Почнува проектирање за целосна реконструкција на Железничката станица во Скопје, за ремонт на пругата Зелениково- Велес, како и за санација на неколку свлечишта и на мостот на Црна Река што се урна делумно во 2022 година. Активостите ќе ги спроведе ЈП Македонски железници инфраструктура во соработка со Градежниот факултет и Архитектонскиот факултет.

Синиша Ивановски, директор на МЖИ Инфраструктура денеска изјави дека реконструкцијата на Железничката станица, за којашто се очекува најмалку една година да се изработува проект, по што ќе следуваат обезедување финансии и градежни работи, треба да заврши за пет-шест години, во истовреме со пуштањето на брзата пруга на Коридорот 10 и железничкиот крак до Меѓународниот аеродром Скопје.

– Ако завршиме со проектот за една година потоа финансирањето ќе биде или со државниот Буџет, или со заем од класичните заемодаватели, како ЕБРД, ЕИБ, комерцијалните банки, но не е исклучена можноста да влезе во стратешката партнерство со Велика Британија со кои ќе правиме многу капитални инфраструктурни проекти. За пет до шест години од денеска во исто време да бидат готови и брзата пруга и кракот до Скопскиот аеродром, Можеби делува апстрактно но верувајте со сите сили работиме параллено на сите проекти, рече Ивановски.

Тој најави дека ќе се направи целосна реконструкција со зачувување на основниот изглед, како што е напревно во 1981 година според проектот на Кензо Танге, но со нови современи и модерни елемнети. – Ќе се менуваат инсталациите, греењето, ладењето. Станицата сега изгледа како питстоп на Формула и веќе нема да биде така, ќе има забрана за рекламирање. Ќе има промена на содржини, ќе има аптеки и други комерцијални содржини, но доградби како ќебапчилница и други работи нема да бидат дозволени. Столбовите на градбата сега се рекламно пано за концерти и тоа нема да биде дозволено, рече Ивановски, истакнувајќи дека се што е доградено надвор од првичниот проект ќе биде отстрането.

Деканот на Градежниот факултет, Јосиф Јосифовски посочи дека овој долго задоцнет проект ќе има почеток и оти нивна задача ќе биде на железничкиот Коридор 10 да направат целосна реконструкција и рехабилитација на елементите на пругата, како санирање и јанење на мостовски конструкции, на свлечишта, потпорни ѕидови.

– Многу е значаен овој почеток бидејќи сакаме да бидеме дел од паневропската мрежа на која припаѓаме. Со овој проект ќе ги обезбедиме условите и стандардите што важат во сите европски земји, рече Јосифовски, истакнувајќи дека имаат капацитет да одговорат на задачата.

Деканката на Архитектонски факултет, Анета Христова Поповска истакна дека ќе има многу работа, а прво ќе се прави документирање и анализа на оригиналната документација.

– Ќе има надградба со содржини со коишто објектот ќе стане социјален хаб и отворено плато за културниот и јавниот живот на скопјани. Во таа смисла внимателно ќе ги преиспитаме оригиналните аспекти на дизајнот на Кензо Танге, ќе бидеме многу внимателни софистицирано да ги редизајнираме аспекетите на дизјанот но исто така и да пружиме нешто ново што скпјани долго време го очекуваме. Приклучокот со брзата линија, брзата железница во Европа е извонредна работа, го очекуваме со години им го должиме на генерациите после нас, рече Поповска.

The post СКОПСКАТА ЖЕЛЕЗНИЧКА СТАНИЦА ЌЕ БЛЕСНЕ СО СТАРИОТ СЈАЈ Реконструкцијата ќе трае 5-6 години appeared first on plusinfo.mk.

Една од познатите идеи на Танге секако беше и нереализираниот мост кој требало да го поврзува просторот на сегашниот Градскиот трговски центар од неговиот излез каде што денес е „Холидеј Ин“ со новата Железничка станица во Скопје, односно сите кои ќе приситигнат во градот со воз директно пешачки да се упатат кон плоштадот. Мостот бил наречен „Градска порта“ и бил еден вид на мултуфункционален објект кој вклучувал и трговски центар.

Господине Танге, по земјотресот во 1963 година, Обединетите нации имаа посебен фонд за конкурс, на кој победи вашиот татко Кензо Танге, една од најпознатите личности во целата приказна за обновата на Скопје. Дали Скопје, градот на солидарноста што го обедини светот во ерата на Студената војна, беше ветената земја за наградуваниот архитект од Јапонија Кензо Танге, каде што ќе може да ги помести границите на своите идеи со овој мастер план?

Ова беше првиот странски проект на татко ми. И, се разбира, ова е сеопфатен (мастер) план од големи размери. Видел дека околу 70% од градот во Скопје се уништени, но останале 30%. И наместо да ги урне тие објекти, тој мислел дека би било значајно да се зачува таа историја. Затоа го создал Градскиот ѕид, кој е вертикален простор за живеење, но всушност обиколување на она што останало во градот Скопје по уништувањето од земјотресот.

Размислувал како урбанист, урбан проектант.

Сфатил дека што е можно побргу градот мора да заживее. Тоа значи дека е важно да се создаде заедницата, бидејќи заедницата беше уништена и оттаму е идејата за создавање Градска порта, која е во центарот на градот, каде што луѓето може да работат а градскиот ѕид да го претставува стариот град и новиот вертикален жив град, кои може да коегзистираат. Притоа да се почитуваат истовремено и историската ситуација и модерноста.

Почестени сме што сме дел од историјата на Скопје во обновата од разурнувачкиот земјотрес.

Обновата на Скопје по земјотресот беше значаен проект за земјата, за вашиот татко и имаше трајно влијание врз архитектонскиот изглед на градот. Дали мислите дека неговата работа во Скопје ја одразува неговата архитектонска визија и филозофија на живеење?

Се разбира, татко ми беше под големо влијание на модернистичките архитекти, и затоа тој опширно ја проучуваше преку патувања низ Европа и САД, гледајќи ја модерната архитектура.

И тоа беше првиот чекор за него. Значи, идејата е дека искуството од работата во Скопје го направи неговиот поглед на светот сосема поинаков.

Ние во архитектурата, знаете, не сме како во математиката, затоа што ние имаме многу одговори. Ова беше еден значаен чекор во неговата работа да создаде нешто што го имал на ум и да одговори на реалните состојби. Значи, ова беше доста важна пресвртница во неговата кариера за креирање на урбанистички дизајн, урбанистичко планирање во Скопје, кое беше спроведено како што тој замислил, би рекол.

Дали би можеле да споделите некакви спомени или анегдоти што можеби ги споделил вашиот татко за неговите искуства од работата на проектот Скопје по земјотресот во 1963 година?

Мислам дека татко ми има доживеано многу, би рекол катастрофи во својот живот, но не тој лично. Првото големо искуство беше по Втората светска војна, кога беше фрлена атомската бомба во Хирошима. Тогаш, како млад човек тој почувствува дека мора да направи нешто. И направи спомен-парк на мирот, кој сè уште стои. И ние сме многу среќни да кажеме дека премиерот, Ишида, го оддржа собирот на Г7 пред неколку месеци на таа локација.

Она што се сеќавам е дека за него Скопје беше многу важен проект и сакаше да биде дел од обновата на градот по разурнувачкиот земјотрес. По Хирошима, ова му беше второ искуство на соочување со тешки катастрофи. Во сеќавање ми е останато дека тој многу размислуваше како може да им даде живот, надеж на луѓето, првин како човек, а потоа како архитект? Размислуваше како професионалец да создаде архитектонска или плански мудра идеја за да им даде на луѓето надеж да продолжат напред. Така, за него обновата на заедницата во Скопје беше многу важна.

Создавањето градска порта во центарот на градот каде што луѓето навистина можат да се соберат и да почувствуваат дека заедницата повторно постои. Истата функција за него ја има и обединетиот плоштад. Повторно, место каде што луѓето можат да се соберат. Заедно сме, без разлика дали сме на реката од едната или од другата страна.

Сакаше луѓето да чувствуваат дека се заедно. Значи, за него тој простор на заедницата, создавање на центарот на градот каде што луѓето можат да се соберат беше многу важен. Но, исто така, да не заборавиме на уништувањето на минливоста. Значи, што и да останало, тој се трудел да го зачува за луѓето да сфатат што било порано, а што потоа.

Еднаш го цитиравте вашиот татко дека „Не е добро за архитект да ја дизајнира својата куќа“. Тој се пошегува велејќи дека секој член на семејството може да се жали, но тој, архитектот, не можел да го стори тоа. Дали е така и за градовите, дали е добро архитектот да живее во град што тој го дизајнирал?

Тоа е интерна шега во семејството затоа што, знаете, јас, мајка ми, сите, семејството, ние секогаш велиме дека живееме во оваа куќа. Не ми се допаѓа ова, не ми се допаѓа тоа и така натаму. Но, само ние тоа може да го кажеме. Татко ми како архитект и човекот кој ја изградил куќата, не може да се пожали.

На шега го кажа тоа. Но, реалноста воопшто не е таква. Шетав низ една зграда со татко ми кога беше завршена и тој ми посочуваше многу работи кои можеле и поинаку да се решат.

Но, сега кога сум во компанијата, разбирам, бидејќи како што реков, нема едно решение во архитектурата или дизајнот.

Кога бев млад архитект, не можев да разберам зошто е толку критичен. Всушност, тој секогаш се обидувал да види друг начин како да се направи нешто. И сега кога шетам низ завршена зграда и јас го правам истото.

Се разбира дека вистинскиот сон на aрхитектите и урбаните дизајнери е да бидат во просторот кој го создале. Затоа, за градот кој го дизајнираше тука, тој би сакал и самиот да биде во Скопје и да му помогне да расте.

Колку сте запознаени со посебната улога на Програмата за развој на Обединетите нации како координатор на реконструкцијата тогаш, и денешната улога на УНДП, 60 години потоа? УНДП денеска ги координира напорите на сите засегнати страни заедно да одбележат 60 години од земјотресот, враќајќи го духот на солидарност кој изгледа малку изгубен во современиот начин на живеење?

Мислам дека УНДП направи прекрасна работа. Јас, пред едно десет години го посетив Скопје и имав увид каде е спроведен дел од мастерпланот на татко ми, како и системот на архитектура што го предложи тој, еден вид вертикален елемент со хоризонтален простор за живеење.

Тој беше многу заинтересиран за имплементирање на овој вид систем, кој архитектонски и урбанистички е доволно силен да се одржи цело време.

И затоа, УНДП одигра важна улога во тоа време и ја поддржуваше таа идеја. Мислам дека ни треба некој кој може да ја координира работата за да се осигура дека нејзиниот темел ќе се задржи.

Затоа, извинете што не сум во Скопје да го видам, но сигурен сум дека во минатите десет години градот дополнително порасна.

Извор: Дојче Веле

The post ГРАДСКИ ЅИД БЕШЕ ПРОЕКТИРАН ЗА ДА СЕ ЗАШТИТИ СТАРОТО СКОПЈЕ Синот на Кензо Танге ги открива идеите на неговиот татко appeared first on plusinfo.mk.

За првпат, во Виена ќе биде претставена селекција на дела од вредната уметничка колекција на Музејот на современата уметност – Скопје. Ова големо претставување е резултат на соработката помеѓу двете уметнички институции МСУ – Скопје и Кунстхале Виена. Изложбата е курирана од уметничките директори на Кунстхале Виена, кураторскиот колектив What, How & for Who/WHW (Ивет Ќурлин, Наташа Илиќ и Сабина Саболовиќ).

Кураторките поканија 4 меѓународни современи уметници и едно уметничко дуо, кои добија задача да направат своја селекција од вредната колекција на МСУ и осмислија поставка со која ќе воспостават дијалог помеѓу делата на тие уметници и нивната авторска работа. Идејата е да се види како денес уметниците ја доживуваат оваа збирка, настаната преку светската солидарност.

„Колекцијата на МСУ е како временска капсула во која е сочувана меѓународна уметност од најславните денови на модернизмот. Поканивме 6 уметници: Брук Ендру (Мелбурн), Јане Чаловски и Христина Иваноска (Скопје), Синиша Илиќ (Белград), Иман Иса (Берлин) и Ѓулсун Карамустафа (Истанбул). Секој од нив избра дела од колекцијата на МСУ и ги охрабривме да изложат свои дела, правејќи интимна врска помеѓу делата на големите уметници и нивната уметност. Она што е заедничко за овие уметници е нивниот посебен пристап кон препрочитување и преработка на историите на уметноста и општеството. Покрај нив ја поканивме и фотографката Елфи Семотан (Виена), која е позната по раскажување приказни преку фотографии. Таа направи фотографии од градскиот пејзаж на Скопје и МСУ. Дополнително, од писателката Барби Марковиќ (Виена), позната по остриот спој на фикцијата и социјалната реалност, побаравме да напише патопис за нејзиното искуство од соочувањето со сложените и слоевити истории на Скопје”, објаснува кураторскиот тим, “What, How & for Whom”.

Од вкупната уметничката колекција на МСУ, која брои над 5.500 дела, во Виена ќе бидат изложени 94 дела и околу 50 дела од современите уметници, вклучени во овој проект.

Од колекцијата на МСУ, за Виена патуваат дела од: Пабло Пикасо, Дејвид Хокни, Петар Лубарда, Никола Мартиноски, Димитар Аврамовски Пандилов, Виктор Вазарели, Јаспер Џонс, Алекс Кац, Алберто Бури, Душан Перчинков, Анета Светиева, Александар Калдер, Глигор Стефанов, Пјер Алешински, Кристо и Жана-Клод, Томо Владимирски, Ото Лого, Димо Тодоровски, Владимир Величковиќ, Шеила Хикс, Јон Григореску, Олга Јевриќ, Енрико Бај, Олга Печенко-Срженичка, Богоја Поповски, Мерет Опенхајм, Гетулио Алвиани, Ана-Ева Бергман, Роберто Мата, Золтан Кемени и многу други.

„Соработката на МСУ со Кунстхале Виена е досега најкомплексниот проект за нашиот музеј. Ова претставување, не е само проект на МСУ, туку настан од национален интерес за нашата земја. Не само поради тоа што ќе бидат изложени голем број дела од нашата колекција, туку и заради фактот што делата ќе можат да се погледнат во еден посетен простор, каков што е Кунстхале, во центарот на музејскиот кварт во туристичка Виена. Оваа сложена операција нè охрабрува да планираме уште поамбициозни проекти и соработка со други партнерски институции низ Европа. Нè радува што изложбата во Виена, уште неотворена, веќе буди толку голем интерес, што можеби веќе следната година ќе гостува и во Прага”, вели Мира Гаќина, директорка на МСУ – Скопје.

онцептот и насловот на изложбата, кураторките тесно го поврзуваат со тоа како се градеше уметничката колекција на МСУ. По катастрофалниот земјотрес во 1963 година во Скопје, покрај големата материјална штета и многуте човечки жртви, Обединетите нации и Меѓународната асоцијација на уметници, сметаа дека и културата е клучна алка во подигнувањето на духот на скопјани. Затоа, иницираа повик до светски познатите уметници да донираат дела. Бројните донации на уметнички дела направија МСУ да стане симбол на солидарноста, која денес е трајна вредност во колективната меморија на македонската јавност.

„За наслов на изложбата, земавме стих од австрискиот поет Рајнер Марија Рилке: „Ниту едно чувство не е конечно”, кој ја нагласува динамиката на емоциите и нивната врска со времето и контекстот и влева надеж дека поимот „солидарност” може да се обнови и зајакне, дури и по подолго време. Насловот предизвикува и чувство на амбивалентност и неизвесност, како и прашање што значи солидарност во нашиот современ свет”, вели кураторскиот тим.

Дел од изложбата ќе содржи и документарна секција за Скопје, трансформацијата на градот и приказната за МСУ и неговата колекција, документи и макетата на Кензо Танге, позајмени од архивите на Музејот на град Скопје и архивата на МСУ. Тоа значи дека во една од европските метрополи и најпознати уметнички центри ќе бидат афирмирани и драгоцената збирка на МСУ и градот Скопје. На изложбата ќе бидат претставени и 5 архитектонски макети на постземјотресно Скопје, дел од збирката на Јован Ивановски, Ана Ивановска Дескова и Владимир Десков.

Изложбата во Кунстхале Виена ќе биде отворена до 28 јануари 2024 година.

The post 144 ДЕЛА ОД МСУ ЌЕ БИДАТ ИЗЛОЖЕНИ ВО ВИЕНА Меѓу нив и макета од Скопје на Танге, слики од Пандилов, Мартиноски… appeared first on plusinfo.mk.

Како дел од проектот на владата на Никола Груевски, „Скопје 2014“, површинската фонтана на Плоштадот Македонија беше изградена во време на кога Коце Трајановски беше градоначалник на Скопје и чинеше 2,5 милиони евра.

Во неа во текот на вчерашниот ден повторно пропадна камион. При крајот на август годинава, кога се поставуваа бина и шатори за фестивалот на пивото „Пиволенд“, пропадна еден од камионите кој носеше опрема. Пред тоа камиони пропаѓаа во фонтаната уште два пати.

Тоа ги поттикна сомневањата дека на критичната локација во текот на изградбата на фонтаната намерно е ископана голема дупка, која потоа е покриена со површинските плочки. Според сознанијата на истрагата, целта на оваа диверзија е да се поттикнуваат вакви инциденти, за по градоначалникувањето на Трајановски постојано да се создава лажна перцепција дека неговите наследници на челното место во Град Скопје се неспособни да решат еден банален проблем, а не пак да градат булевари и поголеми објекти.

Плусинфо дознава дека министерот за локална самоуправа Ристо Пенов, порано и самиот градоначалник на Скопје, утрово извршил увид на местото на инцидентот и веднаш ѝ ги одзел ингеренциите на градоначалничката Данела Арсовска во поглед со справувањето со најновиот предизвик.

Неофицијално, се планира да се ангажира екипа од Институтот „Кензо Танге“ од Јапонија, која заедно со скопскиот Институт за земјотресно инженерство треба да ги утврди причините за слабоста на подлогата на фонтаната на Плоштадот Македонија. Екипата од Јапонија ќе пристигне за два дена, а од безбедносни причини, наместо на аеродромот во Скопје, ќе слета во Охрид.

(Веста е измислена, сите сличности со реалноста се намерни)

The post КОЦЕ ТРАЈАНОВСКИ ПОД ИСТРАГА Дупката под фонтаната на Плоштадот Македонија била намерно подметната? appeared first on plusinfo.mk.

Целта на основањето на Јавната установа за урбанизам е подигање на стандардите и квалитетот на вршењето на работите од урбанистичкото планирање, како и за обезбедување на оптималните услови за вршење на дејноста уредени со Законот за урбанистичко планирање, со што едновремено ќе се елиминираат постапките на надворешни јавни набавки и тендери за проектирање на објекти на Град Скопје.

Јавната установа за урбанизам покрај дефинираните надлежности согласно со Националната класификација на дејности ќе учествува во изработка и донесување на Генерален урбанистички план на Град Скопје, спроведување и следење на спроведувањето, ќе изработува урбанистички планови и урбанистички проекти и ќе учествува во нивното донесување, спроведување и следење на спроведувањето, изработка на стручна ревизија на урбанистички планови и урбанистички проекти согласно условите за вршење ревизија пропишани со закон, ќе изработува проектно-техничка документација за инфраструктурни и супраструктурни објекти, како и надзор над имплементација, ќе изработува студии, експертски елаборати и програми поврзани со планирањето и уредувањето и просторниот развој на градот.

Воедно таа ќе врши одржување и ажурирање на базата на просторни податоци за своето подрачје, следење и анализа на спроведувањето на урбанистичките планови, изработка извештај за состојбите во просторот, изработка на основни и сообраќајни проекти, учество во создавање на оценката за просторниот развој и учество во создавање на програмата за донесување на урбанистички планови.

Покрај ова, оваа установа ќе остварува соработка со надлежните институции за планирање на просторот при изработувањето на просторни планови од нејзина надлежност.

The post АРСОВСКА ФОРМИРА ЈАВНА УСТАНОВА „КЕНЗО ТАНГЕ“ Таа ќе работи на просторно планирање во Скопје appeared first on plusinfo.mk.

Погледнете го видеото кое ќе ве прошета низ објектите на Олимпиското село во Токио.

Се чини дека Кензо Танге повторно ги поврзува Македонија и Јапонија. Како и нашиот земјотрес и Јапонците имале многу земјотреси, па мораа одново да ги обмислуваат своите објекти од Олимпијадата. Сеќавајќи се на Олимпијадата во Токио од 1964 година, тие како да немаа друг избор освен да му го отстапат дизајнот на главниот стадион на Паул Норитака Танге.

Заха Хадид е супер, ама чини 2 милијарди

Но, како дојде до тоа? Најпрво, Јапонците објавиле меѓународен конкурс на кој победило мегапознатото студио на (веќе починатата) Заха Хадид. Со својот параметрички дизајн и ултрабрановидни форми, проектот чинел скоро 2 милијарди долари и морал да биде напуштен. Поедноставно било да дојде некој и само да ги реконструира старите објекти на Олимпијадата, и да направи нов стадион, со минимални средства – баш како што налага јапонската традиција на минимализам.

Што ќе беше ако во 2014 година Скопје објавеше интернационален наместо национален конкурс?

Тогаш се појавил Паул Танге. Тој го редизајнирал Олимпискиот базен на татко му, кој сега може да се движи и да се подесува во должина и во длабочина, а главниот стадион, каде што беше извршена почетната церемонија, каде што ја следиме атлетиката и каде што ќе биде завршната церемонија  е дизајниран врз стариот, со што помалку средства. Кревети од рециклиран картон, душеци од пластика, медаљи од рециклираните злато, сребро и бронза кои беа стопени од старите мобилни телефони на Јапонците, само за да се докаже идејата на еколошката одржливост – тоа е јапонскиот дух.

Земјотрес, цунами, нуклерна катастрофа 

Новиот стадион на синот на Кензо е изграден во сенката на Империјалната Палата во Токио. Токму во таа палата се одржуваат каратето, џудото и други боречки натпревари. Кога сме кај борбите, вчера нашиот олимпиец Дејан Георгиевски стигна до среброто во таеквондо – втор олимписки медал за Македонија од нејзиното осамостојување.

Секако, во Јапонија се одржуваат и помали спортски настани паралелно со Олимпијадата. За нив се користи салата во Фукушима, која исто така е целосно обновена откако градот, слично како и Скопје, го зафати катастрофален земјотрес во 2011 година. Земјотресот предизвика цунами во морето и ја зафати тогашната нуклеарна централа во Даичи, предизвикувајќи светска мини-нуклеарна криза.

The post Како синот на Кензо Танге ѝ го „украл“ проектот на Заха Хадид за стадионот во Токио? appeared first on plusinfo.mk.

По разорниот земјотрес во 1963 година, кој остави повеќе од 80 отсто од зградите во урнатини, Обединетите нации вложиле исклучителен напор за реконструкција и редизајн на Скопје, поканувајќи во обновата да се вклучат голем број светски архитекти, меѓу кои Кензо Танге од Јапонија, Јап Бакема и Ван ден Брук од Холандија како и Константин Доксиадис од Грција. Нивните проекти биле потврда на идејата дека модерните градови и општествата можат да бидат проектирани и реконструирани преку идеи и концепти кои се својствени на архитектурата и урбанизмот, а притоа и се длабоко хуманистички.

Педесет и пет години по изработката и усвојувањето на планот за реконструкција на Скопје по катастрофалниот земјотрес во 1963 година, во Скопје со свои предавања ќе гостуваат архитектите Реинер де Граф од ОМА-студиото од Холандија и Су Фуџимото од Јапонија, како и проф. Чарлс Валдхајм од Универзитетот Харвард во САД.

– Основната цел на „Проект Скопје“ во 2020 година е да ја преиспита моќта на архитектурата и урбаниот дизајн како двигатели на реконструкцијата на општествата и градовите низ светот. Проектот за Скопје беше одлична можност за светските архитекти од тоа време, на покана на ОН, да создадат навистина светски проект кој ќе ги промовира универзалните хуманистички вредности создадени низ архитектурата. Овој процес беше реализиран низ блиска соработка на врвните архитекти од целиот свет за создавање на светската визија за Скопје, истакнува проф. д-р Огнен Марина, декан на Архитектонскиот факултет.

На настанот „Проект Скопје“, кој се организира во соработка со „Домејн студио“ од САД, посебни предавања ќе имаат и еминентните професори Хаџиме Јатцука од Токио, експерт за делата на Кензо Танге, Дирк ван ден Хувел од Холандија, експерт за делото на архитектот Јап Бакема, Дебора Хаупман од САД, Инес Толиќ од Италија и професорката Анета Христова-Поповска од Архитектонски факултет која ќе говори за делото на професорот и архитект Живко Поповски.

Деканот на Архитектонскиот факултет нагласува дека по половина век, светските архитекти во октомври повторно ќе размислуваат и дискутираат за Скопје, но сега не само како за град кој треба да се обнови, туку како парадигма и модел за соработка во создавањето праведно општество и одржливи градови.

The post Светски архитекти во октомври ќе учествуваат на „Проект Скопје“ appeared first on plusinfo.mk.