Ете, конечно во Македонија се случи и лидерска средба од која кога заврши не излегоа раскарани партии. Добро е тоа за земјата, премногу долго беше обратно. Се отвориле повеќе теми и сите партиски лидери изнеле свои видувања и приоритети. За повеќе работи имале заеднички ставови и што е најважно, не си ги затворија вратите за идни средби.

Премиерот Христијан Мицкоски како иницијатор за разговорите ја оцени лидерската средба како плодна дискусија и дебата која била со предлози и идеи.

„Македонската јавност можеше да види едно зрело, конструктивно однесување на политичарите. Предложив вакви средби да се случуваат почесто“, истакна тој.

Успешноста на лидерската средба ја потврди и опозиционерот Димитар Апасиев од Левица, кој секогаш е критичен кон власта. Тој по средбата истакна дека се поминало „изненадувачки првпат конструктивно“.

Дека на средбата не се генерирале конфликти на извесен начин потврди и Али Ахмети кога посочи дека за некои прашања одлучиле дополнително да се договори негова средба со премиерот Мицкоски. Тоа се чекаше, да има средби помеѓу нив, за да се решаваат отворените прашања и тензии.

Но, на сета оваа вчерашна конструктивност дијаметрално различно реагираа од СДСМ. Од таму додека траеше средбата излезе соопштение дека сите што ќе одат на лидерската средба со Мицкоски го легитимираат криминалот и корупцијата.

Значи, сите се лоши, ама тие ќе ги опоменуваат и оправаат. По средбата пак Филипче истакна „ВМРО и ДУИ нека договараат што сакаат, нивната соработка ни е позната. Ние договор можеме да правиме единствено со граѓаните. Не сме на пазар“.

Просто збуни оваа изјава, особено што СДСМ долго, долго владееше со ДУИ, а и заедно беа пратени во опозиција.

Но, секој со својот ум и намери. Добро е што има конструктивност кај речиси целиот политички блок во Македонија. А, тоа, кој е на пазар, кој е конструктивен, а кој не, јавноста ќе суди на избори. Додуша и до сега добро пресудуваше.

The post За конструктивната лидерска средба и неконструктивниот СДСМ appeared first on plusinfo.mk.

Сега, на половина сме од новата кампања за локални избори, а сè уште не видовме никаков извештај: што направиле, колку пари потрошиле за тоа, зошто некои проекти што беа ветени не се направени. А најголем дел од сегашните градоначалници, повторно се кандидираа за да продолжат со раководењето на локалната самоуправа. Барем во кампањава можеа да кажат збор-два како отчет за досегашното.

И што би рекол Премиерот Заев – ОДОЗГОРА НА ТОГА – повторно ветуваат многу! На отчетноста заборавија, но ветувањата како папагали ги повторуваат. Истите од пред четири години. Што ли си мислат? Дека гласачите имаат кратко паметење? Но, да оставиме граѓаните сами да оценат дали ќе ги казнат или ќе им опростат, мене сега зборот ми е околу новите ветувања.

Пак слушаме расфрлање на зборови и цифри: толку милиони евра за ова, толку за тоа, онолку милиони за она. До толку многу ја воопштија кампањата, што не ги видоа конкретните проблеми во градовите што сакаат да ги раководат. Или пак ги гледаат, ама не им одговара уста за нив да отворат.

Очекував на пример, Шилегов да застане пред Луна парк и да каже: „ова го ветив, но не успеав да го направам. Сега ветувам дека за две години децата овде ќе може да си играат и тоа ќе го чини Градот толку и толку пари.“ Точка! Конкретен проблем – понудено решение, рок за завршување и сума. Исто може да го направи и со тунелот под Кале, но и со десетици нови проекти што сега ги ветува. Ќе повторам: конкретен проблем – решение, рок за завршување и сума на чинење!

Очекував и дека кандидатите од власта здружено ќе се сликаат пред некоја гасоводна цевка и ќе објаснат зошто не е реализирано главното заедничко ветување на сите нив од пред четири години: Гасификација – веднаш! Да се извинат што ете испадна дека е лажно ветување и да кажат со конкретни рокови кога во домовите во Битола, Прилеп, Штип, Тетово … навистина ќе протече гасот. И колку ќе чини тоа. А оние од Битола и Штип можеа да се сликаат и пред ветените Клинички центри, прилепскиот кандидат пак можеше пред обиколницата или пред ветениот затворениот пазар.

А во помалите општини пак, проблемите се можеби помали, но за тамошните граѓани се огромни. И наместо, како што личи на локална кампања, кандидатите и лидерот да им објаснат конкретни решенија за здравствени домови, училишта и градинки, за улици, за чиста вода, најчесто им нафрлаат приближно вака: ветуваме дека во овој мандат ќе изградиме две училишта, три градинки, 300 км патна мрежа и за тоа ќе потрошиме 20 милиона евра. Многу убаво за слушање, но и премногу општо. А бре кандидату, а бре лидеру покажете слика, локација, проект, рок на завршување и цена на чинење. Ама вака ви е полесно – ќе добиете аплауз и овации од вашите што дошле на партискиот собир и сврти ја темата кон НАТО, ЕУ, па дека помагате во локалната самоуправа … и терај во другата општина. Пак истото – општо и што е можно поукрасено, помпезно … а откако ќе ги добиеш гласовите …

Затоа пак, за десетина дена граѓаните пред гласачките кутии ќе можат, што би рекол Заев – со пенкало да добијат правда …

The post Со општата кампања ги кријат конкретните локални проблеми appeared first on plusinfo.mk.

Е така е, навистина е време да зборуваме и делуваме за патот кон подобра иднина. Неодложно треба сите чинители да седнат и да донесат став околу трасата, а како водилка треба да бидат интересите на Македонија. И тоа треба транспарентно пред јавноста, која мора да знае што пат и се трасира.

Дотогаш мене муабетот ми е за другите патишта кои власта во ветување ги трасираше, но во реалноста слабо ги реализира!

Зошто половично се реализираат капиталните инвестиции, зошто проектите од изборните ветувања и од централната и од локалната власт се затворени во некоја фиока или пак се започнати, ама заборавени? А ветено е многу автопатишта, брзи патишта и железници.

Сте се возеле ли во последниот период надвор од своето место на живеење? Видовте ли некое подобрување на патиштата низ Македонија? Според ветеното, досега, секаде требаше да има феноменални сообраќајници. Ама градење нови, проширување и реконструкција на старите патиштата последниве години имаше ептен скромно, освен пред ТВ камери.

Додека трепнеме ќе замине и оваа година, а сè уште не знаеме кога раскопаниот пат кон Охрид ќе порасне во автопат. Ветено ни беше таму да „летаме“ од почетокот на 2019. па се „дигна летвичката“ на 2023 година. А знаејќи ги како работат неизвесно е дали ќе го биде и тогаш.

Ај некако им се усреќи, па со многу маки го пуштија експресниот пат кон Радовиш, ама затоа пак ја раскопаа и затворија обиколницата околу Штип. Сега повеќе време се губи со пробивањето низ штипските улички, отколку порано кога се возеше по стариот пат. Исто како и патот кон Бугарија, поточно делницата Куманово – Крива Паланка. Колку време им треба да го средат? Правен, недоправен, некаде има нов слој на асфалт, некаде стариот е изгребан и стои … чека работници. А патниците нервозни.

А патот Охрид – Ресен? Што е и со ветениот автопат од Скопје до Прилеп, а оној кон Косово?

Македонските власти се рекордери по „брзината“ на градење патишта, ама се рекордери и колку брзо се распаѓаат веќе направените. Во последните 20 години патната мрежа сосема застари и се уништи. Кога возите кај Демир Капија која брзина развивате? Автопат е нели, ама ај да ве видам „дигнете“ над 80 км/ч ќе имате чувство како да сте во авион со турболенции. А автопат е и тоа не толку стар.

Проблем се и железниците. Сите влади ја најавуваат пругата кон Бугарија, ама таа дреме нечепната. Да потсетам дека, освен што пред безмалку триесет години на неа започнаа некакви (и тогаш предизборни) активности, сите останати пруги ни се од „времето на Тито“.

Соседите инвестираат и во автопатишта и во брзи железници. А Македонија, заради непосветеноста на властите ќе остане слепа улица на Балканот.

Секоја година во буџетот пари за автопатишта се предвидуваат, ама не се трошат на тоа. Затоа пак со автопатските пари се покриваат разни други дупки. Некои велат дека се затнуваат дури и дупки од џебовите. Но како и да е властите треба да го фатат патот, а кој, во многу ќе зависи од изборите.

The post Кој пат да го фати власта? appeared first on plusinfo.mk.

Сепак, Зоран Заев и Христијан Мицкоски покажаа дека пораснале и се надраснале со вчерашниот договор за одблокирање на Собранието, одложување на пописот и откочување на Македонија. Тоа е добро, но колку пораснале е сега прашањето? Има во македонската политика многу лица кои се пораснати ама пак се однесуваат како деца. Затоа сега двајцата да покажат дека нивните насмеани лица не биле само маска за пред камера и под притисок на странските амбасади, туку биле реални со искрена желба за напредок на државата водена од зрели политичари.

Она што го чувме е во ред: одложување на пописот, пролонгирање за една недела на локалните избори, одблокирање на Парламентот.. Но, од она што не го слушнавме, се поставува прашањето: дали се е јасно и гласно договорено и дали нема повторно да се случува насилие од парламентарното мнозинство, а блокада од опозицијата.

Прво, добро е што пописот се одложува, но тоа не е единственото што го бараше ВМРО-ДПМНЕ и голем дел од јавноста во Македонија. Што е со методологијата? Опозицијата реагираше и на тој дел, а премиерот вчера изјави дека тоа нема да се чепка. Статистичката операција е Попис на население, а кај нас се прави Попис на државјани. Ако е попис на население, тоа е јасно дека треба да се попишуваат оние кои се населени во Македонија, а не и оние кои се отселиле пред 5,7 или 15 години. Кому ќе му користат бројките од пописот, ако излезе дека сме над 3 милиони, а реално ниту половината не живеаат во државава?

Второ, дознавме дека ВМРО-ДПМНЕ ќе ги поддржи сите закони кои чекаат на ред во Собранието. За многу од нив таа имаше забелешки. Што со тоа? Дали ВМРО-ДПМНЕ ќе даде бланко поддршка на се што доаѓа како предлог од власта или пак ќе имаме натегања, блокади… Дали СДСМ ќе има сенс за мислењата на опозицијата па белким и таа знае некои работи подобро од власта?

Трето, измената на изборниот законик. Гласање со отисок на прст – договорено е, но што со останатите барања: на опозицијата да се гласа за градоначалник во еден круг, за да се избегне купувањето на гласови помеѓу двата круга и на СДСМ, под притисок на помалите коалициони партнери, за парламентарни избори со една изборна единица. Слушнавме само дека ќе се разговара, но не и дека е договорено.

А кога веќе ќе се „отвора” повторно Законот за избори, нека се внесат и други промени што јавноста одамна ги бара: да намалат составите на општинските совети, а зошто не и на државното собрание. Па нека се покрене иницијатива за да се намалат и составите на управните и надзорните одбори, разно-разни совети, но да се ограничи и бројот на советници што може да ги имаат функционерите. Тоа се само џабе фрлени пари кои се злоупотребуваат за вдомување на партиски апаратчици.

Значи на „пораснатите“ им следи многу работа. Доста и е на Македонија од детски работи. A наскоро ќе дознаеме колку „децата“ пораснале…​

Извор: Скопскоеко

The post Колку Заев и Мицкоски пораснале? appeared first on plusinfo.mk.