Сличностите меѓу трагедијата во кочанската дискотека „Пулс“ и пожарот во швајцарскиот бар-клуб „Ле Констеласион“ во Кран Монтана се вознемирувачки. Во двата случаи фаталниот ризик не бил некоја потпишана лиценаца или дозвола издадена некогаш одамна, туку бил создаван во сегашноста, преку реновирањата на локалите, користените материјали,  начинот на користење на просторот и недостатокот на отчетност за тие промени.

Случајот во Кран Монтана е само уште една потврда за она што во претходните години се случувало и во кочанската дискотека, односно како модерните адаптации ја поништуваат безбедноста во просторот. Иако Швајцарија важи за земја со ригорозни стандарди, истрагата за пожарот во барот откри дека клучниот дефект бил во огромната дискрепанца помеѓу одобрениот проект и изведената состојба при последната реконструкција реализирана во последните пет-шест години.

Кога естетското реновирање станува фатално

И двата објекта, иако во различни држави, споделуваат идентична кобна нишка,  радикални и неодобрени реновирања на локалот, кои во целост ја промениле физиономијата на просторот.

Во обвинителниот акт за Кочани, кој е на 166 страници, меѓу доказите има и фактури за набавка на сунѓери/материјали поставени како аудио-изолација. Дополнително, во јавните соопштенија за предметот се наведува дека објектот немал дозвола за реконструкција и недостасувале клучни проектни и безбедносни документи, вклучително и посебен извештај за заштита од пожари, експлозии и опасни материи, што ја става „реконструкцијата без трага“ во центарот на одговорноста.

Вештачењето во двата случаја ги потенцира пропустите во материјалите кои се користени во реновирањето, суштински сменети ентериери, заклучени врати и неизвестувањето на надлежните институции за промените.

Вештаците докажаа дека новата изолација поставена на таваните делувала како катализатор. Наместо да го задржи пламенот, таа почнала да се топи и да капе, создавајќи секундарни жаришта. Оваа техничка реалност болно соодветствува и во Кран Монтана и со сведоштвата на преживеаните во Кочани, кои опишуваат пеколна температура и неможност да се најде излез во простор кој станал непрепознатлив.

Правдата бара прецизност, а не бркање вештерки

Заклучокот на швајцарските вештаци е прецизен – одговорноста не може да се бара кај комисијата која го одобрила објектот при неговата изградба пред многу години. Вината лежи кај сопственикот кој не пријавил „суштинска измена на ентериерот“ и кај инспекцискиот надзор кој пропуштил да изврши увид по завршувањето на занаетчиските работи во сегашноста.

Иако трагедијата во Кочани од 2024 година, која деновиве добива своја судска разврска со потресни сведоштва, покажува дека проблемот не е во „папирот“ издаден пред една деценија, туку во тоа како сопствениците го уредиле просторот, обвинителниот акт сервира приказна за долг период на системски пропусти и непостапувања, со голем број докази и сведоци.

Слично на швајцарскиот случај од јануари 2026 година, каде барот бил реновиран со лесно запаливи материјали без соодветна инспекција од 2019 година, така и „Пулс“ во годините претходно претрпел измени кои дискотеката ја претвориле во пеколна стапица. Сведоштвата на преживеани од Кочани опишуваат дезориентација поради густиот чад и поради неможноста да се најдат излезите, укажуваат на тоа дека внатрешната архитектура била изменета на начин што го оневозможил безбедното евакуирање.

„Немаше светла за итен излез, а просторот беше толку преграден што во чадот не знаевме каде е вратата,“ се наведува во дел од изјавите.

Во објектот немало ниту противпожарни апарати на видливи места, а биле користени пиротехнички средства. Сето тоа се одлуки донесени во сегашноста, а не при потпишувањето на првичните решенија за работа.

Наместо да се дефокусира, мора да се цели кон изворот на ризикот

Трагедиите во Кочани и во Кран Монтана не се само несреќни случаи, тие се резултат на „модернизирање“ на објектите на сметка на безбедноста. Кога се менува структурата, мора да се менува и безбедносниот протокол. Клучното прашање што го наметнуваат досегашните јавно достапни информации и во двата случаја е дали сопствениците ја одржувале безбедноста како тековна обврска, особено по интервенции во ентериерот, акустични облоги, изолации, организација на просторот и практики како употреба на пиротехника. Ова го прави барањето одговорност кај минатите администрации дефокусирање од вистинскиот проблем – постапките и одлуките на сопствениците.

Заклучокот што произлегува од оваа паралела се наметнува сам по себе: безбедноста во објекти со масовни собири не е „архивирана хартија“, туку жива обврска што мора да се докажува со секоја промена. Ако правдата треба да биде точна, таа мора да ја лоцира одговорноста таму кадешто ризикот бил реално создаден и оставен да постои – во изведената состојба, во пропуштените контроли и во одлуките што ја претвориле архитектурата во стапица.

The post НЕВЕРОЈАТНИ СЛИЧНОСТИ ВО ТРАГЕДИИТЕ ВО КОЧАНИ И ВО КРАН МОНТАНА Нелегалните „дотерувања“ на објектите и пиротехниката фатални за гостите appeared first on plusinfo.mk.

Полицијата соопшти дека осомниченото момче (12) го признало убиството на своите врсници и целиот напад, но не соопштуваат повеќе детали.

Јавноста е во целосен шок бидејќи со чудо беше избегнато масовно крвопролевање, а хоророт во Хелсинки по многу нешта потсетува на мајската трагедија во основното училиште „Владислав Рибникар“ во Белград, кога Коста Кечмановиќ (13) уби 9 ученици и чуварот на училиштето.

Un élève de 12 ans ouvre le feu dans une école finlandaise, faisant 3 blessés

Un élève de 12 ans a ouvert le feu dans une école de la ville finlandaise de #Vantaa, près de la capitale du pays, a rapporté la police.

Le suspect a été arrêté, l’incident a blessé trois… pic.twitter.com/FbTIJCBg1a

— ®Gaulois (@Gaulois_00) April 3, 2024

Во расветлувањето на случајот во Финска, забележани се три морничави сличности меѓу момчето-убиец од Вантаа и Коста Кечмановиќ и постои сомнеж дека момчето-убиец од Хелсинки копирал се што правел Кечмановиќ во „Рибникар“.

Првата сличност е што и двајцата ги таргетирале своите врсници, како што нагласуваат финските медиуми, од чисто лични причини. Исто така, момчето убиец од Финска и Коста Кечмановиќ се речиси на иста возраст кога го извршиле делото.

Иако Финците не ги објавуваат првите резултати од истрагата во медиумите, како ден е јасно, како што тврдат, дека убиецот од училиштето во Вантаа сакал да ликвидира неколку другари, а не само еден, и дека тие со нешто му се замериле.

Друга морничава сличност е тоа што и двете момчиња делото го сториле откако се вратиле од малиот распуст, односно по празниците.

Момчето од Финска го поминало Велигден во друштво на семејството и со пријателите и очигледно планирало уште првиот ден по враќањето во училиште, да се справи со неколку од нив.

Коста Кечмановиќ зад себе го имаше првомајскиот празник, односно кратокиот распуст, по што на 3 мај се врати на училиште со пиштол во ранецот.

Третата сличност е тоа што ниту едно од момчињата не покажало сочувство кон жртвата кога биле приведени и испрашувани во полиција, во случајот со Кецмановиќ – жртвите.

„Момчето не покажува, како што се испоставува, никакви емоции. Како да не е свесен што направил. Или воопшто не му е грижа“ – пишуваат финските медиуми.

За Коста Кецмановиќ веќе првиот ден по невидената трагедија се знаеше дека нема емпатија за жртвите, што деновиве може да се забележи и кај неговите родители на судењето.

Што се однесува до трагедијата во финското училиште, 12-годишно момче починало од повредите на лице место, а две девојчиња на иста возраст се повредени и се во тешка состојба во болница.

Напаѓачот е фатен во предградието на Хелсинки, Силтамаки, а пукањето се случило во училиштето Вијертола, во кое учат околу 800 ученици од прво до деветто одделение и каде работат околу 90 вработени. Наставата во ова училиште продолжи денеска.

The post 📷 МОМЧЕТО УБИЕЦ ОД ФИНСКА ГО КОПИРАЛO КОСТА К.?! Три морничави сличности на убиството во училиштето кај Хелсинки со масакрот во Белград appeared first on plusinfo.mk.