Додека миленијалците и генерацијата Z често се нарекуваат „тераписки генерации“ поради нивната отвореност кон менталното здравје, каде ја остава тоа генерацијата X? Познати по својата независност и ставот „сеедно“, демографската група родена приближно помеѓу 1965 и 1980 година пораснала во време кога барањето помош не било нормализирано. Сепак, сè повеќе членови на оваа „заборавена“ генерација го наоѓаат својот пат до терапискиот кауч, а проблемите со кои доаѓаат се единствен одраз на нивното воспитување и животни околности.

Многу од нив пораснале во семејства каде што за менталното здравје едноставно не се дискутирало. Терапијата не се сметала за проактивна алатка за раст и лекување, туку како апсолутно последно средство.

– Затоа многу припадници на генерацијата X сè уште сметаат дека треба сами да се справат со неволјите – објаснува терапевтот Трејси Даглас. Но, притисоците на средните години, од грижата за старите родители до сопствените деца кои се борат со неизвесна иднина, ги принудуваат да ја преиспитаат својата научена филозофија „стискај заби и издржи“.

Повеќе за ова на порталот „Мајка и дете“.

The post ВСПИТАНИ КАКО „ДЕЦА СО КЛУЧ ОКОЛУ ВРАТОТ“ „На припадниците на генерацијата X им е непријатно да зависат од други“ appeared first on plusinfo.mk.