Ереван и оваа година беше сцена на масовно и достоинствено одбележување на годишнината од геноцидот врз Ерменците, со настани што започнаа вечерта на 23 април и кулминираа на 24 април. Илјадници граѓани се собраа во главниот град на Ерменија, испраќајќи силна порака за паметење, правда и историска одговорност.

Факелскиот марш на 23 април, кој традиционално се одржува во пресрет на годишнината, започна во центарот на градот и се движеше кон меморијалниот комплекс Цицернакаберд. Учесниците носеа запалени факели, ерменски знамиња и транспаренти, создавајќи впечатлива и симболична слика на ноќно сеќавање. Настанот помина мирно, но со силна емоционална набиеност, особено кај помладите генерации.

Масовна комеморација без политички инциденти

На 24 април, кој во Ерменија е државен Ден на сеќавање, десетици илјади луѓе се упатија кон меморијалот Цицернакаберд за да положат цвеќе во чест на жртвите. Државниот врв, претставници на странски дипломатски мисии и граѓани од сите делови на земјата се приклучија на колоните што непрекинато се движеа кон спомен-обележјето.

Централниот споменик, со вечниот оган, беше опкружен со венци и цвеќе, додека посетителите во тишина им оддаваа почит на жртвите. Комеморацијата помина без политички инциденти, но со јасна порака дека историската меморија останува клучен дел од националниот идентитет.

Во текот на денот беа одржани и официјални церемонии, со говори во кои се потенцираше значењето на меѓународното признавање на геноцидот и потребата од спречување на вакви злосторства во иднина. Посебен акцент беше ставен на улогата на младите во зачувувањето на историската вистина.

Одбележувањето во Ереван се смета за едно од најмасовните во последните години, со значително присуство на дијаспората и странски гости. Градот буквално живееше во ритамот на сеќавањето, со бројни културни и образовни настани поврзани со трагичниот период од почетокот на 20 век.

Масовни убиства и депортации од 1915 до 1917 година

Геноцидот врз Ерменците се однесува на масовните убиства и депортации што се случиле во периодот од 1915 до 1917 година во рамките на тогашната Отоманска империја. Според историските проценки, животот го загубиле околу 1,5 милиони Ерменци, во процес што многу историчари го дефинираат како систематско уништување на едно население.

Настаните започнале со апсењето и ликвидацијата на ерменската интелигенција во Цариград на 24 април 1915 година, датум кој денес се смета за почеток на геноцидот. Следувале масовни депортации кон сириската пустина, при што илјадници луѓе умирале од глад, болести и насилство.

Меѓународната заедница во голем дел го признава геноцидот, а десетици држави и парламенти официјално го квалификувале како таков. Истовремено, прашањето останува чувствително во односите со Турција, која го оспорува терминот „геноцид” и тврди дека станува збор за жртви во контекст на воениот хаос од Првата светска војна.

Во последните децении, темата добива сè поголемо внимание, особено во контекст на глобалните дебати за историска правда и човекови права. Ерменската дијаспора игра значајна улога во одржувањето на меморијата и во лобирањето за меѓународно признавање.

За Ерменија, одбележувањето на 24 април не е само чин на сеќавање, туку и порака до светот дека ваквите злосторства не смеат да се повторуваат. Во таа смисла, секоја година маршевите во Ереван се претвораат во симбол на колективна меморија и историска опомена.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by THE ARMENIAN REPORT (@thearmenianreport)

The post 🎥 ЕРЕВАН НЕ ГО ЗАБОРАВА ГЕНОЦИДОТ ВРЗ 1,5 МИЛИОНИ ЕРМЕНЦИ Илјадници со факели и цвеќе ја одбележаа годишнината од погромот appeared first on plusinfo.mk.