ДУИ повторно се нафрли врз Охридскиот договор, како да е нивна лична тапија. Наводно го брани, а всушност го држи како заложник за своите партиски интереси. Партијата што некогаш се прогласи и за „зелена“, денес го попречува унапредувањето на едно од најважните начела на Охридскиот договор – правичната и соодветната застапеност, соопштен ВЛЕН.

„Цели 22 години ДУИ ги имаше и ножот и погачата. Имаше министри, пратеници и власт до гуша. Можеше да го донесе законот кога сакаше, но не го направи тоа. Не затоа што не знаеше, туку затоа што не сакаше. Без закон, работните места ги делеа како да се личен подарок од Али Ахмети. Едно работно место – едно семејство како заложник. Ако беше со нив, вратата се отвораше. Ако не беше, остануваше надвор. Токму затоа не им одговараше правичната застапеност да биде право загарантирано со закон“, соопшти ВЛЕН.

Сега, кога Законот за правична и соодветна застапеност е на маса, истата таа ДУИ го блокира, додава партијата.

„Бадентеровиот механизам, кој треба да ги штити интересите на заедниците, ДУИ го претвори во партиски камшик, со кој удира по секое решение што не го носи нивниот печат. Нив не ги интересира што добиваат Албанците. За нив е важно само ВЛЕН да не постигне успех. Кога се на власт, сè им е добро. Кога ќе останат без фотелји, тогаш треба да запре и државата“, се вели во соопштението.

Но, тој филм повеќе не поминува, се додава.

„Охридскиот договор не е тапија на Али Ахмети, ниту сопственост на ДУИ, ниту наследство на луѓето што се држат за фотелјите во Мала Речица. Тој е резултат на жртвата на еден цел народ. Правичната застапеност не е партиска милостина, туку право на граѓаните и обврска на државата. 22 години не го донесоа законот. Сега се обидуваат да го блокираат. Законот мора да продолжи напред, без уцени и без блокади“, порача ВЛЕН.

The post ДУИ ДЕЛЕШЕ РАБОТНИ МЕСТА КАКО ДА СЕ ПОДАРОК ОД АЛИ АХМЕТИ Правичната застапеност не е партиска милостина, законот мора да се донесе appeared first on plusinfo.mk.

Начелото за соодветна и правчна застапеност произлегува од Охридскиот договор и го карактеризира мултиетничкиот карактер на Македонија, рече вицепремиерот и министер за европски прашања Беким Сали, образложувајќи го предлог-законот за соодветна и правична застапеност пред Комисијата за политички систем и односи меѓу заедниците во Собранието.

За време на разговорите за формирање на влада, додаде  тој, едно од нашите барања беше и донесување на закон за правична и соодветна застапеност, затоа со задоволство можам да кажам дека за првпат правичната и соодветна застапеност се воведува како законска материја, односно се издигнува на ниво на закон.

Со овој закон, посочи Сали, се става крај на претходните решенија, кои беа делумни или недоволни.

– Балансерот беше само дигитална алатка и делумно решение која не може да се спореди со едно сеопфатно законско решение. По 23 години ние како Вреди конечно го заокружуваме ова прашање со закон. Овој закон ја ужива поддршката од Советот на Европа, бидејќи за него е дадено позитивно мислење од Венецијанската комисија – истакна Сали.

Министерот додаде дека со овој закон Владата прави историски чекор во унапредување на Охридскиот рамковен договор. Рече дека законот нуди неколку важи решенија и се темели на реални податоци.

– Законот го штити правото на слободно самоизјаснување, но истевремено ја спречува неговата злоупотреба. Доколку се утврди злоупотреба ва оваа насока, кандидатите ќе бидат одбиени и ќе немат право да аплицират на јавните конкурси во период од 3 месеци – посочи тој.

Сали ги повика сите пратеници да го поддржат овој предлог на закон, бидејќи, како што посочи, правичната и содветната застапеност не е прашање што му припаѓа само на Вреди или на една политичка партија, туку е темелна вредност на уставниот поредок и државен интерес.

Пратениците од опозициските партии на Албанците го итикуваа законското решение, посочувајќи дека со него не се предвидени квоти ниту, пак, начин како ќе се контролира дали правичната застапеност се почитува, а тоа, велат, ќе има долгорочни последници.

Пратеникот Елми Азири од Алијанса за Албанците критикуваше дека на овој закон му недостасуваат критериуми и стандарди.

– Закон без механизми за спроведување и без санкции е само закон на хартија и нема ниту еден задолжителен елемент. И затоа институциите ќе се повикуваат на некои членови на овој закон, притоа нема каде да ги најдат тие членови – оцени Азири.

Претходно Комитетот за односи меѓу заедниците, со 11 гласа „за“ и два „против“, изгласа предлог-законот за соодветна и правична застапеност да се носи со мал Бадентер, односно со мнозинство гласови од припадниците што припаѓаат на немнозинските заедници од присутните пратеници. Пратениците од Европскиот фронт и Албанската лига сметаа дека законот треба да се носи со т.н. голем Бадентер (потребно мнозинство од вкупниот број пратеници што припаѓаат на немнозинските заедници), но нивниот предлог не беше поддржан.

Основната цел на предлог-законот за соодветна и правична застапеност е да обезбеди јасна, прецизна и применлива правна рамка за остварување на едно од темелните начела на уставниот поредок на земјата – соодветната и правична застапеност на граѓаните што припаѓаат на сите заедници во органите на државната власт и другите јавни институции. Интенцијата е да се обезбеди доследна примена на овој принцип преку воспоставување јасни правила и механизми, кои ќе овозможат еднаков пристап до вработување и унапредување, како и фер и транспарентни постапки во јавниот сектор.

The post ПРАВИЧНАТА ЗАСТАПЕНОСТ ВО ИНСТИТУЦИИТЕ СЕ УРЕДУВА СО ЗАКОН Балансерот беше само дигитална алатка appeared first on plusinfo.mk.

Македонија има претрпено многу промени на својот Устав на патот кон ЕУ, но спорни или наликуваат на уставен инженеринг се оние кои се иницирани однадвор, како тие од што призлегоа од Рамковниот договор, потоа и од Преспанскиот, за кои нè убедуваа дека се последни.

Вака изјави претседателката Гордаана Сиљановска-Давкова која денеска одржа предавање на Правниот факултет во Љубљана на тема „Уставни трансформации на патот кон ЕУ: Реформи или уставен инженеринг?“.

Сиљановска Давкова вели дека сега повторно од Македонија се бара промена на Уставот за вметнување на Бугарите во Уставот, за да отпочнат преговорите со ЕУ.

– Нашето соломонско решение е доколку ги направиме измените и тие навистина бидат последни, да стапат на сила откако ќе ги завршиме преговорите. Ние не бегаме од вето, но тоа да биде врзано со Kопенхашките критериуми, а не со идентитетски прашања – порача претседателката.

Ова се се случува, рече таа, иако по распадот на Југославија, Македонија и Словенија од Бадентeровата комисија беа оценети како земји кои уставно ги исполнуваат условите да бидат признаени од, тогаш, Европската заедница.

Таа смета дека и покрај тоа што Бугарите не се споменати во Уставот, тој им ги гарантира истите права на оние кои веќе се споменати во него.

– Исто така треба да се спомене дека Бугарија во својот Устав нема посебен член кој ги гарантира правата на малцинствата во земјата и оти има и голем број пресуди од Судот за човекови права во Стразбур во однос на одредени права на Македонците, кои таа односно нејзините судови не ги почитуваат.

Потоа претседателката рече:

– Ние како држава имаме поголеми гаранции за малцинските права отколку што имаат многу земји членки на ЕУ – рече Сиљановска-Давкова.

Таа нагласи дека процесот на пристапување не смее да биде билатерализиран особено не за идентитетски прашања.

Како едно од можните креативни решенија за ова прашање, додаде таа, е можноста да се искористи и правото 1/3 од земјите да побараат од Европскиот совет одземање на правото на глас на нејзина земја членка доколку таа ги прекрши принципите на Унијата.

Пo предавањето претседателката се сретна со Македонци кои се универзитетски професори.

Македонската претседателка е во официјална посета на Словенија. Таа вчера се сретна со словенечката претседателка Наташа Пирц-Мусар, која ја пречека со високи државни почести.

По средбата, Сиљановска-Давкова имаше и работен ручек со претседателот на Државниот збор на Словенија, Зоран Стевановиќ.

Во рамки на посетата, претседателката положи венец пред Споменикот на жртвите од сите војни и жртвите поврзани со војните, а ги посети и Македонската православна црква „Св. Климент Охридски“ во Љубљана, како и македонски иселеници и претставници на македонските културни друштва во Словенија.

Сиљановска-Давкова оствари средби и со членови на Македонско-словенечкиот бизнис-клуб, а во Крањ го посети Македонското културно друштво.

The post ПОСТОИ РЕШЕНИЕ ЗА СПОРНИОТ УСТАВЕН ИНЖЕНЕРИНГ Уставните измени да стапат на сила по преговорите со ЕУ appeared first on plusinfo.mk.

Со години Комисијата за односи меѓу заедниците беше ставена на маргините, беше ослабена од политиките на ДУИ, соопшти Вреди.

Нејзината улога беше ослабена, додава партијата, ја изгуби реалната тежина во процесите на одлучување, иако произлегува од Охридскиот рамковен договор.

„Од денеска тоа се менува. На чело на комисијата е избран пратеникот на Вреди, Аднан Азизи. Тој ќе предводи нова фаза. Фаза на целосна функционалност и јасна институционална одговорност“, се вели во соопштението на Вреди.

Комисијата повеќе нема да биде формалност, се додава во соопштението.

„Таа ќе биде активен орган. Функционален механизам со реално одлучување и со директна одговорност за правична и соодветна застапеност, употребата на јазиците, за образованието и културата, со цел целосна имплементација на Охридскиот рамковен договор и на Бадинтеровиот принцип“, соопшти партијата.

Вреди става крај на практиките на институционално занемарување, додава партијата.

„Законот за правична и соодветна застапеност ќе се спроведува со целосна сериозност. Институционалната еднаквост повеќе нема да остане само на хартија“, се вели во соопштението на Вреди.

The post ПРАТЕНИКОТ АЗИЗИ НА ЧЕЛО НА КОМИСИЈАТА ЗА ОДНОСИ МЕЃУ ЗАЕДНИЦИТЕ За Вреди, тоа значи крај на институционалното занемарување appeared first on plusinfo.mk.

Во Република Македонија, премногу долго трае опасната навика секое институционално прашање да се претвора во етничка тема, а секој обид за одбрана на стандардите да се прогласува за напад врз нечии права. Така, чекор по чекор, државата се оттурнува од правната логика и се турка во терен на политички импровизации, каде што сѐ почесто не се брани принципот, туку се тргува со него.

Последното барање правосудниот испит да се полага на албански јазик е токму таков пример. Не затоа што некој оспорува нечие право на јазик, туку затоа што повторно се прави опасен обид јазичните права да се претворат во алиби за релативизирање на професионалните и државните стандарди.

Ова прашање не смее да се сведува на дневнополитички флоскули и површни квалификации. Не станува збор за симболика. Не станува збор за етничка чувствителност. И најмалку станува збор за тоа дали некој има право да го користи својот мајчин јазик. Станува збор за нешто многу посериозно: дали државата е подготвена да ги разградува сопствените институционални критериуми во име на политички наративи и партиски калкулации.

Правосудниот испит не е прашање на симболика, туку на способност

Правосудниот испит не е обична административна постапка, ниту формалност што треба да задоволи некаква политичка рамнотежа. Тој е стручен, квалификациски и системски филтер преку кој државата утврдува дали едно лице е подготвено да стане судија, обвинител или носител на правна функција во системот која бара полоѓен правосуден испит.

Во правото, јазикот не е само средство за комуникација. Тој е алатка на нормата, инструмент на толкувањето и основа на правната сигурност. Во правната материја, еден термин, една формулација, па дури и една запирка, можат да создадат сосема различна правна последица. Затоа, правниот јазик не смее да се третира како техничка погодност или како прашање што може да се решава со политичка добра волја.

Судија или обвинител не смее да биде личност која формално ги исполнува условите, а суштински не го владее на највисоко професионално ниво јазикот на кој се создава, толкува и применува правниот поредок. Тоа не е прашање на дискриминација. Тоа е прашање на компетентност.

Граѓанинот не прашува на кој јазик некој полагал испит. Граѓанинот сака да знае дали тој судија или обвинител го разбира законот, знае да го примени, умее да донесе јасна, прецизна и законита одлука и може да гарантира правна сигурност.

Ако државата почне да попушта токму на влезот во правосудниот систем, тогаш не го проширува правото, туку го девалвира критериумот.

Што навистина уредува Законот за употреба на јазиците?

Во јавната дебата, често намерно или од незнаење се мешаат правни категории што не смеат да се мешаат. Законот за употреба на јазиците ја уредува употребата на јазиците во комуникацијата со институциите, во определени постапки, во административното функционирање, во локалната самоуправа и во други области каде што законодавецот предвидел поширока употреба на јазиците.

Но, тој закон не е и не смее да биде правна основа за доразлабавување на професионалните стандарди во правосудството.

Правото на употреба на јазик и способноста да се врши висока правосудна функција не се исти категории. Првото е право. Второто е стручен капацитет. И токму тука лежи суштината на проблемот: кога политиката свесно ги меша овие две работи, таа не ја шири правдата, туку ја замаглува границата меѓу право и квалификација.

Во сериозна правна држава, правосудството не смее да стане терен на симболични отстапки. Таму критериумите мора да бидат јасни, строги и непроменливи.

Охридскиот договор не е бланко-чек за бесконечни политички интерпретации

Во Македонија веќе подолго време се случува една опасна појава: сѐ што некој ќе посака да претстави како „право“, автоматски се пакува во духот или рамката на Охридскиот договор, без притоа да се направи јасна разлика меѓу неговата вистинска цел и неговата политичка злоупотреба.

Охридскиот рамковен договор беше историски компромис за мир, стабилност, поголема инклузија и правична застапеност. Но, тој не беше напишан за да стане бесконечен извор на нови барања со кои ќе се разградуваат институционалните стандарди на државата.

Охридскиот договор не создаде обврска секоја професионална, стручна или државна норма да стане предмет на етнополитичко договарање или  уцена. Напротив, неговата суштина беше интеграција во заедничка државна рамка, а не создавање паралелни стандарди во системите што треба да ја држат државата функционална.

И токму тука е најголемата опасност: кога еднаш ќе се прифати логиката дека секој критериум може да се преиспитува ако доволно силно се политизира, тогаш веќе не станува збор само за правосудниот испит. Тогаш станува збор за држава што полека се откажува од сопствениот институционален интегритет.

Ова не е став на сите Албанци, туку на одредени политички структури

Особено е важно да се каже нешто што во вакви дебати често намерно се премолчува: ова не е став на Албанците како заедница, ниту може и смее да се претставува како колективно барање.

Албанците во оваа држава не се само членови на една партија, ниту имаа еден политички лидер, ниту еден политички центар на моќ. Да се претстави едно вакво барање како „албанско прашање“ би било не само политички неточно, туку и неправедно и карајно недолично.

Станува збор за политички наратив што најверојатно од поаздина го турка ДУИ, денес од позиција на опозиција, во обид повторно да ја отвори етничката агенда таму каде што државата треба да брани стандарди, а не да отвора нови отстапки.

Тоа е добро познат политички механизам: кога нема суштинска државна понуда, повторно се активира етничката тема како средство за мобилизација, притисок и политичко преживување. Но, правосудството не смее да биде колатерална жртва на такви стратегии.

Најопасно од сѐ е кога партија што со години профитираше од етничкиот наратив, и денес од опозиција се обидува повторно да ја турка истата формула: секој институционален стандард да се претвори во етничко прашање. Тоа не е борба за права. Тоа е стар и одамна надминат политички рецепт за преживување.

Коренот на проблемот не е од вчера

Сепак, би било неискрено ако оваа тема се третира како нешто што настанало денес. Ова не е изолиран инцидент. Ова е последица на една подолга политичка матрица во која со години се разлабавуваа државните рамки во име на политички договори и краткорочни интереси.

Особено во периодот на владеење на СДСМ, во обидот за што побрзо доаѓање и задржување на власт, се отвори процес во кој одредени одредби и духот на Охридскиот договор беа растегнати многу подалеку од нивната изворна смисла. Наместо внимателно и одговорно да се зачува балансот меѓу правата на заедниците и функционалноста на државата, сѐ почесто се прифаќаа решенија што имаа повеќе политичка, отколку уставно-правна логика.

Законот за употреба на јазиците беше претставуван како цивилизациски исчекор, но во пракса често беше користен и како политички инструмент за создавање нови очекувања и барања што излегуваат надвор од неговата природна правна логика.

И токму затоа, денешното барање не е изненадување. Тоа е логична последица на една политика што со години испраќаше опасна порака: дека ако доволно силно се инсистира и доволно политички се притиска, секој стандард може да стане предмет на ново договарање.

А тоа е најбрзиот пат кон држава без јасни граници.

Ова е момент за државничка, а не партиска позиција

Токму затоа, ова не е прашање што треба да се третира како етничко или партиско. Напротив, ова е момент кога е потребна јасна и одговорна позиција од сите политички актери, без разлика на нивната етничка припадност.

Особено е важно и политичари како Бујар Османи, но и други претставници на албанската политичка сцена, јавно да покажат дека државниот интерес и функционалноста на правосудниот систем стојат над дневнополитичките агенди. Вистинска политичка зрелост денес не е во тоа кој ќе отвори ново барање, туку кој ќе има храброст да каже дека постојат области во кои државата не смее да попушта.

Исто така, одговорноста не е само на албанските политички партии. Таа е и кај сите останати политички субјекти, кај правната фела, кај универзитетската јавност, кај судската и обвинителската заедница и кај сите што сѐ уште веруваат дека Македонија мора да биде држава на право, стандарди и институционална сериозност.

Зашто, ако молчиме кога се релативизира влезот во правосудниот систем, утре ќе биде предоцна да се жалиме за неговата нефункционалност.

Државата не се брани со флоскули, туку со стандарди

Македонија има обврска да биде демократска, мултиетничка и инклузивна држава. Но, има и еднакво важна обврска: да биде држава со стандарди.

Ниту едно колективно право не може да биде оправдување за разградување на системите што треба да ја држат државата функционална. Ниту еден закон не смее да се претвори во политичка алатка за рушење на професионалните критериуми. И ниту една партија не смее да биде посилна од државниот интерес.

Затоа, барањето правосудниот испит да се полага на албански јазик не треба да се третира како цивилизациско прашање, туку како тест за зрелоста на државата. Дали Македонија конечно ќе постави јасни граници меѓу право и злоупотреба на право? Дали ќе покаже дека институциите не се простор за бескрајни политички отстапки? Дали ќе го зачува барем она што мора да остане недопирливо, критериумот? Бидејќи таму каде што стандардите се предмет на политичко договарање, правото престанува да биде право. Таму државата почнува да слабее. А таму каде што државата слабее, најмногу губат токму граѓаните.

И затоа, ова не е текст против ничии права. Ова е борба и поучен текст за држава што сѐ уште знае дека правдата почнува со знаење, а не со политичка трговија.

Затоа, ова прашање не е само за еден испит. Ова е прашање дали Македонија ќе остане држава на правила или ќе стане држава на бескрајни политички отстапки.

Држава што не знае да ги брани своите стандарди, порано или подоцна ќе престане да може да ги брани и своите институции.

The post Кога јазичните права се злоупотребуваат за рушење на државните стандарди appeared first on plusinfo.mk.

Во Министерството за односи меѓу заедниците работат 2.250 работници, каде што скоро 97% од вработените се Албанци, истакна вицепремиерот и министерот за односи меѓу заедниците Иван Стоилковиќ, кој вчера одговараше на прашањата поставени од пратеникот Илир Хасани од Европскиот фронт, а се однесуваа на тоа дека со Министерство порано раководеле Албанци заради политичка еднаквост.

Стоилковиќ кој претходно годинва објави како неговите претходници играле фудбал и спиеле во министерството, одговори на прашање од Хасани за избрканите службеници од работа, но и за поплаките за лошите услови во кои работеле вработените.

– Дваесет години го раководите Министерството, кое 20 години не е министерство, туку беше Секретаријат за спроведување на рамковниот договор, па дури последните години стана Министерство. Вие се повикавте дека тоа Министерство се грижело за еднаквоста на граѓаните. Кога ќе кажете такво нешто, а не го поткрепите со аргументи, тогаш работите стануваат сосема поинакви. Значи станува збор за Министерство со систематизација од 2.250 работници, каде што скоро 97% од вработените се Албанци. За каква еднаквост зборувате? Каде се тука припадниците на помалите етнички заедници, кои исто така се споменати во Рамковниот договор и за нив исто важи исто така принципот за правична застапеност. Претпоставувам дека ниту вие, ниту оние кои го воделе Министерството немаат одговор на ова прашање, затоа што ова не го спроведувале – вели Стоилковиќ.

Тој посочи дека пред десетина години кога Генерален секретар на Владата бил Кирил Божиновски добил кривична пријава и седум години е по судовите, бидејќи голем дел од примените работници не оделе на работа, а примале личен доход.

– И доколку вие сметате дека јас треба да продолжам по тој пат и тие што примаат плата, со години, а некои и со децении не оделе на работа да добијам кривична пријава и за време и дури подоцна да се плеткам по судови, мислам дека сте нашле погрешен човек – вели Стоилковиќ.

Вицепремиерот Стоилковиќ е дециден дека тој што прима плата мора и да оди на работа. Тој додаде дека ниту еден раководител не е поместен од својата работна позиција, туку дека само еден раководител е казнет со 20% на плата, бидејќи, како што рече, му подметнувал документи.

Стоилковиќ посочи дека за видео снимките кои беа објавени, а на кои се гледа како спијат вработени во канцеларија условите за работи им биле одлични, а не како што се жалеле дека немале никакви услови. Овој заклучок го донеле надлежните инспектори, кои дошле да направат увид. Тој повтори дека нема веќе седење по дома и да се прима плата и какошто рече „ако тоа е нечовечки однос, да прифаќам“.

Што се однесува за врските со Белград и Москва што ги има Стоилковиќ рече дека не е ништо спорно.

– За Москва ќе ве потсетам дека мојата ќерка живее таму, а вашиот министер со Лавров беше многу голем пријател, како што се сеќавам. Така што заборавете на инсинуациите. Што се однесува до Белград ќе ве потсетам дека ја почестивте македонската држава и македонската јавност на најголемиот христијански празник Божик со Тиранска платформа, па каде вие одевте вие во Авганистан или во Тирана. Каде да одам јас, во матичната држава или некаде на трето место – рече Стоилковиќ.

Тој повтори дека во ова министерство веќе нема играње на фудбал по канцелариите или пак спиење на работните места.

The post 20 ГОДИНИ ВОДЕЛЕ МИНИСТЕРСТВО, АМА СО НЕПРАВИЧНА ЗАСТАПЕНОСТ Стоилковиќ повтори дека нема повеќе фудбал во Министерството за односи меѓу заедниците appeared first on plusinfo.mk.

Вреди го затвора засекогаш едно од најголемите поглавја на политичката измама против Албанците – прашањето за правична и соодветна застапеност, соопшти коалицијата.

„Новиот закон за правична и соодветна застапеност е најјасен доказ дека она што две децении се користеше како слоган, алиби и алатка за политичка уцена, денес станува законски, мерлив и применлив стандард. За прв пат, правичната застапеност не останува заложник на политичката волја на владите, партиските пазарења или на изборните манипулации, туку е регулирана со јасен, обврзувачки и надгледлив закон“, соопшти Вреди.

Со овој закон, Вреди ја затвора клучната алка на Охридскиот договор, се додава во соопштението.

„Фактите се неоспорни: Венецијанската комисија, највисокиот европски орган за уставни и правни прашања, исто така даде позитивно мислење за истиот закон. Ова дефинитивно ја побива пропагандата на ДУИ, која со години зборуваше за застапеност, но никогаш немаше храброст, волја и политичка чесност да ја регулира со закон“, се вели во соопштението.

Вреди, се додава, го направи она што другите само го ветуваа.

„Денес, правичната и соодветната застапеност се трансформира во правен механизам што гарантира вистинска еднаквост, транспарентност и правда за сите граѓани, без оглед на припадноста и без партиски посредници. Се очекува законот наскоро да влезе во собраниска процедура, а Вреди ги повикува сите пратеници, без исклучок, да се вратат на разумот, одговорноста и на јавниот интерес. Ова не е партиски закон, туку закон за еднаквост, закон за правда и закон за европската иднина на земјата“, соопшти Вреди.

The post ЗАКОНОТ ЗА ПРАВИЧНА ЗАСТАПЕНОСТ Е ВО СОБРАНИСКА ПРОЦЕДУРА Вработување во администрацијата без партиски уцени, пазарења и манипулации appeared first on plusinfo.mk.

Нема вистинска демократија без доверба и нема функционална држава без еднакв0ст. Ова е филозофијата што ја води нашата Влада – градење на општество кое ја гледа разновидноста не како пречка, туку како богатство, не како поделба, туку како можност, порача вицепремиерот и министер за животна средина Изет Меџити на свечената седница во Владата по повод 24 години од потпишувањето на Охридскиот рамковен договор.

Затоа, додаде тој, секоја политичка одлука што ја носиме, секоја реформа што ја преземаме мора да биде во согласност со духот и со принципите на Охридскиот договор. Меџити нагласи дека „духот што сакаме да го инсталираме во нашето општество е духот на соживот, почит и заедничка надеж за иднината“.

Охридскиот рамковен договор, рече Меџити, не е само сеќавање, туку „жив процес кој секојдневно треба да се претвора во правични закони и инклузивни политики и во институции кои им служат на граѓаните со чесност“.

– Да го чуваме овој договор како наш политички и морален бисер. Да продлжиме да го спроведуваме со посветеност и визија, зошто само така нашиот заеднички дом Северна Македонија може да биде правична, еднаква и просперитетна држава за сите – изјави Меџити.

Меџити нагласи дека денеска не се потсетуваме само на еден документ кој стави крај на еден конфликт, туку се потсетуваме на политичка и институционална визија врз која се гради нашата модерна држава – држава на сите и за сите.

– Охридскиот рамковен договор е темелот врз кој развивавме нов пристап кон градењето на државата – пристап кој ја гледа еднаковста, инклузивноста и правата како неразделни елементи на демократското функционирање. Денеска нашите владини политики се засноваат токму на овој дух, да создадеме држава која му служи на секој граѓанин, без разлика на етничка припадност, верска или политичка определба. Охридскиот договор не беше само мировен договор, тој беше нашиот нов општествен договор врз кој воспоставивме низа реформи и политики со цел трансформација на институциите од затворени структури, во отворени, достапни и репрезентативни механизми – порача Меџити.

Владата, нагласи Меџити, е посветена на изградбата на правен и институционален систем кој гарантира реална, а не само формална еднаквост.

– Ова не е само законска обврска, ова е политичка и морална мисија, зашто последиците од формалната еднаквост сите ги чувстуваме. Последица на формалната еднаквост е половичниот закон за употреба на јазиците, кој е оспорен пред Уставниот суд, но и механизмот на балансерот, кој беше укинат од Уставниот суд… Уставниот суд треба да ги толкува законите согласно Уставот и неговиот дух, а не само да прави црно-бело читање на неговите членови. Од оваа причина Владата го зајакнува користењето на јазиците согласно принципите на Охридскиот договор и Уставот на државата, на сите нивоа на администрацијат и јавниот живот, како симбил на еднаковоста и меѓуетничка почит. Едноставно кажано, употребата на албанскиот јазик во јавните институции не е укината, туку вложуваме напори да ја зајакнеме во услови кога актуелниот закон е оспорен пред Уставниот суд. Спроведуваме инклузивни политики во образованието и културата кои го одразуваат нашиот општествен мозаик и му даваат на секое заедништво заслужен простор за зачувување и развивање на својот идентитет. Градиме мултиетничка државна служба каде застапеноста не е само статистика, туку додадена вредност за ефикасност и кредибилитет на институциите. Во овој дух го изработивме и законот за правична застапеност кој многу скоро ќе биде усвоен во Собранието – изјави Меџити.

The post „ОХРИДСКИОТ ДОГОВОР Е НАШ ПОЛИТИЧКИ И МОРАЛЕН БИСЕР“ Нема функционална држава без еднаквост, ниту демократија без доверба, вели Меџити appeared first on plusinfo.mk.

Премиерот Христијан Мицкоски на свечената седница по повод 24-годишнината од Рамковниот договор порача дека иако во 2001 година документот бил прифатен со огорченост и кај Македонците и кај Албанците, денес е јасно дека донел мир, стабилност и зачувана унитарност на државата.

Тој предупреди на злоупотребата на национализмот од политичари кои, според него, две децении ги користеле поделбите за личен интерес, додека реалните проблеми останувале нерешени. Мицкоски повика на заедништво, почит и визија за Македонија како заеднички дом на сите граѓани, нагласувајќи дека иднината на земјата може да се гради само преку обединување и надминување на поделбите.

Говорот на премиерот ви го пренесуваме во целост:

Ми претставува задоволство да ја отворам Свечената седница по повод одбележувањето на 24-годишнината од потпишувањето на Рамковниот договор.

Денес, 24 години по потпишувањето на Рамковниот договор, стоиме овде не само да се потсетиме на еден историски датум, туку да се потсетиме на една длабока вистина – дека државата ја имаме само ако ја чуваме заедно.

Летото 2001 беше едно од најтешките во нашата понова историја. Нашата татковина беше разнишана од конфликт, од страв, од неизвесност. Имаше мигови кога изгледаше дека ништо нема да остане исто, дека патот кон пропаст е неизбежен. Но, тогаш, со храброст, со трпение и со визија, избравме пат на мир. Избравме пат на дијалог, на компромис, на заедништво.

За овие работи треба да се зборува отворено и без ракавици. Дали Македонците беа најсреќни со потпишување на Рамковниот договор? Убеден сум дека тоа не е така. Чувство на огорченост, гнев. Веројатно такво било чувството и кај Албанците. Системски и тешки реформи, менување на Уставот во услови на воен конфликт. Но, да зборуваме отворено, Рамковниот договор 24 години потоа донесе мир. Донесе стабилност и обезбеди зачувана унитарност на Македонија.

Рамковниот договор не е само лист хартија. Тој е симбол на зрелост, на храброст и на мудрост. Тој е потсетник дека, колку и да се разликуваме по јазик, вера, култура или етничка припадност – сите ние делиме една историја и една заедничка иднина. Тој е доказ дека Македонија може да биде дом за сите свои граѓани, и дека различностите се наша предност.

Денес не живееме во 2001-та. Но денес, исто како и тогаш, сме пред избори – не избори на хартија, туку избори во срцето и умот. Ќе дозволиме ли повторно да се појават ѕидови меѓу нас? Ќе се препуштиме ли на поделби и недоверба? Или ќе го избереме патот кој тогаш го избравме – патот на заедништво, на почитување, на љубов кон татковината и меѓусебно разбирање?

Овој документ, овој рамковен договор е и долго злоупотребуван договор, за жал од поединци. Над 20 години имавме структури кои го користат национализмот како најдобра прекривка за заштита на криминалот и личните интереси. Впрочем таквиот национализам е последното прибежиште на оние кои направија кариери, стекнаа огромен капитал на грбот на народот кој го делат, и врз чии поделби опстојуваат во политиката. Со една рака пишуваат и делат во каков свет ќе се живее. Со другата, ја крадат земјата, стекнуваат имоти, хотели, трговски центри, скапи возни паркови. И не им пречи бојата на парите. Таквите поделби не ги решаваат проблемите на реалните луѓе кои бараат само едно, подобар живот за себе. Како политичар не познавам ваков или таков, мал или голем свет, туку само еден свет- Македонија, дом на сите нејзини граѓани каде имаме обврска сите да обезбедиме подобра иднина за сите нејзини граѓани. Заедно да градиме и заедно да ги решаваме проблемите. Куферите кои си заминуваат немаат националност. Луѓето си одат, селата се празнат и Македонци и Албанци и Турци и Роми и Срби и Власи и Бошњаци и сите. Тоа се најдобрата порака на народот спрема оние кои 20 години манипулираат дека работат за нив, а постојано ги делат. Натпреварот не е кој колку може да биде радикален или да се удира во гради со простодушен национализам, туку денес битката е да ги решиме реалните проблеми, да обезбедиме подобри услови за живот, за работа, просперитет за секој Македонец, Албанец, Турчин, Ром, Србин, Влав, Бошњак и останатите наши сограѓани.

Нашата задача е да обезбедиме иднина за сите, затоа што Македонија е дом на сите нејзини луѓе.

И на оваа маса овде седат луѓе и партнери кои ја гледаат политиката низ призма на тоа што можеме повеќе да направиме за народот. Нема простор и нема место повеќе за поединци и структури кои манипулираа и правеа вештачки кризи, етнички и политички за да подоцна себе си се наметнуваат како решенија. Вистината токму говори, дека најголемиот белег во однос на Рамковниот договор е што оваа влада преку носењето на законот за правична застапеност ја исполни и последната обврска и нема повеќе отворени прашања во овој поглед.
Како затворено поглавје, Рамковниот договор останува да сведочи за потребата за обединување и интегрирање во исполнувањето на заедничките цели.

Нашата татковина не е силна затоа што сме сите исти, туку затоа што сме различни, а сепак сме заедно. Силата е во тоа што е една држава, со едно срце, но со многу бои.

24 години се доволно време за да сфатиме дека мирот не е нешто што се подразбира – мирот е нешто што се гради секој ден. Тој бара трпение, бара почит, бара подготвеност да се слушне и другата страна. И бара политичари, граѓани, интелектуалци, работници, студенти – сите – да ја стават иднината пред личниот интерес.

Овој ден не е само спомен. Овој ден е обврска. Обврска да се потсетиме на храброста на оние кои тогаш застанаа и рекоа: „Доста е со поделби, време е за мир”. Обврска да не дозволиме омразата и нетрпеливоста повторно да пуштат корен. Обврска да им оставиме на нашите деца држава која е обединета, силна и праведна.

Нека знаат сите – нема македонска, нема албанска иднина, нема турска или српска иднина – има само заедничка, македонска иднина за сите нас. И таа иднина ќе биде онаква каква што ќе ја создадеме денес.

Денес ги повикувам сите – без разлика на вера, националност или политичка определба или политичка неопределба – да ја избереме државата пред поделбата, да ја избереме иднината пред минатото, да ја избереме љубовта кон татковината пред омразата.

Историјата нè учи дека татковината не се брани со оружје – таа се брани со доверба, со почит, со визија. А визијата која ја имам за Македонија е јасна – земја каде граѓанинот е слободен, институциите се праведни, а различностите се почитуваат и слават.

24 години по Рамковниот договор, да им покажеме на сите – дома и надвор – дека остануваме верни на патот на мирот и заедништвото. Дека сме научиле од минатото, дека сме подготвени да се гледаме во очи и да кажеме: „Заедно сме посилни”.

Да живее нашата заедничка татковина!

The post НЕМА МАКЕДОНСКА ИЛИ АЛБАНСКА ИДНИНА – ИМА САМО ЗАЕДНИЧКА Рамковниот договор е потсетник на една длабока вистина, порача Мицкоски appeared first on plusinfo.mk.

Уставниот суд одлучи на 11 декември да ја разгледува уставноста на Законот за употреба на јазиците, кој е еден од клучните столбови на Охридскиот рамковен договор и меѓуетничката хармонија и секој обид за укинување на која било одредба од овој закон не е само правен чин, туку претставува директен удар врз стабилноста и мирот кои оваа земја ги изгради со многу жртви, предупреди опозициската Демократска унија за интеграција.

„Уставните судии од албанска етничка припадност јавно изјавија дека ќе ја бојкотираат оваа седница и одлучување, што го прави уште поопасно едностраното решение за укинување на одредбите од Законот за јазиците. Овој бојкот е јасен показател дека ваквите напори за укинување на 10 члена од овој закон имаат длабоко дискриминаторска природа и целат на поништување на албанскиот јазик на институционално ниво“, соопшти ДУИ.

Од партијата на Али Ахмети додаваат дека законот е производ на сложен компромис, постигнат по години на макотрпни преговори и е темел на меѓуетничката еднаквост и взаемната почит.

„Одлука која би го загрозила овој закон би претставувала тешко кршење на Охридскиот договор и враќање назад кон неизвесна и нестабилна иднина. Демократската унија за интеграција го смета овој момент за клучна точка, каде секој чекор што има за цел да ја наруши оваа деликатна рамнотежа претставува премин преку Рубикон. Ако еднаш оваа линија се премине, нема враќање назад! Доколку Уставниот суд одлучи да ги уништи постигнувањата на Охридскиот договор, последиците ќе бидат непоправливи, а ние не можеме да преземеме одговорност за тоа што може да се случи потоа“, стои во соопштението.

Упатуваме апел до граѓаните, политичките лидери и меѓународната заедница веднаш да дејствуваат за да го спречат овој чин кој ја загрозува стабилноста на земјата и регионот, додаваат од партијата на Ахмети.

„Албанците и сите заедници кои веруваат во правда и еднаквост не можат да молчат пред оваа закана. Ова не е момент за останување индиферентен. Ова е момент за избор на вистинската страна на историјата. Ќе направиме сè за да го заштитиме мирот и стабилноста, но одговорноста за последиците ќе биде на оние кои избраа да го предизвикаат и да ја загрозат иднината на земјата“, се вели во соопштението.

The post ДИРЕКТЕН УДАР ВРЗ МИРОТ Е СЕКОЈ ОБИД ЗА УКИНУВАЊЕ ЧЛЕНОВИ ОД ЗАКОНОТ ЗА ЈАЗИЦИТЕ Опозициската ДУИ се закани со непоправливи последици од одлуката на Уставниот суд appeared first on plusinfo.mk.