Овој состанок е одржан вчера, а декретите се објавени денеска во дневниот билтен на Светата столица.

Лекарите соопштија дека Папата и понатаму е во критична состојба поради пневмонија, но забележано е „благо подобрување“ во некои лабораториски резултати.

Ватикан додаде дека папата нема дополнителни респираторни кризи, но дека има „лесна бубрежна инсуфициенција“. Тој продолжува да прима терапија со кислород со висок проток.

„Комплексноста на клиничката слика и потребното чекање за да стапат на сила фармаколошките терапии бараат од нас да останеме внимателни во однос на прогнозата“, се наведува во најновиот здравствен билтен.

Папата (88) беше примен во болница во Рим на 14 февруари, откако неколку дена имаше тешкотии со дишењето, а потоа му беше дијагностицирана пневмонија. Ватикан во саботата за прв пат ја опиша неговата состојба како критична, велејќи дека тој ден му бил потребен дополнителен кислород и трансфузија на крв.

Ватикан претходно соопшти дека папата нема да се појави во јавноста за да се моли со аџиите во недела, што е втора недела по ред кога го пропушта настанот. Франциско, кој е папа од 2013 година, страдаше од периодично лошо здравје во последните две години.

Тој е особено склон кон инфекции на белите дробови бидејќи кога бил млад заболел од плеврит и му бил отстранет дел од едното белодробно крило.

The post ПАПАТА ГО „БЛАГОСЛОВИ“ СПИСОКОТ СО КАНДИДАТИ ЗА НЕГОВ НАСЛЕДНИК Поглаварот на римокатолиците подготвува терен за новиот папа appeared first on plusinfo.mk.

На 8-ми и 9-ти јуни во храмот „Свети Атанасиј“ во село Вишни (струшки регион) и во храмот „Света Софија“ во Охрид, ќе се случи свечениот чин на канонизација на новите македонски светци Спаса и Спасе Вишенски.

Настанот претставува крунисување или завршување на еден процес што е започнат пред речиси еден век, со откривањето на моштите на светата Спаса, со што почнале да се празнуваат богослужбено и црковно, особено света Спаса, чие пак житие не може да се раскаже без свети Спасе.

Во сабота, на 8-ми јуни, во храмот „Свети Атанасиј“ во струшкото село Вишни ќе се отслужи вечерна богослужба на која ќе претстои епископот Антаниски г. Партениј во сослужение со свештеници од Струшкото намесништво, по што моштите на света Спаса ќе бидат измиени и префрлени во нов кивот (кутија) и пренесени во храмот „Света Софија“ во Охрид.

Таму, после вечерната богослужба, моштите ќе ги пречека надлежниот арихиереј Митрополитот Дебарско-кичевски и Плаошко-струшки г. Тимотеј, кој ќе ги внесе во храмот и ќе отслужи последен парастос за двајцата праведни, според востановената практика на Црквата.

Следниот ден, на Литургија со која ќе чиноначалствува Неговото Блаженство архиепископот Охридски и Македонски г. г. Стефан, во сослужение со сите архиереи на помесната Црква, ќе биде објавена одлуката за впишувањето во списокот на светиите, на праведните Спасе Вевчански и Спаса Вишенска.

„Житието на светите исповедници и праведни Спасе и Спаса, започнува и се испреплетува со историјата на големиот и познат манастир посветен на Вознезението Христово, кој се наоѓал над селото Заграчани, во месноста која и денес е позната како Бабуш.

Според пишаните извори и спроведените археолошки истражувања, манастирот постоел сè до големите освојувања на Османлиите, кога бил и разрушен.

Тоа се годините кога отоманските освојувачи ја зацврстуваат својата власт на Балканот и во Македонија и тоа го правеле на свиреп и страшен начин.

Спалувале цели села и населби, го убивале и раселувале домородното христијанско население, како што било и со селото Заграчани.

Се претпоставува дека свети Спасе и Спаса потекнувале токму од тоа село, па откако истото било запалено, тие двајца како сираци биле примени во блискиот манастир.

Но набрзо и манастирот бил запален, по што започнале нивните подвизи по падините на планината Јабланица.

Света Спаса се населила во веќе постоечка пештерна црква, кај селото Вишни, а свети Спасе, исто така во претходно познато пештерско живеалиште над селото Вевчани.

Света Спаса набрзо маченички го завршила својот живот, за да не падне во рацете на освојувачите, а свети Спасе, повеќепати тепан поради својата вера православна, живеел како пустиник низ јабланичките шуми, проповедајќи ја христијанската вера.

Се упокоил во длабока старост и не се знае местото на неговото погребение.

Mоштите на света Спаса се откриени во 1927 година, во пештерната црква во која се населила, а од средината на XIX век имаме неколку непосредни извори, писма на француски и британски конзули, кои зборуваат за страдањето на христијанското население во Струшко, и кажуваат дека е убиена една девојка, а христијаните во Вевчани се жестоко мачени.

Споменот на Спасе и Спаса е поврзан со празникот на Вознесението Христово – Спасовден“, објаснува ставрофор Александар Димоски, парох Струшки.

На настанот што ќе се случува на 8-ми и 9-ти јуни во село Вишни и во Охрид се поканети и архиереи од други православни цркви, и секако, добредојдени се сите верници кои сакаат да бидат дел од овој свечен чин.

The post МПЦ ЌЕ ГИ ПРОГЛАСИ ЗА СВЕТЦИ СПАСА И СПАСЕ ВИШЕНСКИ  Викендов во Вишни и во Охрид, канонизација на двајца нови светители appeared first on plusinfo.mk.

Во интервју за БГНЕС професор Павлов вели дека овој чин е дел од „антибугарската реторика во Република Северна Македонија“.

– Македонската православна црква долго време размислува за канонизација на Пејчиновиќ. Тоа не е невообичаено. Република Северна Македонија на ист начин ги третира Гоце Делчев, Даме Груев, Цар Самуил и цела плејада наши заеднички народни херои. Во случајот со Кирил Пејчиновиќ, а и со Јоаким Крчовски – за кого се подготвуваат да го канонизираат, со овие наши рани преродбеници, се случува токму истото непочитување на историјата, склоно кон чиста рамнодушност. Овие луѓе имаат бугарска самосвест – Кирил Пејчиновиќ вели дека „пишува на својот љубезен и наједноставен бугарски јазик“ – секаде се појавува како Бугарин, а би било смешно да се тврди нешто друго – вели проф. Павлов.

Според него, треба да има реакција и од БПЦ и од бугарската интелигенција.

– Вината на нашата Црква е огромна. БПЦ е повикана од мене и од други луѓе да ги канонизира таквите личности. За жал, браќата Миладинови ќе бидат прогласени за светци од Македонската црква – се надевам дека сум лош пророк, но немојте да се чудите, ако и двајцата браќа – маченици се прогласени за светци во Северна Македонија. Очигледно, нема никакви пречки во овој богохулен, грд однос кон нашата историја – коментира проф. Павлов.

Според него, ова е спротивно на потпишаниот договор меѓу двете земји.

– Ова е и кршење на Договорот за добрососедство и пријателство – без оглед на сите лицемерни уверувања од Скопје и на нивните обврски кон ЕУ. Гледаме како оваа антибугарска реторика по падот на ветото на Бугарија врз РСМ наместо да слабее, почнува да се засилува – коментира историчарот.

Истите тези – дека Пејчиновиќ е Бугарин, се содржани во бугарските учебници, книги, па и на интернет, како на пример во бугарската верзија на енциклопедијата Википедија. Во српската верзија, пак, изнесени се тези дека Пејчиновиќ бил Србин.

The post БОГОХУЛИЕ, НАВРЕДА, КРАЖБА НА БУГАРСКАТА ИСТОРИЈА… Бугарски професор истури канонада навреди за канонизирањето на Кирил Пејчиновиќ appeared first on plusinfo.mk.

Верниците имаат можност да пристапат на поклонение до кивотот каде се изложени светите мошти на светителот и до неговата прва икона, изработена од зографот Кирил Златанов од Скопје.

– Иконата е одобрена од комисијата за канонизација на светители на МПЦ. Иконата нема за цел да биде фотографија туку таа го изобразува Обожениот лик на светителот во Царството небесно. Според архетипната икона, се очекува и други автори зографи да направат икони на преподобен Кирил Пејчиновиќ, информираат од Тетовко-гостиварската епархија.

Канонизацијата на игуменот Кирил Лешочки за светител и вбројување во диптихот на светите започна синоќа со Воскресна вечерна богослужба во Лешочкиот манастир „Свети Атанасиј“.

– Ова е чин со историско значење, дело кое, со Божјата помош и по застапништвото на преподобниот, ќе донесе духовни плодови за нашиот народ и нашата Црква, а воедно претставува и несекојдневен дел од црковната традиција, кој е душеполезно да се посведочи со личното присуство. Тетово и Полошкиот регион, но и нашиот верен народ ширум татковината и светот, добиваат уште еден молитвен покровител, принесувајќи му дар и на соборното Православие, а во слава на Бога. Нека е на многу години, порачаа од Тетовско-гостиварската православна епархија.

Г.Климент, епископ Хераклејски ја прочита одлуката на САС на МПЦ-ОА за вбројување на преподобниот Кирил Пејчиновиќ Лешочки во редовите на светите. 

Тој истакна дека Светиот Архирејски Синод на МПЦ на вонредна седница 10 мај 2022 година разгледувајќи го предлогот за канонизација за канонизирање во светител во лицето на преподобниот игумен Кирил Пејчиновиќ Лешочки врз основа на Уставот на МПЦ внимателно проучувајќи го животниот пат и пастирскиот подвиг како и чудата што се случуваат по неговите молитиви и непрестано почитување од православниот народ ја донесе оваа одлука.

– Светиот Архерејски Синод на МПЦ-ОА Преподбниот го вбројува во редот на светиите. Чесните останки на Светиот игумен Кирил Пејчиновиќ Лешочки, се свети мошти и се оддава достојно почитување, а  датум за негова прослава Синодот го определува 25 март по нов стил. За новоканинизиранот светител е живописсана икона и е напишано Житие, Акатист, Утрена и Вечерна Богослужба, прочита г. Климент.

Кирил Пејчиновиќ е роден во тетовското село Теарце во 1771 година. Првите почетоци од неговото образование биле во селото Лешок, а потоа во дебарскиот манастир „Свети Јован Бигорски”. Откако татко му го продал имотот во Теарце, задено со Кирил отишле во Света Гора каде што се замонашиле. По извесно време Кирил се вратил во Тетово, а оттаму во кичевскиот манастир „Света Богородица Пречиста“.

Во 1801 година станал игумен на Марковиот манастир во близина на Скопје. Тој го обновил оштетениот манастир и собирал стари текстови со што ја збогатил манастирската библиотека. Отворил манастирско училиште, а тука ја напишал и својата прва книга „Огледало“, печатена во Будим 1816 година.

Во Марков манастир Пејчиновиќ живеел дваесетина години, по што се вратил во родното Теарце. Го обновил Лешочкиот манастир со помош на верниците и отворил училиште во кое го подучувал локалното население.

Кирил Пејчиновиќ се упокоил на 12 март 1845 година во Лешочкиот манастир и е погребан во црковниот двор.

Големиот македонски просветител, народен учител и игумен на Лешочкиот манастир, освен „Огледало“, ги напишал и делата: „Утешение грешним“, „Житие кнеза Лазара“, како и „Епитафот“ кој е врежан на неговата надгробна плоча.

The post КИРИЛ ПЕЈЧИНОВИЌ СТАНА СВЕТИ КИРИЛ ЛЕШОЧКИ Канонизиран новиот македонски светител appeared first on plusinfo.mk.