Хрватска оваа година се соочува со недостиг од околу 70.000 сезонски работници во секторите на туризмот, угостителството, градежништвото и трговијата. Но, работодавачите ќе најдат само мал дел на домашниот пазар на труд, остатокот планираат да го побараат во странство. За да обезбедат работници, нудат и плати до 2.000 евра.

Потпретседателот на Хрватската стопанска комора за трговија и интернационализација Игор Показ предвидува дека потребата од странска работна сила ќе продолжи да расте, особено во градежниот, туризмот и трговскиот сектор.

– Исклучително е важна соодветната законска рамка која ќе обезбеди достапност на работна сила со цел да се поддржи економскиот раст. Посебен фокус во наредниот период ќе биде на изработката на регулативи кои ќе ги регулираат условите за сместување на странските работници – рече Показ.

Големите хотелски компании со месеци го регрутираат потребниот персонал.

-Во моментов сме во процес на преговори со нововработените, контактираме со нашите постојани сезонски работници и практично очекуваме до мај да имаме горе-долу целосна слика за работната сила за оваа сезона – изјави Матеј Рукавина, директор на Одделот за човечки ресурси во хотелско одморалиште.

Работодавачите се обидуваат навреме да ја обезбедат потребната работна сила преку подобри услови за работа, пред се со зголемување на платите.

-Можам да кажам дека келнерите ќе заработуваат меѓу 1.400 и 1.600 евра нето во сезоната, специјалистите на позиции на готвачи меѓу 1.600 и 1.800, додека, на пример, позициите во домаќинството како собарки и чистачки ќе заработат приближно 1.300 до 1.400 евра нето во летната сезона- вели Рукавина.

Од агенциите за вработување велат дека постојано се отвораат огласи за вработување во кујните во кои се подготвува традиционална хрватска храна.

-Платите на таквите кадри се над 2.000 евра. Освен што треба да ги наградиме, мораме да имаме и многу квалитетен однос со нив и комуникација. Најголем проблем е што сезоната е четири или пет месеци – вели Стјепан Слишковиќ, претседател на Здружението на занаетчии од Макарската ривиера.

Анкетата на хрватската стопанска комора покажува дека речиси една третина од хрватските компании веќе вработуваат странски работници. Најголемиот број компании (83 отсто) истакнуваат дека најголемата предност при ангажирањето странски работници е полесното пополнување на испразнетите позиции, додека најголеми предизвици се дополнителните трошоци за нивно ангажирање и тешкотиите во нивната интеграција.

Компаниите посочуваат и дека досега административниот аспект на процесот на вработување на странци бил долг и сложен, па се надеваат дека со примената на новиот закон ќе се ослободат работодавачите и работниците од административните оптоварувања.

– Една од новите карактеристики на Законот е ограничувањето на бројот на странски работници во однос на домашните работници. За занимањата без недостиг, бројот на домашни работници мора да биде најмалку 16% странски, додека за занимања со недостиг, бројот на домашни работници мора да биде најмалку 8% -велат од Хрватската стопанска комора.

The post ХРВАТСКА БАРА 70.000 РАБОТНИЦИ Платите што се нудат одат и до 2.000 евра appeared first on plusinfo.mk.

Деспотовски смета дека може да се направат промени преку  оптимизација на сектори и трансфер на работници, како на пример со трансфер на работници од земјоделие, традиционалните ниско платени производствени дејности, како и од јавната администрација во сектори каде што е потребна  работна сила.

– Разликата во продуктивноста меѓу земјите во регионот, што е потврдено и преку статистиките за продуктивност и удел во БДП по глава на жител, отвора критични прашања во врска со ефикасноста на работната сила и секторската дистрибуција. Споредбата на продуктивноста на Словенија со Македонија, Србија и Албанија открива остри контрасти. И покрај сличната големини на населението, Словенија покажува значително повисоки нивоа на продуктивност. Овде се поставува прашањето зошто ист број луѓе во Словенија произведуваат 5 пати повеќе отколку во Македонија или зошто истото производство во Србија се генерира со 3,5 пати повеќе луѓе отколку во Словенија? – рекол тој.

Според него, увозот на работна сила е брзо решение на проблемот со недостигот на работна сила, но, притоа  треба да се земат предвид и културната компатибилност, владеењето на јазиците и приспособливоста заедно со техничките вештини.

– Концептот за слободно движење на работната сила во Македонија, Србија и Албанија во рамки на Отворен Балкан има добар потенцијал да ги раздвижи пазарите на работна сила и да поттикне економски раст. Дозволувајќи поголема синергија меѓу овие земји, можеме да ја забрзаме нивната заедничка развојна линија и да го затвориме јазот којшто го имаме во однос на понапредните економии. Со поттикнување на редефинирање на секторите, разумно прифаќање на странската работна сила и користење на регионалната соработка, можеме да го отвориме патот за одржлив економски раст и просперитет низ Западен Балкан – рекол Деспотовски.

На панелот, како што информираа од ТИРЗ учествуваат претставници на германската Бизнис асоцијација за Југоисточна Европа, виенскиот Институт за економски студии, како и професори од Економскиот факултет во Белград и унгарската Фондација за економски истражувања.

Дводневниот форум годинава се фокусира на енергетиката, економијата и на евроинтеграцијата на Западен Балкан. Балканскиот форум се одржува осма година по ред.

The post ДЕСПОТОВСКИ ИМА РЕШЕНИЕ ЗА НЕДОСТИГОТ НА РАБОТНИЦИ Прво повисоки плати и прераспределба на работна сила, па внимателен увоз на странци appeared first on plusinfo.mk.

Дека проблемот станува алармантен покажаа и последните огласи за вработување кои ги распиша конзорциумот „Бехтел и Енка“. За 2.000 работни места конкурирале само 360 луѓе, а на конзорциумот му се потребни 8.000 работници.

Градежниците велат дека проблемот може да се реши со увоз на работници од странство и насочување на младите во стручно образование, како и поголем ангажман на домашните компании во реализација на капиталните инвестиции на земјата, што ќе овозможи компаниите да можат да даваат повисоки плати за да го запрат заминувањето на работниците во странство.

Никола Велковски од Здружението за градежништво вели дека проблемот е актуелен веќе 10 години, но нема мерки од државата кои би им помогнале на компаниите.

– Во градежништвото стандардно работат од 45.000 до 55.000 работници, но компаниите имаат потреба од дополнителен кадар кој ќе работи на реализација на сегашни и идни проекти, ако сакаме да се подобри обемот на работа кој во последните месеци рапидно опаѓа. Потребите од квалификувана работна рака се поголеми во високоградбата, наспроти нискоградбата каде што се потребни други работници и добар инженерски кадар кој ја врши работата. Во високоградбата е потребен пообичен кадар и занаетчиски кадар кој се помалку го има во земјава, а мислам дека го нема и пошироко во регионот и ЕУ. 70% од потребите од нови работници во градежништвото се за квалификувани кадри и затоа се случува тој недостиг од работници во овој сектор. Пример ќе ви дадам со мојата фирма. Три години бараме работници и досега се јавил само еден – вели Велковски.

Тој се сомнева дека и преку најавениот увоз на работници ќе може да се обезбеди квалификуван градежен кадар, бидејќи таков веќе нема на пазарот, а земјава не е конкурентна со условите кои ги нуди.

– Овој кадар, ако што реков, е дефицитарен и во Европа и во регионот, па се сомневам дека ќе можеме да го привлечеме во земјава, со оглед на условите кои ги нудиме и платите кои се понеконкурентни во однос на други земји. Сега се вработуваат само оние странски работници кои инвеститорите го носат со себе од земјата од каде што доаѓаат. На пример, турските инвеститори си носат сопствен обучен кадар, бидејќи овде не можат да го најдат – вели Велковски.

Според него, решение на проблемот е во обуката на домашен кадар кој ќе се обезбеди преку зголемен број на ученици во стручните училишта и преквалификација на луѓето кои се на списокот на невработени во Агенцијата за вработување.

– Ова е проблем за кој говориме веќе 10 години, меѓутоа, младите тешко сфаќаат дека без работа не може да се живее, а во градежништвото има квалификувани места каде што може добро да се заработи. Ме радува фактот што веќе годинава гледаме поголем интерес кај децата за запишување во стручните училиште од каде ќе можат директно да се вработат во домашните компании. Од друга страна, ние имаме 110.000 невработени кои не можат да работат во градежништвото бидејќи не се квалификувани за таква работа – вели тој.

Андреа Серафимовски, претседател на Здружението за градежништво во Стопанската комора, смета дека проблемот со недостиг на кадар во овој сектор може да се реши само со увоз на работна сила од странство, што ќе овозможи поголема конкуренција меѓу работниците и затоа државата треба да го реши прашањето со квотите кои се далеку од потребите бидејќи само во градежништвото се потребни 20.000 работници.

– Состојбата не е таква како што се прикажува, дека во земјава се увезува нестручен градежен кадар. Она што веќе го имаме најавено како квалификации во биографиите на работниците од Индија и Пакистан говори дека тие се можеби и поквалификувани од нашите работници. Дел од овие луѓе веќе работеле на градежни објекти во Дубаи и имаат по 10 години работно искуство. Тоа, верувам, ќе внесе поголема конкуренција кај нашите работници да покажат дека и тие можат да дадат сè од себе во работата, а не само да бараат поголеми права – вели Серафимовски.

Според него, државата води погрешна политика во градежништвото, што се одразува со па на обемот на работа.

– Најголемиот дел од инвестициите ги реализираат странски компании. Од 2 милијарди евра капитални инвестиции на странците им се дадени 1,2 милијарди, а остатокот од 800 милиони го реализираат домашните компании. Дополнително, проблем за компаниите е тоа што државата ништо не прави за на компаниите да им помогне, но затоа пак бара да им се зголемат правата на работниците и да им се даваат повисоки плати за да се задржат во земјата. Се прашувам како тоа да го направиме? – вели Серафимовски.

Според податоците на државниот завод за статистика во вториот квартал од годинава обемот на работа во градежништвото се намалил за 21,8%, а бројот на работници во овој квартал во градежништвото се зголемил за 7.000 работници.

– Бројките се интересни и мислам дека се должат на промените во методологијата кои ги направи Заводот за статистика. Стандардно, во земјава има до 55.000 работници во градежништвото, а треба да има 70.000 работници за да се зголеми обемот на работа. Со новата методологија наеднаш падна бројот на работници во градежништвото на 44.000 и сега повторно порасна. Мислам дека ова е резултат на вработувањата во странките компании кои работат на градежни проекти во земјава кои се увезени, зашто кај домашните компании сме имале огласи на кои скоро и да не се јавуваат работници – вели Серафимовски.

Статистика пресмета и дека платите во градежништвото за една година пораснале за 19,5%. Просечна плата во градежништвото, според овие податоци е 36.807 денари. Во нискоградбата таа изнесува 34.729 денари, а во високоградбата 41.579 денари.

The post НЕМА КОЈ ДА РАБОТИ НА ГРАДЕЖНИТЕ ПРОЕКТИ На земјава ѝ се потребни 20.000 градежници appeared first on plusinfo.mk.

Од секторот велат дека моментално на удар се малите фирми, но ако не се забрза процесот на вработување странци, на удар ќе бидат и поголемите фирми бидејќи нив им претстои бран на пензионирање на работниците.

– Неколку помали фирми затворија бидејќи не можат да најдат работници за да ги заменат оние што заминаа на сезонска работа или трајно се иселија во странство. Сега се обидуваат да се испробаат во други дејности. Проблемот со работници во текстилниот сектор трае со години, но во последниот период процесот се забрзува бидејќи дел од работниците ги напуштаат работните места и поради задолженост со кредити чии камати се зголемија како резултат на мерките за намалување на инфлацијата. Нови работници не можат да се најдат и покрај тоа што на бироата има невработени, бидејќи младите не сакаат да работат во текстилот иако и овде може да се земе плата повисока од просекот. Има работнички кои заработуваат и по 30.000 денари, но таа плата треба да се заработи со работа. Нам ни останува да увеземе работници или да ја зголемиме продуктивноста со купување посовремени машини кои ќе заменат неколку работници – вели Ангел Димитров од конфекцијата „Мода“ од Свети Николе.

Тој додава дека дополнителен проблем е и тоа што голем број од работничките кои останале се пред пензионирање и дека нивната замена ќе оди тешко.

– И кај нас во „Мода“ состојбата е слична. Имаме голем број работнички кои треба да се пензионираат во наредните години зависно од годината на вработување. Ни останува прво да се обидеме со преквалификации и доквалификации да обезбедиме работници, а потоа во опција е ангажирање странци или осовременување на производната технологија. Тоа значи една машина да замени неколку работнички – вели Димитров.

Проблем со недостиг на работници има и во другите сектори. Има недостиг од обични работници, па сѐ до високостручен кадар.

– Во Организацијата на работодавачи веќе се подготвуваме за ангажирање странци и очекуваме владата да ги поедностави процедурите кои се доста сложени и скапи за сите странци кои сакаат да дојдат во земјава да работат. Моментално не се подготвени ниту нашите претставништва во странство да го реализираат процесот брзо поради сложеноста на процедурите. На пример, за да дојде работник од Непал или од Индија потребно е тој да поднесе документи во нашите амбасади на македонски јазик и да чека да добие виза за престој, па дури потоа да бара работа овде и ако најде да бара дозвола за работа. Сето тоа чини пари и време, а процесот треба да биде брз. На оваа тема, неодамна имавме дискусија и во Организацијата на работодавачи на која повикавме врвни адвокати и претставници од швајцарската агенција за мигранти кои сакаат да учествуваат во овој процес и да помогнат во олеснување на процедурите – вели тој.

Според него, државата треба да ги укине квотите за вработување странци кои се мали во однос на побарувачката од работници.

– Лани побаравме да се удвојат квотите, но не се прифати тоа, па голем дел од високостручен и управен кадар во странските инвестиции не може да биде ангажиран поради исполнување на квотите. Имаме апсурд, странски инвеститор да изгради погон во земјава, а поради потрошени квоти да не може да работи во својата фирма, односно да ја управува. Мислам дека квотите треба да се укинат, не само од ваквите причини, туку и поради можноста административците кои работат на работните дозволи да бидат подложни на корупција поради големата побарувачка на дозволи за работа – вели Димитров.

И Маријана Перковска од текстилниот кластер вели дека треба брзо да се дејствува и да се овозможи вработување на странци, но пред тоа треба да се донесе посебен закон со кој ќе се регулира ова прашање, а државата не треба да очекува дека ќе се збогати од ангажманот на странски работници.

– Земјите од регионот веќе го направија тоа и овозможија слободен увоз на работници и ние треба да ги следиме. Државата треба да знае и дека економијата не е во состојба дополнително да издвојува за вработување на странците. Ако државата мисли дека странските работници треба да го полнат буџетот, се лаже, бидејќи економијата веќе е во многу лоша состојба. Треба да ги имаме предвид искуствата од другите земји и пред сè да одговориме на прашањето дали нашите работници кои заминуваат во странство работат 8 или најмалку 12 и повеќе часови. Зошто би биле ние поразлични? Тоа треба да се примени и кај нас, за да се добие поголем ефект од ангажманот на странците – изјави за Плусинфо неодамна Перковска.

Дополнителен проблем за текстилната индустрија кој може да резултира и со натамошно затворање на фирмите е и влошената состојба во германската економија и намалувањето на побарувачката таму. Проблемот велат од секторот ќе биде актуелен за 6 до 12 месеци.

– Кај нас проблемите доаѓаат 6 месеци подоцна отколку кај другите сектори бидејќи работиме по сезони. Така беше и во ковид кризата во 2020 година. Кога сета индустрија во 2021 година тргна напред, кај нас се почувствува одгласот на кризата од претходната година. Моментално има работа, бидејќи имаме нарачки од нашите партнери во Германија. Сè зависи од тоа колку состојбата во Европа и посебно Германија ќе биде лоша и како тоа ќе се одрази на потрошувачката на домаќинствата таму – вели Димитров.

Само за три месеци бројот на вработени во преработувачката индустрија, каде што се вбројува и текстилниот сектор, е намален за 2.556 работници.

The post НАШИ РАБОТНИЦИ ВО СТРАНСТВО РАБОТАТ НАЈМАЛКУ ПО 12 ЧАСА И ПАК СИ ЗАМИНУВААТ Бизнисот бара да се забрза процедурата за увоз на работници appeared first on plusinfo.mk.

Бројката не е мала, но квалификациската и старосната структура на овие луѓе е лоша за бизнисот на кој му треба стручен кадар, а од невработените речиси 70 отсто или 76.042 лица се без образование или со непотполно средно образование. Со средно образование се 27.505, со виша 918, со високо 7.658, а има и 595 невработени магистри и 15 доктори. Најголем дел од невработените се на возраст од 55 до 59 години (17.010), а по нив следуваат оние на возраст од 60 и повеќе години (14.900), па оние од 50 до 54 години (13.914), оние на возраст од 45 до 49 години (13.141).

Анкетите што ги прават бизнис здруженијата покажуваат дека 65 отсто од компаниите се соочуваат со недостиг на работна рака и тоа главно стручен кадар и мал процент на кадар со високо образование.

Според податоците на Државниот завод за статистика, до октомври лани имало вкупно 10.217 слободни работни места и тоа најголем број во компаниите од Скопскиот регион 4.943 и Пелагонискиот регион 1.499. Најмногу работници се барат во услужните дејности и продажбата (3.459), ракувачи и составувачи на машини и постројки (1.612), потоа техничари и сродни занимања (1.445) и со занимања за неиндустриски начин на работа во производството (922).

Економисти  велат дека решение за ваквите диспропорции на пазарот на труд во земјава има, но на него треба да работат државата и бизнисите пред да одлучат за можноста на увоз на кадар од странство како што тоа го прават другите држави. Притоа многу е важно невработените да се натераат да сакаат да работат, со тоа што ќе им се овозможи сигурно работно место и добра плата.

– Структурата на невработените, очигледно, е неповолна за побарувачката на бизнисите, но решенија има. Решение е доквалификација, преку која на одделен број на невработени ќе им се овозможи да се доквалификуваат за работа на работни позиции кои се бараат, но притоа тие да добијат гаранција дека ќе добијат сигурна работа за она за што се доквалификуваат. Решение за проблемот на големиот број необразован кадар е и образованието за возрасни, но и поинтензивен развој на дуалното образование со вклученост на компаниите. Секако, едно од решенијата е и висината на платите, каде што работодавачите можат да преземат активности. На пример, да ги земеме сезонските вработувања. Кај нас сезонците во туристичките сезони се плаќаат пониско од оние во регионот, па работниците не можат остатокот од годината да го преживеат, но ако земаат повисоки плати или ако станат на работа цела година, тие нема да размислуваат да одат во странство – вели економистот Маријанчо Николов.

Според него, крајно решение за проблемот е и увоз на работна рака, но во тој случај голем дел од парите кои би се акумулирале во земјата ќе одат во државите од каде што ќе доаѓаат тие работници.

Бизнисмените, пак, велат дека во услови кога имат избор само необразован и незаинтересиран кадар за работа, решението е во промена на државните социјални политики и увозот на работници од странство.

Крсто Блажевски, претседател на асоцијацијата на хотелиери ХОТАМ која секоја година се соочува со проретчување на кадарот поради одењето на дел од работниците во странство, вели дека апсурдната состојба во земјата да има невработени лица, а компаниите истовремено да немаат работници, е резултат на тоа што голем број од невработените не само што немаат квалификации туку не сакаат да работат или работат на црно.

– Голем дел од невработените всушност не сакаат да работат бидејќи имаат привилегии од државата како надоместоци за невработеност, а примаат и голема социјална помош која не сакаат да ја изгубат. Така ни се случува во сезоните кога имаме потреба од поголем број работници да се јавуваат вакви луѓе и да бараат да им се плати во кеш, за да го задржат социјалниот надоместок. Тука државата мора да интервенира ако сака да го намали бројот на невработени и на ваквите категории граѓани да им го ограничи времетраењето на државните социјални примања и да ги поттикнува да работат – вели Блажески.

Блажески, како и најголемиот дел од бизнисмените кои се со години се мачат да обезбедат работници, очекува државата да овозможи вработување странци.

The post НЕВРАБОТЕНИ ОСТАНАА САМО НЕРАБОТЛИВИТЕ И НЕЗАИНТЕРЕСИРАНИТЕ Што им остана на домашните бизниси на пазарот на трудот? appeared first on plusinfo.mk.