плаши… не знам – рече тој.

Во „Летечкиот циркус на Монти Пајтон“, Марковски ја изнесе и својата одбрана за наводните „златни“ ланчиња, како и за фантастичниот титанит од 500 грама.

Ристе Панов му подарил ланче за кој обвинителството тврди дека е златно и ископано од гроб.

– А ланчето е од медицински челик. Со крст. Кој воопшто би закопал ланче со мотив на Исус во гроб? И зошто некој би ми подарил ланче од 300 грама злато? – праша тој.

Осврнувајќи се на обвинувањата дека нудел титанит од 500 грама, Марковски посочи дека тоа е апсурд бидејќи во природата не постојат примероци од 500 грама – најголемите се од 2-3 грама.

Правдата е слепа пред фактите?

Според кафкијанската логика на овој судски процес, земјоделец не може да продава сувенири, а колекционерите – за секој случај – треба да се регистрираат како колекционери, иако никој не знае каде. Во продолжение следи едно скапоцено парче судски драмски текст. Обвинителката Маја Коневска му поставуваше прашања на Марковски.

– Спомнавте дека од Ристе сте купиле сувенири? – праша обвинителката.

– Да – одговори Марковски.

– Се занимавал со земјоделие?

– Да.

– Како може да купувате сувенири од човек што се занимава со земјоделие?

– Во Македонија никој не работи само една работа.

– Рековте дека ќе направите добар пазар со шаховските фигури.

– Ако шаховските фигури се од кристал, тоа е добар пазар.

– Дали тоа значи дека Ристе има дозвола да продава вакви сувенири?

– Не знам.

Откако испадна дека во Македонија не може да се купат нешта од луѓе кои званично не се во соодветната професија за продажба на тие нешта, испрашувањето продолжи во насока на регистрацијата на колекционерите.

– Рековте дека сте колекционер на минерали? – праша обвинителката.

– Да – одговори Марковски.

– Веројатно некаде сте регистриран како колекционер?

– Не сум регистриран никаде.

Испрашувањето продолжи со мистичните кругови.

– Сте виделе кругови на земја, па сте отишле да ги видите со обвинетиот. Како ги проверивте? Со метал детектор? – праша обвинителката.

– Тоа се гледа со око – одговори Марковски.

– Ја знаете добро функцијата на метал детекторот?

– Не.

Обвинителката Коневска го праша Марковски како знаел дека станува збор за инспектори, на што тој одговори дека неговиот адвокат му објаснил дека лицата, наведени само со телефонски броеви, без име и презиме, се всушност агенти со судска дозвола да учествуваат во истрагата. Во продолжение, Коневска повторно се фокусираше на тоа како Марковски да зборува за одредени теми што не се дел од неговата официјална академска експертиза, во процес кој оддаваше впечаток дека човек не може да се стекне со знаење надвор од својата професија.

– Рековте дека тие предмети не биле артефакти. Дали сте археолог? – праша обвинителката.

– Не – одговори Марковски.

– Рековте дека езерото на кое сте биле не е археолошки локалитет. Како знаете ако не сте археолог?

– Археолошките локалитети во Македонија – на пример, Скупи, Стоби и Хераклеја – ги знае секој интелектуалец, па така ги знам и јас. Таму видов дека нема ограда, табла, предиспитувања, можеби грешам, но претпоставив дека нема локалитет.

– Велите дека во Чашка нема полускапоцени камења. Тоа ви е познато како факт. Како?

– Неколку години се занимавав со минерали, имам труд во научно списание, сум имал интерес, сум читал книги, пишува кој минерал каде се наоѓа. Тена Шијакова, единствен професор минералог во Македонија, таа ги третира тие минерали, сум ја читал нејзината книга.

Потоа се разврза и муабет за тоа дали продавачите на саемите за кристали имаат дозволи.

– Сте наишле на полни сали со минерали, што се нудат на продажба, кога сте отишле на саем. Сте отишле легитимно. Така? – праша Коневска.

– Да. Нормално – одговори Марковски.

– Дали луѓето таму легитимно ги продаваат тие кристали?

– Како да кажам, на признаен светски саем што се одржува секоја година, да прашувам на штандови дали имаат дозвола за продавање?

– А вие имавте ли дозвола за ископување? – следуваше трик прашање од страна на обвинителката.

– Кога сум ископувал? Не сум ископувал, не сум истражувал – одговори Марковски.

Обвинителката заврши со нејзините „незгодни“ прашања, а Марковски ѝ се заблагодари.

– Фала на обвинителот што ме праша дали сум археолог, не сум, па не сфаќам зошто се тврди дека сум вршел археолошки ископувања – посочи професорот Марковски.

Правдата има заврзани очи, но не смее да има заврзани раце

Каков ќе биде крајот на овој правен Гордиев јазол?

На рочиштето во понеделникот имаше сѐ освен докази за археолошки артефакти. Имаше кристали од „Фенг Шуи“; сведочење за инспектори што глумат трговци со дијаманти; прашања од типот „дали земјоделец може да продава сувенири“; секако и гафот со „регистрацијата на колекционери“; како и кристали што чинат колку чаша точено пиво.

Освен ако во судницата, на следното рочиште, ненадејно не влезе некој лик, можеби мистериозниот Евреин, кој ќе извади артефакти со отисоци од Марковски и од целата „банда“ препродавачи – што едвај се движат – останува мистерија како ќе се оправда државното трошење милиони евра.

Останува само разврската што надежно можеби ќе покаже дека и во Македонија правдата знае да се насмее… макар и со стегната вилица, но и со меч в рака, освен вага. Инаку, една од запленетите римски парички ќе треба да ѝ се стави во уста на Јустиција кога ќе ја пратиме со чамецот на оној свет.

СЕДУМГОДИШЕН СУДСКИ МАРАТОН ЗА СКАПОЦЕНИ АРТЕФАКТИ ИЛИ ЗА СУВЕНИРИ И БЕЗВРЕДНИ ДРЕБУЛИИ? Во наводната „злосторничка група“ саде болни старци и политички ветерани

The post ЕДНА ВИДЕО МОНТАЖА ВРЕДИ 1.000 ИЗМИСЛЕНИ АРТЕФАКТИ Обвинетиот Вело Марковски поминал низ притворска голгота appeared first on plusinfo.mk.

Македонскиот народен театар со претставата „Народен пратеник“ од Бранислав Нушиќ, а во адаптација и режија на Егон Савин, ќе гостува во Народно позориште – Белград.

– Претставата која е од најсвежата продукција на МНТ, го доживува својот успех и надвор од границите. Овојпат, директорот Никола Кимовски со особена чест го прифати ова гостување да се случи на 4 јуни 2025 година. Претставата со фантастичната актерска екипа ќе се одигра на сцената „Раша Плаовиќ“ – соопшти МНТ.

The post МНТ СО „НАРОДЕН ПРАТЕНИК“ ЌЕ ГОСТУВА ВО БЕЛГРАД Претставата доживува успех и надвор од Македонија appeared first on plusinfo.mk.

Претставата „Варвари“, дело на рускиот писател Максим Горки, а во режија на Владимир Милчин, кое се поставува на големата сцена на МНТ, својата премиера ќе ја има на 14 октомври 2025 година. Репризата е планирана за следниот ден, 15 октомври.

Во претставата игра масовна актерска екипа од 23 актери: Тони Михајловски, Габриела Петрушевска, Никола Ристановски, Звездана Ангеловска, Софиа Насевска-Трифуновска, Владо Јовановски, Григор Јовановски, Ана Стојановска, Оливер Митковски, Тања Кочовска, Александар Микиќ, Верица Недеска, Сашко Коцев, Гораст Цветковски, Јордан Симонов, Сашка Димитровска, Емил Рубен, Александар Ѓорѓиески, Дамјан Цветановски, Ивица Димитријевиќ, Александар Михајловски, Jана Вељановска и Стефан Спасов. Од нив, повеќето се студенти на проф. Владимир Милчин, режисерот на претставата.

Делото „Варвари“ за првпат се поставува на театарската сцена во Македонија. Тоа е драма која се занимава со социјалните и моралните конфликти на почетокот на 20-тиот век во Русија. Претставата се одвива околу интелектуалецот, кој се соочува со растечките разлики меѓу старото и новото, традицијата и модерноста.

Главните ликови се припадници на различни социјални класи: интелектуалци, работници и обични луѓе, кои ги претставуваат различните ставови и конфликти на тогашното руско општество. Тие се поставени во ситуација на морална дилема, каде што мораат да се соочат со своите лични и социјални вредности.

Билетите за премиерната изведба и за првата реприза се пуштени во продажба, преку онлајн системот како и на билетарницата во МНТ.

The post ПРЕМИЕРА НА „ВАРВАРИ“ ВО РЕЖИЈА НА МИЛЧИН ВО ОКТОМВРИ Делото се поставува за првпат на театарската сцена во Македонија appeared first on plusinfo.mk.