Тоа што опскурниот профил „Цанде Големиот“, кој ширеше закани и омраза на социјалните мрежи, се самоукинал, сепак не значи дека МВР и Јавното обвинителство си ја завршиле работата во врска со овој случај.

Никаква работа не завршиле тие! Ни во оваа, ни во повеќе други ситуации, кога органите на кривичниот прогон мораа да реагираат итно и бескомпромисно, а избраа да ги игнорираат укажувањата и пријавите.

Член 144 од Кривичниот законик вели:

„Тој што СЕРИОЗНО му се заканува на друг дека ќе нападне врз неговиот живот или тело или животот или телото на нему блиско лице со намера да го вознемири или заплаши, ќе се казни со парична казна или со затвор до шест месеци.

Ако со делото е предизвикано ЧУВСТВО на несигурност, загрозување или страв на жртвата, сторителот ќе се казни со парична казна или затвор до една година.

Тој што ќе го стори делото при вршење родово-базирано насилство, насилство врз жена или семејно насилство или од ОМРАЗА или спрема лице кое е посебно ранливо поради неговата возраст, тешките телесни или душевни пречки или бременост, ќе се казни со затвор од три месеци до три години“.

Од лично искуство со кретени како „Цанде Големиот“ – од кои еден беше главна фигура на пропагандата на СДСМ, пред Фрчкоски Постариот да го преземе приматот – знам дека МВР и Јавното обвинителство погрешно ги толкуваат елементите на ова кривично дело: сериозност на заканата, основаноста на чувството на несигурност кај жртвата, како и омразата како мотив. Тие вршат некаква своја, арбитрерна и неодговорна, проценка колку заканувачот е сериозен, дали жртвата навистина се чувствува несигурна и дали омразата е мотив на заканата или евентуално средство за (метафорично) изразување.

Им укажувам на министерот Панче Тошковски и на Јавниот обвинител Ненад Савески дека ваквото разбирање на клучните елементи на спомнатото кривично дело е погрешно, односно неспоиво со новите феномени во областа на јавните и социјалните комуникации.

Имено, она што ги прави заканите сериозни и поради што мора задолжително да се третираат како загрозување на сигурноста, не се само профилот на заканувачот и арбитрерната полициско-обвинителска проценка дали чувството на загрозеност кај жртвата е основано или не е. Заканите упатени преку социјалните мрежи стануваат сериозни најмногу тогаш кога допираат до повеќе кориснички профили, што ќе рече до маса луѓе, меѓу кои има и потенцијални, а често и актуелни убијци и насилници и разни други социопати и психопати.

Ќе потсетам само на примерот на Љупчо Палевски, осудениот убиец на несреќната Вања Ѓорчевска. Пред да се случи тоа страшно убиство, Палчо неброено пати ја загрози сигурноста на многу луѓе, упатувајќи им сериозни закани и преку социјалните медиуми. И самиот бев жртва на тој психопат, на тој човек во заштита на Заев и на Верушевски. Ноторен факт е дека тој ниту еднаш не беше обвинет и суден за кривичното дело Загрозување на сигурноста. Барем јас не се сеќавам на такво нешто…

И ќе кажам сега една тешка дума, во очекување некој да се обиде разложно да ја демантира мојата теза – да беше Палчо барем еднаш обвинет, суден и правосилно осуден за загрозување на сигурноста (сериозни закани поради омраза), да беше одлежал затворска казна за такво злодело, Вања денес можеби ќе беше жива. Луѓето сепак не се исти пред и после робија во Идризово…

Никој не може да гарантира дека говорот на омраза на големиот кретен „Цанде Големиот“, неговите повици на смрт за луѓе што не му се појавуваат волја нема да мотивира и да охрабри разни палевци да земат оружје в рака и да ги реализираат неговите закани. А имајте на ум дека и од овој анонимус „Цанде“ има поголеми кретени, некои и во најблиското опкружување на Бихаќка. Против еден таков опскурен лик, јавно, на телевизија, поднесов кривична пријава за акт на вербална агресија, но Јавното обвинителство ја игнорираше.

Ме мачи дилемата што ќе правиме кога ќе се случи еден повик на нечија смрт да произведе насилен чин во реалноста. Се случува тоа насекаде во светот, зошто не би се случило и кај нас… Кој ќе биде виновен тогаш?

Извршителот на злоделото? Заканувачот? Мотиваторот? Некој друг?

Не знам…

Јас знам дека во такви, не дај боже околности, мене виновни ќе ми бидат Панче Тошковски и Ненад Савески. Затоа што не преземаат никакви сериозни мерки да се санкционира вербалната агресија на социјалните мрежи. Сега, кога таквото постапување би имало ефект на генерална превенција.

И ги молам и двајцата да не ја префрлаат топката кај жртвите на вербалната агресија, повикувајќи ги да ги пријавуваат случаите во полициска станица или во обвинителствата. Не дека има нешто лошо во тоа. Напротив. Но, мора да се сфати дека е крајно време секое јавно сведоштво, во медиумите или на социјалните мрежи – како сведоштвото за сериозните закани на „Цанде Големиот“, на пример, за кое пишуваа повеќе медиуми – да се прифати како кривична пријава per sé. Како што, впрочем, наложува и законот.

И да се постапува. Да се покренуваат обвиненија. Да се суди. Да се пресудува.

Насилниците ќе дивеат на интернет, сè додека првите десетина не завршат зад решетки. После ќе биде поинаку.

The post Јас немам проблем со „Цанде Големиот“ и со некои поголеми будали од него – мене ми се виновни Панче Тошковски и Ненад Савески appeared first on plusinfo.mk.