Кога новинарите ја повикуваат политиката на одговорност сè повеќе создаваат непријатели на моќните. Изгледа нашите политички лидери, тешко се ослободуваат од навиката да бидат цензори на слободното говорење и се обидуваат низ својата нетолерантност да ја моделираат културата што го наоружува правото против слободно изразениот став. Џорџ Вашингтон бил во прво кога ја препознал слободата на говорот како клучна за успешна демократија: „Ако слободата на говорот се одземе, тогаш немите и тивките може да бидат одведени како овци на колење“. Не секоја сака да биде „овца за колење“ на политиката во Македонија. Особено не критички настроените новинари. Гледам како новинарот Героски влезе во јавна полемика со социјал-демократско рециклираните комунисти, одбивајќи да го дезинфицира својот говор и отфрлајќи го концептот на цивилизираност како пречка за медиумска комуникација со политиката.

Изгледа Волтер не живее повеќе во Македонија. Особено не живее во политиката на социјал-демократите, кои отсекогаш знаеле како да ја релативизираат и урнисаат неговата позната максима дека: „можеби не се согласувам со она што имате да го кажете, но до смрт ќе го бранам вашето право да го кажете тоа“, како и неговата констатација дека: „правото на слободен говор е поважно од содржината на таквиот говор“. Напротив, нивниот авторитарен ДНК оди дотаму да слободниот говор што не им се допаѓа го пријават во полиција како „загрозување на сигурноста преку јавна закана“. Овие вербални напади на новинари се симптоматски за авторитарните тенденции на лидер чија визија за политиката станува сè пополаризирана и параноична. Исто така, ова е пример за тоа како правото и политичката моќ се користи да се замолчи слободниот печат и да се спречи отворена јавна дебата со политиката. Секако, постојат причини за загриженост кога одреден вид заплашување и малтретирање станува дел од нормалниот јазик на политиката во јавната полемика со новинарите. Но, кој да се секира за тоа кога тонеш – политички.

Изгледа дека во случајот на новинарот Героски вс СДСМ, неславниот вербален деликт повторно се враќа во политиката на апсурдите на рециклираните комунисти. Извиците за негова вербална инквизиција наликуваат на оние од времето на комунистичкиот тоталитаризам и веројатно будат пријатни чувства и сеќавања кај членовите на партијата, негов наследник во демократска Македонија. Вербалниот деликт како симбол од долгите децении на црвената диктатура повторно го заговараат истите оние за кои оваа држава е само протеза на Македонија пред деведесетите, во целофанска варијанта. Не дека оваа партија нема долга историја на заплашување и демонизирање на новинари кои не се хранети со нивните „фекалии“, градејќи срамна историја на гушење на слободното и информирано општество. Тоа е таа тоталитарно заробена свест на рециклираните комунисти, кои во критиките од јавноста и медиумите гледаат „напад“, наместо знак за здрава демократија. Како можат новинарите да функционираат нормално ако политиката што треба да ја гарантира нивната безбедност е предводена од лица кои ги презираат, ги демонизираат и им се закануваат, отворајќи пат за злоупотреби против медиумите што остануваат неказнети.

Независните новинари и политичарите не се природни пријатели. Тие веројатно не се предодредени да бидат пријатели. Отсекогаш било така во демократијата. Но, закани кон новинарите кои се случуваат денес се израз на политичка разгаленост и нерезистеност на арогатни политичари да се поднесе критика. Низ примерот на закани, омаловажување и оцрнување на новинарот Героски, СДСМ ги охрабрува своите поддржувачи да не им веруваат на медиумите со кои не се согласуваат, свесно поттикнувајќи анимозитет и отворено непријателство кон секој оној кој се обидува да ја оствари својата мисија за барање вистина и известување за неа. Тоа што го прави новинарот Героски во полемиката со опозиционата политичка партија всушност е одбрана на професијата која, повторно како многупати досега, останува молчалива. Никогаш не е „доста“ од одбрана на слободниот говор, или, за некои негови колеги, одбраната е „доста“ само во одреден политички контекст на кој ги научија да служат. Очигледно, во Македонија премногу се накотија печурките потхранувани со политичките фекалии на социјал-демократите, за да може да изрти семето на слободниот говор во медиумите. Секако, гледаме, има исклучоци.

За некој да не помисли дека овој напис е во одбрана на новинарот Героски. Нема потреба од тоа, научен е сам да ги води своите битки – за себе и за фелата на која припаѓа. Овој текст е само потсетување дека политичките закани за новинарството често се дел од пошироки, систематски, одржливи напори за ослабување, поткопување, па дури и демонтирање на формалните и неформалните институции на демократијата. Не сакам нашите медиуми и медиумски организации најтечно да зборуваат во тишината. Ми треба нивниот глас да се прекине со континуираните вербални напади кои ги ставаат во опасност критички настроените индивидуални новинари и слободата на печатот пошироко. Сакам Волтер да го вратам во медиумите во Македонија. Иако сигурно не промовирам провокативен јазик, верувам дека каналите за комуникација во медиумите треба да останат неограничени од товарите и ограничувањата на политичката коректност која ја посакува политиката. Сепак, политиката не е за луѓе со „меки стомаци“. Ако не можат да се носат со јавна критика најдобро за нив е да везат гоблени барем да бидат корисни во нешто, кога веќе не можат да понудат ништо корисно во политиката.

(Преземено од порталот Нетпрес)

The post Политика на „меки стомаци“ – да го вратиме Волтер во Македонија appeared first on plusinfo.mk.

Постојано пишувам за црни луѓе, за неморални политикантски ликови кои речиси целосно го окупираат не само политичкиот туку и јавниот простор со нивните бесмислени, простачки, навредливи испрдоци што го трујат етерот. И социјалните мрежи се полни со ужасно вулгарни „креации“ на нивните полтрони – еднакво црни како и газдите им. Политичката борба – поточно гладта за гола власт – ја направи македонската опозиција, или она што останало од неа, вистинска темна материја што го тероризира македонското политичко небо со нејзините „црни дупки“ што голтаат сѐ околу себе.

И минатиот пат бев малку скептичен за употребата на зборот „терор“ како замена во контекстот на „белото измачување“, за тортурата што и понатаму секојдневно ни ја приредуваат. Зборот звучи прилично вознемирувачки, особено во ова наше совремие, асоцира на неоправдано насилие, на жртви… А сепак го употребив бидејќи, прво, многумина така го доживеаа оној седумгодишен период на црната коалиција, а особено овие година и половина како таа злосторничка дружина е во опозиција. И второ, како да имав претчувство дека нивново актуелно продолжено, дури засилено вербално дивеење во јавниот простор е само на чекор до посериозни „активности“ што инаку се дел од описот на поимот „терор“.

И сега, некој може да каже дека денунцирањето новинари пред некаков блесав суд на честа на знм (малите букви за двете „тела“ се реален одраз на нивното беспримерено однесување во целиот случај!) не може да биде терор. Но мислам дека може, особено кога доаѓа од онаква неконтролирано разулавена секта подготвена на сѐ за да си задржи некакви позиции во општеството. А кога нивниот спектар на тероризирање на јавноста и нејзини угледни поединци – а долгогодишниот новинар и уредник Геровски тоа секако е – оди до небулозни и во основа срамни полициски пријави за „загрозување на сигурноста преку јавна закана“, тогаш е очигледно дека тој никулец на терор фатил добар корен и почнал ненормално да се развива! Згора на сѐ друго, целиот „случај“, повторно, е конструиран на измислици и лаги, на неписменост и партиско „читање“ како во времето на омиленото им Информбиро! Оттука, после сѐ, реално е прашањето кој е следен и дали сите што ги критикуваат или имаат забелешки на нивната работа и (особено) однесување ќе бидат тужени и ќе се бара полциска интервенција?

А потоа замислете власта денес навистина да беше во нивни раце, како ли ќе се развиваше оваа конструкција? Со приведување на именуваниот, со информативен разговор, со мерки на претпазливост…? А замислете и оној нивниот Коцевски да останеше на функцијата, каква обвинителско-судска разврска ќе имаше овој болшевистичко-фашизоиден сдсмовски театар?

Се разбира, секој нормален во државава ќе се сетеше и на онаа неодамнешна трагикомична претстава со кодно име „Резолуција над сите резолуции“ односно „Резолуција против слободата на говорот“ – претстава којашто, како што врескаа нивните челници, била „врховистичко предавство на Уставот“ и „democratic backsliding (демократско назадување), директно загрозувајќи ја слободата на говор и плурализмот“ (sic!). Па каде се сега истите полуписмени дилетант-актери од аматерскиот театар викан сдсм да гукнат нешто за нивното болшевичко предавство односно оваа нивна партиска „резолуција“ за апсење на новинари и сите други кои со збор или перо ќе извршат „атак“ врз нивното членство и ценетиот им претседател? Кои се заштитени какво свети крави и волови, нели. И да објаснат како ова нивново не е „во директна колизија со членовите 8, 91 и 118 од Уставот“ и дали и тоа „е само ехо на тој менталитет: презир кон легалитетот во име на еден имагинарен, партиски конструиран легитимитет“!?

А секако и да ја просветлат македонската јавност што им е во план следно: на пример да воведат и деликт на мислење, па оние нивни извршноодборски празноглави сушстества да ценат што и како мислел македонскиот граѓанин и дали е тоа во склад со нивните партиски програми односно погроми?!

Работат ли на отворањето и на некој нов Голи оток?

Се разбира, знаеме дека политиката често е опасна игра. Го знаеле тоа уште старите Хелени и Римјани. Ама ова? Овие ја претворија опасната игра во мафијашка бестијална пресметка со сите и секого кој не им е по ќеф. Се колнат ли и овие над партиските книшки на лојалност и подготвеност на сѐ? А нивните ботови и „егзекутори“ во обвинителството, судството…? Или барем се посомневал ли веќе некој во очигледното предавство на социјалдемократската идеја од страна на нивните „лидери“, на демократијата во државава, па и на правата на другите на слобода на говор, онаа за којашто божем толку се залагаат? И каква иднина гледаат во овие насилни „политики“? И дали воопшто гледаат дека овде одамна не се работи за откривање криминали, корупции во власта и околу неа туку за гола борба за спасување на кожата на еден грст криминални типови во врвот на нивната партија? И дали, кога секое апсурдно соопштение го завршуваат со „одговорност мора да има“, мислат и на сопствената, онаа во континуитет од цели седум години?!

Веќе знаеме дека овие не го мирисаат многу Тукидит, но можеби можат да го читаат Цицерон. Тој препознавал кога Цезар, Помпеј и Крас се бореле за моќ и превласт врз грбот на општеството, против законите и Сенатот. Не го гледаат ли оние малкумина преостанати социјалдемократи сличното и во нивните редови и дека овие нивни таканаречени „лидери“ повеќе наликуваат на тирани кои, не размислувајќи многу, одамна го преминаа демократскиот Рубикон?

И повторно, кажано со астрономски јазик, за среќа овој и ваков сдсм во македонскиот политички универзум е само веќе малечко парченце темна материја којашто, според најновите научни истражувања, одамна е во стагнација односно во континуирано слабеење, што пак ќе предизвика нејзино исфрлање од македонската политичка парадигма од страна на „гравитацијата“ на другите македонски партии. Особено пак што нивното вакво арогантно и на мигови дури терористичко однесување токму во стилот на темната материја во универзумот константно ги влече во „црната дупка“ на политиката, им ги осипува силите, ги прави вселенско-политикантски џуџуња. Оттука, и претстојниот нивни конгрес е можеби решавачки за нивната судбина. Ако џуџињата се осмелат на повторни провинциски подметнувања, истиот тип на досегашен сељачизам и тероризирања на членството засаради евентуалните гласови против актуелното раководство, сектата ќе згасне, ќе биде само уште една мртва ѕвезда на политичкото небо.

The post Темната материја на македонското политичко небо appeared first on plusinfo.mk.

Судот во Скопје донесе условна пресуда за упадот и насилството во просториите на редакцијата на „Инфомакс“, оценувајќи дека со настанот била загрозена безбедноста на новинарите и директно нападната слободата на изразување и правото на јавноста да биде информирана.

Обвинетиот Горан Спасов од Скопје беше прогласен за виновен за кривичните дела насилство и спречување службено лице во вршење службено дејствие. Судот му изрече условна казна затвор од две години, која нема да се изврши доколку во наредните пет години не стори ново кривично дело.

Покрај условната осуда, на Спасов му е изречен и заштитен надзор во траење од четири години, во чии рамки е задолжен да се подложи на лекување или социјална рехабилитација во соодветна специјализирана установа. Доколку не ги почитува обврските, казната затвор ќе биде активирана.

За време на судската расправа, обвинетиот целосно ги призна делата што му се ставаа на товар, им се извини на оштетените новинари кои присуствуваа во судницата и изрази каење за стореното.

Судот при одмерување на казната посочи дека ваквите дела сериозно го нарушуваат јавниот ред и чувството на сигурност кај граѓаните, а во конкретниот случај дополнително е загрозена и безбедноста на новинарите.

Во образложението на пресудата, судот нагласи дека спречувањето на новинарите во вршењето на нивната работа не претставува напад само врз поединци, туку и врз правото на целата јавност да биде навремено и точно информирана.

„Станува збор за сериозен напад врз јавниот интерес, слободата на говорот и демократскиот поредок“, се наведува во судската оценка.

Како олеснителни околности, судот ги земал предвид личните и семејните прилики на обвинетиот, фактот дека досега не бил осудуван, како и неговата здравствена состојба. Според наодот на судски вештак – психијатар, Спасов боледува од шизотипно растројство, кое влијае на контролата на импулсите и бара континуирана терапија.

Судот оцени дека со условната осуда, заштитниот надзор и задолжителното лекување ќе се постигнат целите на казнувањето – превенција, ресоцијализација и заштита на јавниот интерес.

ПОРТАЛОТ ИНФОМАКС ОБЈАВИ ДЕКА ИМАЛ НАСИЛЕН УПАД ВО СТУДИОТО Емисијата била прекината, интервенирала полицијата

НАПАЃАЧОТ НА ИНФОМАКС БИЛ ЛЕКУВАН ВО ПСИХИЈАТРИЈА БАРДОВЦИ Полицијата го уапси, му следува кривична пријава

ПОКРЕНАТО ОБВИНЕНИЕ ЗА УПАДОТ ВО РЕДАКЦИЈАТА НА „ИНФОМАКС“ Еве што го разгневило напаѓачот

The post УСЛОВНА КАЗНА ЗА УПАДОТ ВО „ИНФОМАКС“ Напаѓачот призна вина за насилството, судот предупреди на закана по слободата на говорот appeared first on plusinfo.mk.

Осум децении откако холивудските легенди како Хенри Фонда, Лусил Бол, Хамфри Богарт, Френк Синатра и Џуди Гарланд го покренаа Комитетот за Првиот амандман за да се спротивстават на макартизмот, Џејн Фонда ја враќа организацијата во време што го нарекува „најстрашниот момент во мојот живот“.

Таа упати апел до нејзината холивудска заедница во писмо споделено со CNN, барајќи од своите врсници да се приклучат на повторно формираниот комитет, пишувајќи:

– Имам 87 години. Сум видела војна, репресија, протести и негативни реакции. Бев славена и жигосана како непријател на државата. Но, можам да ви го кажам следново: ова е најстрашниот момент во мојот живот –  изјави холивудската икона Џејн Фонда.

– Кога се чувствувам исплашена, се осврнувам на историјата. Сакам да постоеше таен прирачник со сите одговори – но никогаш не постоел – вели таа нагласувајќи ја вредноста на солидарноста и обединувањето, наоѓањето храброст во бројки преголеми за да се игнорираат и застапувањето еден за друг.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Committee for the First Amendment (@1acommittee)

– Затоа верувам дека сега е време повторно да се формира Комитетот за Првиот амандман – истиот Комитет на кој мојот татко, Хенри Фонда, му се придружи со други уметници за време на ерата на Мекарти, кога толку многу луѓе беа замолчени или дури и затворени само поради нивните зборови и нивната професија.

Повеќе од 550 холивудски личности се придружија на борбата на Фонда, додавајќи ги своите имиња како поддржувачи на нејзиниот новоформиран комитет, а меѓу потписниците се Арон Соркин, Барбара Стрејсенд, Глен Клоуз, Грејси Абрамс, Џеј Џеј Абрамс, Џон Леџенд, Џулија Луис-Драјфус, Џулијан Мур, Кери Вашингтон, Лари Дејвид, Лили Томлин, Натали Портман, Ники Глејзер, Пати Лупон, Педро Паскал, Квинта Брансон, Роб Рајнер, Роузи О’Донел, Шон Пен, Спајк Ли, Виола Дејвис, Ванда Сајкс, Винона Рајдер, Вупи Голдберг и други.

Комитетот за Првиот амандман првпат бил создаден во 1947 година за време на ерата на Мекарти, во обид да ја одбрани слободата на говорот и да се спротивстави на владините активности. Во тоа време, комитетот беше пречекан со негативни реакции поради сомнежот за поврзаност со Комунистичката партија, што било негирано од неговите познати холивудски членови.

Повторното отворање на комитетот од страна на Фонда доаѓа откако Џими Кимел беше отстранет од етерот како одговор на коментарите што ги даде во монолог за наводниот убиец на Чарли Кирк. Емисијата на Кимел оттогаш се врати во етерот, но ситуацијата предизвика повеќедневен циклус вести за слободата на говорот и корпоративната капитулација пред политичкиот притисок.

– Влоговите се превисоки, а тишината е премногу скапа. Тие се обложуваат на нашиот страв и нашата тишина, но, нашата индустрија – и уметниците ширум светот – имаат долга историја на одбивање да бидат замолчени, дури и во најтемните времиња – напишала Фонда во своето писмо.

– Слободата на говорот и слободното изразување се неотуѓиви права на секој Американец од сите потекла и политички убедувања – без разлика колку е либерален или конзервативен. Можноста да се критикуваат, да се доведуваат во прашање, да се протестира, па дури и да се потсмеваат на оние на власт е основа на она што Америка отсекогаш се стремела да биде – се вели во соопштението на комитетот.

The post 🎥 ОВА Е НАЈСТРАШНИОТ МОМЕНТ ВО МОЈОТ ЖИВОТ Речиси 80 години по макартизмот, Џејн Фонда го обнови Комитетот за слобода на говорот appeared first on plusinfo.mk.

Џими Кимел се врати на сцената со своето вечерно шоу во живо и ги повика гледачите да им се спротивстават на заканите на претседателот Трамп. Кратко пред емитувањето на емисијата на Кимел, претседателот испрати нова порака против мрежата на Кимел, Еј-Би-Си.

Во елоквентен и емотивен монолог, Кимел ги нападнал „неамериканските“ напори за ограничување на слободата на говорот во Соединетите Држави и најавил дека нема да ги ублажи критиките кон претседателот по речиси еднонеделното прекинување на неговата емисија поради притисок од администрацијата на Трамп.

– Оваа емисија не е важна, важно е што живееме во земја што ни дозволува да имаме ваква емисија – им рекол Кимел на гледачите.

Тој зборувал за времето поминато со комичари од земји каде што луѓето „се фрлаат во затвор затоа што им се потсмеваат на оние на власт, па дури и уште полошо“.

– Тие знаат колку сме среќни ние тука, нашата слобода на говор е она што најмногу го ценат во оваа земја и тоа е нешто што ми е срам да кажам дека го земав здраво за готово сè додека не го тргнаа мојот пријател Стивен од етерот – рекол Кимел, алудирајќи на водителот на CBS, Стивен Колберт и додал: „… и се обидоа да ги принудат филијалите што ја водат нашата емисија во градовите во кои живеете да ја тргнат мојата емисија од етер. Тоа не е легално. Тоа не е американско. Тоа е неамериканско“.

Кимел предвидел дека Еј-Би-Си и нејзината матична компанија Дизни ќе бидат под понатамошен надзор од администрацијата на Трамп за повторното воведување на неговата емисија „Џими Кимел во живо, неколку дена откако Трамп погрешно рече дека Кимел е „отпуштен“.

Забележувајќи дека Трамп отворено навива за отказот на Кимел – а со тоа и за губењето на работата за неговите вработени – комичарот рече: „Нашиот лидер ги слави Американците што ги губат своите средства за живот затоа што не може да прифати шега“.

Потоа Кимел забележал дека Трамп, исто така, побарал од NBC да го отпушти водителот на „Tonight Show“ Џими Фалон.

– Се надевам дека ако тоа се случи, или ако има барем некаква индикација дека тоа ќе се случи, ќе бидете десет пати погласни отколку што бевте оваа недела. Мора да се изјасниме против ова – додал Кимел покрај одобрувачките аплаузи на публиката во неговото студио.

Присутните за CNN изјавиле дека Кимел добил неколкуминутни овации кога стапнал на сцената за снимањето во вторник вечерта.

Очигледно борејќи се со солзи, Кимел им се заблагодарил на оние што го поддржувале за време на неговата суспензија, вклучувајќи го и долгиот список на колеги комичари.

– Можеби најмногу од сè сакам да им се заблагодарам на луѓето што не ја поддржуваат мојата емисија и она во што верувам, но сепак го поддржуваа моето право да ги споделувам тие верувања – рекол Кимел.

Меѓудругото, водителот кажал и дека немал намера да го омаловажи убиството на еден млад човек.

– Не мислам дека има нешто смешно во тоа. Ниту пак ми беше намера да обвинам која било специфична група за постапките за она што очигледно беше длабоко вознемирена личност – тоа беше всушност спротивното од поентата што се обидував да ја истакнам – рекол тој.

Дизни, матична компанија на мрежата Еј-Би-Си која го емитува шоуто „Џими Кимел во живо!“, ја прекина продукцијата на својата емисија на 17 септември, два дена откако Кимел рече во својот воведен монолог дека поддржувачите на американскиот претседател Доналд Трамп очајно сакаат да го окарактеризираат обвинетиот убиец на Кирк како нешто друго освен еден од нив и ги обвинија дека се обидуваат да освојат политички поени од неговото убиство.
Пред враќањето на емисијата на Кимел, Трамп напиша дека не може да поверува дека ABC му ја врати емисијата на Кимел и наговести за понатамошни мерки против мрежата.
– Зошто би сакале да се вратат некој што се справува толку лошо, кој не е смешен и кој ја става Мрежата во опасност со тоа што се претставува како демократско ѓубре – напиша Трамп на Truth Social.
Администрацијата на Трамп и многу од нејзините поддржувачи беа разбеснети од коментарите на Кимел од минатата недела, што се случија пет дена откако Чарли Кирк, близок сојузник на Трамп и водител на радио подкаст, беше застрелан додека зборуваше на кампусот на Универзитетот Јута Вали во Орем, Јута. Како одговор на забелешките на Кимел, претседателот на Федералната комисија за комуникации, Брендан Кар, се закани со истрага и ги повика телевизиските станици да ја прекинат емисијата на Кимел или да се соочат со можни казни и одземање на нивните лиценци за емитување.
Одлуката на Дизни да го скрати егзилот на Кимел означи чин на пркос со висок профил во услови на ескалација на репресијата од страна на Трамп врз неговите наводни медиумски критичари преку судски спорови и регулаторни закани од FCC.
Кимел, четирикратен водител на Оскарите, рече дека Трамп не удира само по комичарите што не ги сака, туку и по новинарите, велејќи за републиканскиот претседател: „Тој ги тужи, ги малтретира. Знам дека тоа не е толку интересно како замолчување на комичар, но толку е важно да се има слободен печат, а лудо е што не обрнуваме повеќе внимание на тоа – рекол Кимел.
Тој, исто така, додал дека е длабоко трогнат од простувањето што го изрази вдовицата на Кирк, Ерика Кирк, за обвинетиот убиец на нејзиниот сопруг, 22-годишен студент од Јута.

The post ЏИМИ КИМЕЛ ГИ НАПАДНА „НЕАМЕРИКАНСКИТЕ“ НАПОРИ ЗА ОГРАНИЧУВАЊЕ НА СЛОБОДАТА НА ГОВОР Водителот дочекан со овации од публиката, Трамп најавува тужба appeared first on plusinfo.mk.

По неколкудневна суспензија на шоуто „Џими Кимел во живо“ (Jimmy Kimmel Live), Дизни објави дека емисијата ќе се врати во етер. Суспензијата беше воведена откако комичарот Џими Кимел даде спорни коментари за влијателниот конзервативец Чарли Кирк, што доведе до закани од американскиот федерален регулатор за одземање на лиценцата на ABC.

– Разговаравме сериозно со Џими и донесовме одлука шоуто да се врати – соопштил Дизни.

Случајот предизвика голема дебата околу слободата на говор. Претседателот Доналд Трамп ја поздрави суспензијата на Кимел, но не го прокоментира неговото враќање. Федералната комисија за комуникации (FCC), предводена од Брендан Кар, инаку, назначен од претседателот Трамп, најави дека ќе ги разгледа мерките против ABC и Дизни, што критичарите го оценија како обид за цензура и политички притисок.

Во меѓувреме, големите медиумски групации Sinclair и Nexstar одбија да ја емитуваат емисијата, а Sinclair најави дека на своите ABC канали ќе ја замени со информативна програма.

Кимел, кој е водител на шоуто од 2003 година и четирикратен домаќин на „Оскарите“, засега не се огласи јавно за суспензијата. Неговите коментари на 15 септември во контекст на убиството на Чарли Кирк со кои ја исмејуваше реакцијата на Трамп – беа оценети како „навредливи“ од дел од јавноста и медиумите.

Решението на ABC да го суспендира Кимел предизвика протести во Калифорнија и критики од здруженијата на сценаристи и актери, како и од Американската унија за граѓански слободи. Колеги како Џон Стјуарт, Џон Оливер и Стивен Колберт му дадоа поддршка, а над 200 холивудски ѕвезди, меѓу кои Мерил Стрип, Џенифер Анистон и Роберт де Ниро, ја осудија суспензијата како „мрачен момент за слободата на говор во земјата“.

The post ШОУТО НА ЏИМИ КИМЕЛ СЕ ВРАЌА ВО ЕТЕРОТ Суспендирањето на водителот предизвика жестоки дебати за слободата на говор во САД appeared first on plusinfo.mk.

„Емисијата „Џими Кимел во живо“ е суспендирана на неодредено време“, изјави портпаролот на американската телевизиска мрежа ABC во сопственост на Дизни. Кимел не сакал да ја коментира одлуката додека го напуштал студиото во Лос Анџелес.

Кимел ги критикувал реакциите на убиството

Кирк, познат конзервативен активист и коментатор, беше застрелан на 10 септември.

Убиството се случи во државата Јута, а 22-годишниот Тајлер Робинсон е обвинет за тешко убиство.

Кимел во монолог во понеделник вечерта рекол дека „екипата на MAGA очајно се обидува да го прикаже овој клинец кој го уби Чарли Кирк како нешто друго освен еден од нив и да извлече политички поени од тоа“.

Водителот го критикувале спуштањето на знамињата на половина копје во чест на Кирк и се потсмевал на реакцијата на американскиот претседател Доналд Трамп: „Ова не е начинот на кој возрасен човек тагува за некого кого го нарекува пријател. Ова е начин на кој четиригодишно дете тагува за златна рипка“.

Сепак, истиот ден, Кимел се огласил на Инстаграм за да го осуди нападот и да изрази сочувство до семејството на Кирк.

Според судските документи, мајката на Робинсон изјавила дека нејзиниот син „станал политички активен“ во изминатата година и се наклонил кон левичарските ставови, вклучително и поддршката за ЛГБТ правата. Властите соопштија дека тој не бил регистриран во ниту една партија и не гласал ниту во 2022 ниту во 2024 година.

Трамп: Одлични вести за Америка

Откако ABC ја објави одлуката, претседателот Трамп ја поздравил суспензијата: „Емисијата на Џими Кимел, која имаше проблем со гледаноста, е откажана. Честитки до ABC што конечно имаше храброст да го направи она што беше потребно“.

Трамп ги нападна и другите водители, Џими Фалон и Сет Мејерс, кои ги нарече „губитници од лажната NBC телевизија“.

Трамп и Кимел веќе имале разменувано навреди. На минатогодишните Оскари, Кимел ја прочита на сцената негативната рецензија на Трамп за неговиот настап.

„Опасна репресија“

Коментарите на Кимел предизвикале реакција и во Федералната комисија за комуникации (FCC). Комесарот Брендан Кар, кој бил назначен од Трамп, рекол дека Кимел го покажал „најдоброто можно лице на болеста“ и го повика Дизни да ореагира.

– Емитувањето доаѓа со должност да се дејствува во јавен интерес, рекол Кар. Тој сметал дека извинувањето би бил „минимален и разумен чекор“.

Членката на демократската FCC, Ана Гомез, ги критикувала изјавите на Кар: „Непростливото политичко насилство на една пореметена личност никогаш не треба да биде изговор за цензура“.

Синдикатот на писатели WGA и синдикатот на актери SAG-AFTRA ја осудиле одлуката на ABC, нарекувајќи ја кршење на правата за слобода на говор и „опасна репресија“.

Демонстранти пред студиото

Одлуката на ABC дошла откако Nexstar Media, еден од најголемите сопственици на телевизиски станици во Соединетите Американски Држави, објавиле дека нема да ја емитуваат емисијата на Кимел на неодредено време, нарекувајќи ги неговите коментари „навредливи и несоодветни“.

Sinclair, најголемата група локални станици на ABC, исто така одлучила да ја повлече емисијата од својот распоред. Наместо тоа, објавиле специјална емисија посветена на Кирк.

Извори на CNBC изјавиле дека Кимел не е отпуштен и дека мрежата ќе разговара со него за тоа што треба да каже кога ќе се врати на екранот.

Публиката која чекала пред холивудското студио била разочарана од откажувањето.

– Ова станува смешно. Тој го изрази своето мислење, а потоа веднаш беше откажан. Сметам дека е тоа бизарно, рекла Џана Блеквел, туристка од Вирџинија.

Мала група демонстранти се собрале пред студиото држејќи транспарент на кој пишува „Трамп мора да си оди сега“.

The post ЕМИСИЈАТА НА ЏИМИ КИМЕЛ СУСПЕНДИРАНА ПОРАДИ КОМЕНТАР ЗА ЧАРЛИ КИРК Водителот ги критикувал реакциите на убиството appeared first on plusinfo.mk.

Огромна грешка, или ужасна лага, би било ако ние – како што има тенденции – го претставиме говорот на омраза (вклучувајќи го тука и национализмот) како најголема опасност по демократијата што ја немаме или закана по нејзиното дестабилизирање. Зашто, прво, не можете да дестабилизирате нешто што го немате, а второ, како појаснување: Македонија (сѐ уште) нема демократија во вистинската смисла на зборот или онака како што таа континуирано се практикува во Европа, освен она што е запишано во Уставот и во законите, но коешто никој не го гледа сериозно, односно како света должност на политичките елити кон сопствената земја. Поточно, ако на пиедесталот на најголемата опасност ги издигнеме национализмот и говорот на омраза, тоа би значело дека ние сме ги решиле сите транзициски проблеми кон суштинската демократија, па останале само овие како негов (нај)опасен дел. А дури и да е така, а не е, повторно никој ништо не превзема за конечна пресметка со тоа зло.

И токму тоа говори за нашиот (најблаго речено) арогантен однос кон Уставот и законите, за неодговорноста на институциите на системот, должни да се справуваат со тоа зло, а за што на располагање им се дадени сите, или повеќето, инструменти и механизми. Говори ли тоа за целосна дисфункциналност на системот и на надлежните институции во оваа насока, за комплетна политизација на истите и на луѓето кои ги раководеле, но и на највисоките власти во државата – оние што треба(ло) да ги контролираат и по потреба насочуваат институциите во нивната работа? Апсолутно.

Ако е тоа така, а така е, односно секојдневието тоа го потврдува, значи ли тоа дека ние, тоест власта – која и да е и каква и да е – едноставно не сакала да се справи со проблемот? Дека мислела/мисли дека успешно го менаџира и го „контролира“ (што и да значи тој збор во нивниот жаргон!), дека не го гледа проблемот како еден од најгорливите во државата, дека некој во власта дури успешно манипулира со него…? На секое од овие прашања, но и на многу други, граѓанинот би одговорил потврдно. Ако е прашан, но никој не го прашува.

Но, најважно: ние и на ова поле се однесуваме како да сме сами на светот, како да мораме да смислуваме одговори на едно чудо комплицирани прашања односно како никој пред нас да не сработил ништо во таа насока. Реченицата „ако не знаеш – прашај“ е само едниот излез од проблемот. Или ние воопшто не прашуваме, или прашуваме погрешни луѓе, а оние поставени на одговорни функции ги оставаме да ги решаваат најсложениоте проблеми, иако всушност не умеат ни до 20 да избројат? Или, пак, некој навистина манипулира со изблиците на говорот на омраза, ги „контролира“ и ги насочува, ги командува… па затоа никој сериозно не се зафаќа со проблемот?

Зашто целосно е нејасно зошто државата односно нејзините надлежни институции остануваат глуви и неми пред континуираните навреди врз граѓаните по секој основ, со највулгарни зборови и со етикетирање, со негирање на нивниот идентитет и слично? И со кое право тогаш му префрлуваме на источниот сосед, па и на другите, за истиот однос? Или ние внатре можеме до бесвест да се навредуваме, но ако истите навреди дојдат однадвор, тогаш се крева алармот? И како е можно никој, ама баш никој од надлежните институции, да не ги чита оние ксенофобични простотилаци за соседите, особено за „српскиот свет“, на неколку електронски портали? Или ги сметаат за оправдани и за израз на демократија? А што е тогаш важно за државата, олицетворена во неколку надлежни институции ако не тие и такви горливи проблеми со коишто, на сите можни начини, се справуваат европските демократии бидејќи сметаат дека се опасни?!

И конечно, дали навистина во она обвинителство работат само глуви и слепи луѓе односно лица со посебни потреби кои не гледаат, не слушаат, не умеат да читаат…? Па кој тогаш ги вработил таму и зошто и понатаму ги чува? За да глумат важна институција? Па дури ни глумата не им оди баш најдобро, барем според резултатите? Или го нема веќе она безобразно СЈО празнење на буџетот на име „хонорари“, па некако не се доволно мотивирани? Ако, пак, констатацијата за тоталната неспособност на таа институција е погрешна иако ја повторува секој втор граѓанин во земјава, како тогаш не ги читаат оние навреди дека „Македонските елити се составени главно од Бугари и од посрбени православни Албанци“, дека албанските политичари се идиоти, дека Македонците се говна… итн.? Или и тие се дел од групата што не се смета надлежна за книжевна критика, за шекспирологија, за (квази)слобода на говор…?

И од каде оној „случај“ со екс-претседателката на ДКСК заради некаква пријава испаѓа поважен за државата од она што ни се случува по порталите, на социјалните мрежи, на стадионите…? И зарем ние односно надлежните органи за гонење сериозно станавме најголемите бранители на слободата на говорот во Европа, која апси „долж и попреку“ заради такви изблици на „слобода“ и „книжевна критика“?

Ќе ги повторам зборовите на лорд Вални од неговата извонредна студија за заштитата на демократијата од принуда: дека „либералните демократии несомнено можат да бидат уништени“ и дека „слободните општества се посветени на одбраната на принципите на кои почиваат и треба силно да ги поддржуваат“. На што почива македонското слободно општество (ако е навистина слободно!) и што (покрај криминалот и говорот на омраза) брани ако навистина брани и нешто друго? Зарем идентитетот, културата на граѓаните, нивните етнички чувства и почит кон другиот не спаѓаат во демократските приницпи и делокругот на работа на некои институции? Се разбира дека базичните принципи на демократијата во едно слободно општество остануваат парламентарната демократија и владеењето на правото, слобода на говорот и печатот итн., но ако тие се само мртво слово на хартија, ако во реалноста тие највукгарно се злоупотребуваат, ако секој има право да плука по сопствениот народ и по другите народи…, тогаш за каква демократија говориме?

И сето ова понатаму ниже нови и нови прашања: зарем власта/државата не го разбира говорот на омраза во сите негови манифестации како закана по демократијата, како политичко насилство и узурпација на правата? И зарем не мисли дека мора да реагира на соодветен начин и со вистински одговор? Зарем власта/државата нема обврска да ги штити граѓаните (и) од таквите облици на политичко насилство камуфлирано во „книжевна критика“, шекспирологија, „превреднување“ на нештата низ пцовки и навреди и слични будалаштини? И дали, и зошто, граѓанинот е должен тоа да го поднесува без право на одбрана?

И кој е навистина „надлежен“ да ги постави границите за овие гнасотии? Ако, пак, Европа тоа умее да го направи, зошто едноставно не ги препишеме тие лекции? И никој со ова не заговара некакво укинување на слободата на говорот, уште помалку на мислењето (за што пишува Челиковиќ!) или воведување вербален деликт (иако некои од „интелигенцијата“ што го брани говорот на омраза токму тоа го бараше во одредени случаи!), заплашување на граѓанинот и слично, туку бара воведување нулта толеранција за таков навредлив говор! И соодветни казни, се разбира.

Ако Обединетото Кралство како една од најстарите демократии во светот си дозволило да го донесе т.н. „The Online Safety Act“ со којшто ги поттикнува социјалните медиуми да реагираат бргу во отстранувањето на таквите содржини, зошто ние не би имале нешто слично? Или ако во истото ОК државата се повикува на т.н. „The Communications Act“ од 2003 година и ги дисциплинира „електронските комуникации што се екстремно навредливи и недолични, развратни или заканувачки, или неточни, со цел да предизвикаат вознемиреност, непријатност или непотребен страв кај друг“, зошто ние толерираме секаков вид на поединечни и групни изживувања? Или ние сме поголема демократија од Обединетото Кралство?

А кај нив, како во колевка на европската демократија, според податоците на House of Lords Library од извештајот од јули 2025 годиона, полицијата на ОК, помеѓу 2022 и 2023 година, правела преку 12.000 апсења годишно врз основа на спомнатиот „The Communications Act“. Сите апсења биле врз основа на чл. 127 односно заради „злоупотреба на мрежата на јавни електронски комуникации“! Се разбира, не сите апсења завршувале со обвинителен акт, голем дел биле разрешени со спогодби, недостаток на докази и слично, но сепак од 2010 година наваму меѓу 500 до 2.000 апсења завршувале со пресуда. А тој чл. 127 вели:

„Поединец е виновен за навреда ако (а) преку мрежата на јавни електронски комуникации испрати порака или друг материјал што е грубо навредлив или со непристоен, развратен или со заканувачки карактер, или (б) предизвика таква порака или материјал да бидат испратени“.

Замислете каков хаос би настанал кај нас во редовите на „книжевните критичари“, „шекспиролозите“, „либералната“ интелигенција… кога кај нас би профункционирало нешто слично? А вљубениците во еу (малите букви се…)? Зашто, спомнатиот „The Communications Act“ не е британска измислица туку следење на еу директивите во оваа област, што, пак, значи дека и сите еу членки имаат слични закони! Или ние од еу „ќе купуваме“ само она што ни се допаѓа?!

Извор: Теодосиевски уметност

The post Кој го толерира говорот на омраза? appeared first on plusinfo.mk.

Северна Македонија, како што пренесува Гласот на Америка на македонски јазик, останува во категоријата делумно слободни земји во друштво со Албанија, Косово, Србија, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Унгарија, Украина и Молдавија.

Најголем пад за последниве десет години од државите во регионот имаат Србија која бележи пад за 21 поен, како и Босна и Херцеговина со намалување на 10 поени.

Изборни манипулации, војни и напади врз плурализмот се клучни двигатели на глобалниот пад, според „Фридом хаус“. Речиси 38 отсто од луѓето во светот сега живеат во земји оценети како неслободни, 42 отсто живеат во делумно слободни земји и само 20 отсто живеат во слободни земји.

– Глобалната слобода направи голем чекор наназад во 2023 година. Светот се соочува со уште еден клучен тест во 2024 година, бидејќи милијарди луѓе се упатуваат на гласање, како и заради повеќето вооружени конфликти, вклучително и во Источна Европа, Јужен Кавказ и Блискиот Исток, на поголем дел од глобалното население ќе им бидат ускратени основните слободи во годините што следат, што на крајот ќе влијае на мирот, просперитетот и безбедноста – рече Мајкл Џеј Абрамовиц, претседател на „Фридом хаус“.

Руската инвазија на Украина продолжи втора година, дополнително понижувајќи ги основните права во окупираните области и предизвикувајќи поинтензивна репресија во самата Русија.

Негирањето на политичките права и граѓанските слободи на спорните територии ја повлече слободата во одредени земји, вклучително и некои демократии, посочува „Фридом хаус“.

– Репресијата на спорните територии во голема мера беше извршена од автократски режими, но демократски избраните влади на Израел и Индија придонесоа за кршењето на основните права на Западниот Брег и Појасот Газа и во Кашмир под индиска управа, се вели во извештајот.

– Оваа година ќе биде клучна за демократските општества и нивните напори да ја унапредат каузата за слобода низ целиот свет. Задржувањето на правата на оние на спорните територии, зајакнувањето на заштитните огради за слободни и фер избори и брзото реагирање кога антидемократските лидери се обидуваат да ги соборат избраните влади се само дел од активностите што мора постојано да се преземаат за да се запре глобалниот пад – изјави Јана Гороховскаја, коавторка на извештајот и истражувачка директорка за стратегија и дизајн на „Фридом хаус“.

Во земји како Камбоџа, Гватемала, Полска, Турција и Зимбабве, актуелните претседатели се обидоа да ја контролираат изборната конкуренција, да ги попречат нивните политички противници или да ги спречат да ја преземат власта по денот на изборите. Ваквите напори особено не успеаја да ги блокираат промените во владата во Гватемала и Полска, се нотира во извештајот.

„Фридом хаус“, меѓу другото препорачува да се обезбеди стабилна поддршка и флексибилно финансирање на оние кои се на првите линии на борбата против тиранијата, да се почитуваат правата на луѓето кои живеат на спорни територии, да се заштитат слободните и фер избори во 2024 година, доследно да се реагира на обидите за соборување на демократски избраните влади, како и да се заштитат активистите за човекови права во егзил.

Слободата во светот вклучува резултати и детални извештаи за политичките права и граѓански слободи за 195 земји и 15 територии низ целиот свет.

The post МАКЕДОНИЈА Е ДЕЛУМНО СЛОБОДНА ЗЕМЈА Во друштво сме со Албанија, Косово, Унгарија, Украина… appeared first on plusinfo.mk.

„Сведоци сте дека секој обид да ја прикажам мојата страна на приказната во јавност наоѓа на напади кон мене и новинарите кои ме интервјуираат или ја пренесуваат веста. Сакам да ви поставам прашање според кој етички новинарски кодекс јас не смеам да ја кажам својата страна и според која колегијалност секој новинар што ќе разговара со мене треба да се стави на јавен линч. Дали новинарите на ИРЛ се и истражители, и адвокати, и обвинители, и судии? Дали според некој кодекс нивниот збор треба да е последен и дали јас како личност немам право да комуницирам со новинари? Не го разбирам јас овој концепт на новинарство кога некој не смее да каже нешто. Нели сите сме за почитување на јавно искажаниот став без разлика каков е и за слобода на говорот. Зарем мене треба таа слобода да ми биде одземена бидејќи некој сака да ме прикаже во светло кое не е вистината. Дали јас не треба да се обидам да ја прикажам вистината? Ве прашувам Вас бидејќи најлошо е некој да се обиде да се замолчи, а во исто време да се линчува јавно без никаква причина” – пишува во писмото д-р Митрев.

Со целосно разбирање за новинарската професија и истражувачкото новинарство, д-р Митрев отворено го поздравува секој чекор на истражувачко новинарство, но вистинско и со јасно претставување на двете страни. Тој во писмото до претседателот на ЗНМ, ја објаснува својата позиција во која се наоѓа и причините што доведоа до тоа:

„Се соочувам со можеби најтешката криза што ја имам лично и мојата Клиника поради натписите во ИРЛ каде бев обвинет дека правам експерименти врз пациенти, дека не сум доктор, дека ‘заработувам’ на здравјето на луѓето. Употребени беа квалификации како ‘убиец, д-р Менгеле’ и слични зборови на омраза со кои неосновано ме етикетира во нешто што јас не сум. Работам во оваа држава со децении, се обидувам да направам најдобро што можам и искрено се обидувам да бидам максимално толерантен на сите напади. Особено бидејќи станува збор за човечки животи. Со вашиот претставник имавме комуникација кога се снимаше интервјуто на ИРЛ каде сакав само да се заштитам од вадење од контекст на моите одговори што и самиот сте свесен, се случува понекогаш во некој новинарски прилог, некогаш поради временското ограничување, некогаш поради немарност. Со ИРЛ бевме договорени да се објави целосното интервју по емисијата на каналот YouTube што истото не беше испочитувано. Не барав многу од нив за да не добијам ништо”, објаснува д-р Митрев.

Д-р Митрев во писмото уште потенцира дека заради разбирање на сензитивноста на новинарската работа, ја повлече тужбата за ИРЛ, но истовремено не разбира како овој личен чин е негативен?

„Не разбирам зошто, додека трае процесот, не смеам да се појавам во јавност? Па јас сум обвинет, не сум осуден. Дали ме осудија вашите колеги пред судот? Дали ми го одземаат зборот што имам право да го кажам? Вас ве молам за разбирање на ситуацијата во којашто се наоѓам. Не сакам да креирам дополнителни проблеми, но не сакам да останам нем за да задоволам нечии задни намери. Ќе продолжам да работам, да се борам да ја докажам вистината и Ве молам да ги заштитите Вашите колеги кои се ставени на јавен линч поради мене”, го завршува писмото д-р Митрев.

The post МЕ НАПРАВИЈА МЕНГЕЛЕ, А ГО ЛИНЧУВААТ СЕКОЈ НОВИНАР ШТО ЗБОРУВА СО МЕНЕ! Жан Митрев го прашува ЗНМ зошто му се ускратува слободата на говор appeared first on plusinfo.mk.