Расизмот е во пораст во Европа. Петнаесет години по масакрот што во терористички напад на островот Утоја во Норвешка го изврши Андерс Беринг Брејвик, се забележува зголемување на бројот на лица кои се инспирираат од него. Според норвешката служба за државна безбедност, ПСТ, заканата од десничарскиот екстремизам е поголема денес отколку во 2011 година кога Брејвик ги изврши своите терористички акти. Меѓу другото, младите луѓе денес наоѓаат инспирација на онлајн форумите каде што, според ПСТ, гротескното насилство е измешано со хумор, мемиња и референци на игри и популарна култура.

Масакрот во Норвешка на 22 јули 2011 година е најсмртоносниот терористички напад во земјата по Втората светска војна, во кој десничарскиот екстремист Брејвик уби 77 луѓе. Тој започнал со детонирање на автомобил-бомба во владината четврт во Осло, при што загинаа 8 лица. Веднаш потоа се упатил кон островот Утоја каде што пукал во учесниците на летниот камп на Лабуристичката партија, убивајќи уште 69 лица, главно млади од имигрантско потекло. Сликите од застрашувачките, шокантни сцени и крвавиот пир го обиколија светот.

„Утоја требаше да нè научи да се откажеме од расизмот.“ Вака гласи насловот на деновиве објавениот дебатен напис од еден од преживеаните на терористичкиот напад на островот во близина на Осло. Но, наместо тоа, за жал, се зборува за зголемна радикализација.

Брејвик, во социјалната средина од која го составувал својот политички манифест, сметал дека западниот свет е изложен на окупација преку имиграција, особено од муслиманските земји. До израз доаѓаат тврди сфаќања дека луѓето со потекло од овие земји се групирани како носители на туѓа и фундаментално непроменлива култура. На тој начин, тие се сметаат за проблем, не поради она што го прават индивидуално, туку затоа што постојат.

Денес во повеќе европски земји се дискутира важноста на политиката што им става до знаење на луѓето дека не се добредојдени, а потоа ескалира со други, сè порепресивни мерки за „ремиграција“, за враќање на мигрантите. Особено агресивен презир е насочен кон оние кои се етикетирани како „предавници“, „политички коректните“, новинари, истражувачи или активисти кои инсистираат на грижа за фактите, за меѓународните конвенции и човековите права.

Во последните години во Европа екстремно десничарските движења повторно стануваат посилни, при што антисемитизмот и исламофобијата се во пораст преку дејствувањето на екстремистичките кругови кои шират идеи што придонесуваат теориите на заговор, дехуманизацијата и политичкото насилство да станат поприфатливи.

Расизмот во Европа покажува јасен тренд на пораст, што е потврдено од извештаите и од Советот на Европа и од Агенцијата на ЕУ за фундаментални права (ФРА). Развојот е поттикнат од политичка поларизација, економска несигурност и нормализација на ксенофобичната реторика. Злосторствата од омраза и расистичките изјави поврзани со етничко или национално потекло стануваат сè почести.

Според антирасистичкото тело на Советот на Европа, ЕКРИ, манифестирање на ксенофобија е нормализирано во јавниот дискурс. Речиси половина (45 проценти) од сите луѓе од африканско потекло во Европа пријавуваат дека се изложени на расизам. Ова е значително зголемување во споредба со претходните истражувања.

Германија, Австрија и Финска се меѓу земјите каде што искуството со расизам и дискриминација е во најголем пораст. Во Германија и Австрија, околу три од четири испитаници во студиите на ФРА велат дека биле погодени и укажуваат на негативни искуства во секојдневниот живот. На пример, над половина од испитаниците веруваат дека биле запрени од полицијата токму поради расно профилирање. Според истражувањата на германскиот Национален монитор за расизам, повеќе од половина (54%) од расно погодените лица се соочуваат со дискриминација барем еднаш месечно

Комитетот на ОН против расна дискриминацијапред извесно време остро ја критикуваше Шведска. Се забележува дека расизмот и злосторствата од омраза се зголемени и дека политичката реторика стана пополаризирана. И Шведскиот институт за човекови права изјави дека расизмот се зголемил и предупреди на расистички призвуци во политичкиот дискурс. Организации како што е Амнести интернешнл ги критикуваа владините мерки, какви што се воведените зони за запирање и претрес во гетоизирани имигрантски квартови и построгите правила за азил, кои во пракса го зголемуваат ризикот од јакнење на систематскиот расизам, колективното казнување и профилирањето врз основа на етничка припадност.

Во однос на имигрантите од Балканот во Западна Европа, се укажува дека тие се изложени на специфична форма на дискриминација, често наречена „културен расизам“, кој главно се заснова на предрасуди за потеклото, етничката припадност, презимето и религијата, отколку на бојата на кожата. Иако статистички поминуваат „подобро“ од видливите малцинства според физичкиот изглед, како луѓето со африканско или азиско потекло, балканските мигранти сепак се соочуваат со системски бариери.Според официјалните извештаи на Агенцијата на ЕУ за фундаментални права, околу 12 до 15 проценти од мигрантите од поранешна Југославија пријавуваат директно искуство со дискриминација во секојдневниот живот.

Професионалците од Балканот (инженери, економисти, медицински кадар) често со години чекаат за нострификација на дипломите и се принудени да работат на позиции под нивното образование, што ги турка во послабо платени сектори. Повеќе испитувања покажуваат дека во земји како Германија, Австрија и Швајцарија, во јавниот наратив сè уште опстојуваат застарени стереотипи кои мажите од Балканот ги поврзуваат со илегални активности, градежништво или физичка работа, а жените со чистење.

Континуирани предизвици ги поттикнаа институциите да ја насочат новата Стратегија на ЕУ против расизмот (2026–2030) кон справување со структурниот расизам во европските општества. Но, и покрај амбициозните цели, стратегијата е критикувана од организациите за човекови права. Меѓу другото, во контекстот на миграциската политика на ЕУ. Критичарите тврдат дека стратегијата занемарува како расното профилирање и структурниот расизам се репродуцираат на надворешните граници на ЕУ и во врска со процесите на депортација.

Деценија и пол по масакрот на Утоја, прашањето, се чини, е уште повеќе актуелно: колку е можно откажување од идеите што го поттикнуваат расизмот? Во врска со годишнината од терористичките напади во Норвешка во 2011 година, во Осло беше отворен нов Центар „22 јули“, во кој, меѓу другото, е изложена и полициската униформа што ја носеше Брејвик. Главната цел на изложувањето на лажната полициска униформа во новоотворениот центар е таа да служи како физички доказ и едукативно средство кое прикажува како терористот Брејвик ја искористил униформата како камуфлажа и активна алатка за да изврши масовно убиство.

Но, изложувањето на таков експонат беше доведено во прашање од мајката на најмладата, 14-годишна жртва на Утоја. Видно вознемирена таа го напуштила центарот без да ја погледне изложбата. Дали пораката што можеби се испраќа со експонирање на униформата и која директно ги оживува сеќавањата и траумите од масакрот, е, сепак, премногу силна? Посебно за семејствата на невините жртви на заслепениот расизам.

Ивица Челиковиќ

The post Поуките од Утоја и пораст на расизмот во Европа appeared first on plusinfo.mk.

Шведската европратеничка Абир ал-Сахлани поднесе полициска пријава против данскиот европратеник Кристофер Сторм, тврдејќи дека станала жртва на расистички говор на омраза по жестока расправија околу миграциската политика во Европскиот парламент. Таа вели дека по инцидентот се чувствува понебезбедно од кога било досега и предупредува дека атмосферата во европските институции драматично се влошува.

Случајот започнал по гласањето за построги правила за депортација на мигранти. Според Ал-Сахлани, дел од европратениците од крајната десница почнале да скандираат „Испратете ги назад“, што таа го оценила како нечовечка и опасна порака насочена кон луѓето со мигрантско потекло. Во јавна објава ги нарекла „фашисти од крајната десница“ и предупредила дека ваквата реторика го поткопува достоинството на Европскиот парламент.

Набргу потоа, данскиот европратеник Кристофер Сторм на социјалните мрежи ѝ одговорил со пораката „Оди дома“. Ал-Сахлани, која е родена во Ирак и како дете дошла во Шведска, оценила дека таквата порака не може да се сфати поинаку освен како расистичка навреда, поради што решила случајот да го пријави во полиција.

Таа објаснила дека не покренала постапка против сите што ја навредувале, туку само против данскиот колега, бидејќи смета дека токму неговата изјава има елементи на говор на омраза. Друг европратеник, Финецот Себастијан Тинкинен, исто така ја нападнал на социјалните мрежи, но неговата порака не била предмет на пријавата.

Кристофер Сторм категорично ги отфрла обвинувањата. Тој тврди дека неговата порака не била мотивирана од раса или етничко потекло, туку претставувала политички одговор на, како што вели, навредливите квалификации што Ал-Сахлани ги упатила кон десничарските европратеници. Според него, не станува збор за говор на омраза, туку за политичка полемика.

Ал-Сахлани изјави дека во последните денови добива и бројни закани и навредливи пораки, поради што признала дека никогаш досега не се чувствувала толку небезбедно како сега. Според неа, ваквите напади не се насочени само кон неа лично, туку и кон сите припадници на малцинските заедници кои се активни во европската политика.

Нејзината политичка група „Обнова на Европа“ јавно застана зад неа и го осуди инцидентот. Поддршка изрази и претседателката на Европскиот парламент Роберта Мецола, која порача дека говорот на омраза и заплашувањето немаат место во европските институции и најави дека ќе бидат разгледани можни дисциплински мерки.

The post ШВЕДСКА ЕВРОПРАТЕНИЧКА ВО ПОЛИЦИЈА ПРИЈАВИЛА КОЛЕГА ОД ДАНСКА Ги обвинила „фашистите од крајната десница“ и сега се чувствува небезбедно appeared first on plusinfo.mk.

Необична сцена се случи на состанокот на министрите за клима и животна средина на Европската Унија во Луксембург, кога шведската министерка Ромина Пурмохтари на преговарачката маса го донесе своето тримесечно бебе, предизвикувајќи изненадување, но и позитивни реакции меѓу учесниците.

Министрите од земјите членки на ЕУ беа собраа на долготрајна дебата за климатските политики, кога присуството на малото бебе Адам, син на шведската министерка, стана главна тема на денот.

Пурмохтари објасни дека нејзината намера била да покаже дека жените не мора да избираат меѓу професионалната кариера и семејството, благодарение на поддржувачките политики за родителско отсуство во Шведска.

– Сакав со пример да покажам дека не мора да избирате. За што секако е потребен партнер кој не е диносаурус, туку некој модерен и подготвен да оди со вас – изјави таа за Ројтерс.

Претставник на Советот на ЕУ потврди дека ова е прв познат случај бебе да присуствува на состанок на министри на Унијата.

Пурмохтари (30) е една од најмладите министерки во Шведска и ја презеде функцијата во 2022 година. Таа неодамна се врати од родителско отсуство, додека нејзиниот сопруг е исто така на отсуство и патувал со неа во Луксембург за да се грижи за детето.

Шведска важи за една од земјите со најдарежливи политики за родителско отсуство во светот, со околу 16 месеци платено отсуство, од кои 90 дена се резервирани за секој родител и не се преносливи.

Овие мерки, познати како „месеци на таткото“, имаат цел да поттикнат поголема рамноправност во грижата за децата и поактивно учество на татковците.

Министерката порача дека ваквите политики овозможуваат подобра рамнотежа меѓу работата и семејниот живот, и повика другите земји да размислат за пофлексибилни решенија.

– Тоа создава многу вредност што не е секогаш економска, но на крајот влијае и економски, бидејќи не дозволуваме луѓето да прегоруваат – додаде таа.

Заменик-министерот за клима на Полска, Кшиштоф Болеста, исто така го поздрави присуството на бебето, истакнувајќи дека тоа не претставува проблем, туку дел од реалниот живот.

The post 📽️ МИНИСТЕРКА ДОЈДЕ СО БЕБЕ НА ЕУ СОСТАНОК Тримесечниот Адам дел од климатските преговори appeared first on plusinfo.mk.

„Вратете ги назад!“, скандираа деновиве во хор партиите од крајната десница на пленарната седница во Европскиот парламент по усвојувањето со големо мнозинство гласови на новата т.н. регулатива за враќање. Отсега сигналот е повеќе од јасен. „Ако влезете нелегално, Европа никогаш нема да биде ваш дом“, прокоментираа пратеничката група на екстремно десничарските Шведски демократи, партија која во последниве години се профилира со силни анти-мигрантски заложби.

Во општата врева која одекнуваше во Европскиот парламент со силните извикувања „вратете ги назад“, европратениците од левицата одговораа извикувајќи „срам“. Многумина сметаат дека мигрантската политика на ЕУ се брутализира. Остри критики кон новата регулатива беа упатени, меѓу другото, и од страна на Амнести интернешнл и од експертите на ОН.

Меѓу европските земји во последните години посебно се издвојува Шведска, која, инспирирана од рестриктивната мигрантска регулатива на Данска, постави мошне јасна цел: да го намали приемот на бегалци на минимум. Но, не станува збор првенствено за спречување на повеќе луѓе да аплицираат за дозвола за престој. Целта е луѓето дури и да не се обидуваат да ја изберат Шведска како баратели на азил.

„Шведска сега навистина станува расистичка“. Со ваков наслов генералниот секретар на шведската канцеларија на Амнести Интернешанал, Ана Јохансон, деновиве објави дебатен напис откако во Шведскиот парламент гласаше да се воведе барање за добро однесување за добивање дозвола за престој во земјата. Целта, всушност, како што нагласува Јохансон, е да се овозможи депортирање на повеќе луѓе. Според неа, по изгласувањето на такви законски барања „ќе имаме расни закони во Шведска“.

Историјата, се констатира во соопштението на шведскиот Амнести, покажува што може да се случи кога државите, повикувајќи се на јакнење на јавниот ред и безбедноста, ќе почнат да ги категоризираат луѓето врз основа на бојата на кожата и етничката припадност.

Во исто време беа изнесени и поинакви мислења во медиумите, при што се нагласува дека укажувањата за воведување „расни закони“ би требало да се сметаат за неразумно обвинување против „оправданите барања“ преку кои, всушност, треба да се зајакне довербата во миграциската политика што ја спроведува актуелната шведска влада.

Во таа смисла се потенцира дека барањето луѓето да се однесуваат добро и да не вршат кривични дела кога се наоѓаат во земјата и очекуваат да им се одобри дозвола за престој, е сè друго освен расизам. Барањето за добро однесување не е ништо необично или расистичко. Тоа е начин за зголемување на довербата дека шведската политика за миграција функционира одржливо: дека луѓето кои доаѓаат во Шведска со цел да создадат добар живот за себе и да не го оптоваруваат непотребно општеството се добредојдени, додека оние кои го прават спротивното треба да ја напуштат земјата.

Овој владин предлог беше проследен со бура остри критики и со укажувања дека концептот на добро однесување е, всушност, нејасен и дека внесува претпоставки за целосна правна неизвесност. Замислата е експлицитно да се опфати сè што би можело да има каков било допир со тоа што е нелегално. На пример, се сугерира дека „лошо однесување“ би можело да биде доколку имате неплатени долгови кај шведски извршители, или доколку учествувате во демонстрации на кои властите не гледаат со симпатии. Или доколку некој направи неколку ситни сообраќајни прекршоци. Ќе треба, едноставно, да ги спакува куферите.

„Ерата на депортации во ЕУ започна“, рече неодамна шведскиот европратеник од редовите на Шведските демократи, Чарли Вајмарс, кој имаше забележителна улога во заложбите за воспоставувањето на контактите во Европскиот парламент меѓу Конзервативната и христијанско-демократската група ЕПП и партиите на крајната десница. Со новата ЕУ регулатива барателите на азил кои се одбиени, но чии матични земји одбиваат да ги примат, треба да можат да бидат испратени во бегалски кампови – таканаречени центри за враќање – надвор од ЕУ. На пример во Албанија или во Руанда, кои во тој контекст беа споменувани во изминатите години, или во која било друга земја што од ЕУ ќе успеаат да ја поткупат за да прифати депортирани баратели на азил.

Центрите, кои веројатно би можеле да станат реалност во скоро време, се само следниот логичен чекор по пактот на ЕУ за миграција и азил, кој беше изгласан пред неколку години, а кој сега стапи во целосна сила со славенички извици „вратете ги назад“ во Европскиот парламент.

За да се оправда донесувањето на регулативата, во повеќе наврати беа посочувани статистички показатели, дека секоја година на речиси половина милион луѓе им се наредува да ја напуштат ЕУ, но само еден од петмина го прави тоа. Сепак, тие бројки, според влијателниот бриселски портал „ЕУобсервер“ се доведени во прашање. Како што се укажува, се добива погрешна слика, бидејќи некои наредби за протерување се пресметуваат статистички двапати, а некои од засегнатите лица заминуваат доброволно без да бидат регистрирани како повратници.

Новите правила вклучуваат задолжителен скрининг, повеќе „безбедни“ земји и поефикасно враќање на луѓе кои немаат причини за заштита. Според договорот постигнат во текот на данското претседателство со ЕУ во декември минатата година, Бангладеш, Колумбија, Египет, Индија, Косово, Мароко и Тунис, како и сите земји кандидатки за членство во ЕУ, вклучувајќи ја и Македонија, се означени како безбедни земји на потекло.

Организацијата „RESCUE“, која делува во Шведска, помагајќи им на луѓе во кризни ситуации, е загрижена поради списокот на такви земји, бидејќи е јасно дека земјите што се сметаат за „безбедни земји на потекло“ не се безбедни за секого. Низа документи на ЕУ, всушност, покажуваат дека во сите овие земји се случуваат сериозни кршења на човековите права, особено врз ранливите групи.

Луѓето со посебна ранливост ризикуваат да бидат потиснати низ пукнатините на недоволна правна сигурност и да немаат пристап до доволна правна поддршка. Критичарите тврдат дека опишувањето на овие земји како „безбедни“ е начин ЕУ да се откаже од својата одговорност, на сметка на ранливите луѓе. Затоа, новите правила ризикуваат да го ослабат правото на индивидуална и правно безбедна проценка на потребите за заштита.

„На децата што бегаат од војна и прогон им е потребна безбедност, а не повеќе ѕидови и центри за притвор“, напиша резигнирано во коментар до медиумите Алис Бах Кунке, шведска европратеничка од редовите на Зелените, по гласањето во Европскиот парламент.

Во секој случај, сега веќе нема никакво сомнение дека строгите миграциски политики ги вртат патоказите кон границите на ЕУ – во спротивната насока. Неизвесната иднина на многумина бегалци и мигранти, заглавени „ни ваму ни таму“ во некоја ЕУ-членка, ќе биде таква што ќе чекаат да биде депортирани во некој собирен мигрантски центар во земја во која никогаш не стапнале.

Но, напоредно на тоа, останува и надеж дека ќе се зголемува бројот на оние кои „ерата на депортации“ ќе продолжат да ја доживуваат и осудуваат како – ера на нечовечност.

The post Депортации и расни закони во ЕУ appeared first on plusinfo.mk.

Шведскиот парламент доцна синоќа гласаше за заострување на законите за правата на имиграцијата – еден закон им овозможува на властите да ги поништат дозволите за престој поради лошо однесување, а друг закон ги обврзува повеќето вработени во јавниот сектор да го пријават секој за кого се сомневаат дека престојува во Шведска без документи.

Законите за „добро поведение“ и за „задолжително пријавување“ се изгласани  со тесно мнозинство од 174 гласа „за“ и 172 „против“.

Новата регулатива ќе се применува за идните баратели на азил, но и ретроактивно за сегашните жители. Се предвидува дека секој што ќе покаже „лошо однесување“, како на пример, неплатени долгови, не може да остане во Шведска.

„Законот за пријавување“ дополнително ги обврзува вработените во јавниот сектор да пријават во полиција доколку се сомневаат дека некое лице престојува во земјатра без соодветни документи.

Новото законодавство доаѓа пред парламентарните избори во септември и е дел од политиката на централно-десничарската влада, која зависи од поддршката на крајно десничарските Шведски демократи.

– Секој што не се однесува правилно не може да смета на останување – рече шведскиот министер за миграција Јохан Форсел во март кога го претстави законот.

Иако законот не прецизира кое однесување се смета за неприфатливо, владата претходно наведе примери како што се неплатени долгови, даночно затајување, криминал и врски со екстремистички организации.

Проверката на дозволите ќе ја врши Шведската агенција за миграција.

Законот беше остро критикуван од опозициските политичари и групите за човекови права, кои ги опишаа критериумите како произволни.

– Ова би довело до ризик дозволите за престој да бидат одбиени или поништени врз основа на однесување кое не е ниту нелегално ниту казниво за шведските граѓани – предупреди Амнести Интернешнл.

Заштитниците на граѓанските права со седиште во Стокхолм рекоа дека законодавството „го поткопува владеењето на правото“.

„Законот за добро поведение ги остава луѓето во незнаење за тоа какви дејствија или изјави би можеле да се користат против нив“, додадоа тие во соопштение.

Критичарите на таканаречениот „закон за кодошење“ предупредуваат дека тој негативно ќе влијае на физичкото и менталното здравје на мигрантите и значително ќе го зголеми ризикот од расно профилирање.

По острите критики од опозицијата и од организациите за човекови права од обврската за задолжително пријавување беа изземени лекарите, наставниците и социјалните работници. Сепак, вработените во даночните администрации, канцелариите за вработување и агенциите за социјално осигурување се меѓу оние кои ќе мора да ја известат полицијата доколку се сомневаат дека биле во контакт со луѓе без документи за престој.

Шведската влада долго време ги бранеше овие мерки, тврдејќи дека се неопходни за да се обезбеди дека оние на кои не им е законски дозволено да останат во Шведска можат да се вратат во своите матични земји.

Европската федерација на синдикати на јавните служби во понеделник ја отфрли идејата за принудување на работниците да дејствуваат како информатори. Јан Вилем Гудриан од синдикатот рече дека „сега не е време за уште еден лов на вештерки“. Наместо тоа, тој ги повика владите да се потсетат дека „јавните служби ќе престанат да функционираат без работници мигранти во Шведска и во многу земји-членки на ЕУ“.

– Новиот закон ќе поттикне клима на сомнеж, страв и расизам, а во исто време ќе го загрози фундаменталното право на азил на луѓето. Тој само ѝ дава легитимитет на крајната десница, која е премногу среќна што ги гледа своите најлуди соништа за масовен надзор, притвор и депортација како се остваруваат на сметка на етиката на јавната служба – рече тој.

The post ШВЕДСКА УСВОИ ЗАКОН ЗА ЗАДОЛЖИТЕЛНО „КОДОШЕЊЕ“ НА МИГРАНТИ БЕЗ ДОЗВОЛА ЗА ПРЕСТОЈ Кој не се однесува правилно, не може да остане appeared first on plusinfo.mk.

Само еден натпревар и еден тежок пораз беа доволни Фудбалската федерација на Тунис да донесе драстична одлука и да му врачи отказ на селекторот Сабри Ламуши за време на Светското првенство.

Туниската репрезентација ноќеска доживеа дебакл против Шведска, губејќи со убедливи 5:1, по што федерацијата експресно реагираше и ја прекина соработката со францускиот стратег.

Ламуши на клупата на Тунис се задржа само пет натпревари и стана првиот селектор кој доби отказ за време на тековниот Мундијал.

Високиот пораз од Шведска е еден од најтешките што Тунис ги претрпел на големите меѓународни натпреварувања, а раководството на федерацијата очигледно процени дека е потребна итна промена пред продолжението на шампионатот.

Според локалните медиуми, меѓу главните кандидати за наследник на Ламуши се поранешниот репрезентативец Вахби Казри и Мондер Кебаер, кој веќе беше селектор на Тунис за време на Светското првенство во 2022 година.

Тунис веќе на 20 јуни го очекува нов тежок предизвик против Јапонија, а останува да се види дали репрезентацијата ќе добие нов постојан селектор или федерацијата ќе назначи привремено решение до крајот на турнирот.

The post „ЛЕТНА“ ПРВАТА ГЛАВА НА МУДИЈАЛОТ УШТЕ ВО ПРВО КОЛО Тунис го отпушти селекторот Ламуши по катастрофата со Шведска appeared first on plusinfo.mk.

Шведска со убедлива победа од 5:1 над Тунис го отвори настапот на Светското првенство, но вниманието не го привлече само резултатот.

Во центарот на вниманието се најде Јасин Ајари, кој го постигна првиот гол за Швеѓаните. Играчот од средниот ред испрати прецизен удар од повеќе од 20 метри и ја затресе мрежата на Тунис.

Наместо големо славје, тој само ги крена рацете и остана воздржан додека соиграчите му честитаа.

Причината е неговата семејна приказна. Таткото на Ајари е по потекло од Тунис, а во минатото постоеле шпекулации дека фудбалерот би можел да настапува токму за африканската селекција.

Сепак, тој ја избра Шведска, земјата во која е роден и израснал.

Ајари подоцна постигна уште еден гол и ги постави конечните 5:1, но и тогаш остана далеку помирен од повеќето фудбалери во таква ситуација.

Неговиот потег предизвика бројни позитивни реакции меѓу навивачите, кои го оценија како знак на почит кон земјата на неговите корени.

The post 📽️ ГО ДАДЕ ГОЛОТ НА СВОЈОТ ЖИВОТ, НО НЕ СЕ РАДУВАШЕ Причината трогна милиони љубители на фудбалот appeared first on plusinfo.mk.

Златан Ибрахимовиќ, кој е дел од стручниот тим за анализи на Светското првенство во Северна Америка, откри која група најмногу го привлекува вниманието и за која репрезентација ќе навива во текот на турнирот.

– Ја избирам групата Л. Таму е Англија, па ќе видиме дали фудбалот се враќа дома. Потоа е Хрватска, моите корени се од таму, така што навивам за Хрватска на ова Светско првенство. Гана е преполна со талент и ме интересира како ќе се претстави. Што се однесува до Панама, мислам дека ќе биде аутсајдер во оваа група – изјави Ибрахимовиќ.

Интересно е што поранешниот напаѓач на Милан, Барселона и ПСЖ овој пат не ја спомена Босна и Херцеговина, иако неговиот татко Шефик Ибрахимовиќ потекнува од таа земја. Од друга страна, неговата мајка Јурка Гравиќ има хрватски корени од околината на Задар.

И покрај поддршката за Хрватска, Ибрахимовиќ останува една од најголемите легенди на шведскиот фудбал. За Шведска одигра 122 натпревари и постигна рекордни 62 гола, бројки што сè уште стојат на врвот на националната статистика.

The post „КОРЕНИТЕ МИ СЕ ОД ТАМУ“ Ибрахимовиќ откри за кого ќе навива на Мундијалот appeared first on plusinfo.mk.

Едно од највредните нешта поврзани со ЕУ е секако Шенгенскиот договор, камен-темелник на слободното движење во Европа. Договорот значи дека се укинати постојаните внатрешни гранични контроли меѓу земјите-членки, дозволувајќи им на над 450 милиони луѓе слободно да патуваат, живеат и работат без да мора да ги покажуваат своите пасоши на границите. Но дали тоа се уште функционира баш така?

„Бај, бај Шенген“ (Bye bye Schengen) е фраза која ја користат европските десничарски политичари и медиуми со која ја опишуваат кризата и повторното воведување на гранични контроли меѓу ЕУ-членките. Фразата првично стана вирална во 2015 година, а се до денес ваквите привремени контроли остануваат честа појава поради безбедносни предизвици и миграциски политики. Но, во исто време е тешко да се замисли дека некој од европската бирократија во Брисел би истапил јавно со тврдења што би можеле да бидат протолкувани како извесно оспорување на темелниот принцип на слободно движење и безграничен режим.

Заклучокот кој, всушност, најчесто се слуша е следниов: Шенген зоната функционира, но соработката е под сериозен притисок. Сепак, какво е тоа слободно прекугранично движење кога веќе со години поголоем број ЕУ-членки (вкупно девет земји) не попуштаат за да ги повлечат воведените „привремени“ гранични контроли? Контролите беа воведени по големата бегалска криза во 2015-16 година и терористичките атентати во Париз.

Протокот на бегалци кон ЕУ навистина се намали во значаен обем, но се верува дека тоа се должи токму на граничните контроли. Во секој случај, тешко се отстапува од барањето дека контролитe мора да останат сѐ додека ЕУ на ефикасен начин може да ги заштити и контолира своите надворешни граници.

Тоа, се разбира, веќе подолго време ја става Европската комисија во Брисел пред тешка дилема. Дали треба да направат исклучоци од правилата и да се дозволат продолжувања на граничните контроли и со тоа да се ризикува натамошно еродирање на еден од основните столбови на ЕУ?

Колку подолго се продолжуваат граничните контроли, толку потешко ќе биде враќањето кон целосно слободно движење. Но, ако Европската комисија заземе поцврст став и каже не, ќе ризикува најмоќните и најбогати земја во ЕУ, пред се Германија, отворено да се спротивстават.

Повеќе од десет години, Шведска има „привремени“ гранични контроли со Данска, што е спротивно на правилата на ЕУ. Деновиве Европската комисија соопшти дека таквите мерки се неоправдани и неодржливи во долгорочна смисла, и ја повикува Шведска да ги укине. Данска, Германија, Австрија, Франција, Италија, Холандија и Словенија се повикани да го сторат истото и постепено да ги укинат своите гранични контроли со други земји од ЕУ. „Комисијата ќе одржува близок контакт со сите засегнати земји-членки за да се постигне оваа цел“, беше соопштено неделава во соопштението од Брисел.

Шведска ги продолжува граничните контроли со Данска на секои шест месеци во текот на единаесет години. Најновата одлука важи до ноември 2026 година. Од самиот почеток, Шведска ја наведуваше неконтролираната миграција како причина. Сега се повикува на сериозна безбедносна ситуација, вклучително и поради „сериозен прекуграничен криминал поврзан со државни актери и тероризам“.

Сепак, Комисијата на ЕУ смета дека шведската полиција веќе има доволно алатки и без контрола на внатрешните граници. „Со оглед на алтернативните мерки што ги воведоа шведските власти, земјата треба да се стреми постепено да ги укине контролите на внатрешните граници“. Соопштението од Брисел е првиот чекор во долг процес што на крајот би можел да значи дека Европската комисија ќе ги однесе земјите-членки со продолжени меѓугранични контроли пред Европскиот суд на правдата.

Но треба да се има предвид дека причините поради кои Европската комисија чекаше десет години се пред сѐ поврзани со миграцијата, што и понатаму се смета за мошне чувствително прашање. Во моментов, ЕУ воведува нови правила за азил и миграција, напоредно со инсталирање на „најсовремен систем во светски рамки за управување со границите.“

Во тек е и нов обид Европскиот парламент и земјите-членки да се договорат за регулативата за враќање на мигрантите кои се одбиени од ЕУ. Но, група земји не чекаат на исходот на дебатата, туку веќе водат разговори за воспоставување таканаречени собирни центри за враќање надвор од ЕУ.

Наскоро, големиот пакт на ЕУ за миграција и азил стапува на сила на 12 јуни. Десет законски акти – за сè, од гранични контроли до процедури за азил – се усвоени. Еден сè уште недостасува: регулативата за враќање, која ќе воспостави заеднички правила за тоа како треба да се одбиваат мигрантите без право на престој во ЕУ. Комесарот за миграција Магнус Брунер го опиша како „последното парче од сложувалката“ во пактот.

Сепак, преговорите меѓу земјите-членки и Европскиот парламентг за правилата за враќање заглавија во мај. Преостанатото несогласување не се однесува на содржината на правилата, туку кога тие треба да стапат во сила. Европскиот парламент сака законот да стапи во сила веднаш по усвојувањето, за разлика од Советот на министри, кој се залага за двегодишен преоден период за повеќето мерки. Но за одбележување е секако дека Советот на министри е подготвен веднаш, без непотребни одложувања, да ги примени само одредбите за центрите за враќање, кои би можеле да се наречат и „центри за притвор“ надвор од ЕУ, каде што ќе можат да бидат испратени мигранти со конечни одлуки за протерување.

Без оглед на тоа што ќе се случи во следната рунда преговори, Холандија, Австрија, Данска, Германија и Грција ги здружија силите за да воспостават заеднички центри за враќање надвор од Унијата. Групата сега преговара со осум до десет потенцијални земји-партнери, вклучувајќи ги Казахстан и Узбекистан, за воспоставување вакви објекти, објави „Политико“. Моделот би бил базиран на меѓусебни договори. Во замена за прифаќање мигранти со наредби за депортација, на земјите-партнери ќе им се понуди финансиска помош или олеснети визни правила за нивните граѓани.

Моментно многу нешта, очигледно, се случуваат кога се во прашање граничните контроли и слободното (мигрантско) движење во ЕУ. Но, историски гледано, европскиот проект за безграничен режим им беше продаден на граѓаните во различни ЕУ-членки, меѓу другото, преку атрактивноста на слободното движење. Доколку меѓуграничните рампи останат спуштени, поддршката за ЕУ уште повеќе ќе ризикува да се намали.

Можеби ќе потрае долго време, најмногу поради стравот од неконтролирани текови на бегалци, за да се обнови Шенгенскиот договор, и да се рестартира според изворната замисла. Доколку тоа воопшто ќе може да се направи во догледна иднина.

The post Бај, бај Шенген appeared first on plusinfo.mk.

Пеле имал само 17 години кога го одиграл натпреварот што засекогаш го промени фудбалот. Во финалето на Светското првенство во Шведска во 1958 година, младото бразилско чудо постигнало два гола во победата од 5-2 над домаќинот и ја освоило првата светска титула за Бразил.

Токму синиот дрес што го носел тој ден сега ќе биде понуден на аукција во „Сотбис“.

Проценките се дека би можел да достигне цена повисока од 6 милиони долари.

Ќе го стигне ли Марадона?

Иако се очекува дресот да достигне вртоглава сума, пред него стои еден огромен рекорд. Дресот што Диего Марадона го носеше против Англија на Мундијалот во 1986 година беше продаден за 9,29 милиони долари.

Тоа е дресот од натпреварот што светот го памети по легендарната „Божја рака“.

Го чувале кај Диди

По натпреварот, Пеле му го подарил дресот на својот цимер и соиграч Диди. Со децении останал во неговото семејство.

Подоцна бил изложен во музеј, а во 2004 година го купил анонимен колекционер.

Сега повторно излегува на пазарот. Аукцијата ќе трае од 29 јуни до 16 јули.

The post ДАЛИ ДРЕСОТ НА ПЕЛЕ ЌЕ ЈА ДОСТИГНЕ ЦЕНАТА НА ДРЕСОТ НА МАРАДОНА? Со него за првпат Бразил се стори светски првак appeared first on plusinfo.mk.