Од следната учебна година, изданието „Бајки од Македонија“ официјално влегува во наставната програма за основно образование и станува дел од редовните лектири за четврто одделение. Проектот, кој повеќе од една деценија се реализира во чест на големиот креативец Иво Лауренчиќ, преку Движењето за поддршка на креативноста – „Браво сине!“, во партнерство со издавачката куќа „Арс Ламина“, добива институционална потврда за значењето и улогата во создавањето на едукативни дела со високи културни вредности. Покрај тоа, преку оваа соработка, „Браво сине!“ и „Арс Ламина“ придонесоа за градење на читачки навики кај младите, што е исклучително значајно во дигиталната ера.

Движењето за поддршка на креативноста „Браво сине!“ низ годините изгради силна креативна платформа која обедини стотици автори и уметници околу една заедничка цел: создавање на уникатни креативни дела и поддршка на креативниот потенцијал во земјата.

– Нашиот мотив беше јасен, да ја поддржиме креативноста, да го доближиме народното творештво до децата, да оставиме трајна вредност што ќе живее и после нас, како што делата на Иво Лауренчиќ живеат и денес. Во негова чест и го покренавме овој проект, со цел да креираме уникатен бренд.  Среќни сме што „Бајки од Македонија“ добија и институционална потврда, со што на најдобар начин се оствари основната мисија на Движењето, а истовремено се потврди вредноста на изворното народно творештво, овој пат доживеана и презентирана преку современиот визир на младите креативни автори – посочуваат од Движењето „Браво сине!“.

Од „Арс Ламина“ истакнуваат дека ова е резултат на јасна уредувачка и издавачка визија насочена кон создавање квалитетна литература за најмладите.

– Нашата цел беше да создадеме дела што ќе бидат истовремено современи и вредни, но и доволно блиски за децата да ги препознаат како свои. Денес, со нивното вклучување во образованието, таа цел добива своја најсилна потврда – велат од издавачката куќа.

Едицијата „Бајки од Македонија“ започна како конкурс за млади дизајнери и илустратори. Преку отворен повик „Браво сине!“ ги повика младите креативци да дадат свој визуелен и авторски придонес во оживувањето на традиционалните приказни, адаптирани на современ јазик, со цел македонското народно творештво да се приближи до најмладите и истовремено да ги афирмира националните вредности во современ контекст, истовремено од тоа да се создаде препознатлив уникатен бренд. Со одлуката „Бајките од Македонија“ да станат дел од  образовниот процес, оваа едиција, од креативна иницијатива прераснува во редок пример кога една идеја започната како конкурс за млади таленти успева да стане национална вредност.

Во рамките на досегашната соработка помеѓу Движењето за поддршка на креативноста „Иво Лауренчиќ“ – „Браво сине!“ и издавачката куќа „Арс Ламина“ издадени се 80 бајки и четири басни од Македонија. На досегашните јавни конкурси за креирање на овие дела се пријавиле над 100 илустратори и повеќе од 300 автори кои доставиле повеќе од 440 текста. Дел од изданијата на бајките и басните од Македонија се преведени на седум светски јазици, како и на Брајовата азбука, а добитници се бројни домашни и меѓународни награди и признанија.

Движењето за поддршка на креативноста „Браво сине!“ го носи името на еден од основоположниците на современата македонска креативна и маркетинг-индустрија – Иво Лауренчиќ, кој во текот на целиот свој работен век им даваше несебична поддршка на младите и ги поттикнуваше да го изразат својот креативен потенцијал.

The post „БАЈКИ ОД МАКЕДОНИЈА“ СТАНА ЛЕКТИРА ЗА ЧЕТВРТО ОДДЕЛЕНИЕ Изданието е проект на Движењето за поддршка на креативноста „Браво сине!“ appeared first on plusinfo.mk.

На социјалната мрежа Фејсбук осамна неверојатна македонска верзија на познатата приказна за Црвенкапа од лектирата „Сказни“ од Браќата Грим за второ одделение.

Дека нешто не е во ред со целата лектира се гледа и од самата насловна страница. На неа е прикажано дете што чита книга со ококорени очиња – од страв ли, од возбуда ли? – а околу него познати женски ликови од приказните, ама сите цицлести и со „извајани тела“, што би се рекло денес со модерниот речник преземен од српските портали.

Стандардната верзија на приказната за девојчето Црвенкапа ја знаеме сите. Накратко, Мајкатата ја праќа ќерка си Црвенкапа кај нејзината болна Баба во шумата да ѝ однесе храна. Попатно, Волкот ја среќава Црвенкапа и од неа дознава за нејзината намера. Потоа Волкот ќе побрза да стаса кај Бабата, ќе ја лапне, ќе легне во нејзиниот кревет, ќе ги облече нејзините пиџами и ќе ги стави нејзините очила и по неколку впечатливи реплики, ќе ја голтне и Црвенкапа. Но, на крајот на приказната, доаѓа добриот Ловец, му го распорува на Волкот стомакот, ги спасува Бабата и Црвенкапа како Стојанче од ЦУК, го полни стомакот со камења, го сошива и го фрла Волкот во бунарот да остане таму потопен за веки веков.

Нема дилеми дека приказната за Црвенкапа е прилично брутална. Во денешно време има луѓе кои се обидуваат да ги поштедат малите дечиња од бруталностите во приказните на Браќата Грим. Колку е тоа паметно и педагошки е голема дилема. Но, веројатно тоа била причината што авторот на македонската верзија на Црвенкапа за второ одделение се напнал да смисли еден нов, што би се рекло „политички коректен“ наратив, прилагоден на децата на таа возраст.

Неговата приказна почнува со еден прилично интересен детал, особено поучен за второоделенчиња. Имено, понадицата што Црвенкапа ја понела за болната Баба се состои од торта и од шише вино. Нула седум литри, претпоставуваме. Не знаеме од што точно боледувала Бабата (тој детал го нема и во оригиналната верзија), но македонскиот автор правилно проценил дека една ваква витаминска „бомба“ би ја кренало бабата на нозе, таман да била на умирање. Освен ако не боледувала од диабетес.

Сепак, клучните измени во македонската верзија на Црвенкапа се направени со цел да се избегне оној брутален дел со голтањето на Бабата и на Црвенкапа, па распорувањето на стомакот, па камењата, па шиењето, па бунарот… Овој навистина брутален наратив е заменет со нов, во духот на нашата гурманска традиција.

Имено, умната Црвенкапа, која во оригиналот кај Браќата Грим и не е толку умна, сега лесно ги прозрела намерите на Волкот и на Бабата ѝ раскажала што се подготвува. А Бабата, сега веќе на нога, од тортата и од виното, нормално, ѝ рекла на Црвенкапа да ја земе кофата во која таа (Бабата) вчера сварила колбаси и да ја истури во големиот каналот околу куќата.

Тука веќе се јавуваат првите позначајни иновации во приказната, кои ги збунуваат нашите второоделенчиња.

Навистина, од што била болна Бабата, кога ден пред настанот со Волкот ќе кркне една кофа колбаси („малку“, вели таа), а потоа ќе м’сне и цела една торта и ќе г’тне едно шише вино? Каква е таа чудна болест?

Втората дилема е поврзана со спомнатиот голем канал. Во македонската градителска традиција, а и општо, нема случај околу шумските куќички да се ископуваат големи канали. Обично се копаат септички јами и полски нужници, но не толку големи. Со такви канали обично се штитат дворците, а не трошните куќарки во кои живеат болни бабички што варат колбаси, лапаат торти и пијат вино.

Од каде се појавил сега овој канал? Дали е изграден од владата на СДСМ и довршен од владата на ВМРО-ДПНМНЕ?

Како и да е, идејата на Бабата била мирисот од колбасите да допре до носот на Волкот (кој во моментот се наоѓа на покривот на куќата), тој да ги „надушка“ колбасите (од кога тоа колбаси се „душкаат“?), да се лизне, да падне во големиот канал и да се удави таму. Така и се случило, во верзијата на браќата Грил.

Глупо ко ноќ, ама тоа е…

Уште едно дообјаснување. А што барал Волкот на покривот на куќата? Според македонскиот автор, пред да му се случи пехот со душкањето колбаси, Волкот дошол пред куќата, тропнал на вратата и се претставил како Црвенкапа, но Бабата и нејзината внука не му отвориле. Овој детал македонскиот автор го презел од една друга приказна, онаа за Волкот и седумте јариња, кои исто така не му ја отворале вратата на ѕверот. Или можеби од приказната за Волкот и трите прасиња, кои исто така седеле затворени во својата колипка, ама силниот Волк ја одувал.

Овој Волк од приказната за Црвенкапа и варените колбаси, не е толку итар како неговиот колега, кој ги измамил седумте јариња со раката извалкана во брашно. Не е ни силен како оној што ги изненадил трите прасиња. Овој е подмолен, затоа се качил на покривот и чекал Црвенкапа да си замине од кај Бабата и тогаш да ја нападне. Овој Волк е и прилично глупав, бидејќи не проценил дека на толку торта, вино, а можеби и колбаси од вчера сочувани во фрижидерот, Црвенкапа и Бабата немало толку брзо да ја завршат журката. Не проценил колку долго ќе дреме на покривот чекајќи. И конечно, овој Волк бил и несмасен (се лизнал по ќерамидите), а и не знаел да плива.

Во нашата верзија на Црвенкапа за второоделенчиња, Волкот е за жалење и како таков веројатно ќе ги освои симпатиите на малите читатели.

Ете, таква е македонската верзија на приказната за Црвенкапа. Кој не верува – а навистина не е за верување! – нека повели, самиот нека ја прочита:

The post ЦРВЕНКАПА И ВАРЕНИТЕ КОЛБАСИ Неверојатна македонска верзија на приказната на Браќата Грил во лектирата за второ одделение appeared first on plusinfo.mk.