Кинескиот универзитет ги охрабрува студентите да „уживаат во цвеќињата и да се заљубат“ во текот на своите меѓусезонски празници, што е невообичаено упатство за нација опседната со добри оценки, додека властите бараат нови начини за поттикнување на браковите и домашната потрошувачка.

– Набљудувајте ги цвеќињата и уживајте во романтиката“ е темата на пролетниот распуст од 1 до 6 април, објави Југозападниот стручен колеџ за воздухопловство во Сечуан на својата официјална сметка на WeChat.

Известувањето со кое се повикуваат наставниците и учениците да ги остават своите книги доаѓа околу две недели откако Кина соопшти дека ќе воведе пролетни и есенски распусти за училиштата, покрај традиционалните летни и зимски распусти.

Повеќе за ова прочитајте ТУКА.

The post БАТАЛЕТЕ КНИГИТЕ, НАЈДЕТЕ СИ ЉУБОВ! Кинескиот универзитет со необична порака до студентите appeared first on plusinfo.mk.

Алармантен број деца што тргнуваат на училиште не знаат како правилно да ги користат книгите, а некои дури се обидуваат да ги вртат страниците со лизгање, како што прават со екранот на паметниот телефон. Ново истражување на британската добротворна организација Kindred Squared покажала дека речиси една третина од децата од предучилишна возраст не знаат како правилно да ракуваат со книга, пишува Futurism.

Проблем со основните вештини

Овој бизарен феномен не е забележан за прв пат. Истражувачите на Kindred појаснуваат дека „употребата“ на книгите се набљудува одвоено од писменоста. Фокусот е на способноста на детето интуитивно да ги врти страниците, наместо да се обидува да стапи во интеракција со нив како со екран чувствителен на допир. Иако 44 проценти од родителите сметаат дека нивното дете треба да го знае тоа, реалноста е, според анкета на 1.000 наставници, дека 28 проценти од децата не можат.

Повеќе за ова прочитајте ТУКА.

The post ДЕЦАТА НЕ ЗНААТ ДА ЛИСТААТ КНИГИ, ПРОБУВААТ ДА СКРОЛУВААТ Британско истражување со поразителни резултати за влијанието на екраните appeared first on plusinfo.mk.

Видеата на Тик-Ток за поранешната ѕвезда на Никелодеон, Тејлор Чејс, кој живее на улиците во Калифорнија го преплавија Интернет. Но, што правел Тејлор Чејс во годините помеѓу неговото учество во Никелодеон и видеата за неговиот живот на улица кои станаа вирални?

Тејлор Чејс стана познат по улогата на Мартин Кверли во сите три сезони од шоуто на Никелодеон, Ned’s Declassified School Survival Guide.

Откако шоуто заврши во 2007 година, Тејлор не добивал толку многу улоги како некои од неговите колеги.

Тејлор играше помлада верзија на лик во филмот „Good Time Max“ од 2007 година, а го позајми и гласот на ликот Хенк Њуберн во видео игра наречена „Л.А. Ноар“.

Ned’s Declassified School Survival Guide е сниман главно во Лос Анџелес, па после тоа Чејс го напуштил градот и отишол кај својот татко во Џорџија.

Во 2014 година, Тејлор почнал да објавува видеа на YouTube. Рецитирал многу песни што ги напишал за своето ментално здравје, вклучувајќи една за тоа како се чувствува „окован сега во својата спална соба од тежината на биполарното растројство“.

Тејлор изјави за Дејли Меил дека се преселил во Риверсајд во Калифорнија пред околу седум до девет години. Таму живее неговата мајка Паула која работи како агент за недвижности.

Во јануари 2020 година, Тејлор сам објавил роман од 139 страници наречен „A Vampire’s Salvation: Shrine and Ellen (The Tales of Shrine Book 1) . Тој го користел псевдонимот Шрајн Тејлор.

Во краткиот опис за книгата пишува: „Приказната за Шрајн, магичен сликар кој има способност да ја претвори бојата и духовната аура во елементарна уметност во реално време за да го победи својот најголем непријател, Новарак, кралот на вампирите, и да ја добие својата вампирска моќ и да живее со својата девојка вампир, Елен, до крајот на нивните животи. Сепак, патот до постигнување на ова нема да биде лесен, бидејќи злосторничката манијачка организација позната како Dark Graffiti се обидува да ги спречи напорите на Шрајн на секој агол, надевајќи се дека ќе го уништи видот сликари со сликање темни празнини врз платното на секој сликар, заробувајќи ги за вечноста со жртвување на еден од своите, никогаш да не избегаат од вакуумот на времето… Може ли тој да биде последниот херој на Земјата? Само судбината ќе одлучи.“

Шест месеци подоцна, тој објави многу пократко продолжение наречено So Be It: Says Jehovah (Shrine and Ellen Book 2). Описот за ова вели: „Шрајн и Елен стигнуваат до рајот, а Творецот на сите нешта чека. Што ќе се случи потоа? Зад нив лежат само сенки…“

Властите на округот Риверсајд изјавија дека не знаат точно кога актерот од „Николодеон“, Тајлор Чејс, станал бездомник.
Судските записи на округот Риверсајд покажуваат осум кривични случаи против Тајлер во 2025 година и четири други од претходните две години.

Наводно, тој крадел предмети од продавница во вредност помала од 950 долари и фатен е под дејство на контролирана супстанца. Не е баран за никаков злостор.

The post 🎥 ШТО ПРАВЕЛ ТЕЈЛОР ЧЕЈС ПОМЕЃУ НИКЕЛОДЕОН И БЕЗДОМНИШТВОТО Некогашниот актер рецитирал своја поезија на Јутјуб и напишал две книги appeared first on plusinfo.mk.

Министерството за образование и наука во реакција на прес-конференцијата на СДСМ наведува дека системски го решило прашањето со набавка и испорака на учебници, кои се испечатени и доставени до сите училишта.

Четири министри во Владата на СДСМ раководеа со Министерството за образование и наука во период од седум години и не успеаја да обезбедат учебници ниту за основците, ниту за средношколците. Сега кога ситуацијата е надмината, оваа политичка партија чија слаба страна е образованието, се обидува токму во оваа област да собира политички поени. Не им успева, бидејќи учебници има. Целиот тираж кој беше побаран од училиштата е испечатен и испорачан, се вели во реакцијата на МОН.

Сегашното раководство, посочуваат од МОН, системски го реши овој предизвик од минатото, со ново законско решение во чија изработка учествуваа сите засегнати чинители, како и со интензивен ангажман на надлежните институции, органи и тела.

Испечатени се сите претходно одобрени учебници по сите предмети. За прв пат по цели седум години, обезбедени се и нови учебници по странските јазици во сите одделенија. Целосно нови учебници има во седмо одделение во основното образование и во прва година во гимназиско образование, поради примената на нови наставни програми од оваа учебна година, потенцираат од МОН.

Обновата на наставните програми и на учебниците, како што наведуваат од Министерството, ќе продолжи и во следниот период, затоа што тие се основата на квалитетното образование, заедно со наставниците и инфраструктурните услови.

Помина времето на негрижа кон образовниот систем, учениците, наставниците и родителите. Промените се случуваат, а ефектот ќе се огледа преку новите генерации кои ќе располагаат со поконкурентни знаења и потребните вештини за успех, се вели во реакцијата на Министерство за образование и наука.

The post „СИСТЕМСКИ ГО РЕШИВМЕ ПРОБЛЕМОТ“ Учебниците се доставени до сите училишта, се пофали Министерството за образование appeared first on plusinfo.mk.

Низ разговор за трите негови последни романи, утревечер со почеток во 19 часот ќе биде претставен писателот, поет, сликар и стрип-автор Владо Јаневски во седиштето на Друштвото на писателите на Македонија. Станува збор за романите „Кој го уби Едгар Алан По“ („Или-Или“, 2024), „Смртта не е крај“ („Арс Ламина“, 2022), „Мртвите знаат најдобро“ („Арс Ламина“, 2020). Промоторка ќе биде Ана Пејчинова, а извадоци од делата ќе чита Емилија Тодорова.

Трите романи се само дел од обемното творештво на Јаневски кој од 1989 година живее во Сиднеј, а инспирација за пишување најчесто му се многубројните патувања низ светот. Неговото творештво се одликува со мултижанровски пристап, а делата му се често проткаени со елементи на магичен реализам.

Владо Јаневски досега ги објавил и романите: „Чудо зад аголот“ („Пагома прес“,  2020), „Под друга капа“ („Магор“,  2019) и „Made in Jabana“ („Слово“, 2004); збирката раскази „Нема враќање“,(„Студентски збор“, 1985), како и збирката поезија „На грбот на неповратот“ (Агенција за иселеништво, 2024). Објавил две книги за деца: „Палавковците Влатко и Емче“ („Стрип-Квадрат“, 2023) и „Луѓето и змејовите“ („Арс Ламина“, 2023), а застапен е и во неколку збирки за современи бајки. Добитник е на повеќе книжевни награди, меѓу кои се и наградите за краток расказ на „Студентски збор“ и „Нова Македонија“, наградата за најдобар роман, „Пегаз“, за најдобра поетска збирка „Стојан Христов“, за најдобро сценарио за долгометражен филм „Скрипт Фест“ и за најдобри бајки „Современи бајки од Македонија“. Ја добил и наградата „Македонски корени“ за постигнувања во литературното и ликовното творештво, доделена на Меѓународниот фестивал „Книжевен круг“ во 2024 г.

Годинава романот „Кој го уби Едгар Алан По“, беше во најтесен избор за наградата „Стале Попов“ на ДПМ и во потесен избор за наградата „Роман на годината“ на фондацијата „Славко Јаневски“. Како автор за деца, Владо Јаневски е најпознат по стрипот „Палавковците Влатко и Емче“, кој повеќе од две години редовно се објавува во прилогот „Колибри“ во „Нова Македонија“. Тој се занимава и со сликарство, а учествувал и на повеќе ликовни колонии во Македонија. Неговите слики се дел од приватни колекции во повеќе земји.

The post ВЕЧЕР СО ПИСАТЕЛОТ ВЛАДО ЈАНЕВСКИ Живее во Сиднеј, се инспирира од бројните патувања низ светот appeared first on plusinfo.mk.

Стотина изданија – монографии и зборници за македонскиот стандарден и дијалектен јазик, збирки стари текстови, речници, меѓу кои Тријазичникот на Ѓорѓија Пулевски, книгата „За македонцките работи“ на Крсте Мисирков, Абецедарот објавен пред сто години во Атина – се достапни во електронска форма на веб-порталот Дигитални ресурси на македонскиот јазик, креиран од Истражувачкиот центар за ареална лингвистика (ИЦАЛ) при МАНУ.

Веб-порталот беше презентиран денеска во МАНУ, во рамки на промоцијата на „Македонски дијалектен атлас (од ризницата на картотеката лексички материјали)“.

Давор Јанкулоски од ИЦАЛ рече дека веб-порталот е централизирана дигитална платформа која обединува значителен број лингвистички ресурси поврзани со македонскиот јазик. Опфатени се сите речници, дигитални карти со текстуални записи, аудиоснимки од македонските дијалекти, трудови на странски слависти кои го проучувале македонскиот јазик и неговите дијалекти, уште од крајот на 19 век, дела за историскиот развој и граматики на македонскиот јазик, електронски верзии од едицијата 135 тома македонска книжевност, библиографија и слободен софтвер за пребарување на базата.

Јанкулоски посочи дека дигитализацијата на лингвистичките материјали во ИЦАЛ е почната во 2008 на иницијатива на академик Марјан Марковиќ, и најпрво биле дигитализирани и ставени на интернет стари и ретки книги. Рече дека базата се пребарува брзо и лесно и, по честите хакерски напади, сега е стабилизирана и безбедна со тоа што загубениот материјал е обновен од хард дисковите.

– Базата години наназад беше цел на хакерски напади, но денес е целосно стабилизирана, безбедна и континуирано се збогатува. Од нејзиното објавување до денес пристапиле повеќе од 65.000 корисници – соопшти Јанкулоски.

Академик Марјан Марковиќ очекува дека веб-порталот каде што се најважните книги за македонскиот јазик ќе продолжи да функционира без проблеми откако, како што рече, „последните месеци МАНУ се соочуваше со големи хакерски напади на страницата, особено Дигиталните ресурси на македонскиот јазик“.

– Додека имаше можности сето тоа се обновуваше, но при последните такви посилни напади беа токму најважните стари книги за македонскиот јазик, како Мисирков и Пулевски, беа трајно одземени и уништени. Исто така и од фондот на Конески – Граматиката, Историјата, поезиите… Може да кажеме дека имаше некаква цел токму тие најважни книги да бидат уништени. Јас не можам да апелирам МАНУ да вработи информатичар, тоа е исто како да побара астронаут да биде примен. Претседателството се обидува на разни начини и поентата е дека успеавме од тоа што ги имавме на тврди дискови да обновиме и да го поставиме на надворешен сервер, комерцијален, но сепак да си стои сето тоа во МАНУ – рече Марковиќ.

The post КНИГИ НА МИСИРКОВ, ПУЛЕВСКИ, КОНЕСКИ… БИЛЕ УНИШТЕНИ СО ХАКЕРСКИ НАПАДИ ВРЗ МАНУ Најважните стари книги за македонскиот јазик повторно се на интернет appeared first on plusinfo.mk.

Сопственикот на издавачката куќа „Онуфри“ од Албанија, Бујар Худри, вчера соопшти дека во Тетовскиот суд ги тужи Општина Тетово и градоначалникот Билал Касами дека донирале книги кои биле отпечатени без да се запазат автoрските права на издавачот.

Худхи изјавил дека на социјалните мрежи видел објава од Касами како подарува книги, меѓу кои биле и изданија од писателот Исмаил Кадаре, за што тврди дека само тој ги има авторските права.

Од Општина Тетово велат дека не сносат никаква одговорност за авторските права, а доколку постои некаква одговорност, неа, според нив, треба да ја сноси издавачката куќа која го извршила снабдувањето.

Од Општина Тетово ги отфрлаат обвиненијата како неосновани и велат дека Худри се вклучил во политички игри.

„Жал ни е што сопственикот на издавачката куќа ‘Онуфри’, Бујар Худри, одбрал да се вклучи во политички игри, при што истовремено ја нарушува професионалната етика и ликот на големиот писател Исмаил Кадаре. Во една објава на Фејсбук, Худри неосновано го обвини градоначалникот на Општина Тетово дека наводно продавал книги од Кадаре за време на една јавна церемонија. Ова е невистинита изјава, со сомнителна заднина, која го нарушува интегритетот на еден јавен функционер и поттикнува непотребни конфликти во културниот и образовниот простор. Градоначалникот на Општина Тетово ниту купил ниту продал книги на кој било официјален настан. Набавката на лектира за потребите на учениците е одговорност на средните училишта, кои ја имаат исполнето оваа обврска самостојно, според потребите и законските процедури. Бидејќи градоначалникот на Општина Тетово на никаков начин не бил вклучен во процесот на набавка, бараме од Худри, јавно да се извини за неоправданото оцрнување на ликот на градоначалникот на Општина Тетово“, се наведува во соопштението од Општина Тетово.

The post ИЗДАВАЧ ОД АЛБАНИЈА ГО ОБВИНИ КАСАМИ ЗА КРШЕЊЕ НА АВТОРСКИ ПРАВА, ТОЈ НАЈАВИ ТУЖБА ЗА КЛЕВЕТА Книгите биле набавени од училиштата appeared first on plusinfo.mk.

Во Културно-информативниот центар во Скопје денеска беше промовиран четиритомниот проект „Пролегомена за македонската фотографија“ од Златко Теодосиевски, историчар на уметност, критичар и публицист.

– Четирите книги практично се енциклопедија на македонската фотографија. Четири книги за четири различни периоди. Потеклото и врската на фотографијата со другите медиуми, а посебно со ликовната уметност – рече авторот Златко Теодосиевски.

Ова е прв ваков посеопфатен обид кај нас. Проектот го наметнува и клучното прашање: ја стекна ли фотографијата довербата на македонската историја на уметноста, на стручните кругови, на уметничките институции.

– Теодосиевски е еден од исклучителните работници кои јавниот интерес во културата го става пред сè – рекоа промоторите.

– Уметноста умее да се спротивстави на социо-економските услови, но што понатаму ќе се случува со делото зависи од нив. Фотографијата во Македонија се појавува во 1855 година, дваесеттина години по нејзината појава. Тоа значи дека Македонија не доцнела многу зад развиените земји. За разлика од денес, за жал, кога Македонија доцни многу. Ова е обид да се разбие и заблудата околу македонската фотографија и одбивноста на некои културни институции фотографијата да ја дефинираат како уметност. Ако малку сум успеал да се разбие таа заблуда, јас ќе бидам среќен – рече Теодосиевски.

Книгата ќе може да се купи од утре во книжарата „Чудна шума“.

Четиритомното издание „Пролегомена за македонската фотографија“ е прв ваков проект кај нас посветен на историскиот развој на македонската фотографија во периодот 1855-2020 година.

Првата книга „Извори и согледби“ (2021) критички ги согледува досегашните извори и интерпретации на фотографијата како медиум кај нас, па следствено и на македонската фотографија, како и некои теориски прашања сврзани со природата на медиумот, дали фотографијата може да се третира (и) како уметност.

Втората книга „Фотографијата во Македонија 1855-1945“ го проследува историскиот развој и естетските димензии на фотографијата во наведениот период низ творештвото на браќата Манаки, Ошавков, Димкаровски, Бељан, Јолевски и други, потоа творештвото на Цветко Иванов, Благоја Дрнков, Ѓорѓи Попов, Лазо Величковски итн.

Третата книга „Фотографијата во Македонија 1945-1990“ поопстојно се занимава со современата македонска фотографија во наведениот период, вклучувајќи ја анализата на творештвото на бројни автори, меѓу кои и доајените Живко Јаневски, Душко Јовановски, Александар Кондев, Александар Цветиновски, Мирза Ченгиќ, Васил Боглев, Роберт Јаки и други.

Четвртата книга „Фотографијата во Македонија 1990-2020“ го обработува развојот на македонската фотографија по осамостојувањето и појавата на новите генерации македонски фотографи, меѓу кои и творештвото на Боро Рудиќ, Цветан Гавровски, Раде Луковиќ, Кирил Штрков, Душан Доцевски, Зоран Здравев…, како и релативно помладите генерации автори како Јана Луловска, Сашо Алушевски, Осман Демири, Весна Каревска Пукиќ и други.

Проектот е финансиран од Министерството за култура како проект од национален интерес.

The post ОБИД ДА СЕ РАЗБИЕ ЗАБЛУДАТА ОКОЛУ МАКЕДОНСКАТА ФОТОГРАФИЈА Промовиран проект во 4 тома од Златко Теодосиевски appeared first on plusinfo.mk.

Пробивот и значајните изборни резултати на екстремната десница во Европа во последните години постепено доведе до лансирање идеи за воведување не само задолжителна лектира, туку и, во еден поширок опфат, воведување на т.н. културен канон во образовниот процес. Следејќи ја аналогијата со религиозното значење на зборот канон, станува збор за утврдување урнек за културата. Идејата е дека постојат одредени дела кои се особено истакнати и карактеристични и кои на тој начин можат да бидат дел од културниот канон на една земја, време или цивилизација.

Таков културен канон во Холандија беше воведен во 2005 година и се состои од 50 избрани предмети. Секој предмет претставува „прозорец“, зад кој се отвора поголема предметна област. Холандскиот сликар Рембрант, на пример, станува портата на уметноста од 17. век. Тоа се објаснува како начин да се биде во можност да се прикаже поголемата приказна за холандската историја преку познати предмети и субјекти. Приврзаниците на таа идеја тврделе дека целта не била канонот да се направи како „лудачка кошула“ за идентитетската припадност кон културата, туку нешто што луѓето го препознаваат и го почитуваат.

Речиси истовремено и во Данска беше интензивирана широка дебата за воведување културен канон во чии рамки се содржани 108 дела во осум различни културни категории, кои се сметаат за особено значајни за културното наследство на Данска. Но напоредно на тоа избувна жолчна дебата во медиумите врз база на какви критериуми ќе се избираат делата што треба да бидат „канонизирани“, и како ќе се ажурира таквиот список на дела кој треба да кореспондира со духот на промените што ги носи времето.

Критичарите посебно го потенцираа фактот дека некои исклучително важни автори, како, на пример, прочуениот дански филозоф и теолог Сорен Кјеркегорд, не бил вклучен во канонот затоа што составувачите сметале дека би бил премногу „тежок“ за учениците. Со наметнување дела во образовниот процес од извесен број избрани автори, потврдени како список од надлежните министерства, се зголемува ризикот други важни и значајни авторски имиња постепено да бидат избришани и заборавени.

Воведувањето културен канон во Данска во 2006 година, всушност, според многу показатели забележа неуспех и имал ограничен офект, и во изминатите години се поретко се споменува. Многумина сметаат дека вистинската заднина, всушност, била пред растечката муслиманска имиграција во земјата да се покаже грижа за негување на данската традиција, на „данскоста“.

Ентузијазмот околу данскиот културен канон постепено се олади. Списоците на дански „канонизирани“ уметнички дела, како што некои иронично забележуваат, денес можеби играат некаква улога кога странци аплицираат за данско државјанство, бидејќи мора да поминат тест кој ќе ја покаже нивната ориентација во она што се смета за данско, што има белег на „данскост“. Тест за кој се испостави, како што укажа данскиот професор по социјална психологија, Ларс Денцик, дека ни многумина Данци не би можеле да го положат. Констатацијата дека политиката замешала прсти во оваа област, е неизбежна.

Но без оглед на тоа дека данскиот културен канон е речиси заборавен, во Шведска, конзервативната влада поддржана од екстремната десница, која веќе воопшто не го крие својот длабок анимозитет кон доселениците, посебно кон муслиманските имигрантски групи, неодамна донесе одлука за испитување на можностите за воведување културен шведски канон во училиштата.  Се разбира, дебатата со спротивставени мислења веднаш се разгоре, при што многумина сметаат дека тоа и не е многу изненадувачко, бидејќи, исто како и претходно во Данска, е поврзано со поттикнувањето на национализмот.

Воведување на културен канон ја става идеологијата во преден план и ја запоставува внатрешната, сопствена сила со која располага литературата, смета Матс Малм, постојан секретар на Шведската академија, објаснувајќи зошто Академијата не поддржува воведување „соголени“ списоци на литературни дела, кои ќе се користат во образованието како задолжителна литература.

Реагираше и група значајни шведски писатели. Можеби е важно да се разбере, како што беше нагласено во нивното протестно писмо, дека канонот е нешто што се појавува кога луѓето читаат, тој е жив и се менува цело време. Постарата литература исто така се превреднува со текот на времето и е под влијание на промената на вредностите.

Канон воспоставен од државата би значел исцрпување на литературната широчина и длабочина, што значи и намалени можности културата да се преиспитува и да се менува. Контролирањето на литературата е контролирање на мислите и животите на луѓето и не припаѓа во едно демократско општество.

Таква е моментно дебатата која во некои западноевропски земји се води околу воведување културен канон, која во крајна линија многу малку има заедничко со основното мото на ЕУ „Обединети во различноста“. Не се обединуваат само земјите, треба да се обединат и различните делови од нивното население.

Затоа сето она што се наметнува како „задолжително“ за успешно градење на националниот културен идентитет, често е проследено со контроверзи и негирања. Најмногу поради тоа што свесно ги скусува перспективите на гледање на нештата во нивната развојна смисла низ времето.

Најпосле, историјата нѐ учи дека транзицијата од демократија во тоталитарна држава секогаш се случува првин со задушување на слободата на говорот и ограничување на работата и творештвото на оние што ја практикуваат. Културен канон и задолжителна лектира се идеална алатка за постигнување такви цели.

The post Културен канон и задолжителна лектира во ЕУ appeared first on plusinfo.mk.

Во ревизорскиот извештај се нотирани многу неправилности во работењето на Министерството, кои се провлекуваат со години.

„Во однос на евидентираниот книжен фонд на Министерството, со извршената ревизија утврдено е дека потекнува од 17 капитални проекти за печатење книги реализирани помеѓу 2009 и 2019 година, во вкупен износ од 408.123 илјади денари и вклучува 686.318 примероци. Поради непостоење на план за дистрибуција на отпечатените и недистрибуираните книги, се создава значителен проблем со сместувањето на оваа голема количина, дополнително усложнет од недостигот на интерес од државните институции за преземање на книгите поради исполнетост на нивните капацитети“, соопшти ДЗР.

Не е извршен попис за утврдување на фактичката состојба, како во однос на бројот на книги, така и за условите во кои тие се чуваат, што може да доведе до оштетување, се вели во извештајот.

Ревизорите констатираа дека последната Национална стратегија за развој на културата усвоена од Собранието го покрива периодот 2018-2022 година, па Министрството во 2023 година работело без јасни насоки кои се приоритетите за развој и унапредување на културата. Министерството нема донесено годишен план ниту за претходниот период, ниту за 2023 година, што е нотирано и во претходните ревизорски извештаи.

Ревизорите утврдиле и дека има недостатоци во распределбата на парите за културни проекти, која се врши преку Годишен конкурс согласно Законот за култура. Не постојат јасни квалификации за членовите на комисиите, приоритетите во конкурсите често се општи и не се темелат на долгорочни политики, а критериумите за оценка на проектите не се строго дефинирани, што создава простор за субјективизам, некомпетентно именување на членови и неправилно категоризирање на проектите.

„Овие недостатоци доведуваат до недоволно квалитетна распределба на средства, а комисиите бодуваат проекти без конкретни насоки и без мерила за негативно бодување на неуспешни автори“, се вели во извештајот.

Во 2023 година, Министерството за култура преку овој конкурс исплатило вкупно 5 милиони евра за одобрени проекти на други корисници, што ја нагласува итната потреба за јасни правила и критериуми во распределбата на средствата, предупредува извештајот.

The post 686.318 КНИГИ ВРЕДНИ 6,6 МИЛИОНИ ЕВРА СКАПУВААТ ВО МИНИСТЕРСТВОТО ЗА КУЛТУРА Ниедна институција не сака од државните капитални дела appeared first on plusinfo.mk.