Судбината на проектот „Иловица-Штука“ предолго останува заглавена во статус кво состојба, додека Македонија губи време, инвестиции и можности за економски развој. Ние, локалните жители обединети во Граѓанската иницијатива „И Здравје и Работа“ сметаме дека е време институциите конечно да го завршат процесот и да донесат одлуки врз основа на законите, науката и стручните анализи.

Доколку проектот „Иловица-Штука“ ги исполнува законските услови, еколошките стандарди и критериумите пропишани од институциите, тогаш одлуката треба да биде донесена врз основа на тие факти, а не врз основа на притисоци, дезинформации или политички калкулации.

Истовремено, ги повикуваме надлежните институции да ги завршат сите судски и административни постапки без дополнителни одложувања. Инвеститорите, локалното население и целата македонска јавност заслужуваат правна сигурност и јасен институционален став.

Посебно сакаме да нагласиме дека најнадлежните институции за ова прашање – Владата и Министерството за енергетика, рударство и минерални суровини – имаат не само законска обврска, туку и јавна поддршка да донесат одлука која ќе биде во интерес на државата и граѓаните. Загрижува фактот што во изминатиот период дури и носителите на највисоките функции во овој сектор, вклучително и министерката за енергетика, беа изложени на јавни притисоци и закани се со цел да се спречи развојот на рударството.

Во едно демократско општество, одлуките не смеат да се носат под притисок на најгласните групи, туку врз основа на законите, научните анализи, стручните мислења и стратешките интереси на државата. Токму затоа веруваме дека Владата и Министерството треба да постапуваат согласно националните стратегии за развој на минералните суровини, Законот за минерални суровини и определбата на Македонија за усогласување со европските политики и стандарди.

Веруваме дека е можно да постојат и здравје и работа. Веруваме дека е можно да се заштити животната средина и истовремено да се создаваат нови работни места, подобра инфраструктура и економски раст. Но, за тоа се потребни институции кои ќе имаат храброст да одлучуваат, а не да молчат.

Македонија повеќе не смее да си дозволи да стои во место додека другите земји од регионот и Европа чекорат напред. Време е за одлуки. Време е за напредок.

The post И ЗДРАВЈЕ И РАБОТА Време е институциите да одлучуваат за „Иловица – Штука“ врз основа на факти, а не на притисоци appeared first on plusinfo.mk.

Локалната иницијатива „И здравје и работа“ смета дека Македонија се наоѓа пред важен избор – дали ќе продолжи да стои во место додека соседните држави забрзано инвестираат во економски развој или конечно ќе почне да ги користи сопствените потенцијали за отворање нови работни места и подобар животен стандард за своите граѓани.

„Во период кога Грција и Бугарија отвораат нови рудници, инвестираат во критични минерали и привлекуваат стотици милиони евра капитал, Македонија сè уште нема јасна развојна насока за еден од своите најголеми индустриски потенцијали – проектот за рудникот за бакар „Иловица-Штука“. Наместо сериозна дебата за економскиот развој, јавноста со години е сведок на политички препукувања, популизам и блокади кои ги одвраќаат инвестициите и ја зголемуваат неизвесноста“, соопшти иницијативата.

Во исто време, демографската слика на државата станува сè позагрижувачка, се додава во соопштението.

„Последните податоци на Државниот завод за статистика покажуваат дека Македонија продолжува да бележи негативен природен прираст. Бројот на починати е значително поголем од бројот на новородени, а трендот на намалување на населението продолжува од година во година. Особено загрижува состојбата во источниот и југоисточниот дел на државата. Голем број населени места се соочуваат со стареење на населението, заминување на младите и со недостиг на нови инвестиции. Селата и помалите градови полека остануваат без работоспособно население, а локалните бизниси се соочуваат со недостиг на кадар и ограничени можности за развој“, предупредува „И здравје и работа“.

Токму затоа, се додава во соопштението, сметаме дека Македонија мора да почне да носи одлуки кои ќе создаваат перспектива.

„Не зборуваме за развој по секоја цена, туку за развој со строги правила, силни институции и со највисоки еколошки стандарди. Современото рударство, како и секоја друга индустрија, мора да биде под постојан надзор и контрола, но исто така не смее однапред да биде отфрлено без научна анализа и објективна проценка на придобивките и ризиците“, се вели во соопштението.

Македонија повеќе не може да си дозволи да губи време, се додава.

„Секој изгубен инвестициски циклус значи нови заминувања, нови затворени бизниси и нови празни училишта. Прашањето не е дали ќе има промени. Прашањето е дали тие промени ќе се случат овде или нашите млади ќе продолжат да ја бараат својата иднина во туѓи држави. „И здравје и работа“ верува дека е можно да имаме и развој и заштита на животната средина. Но, за тоа се потребни храброст, визија и подготвеност конечно да гледаме кон иднината, наместо постојано да остануваме заробени во политички поделби и во популизам“, порача иницијативата „И здравје и работа“.

The post СОВРЕМЕНОТО РУДАРСТВО НЕ СМЕЕ ДА БИДЕ ОТФРЛЕНО Можни се и развојот и заштитата на животната средина appeared first on plusinfo.mk.

Глобалната побарувачка за бакар постојано расте, а Македонија располага со едно од позначајните наоѓалишта во регионот. Според досегашните анализи, „Иловица-Штука“ содржи околу 410 илјади тони бакар, но проектот и понатаму останува без конечна реализација.

Според претходните физибилити анализи, рудникот би произведувал просечно околу 16.000 тони бакар, со проектиран животен век од над 20 години. Ако овие количини се пресметаат според актуелните пазарни цени, само годишното производство би можело да достигне 220 милиони долари годишно.

За државата ова би значело само од концесиски надоместоци директен приход во државниот буџет од над 20 милиони евра годишно, додека општински каси на локалните заедници во чии рамки ќе функционира рудникот би имале приливи до 3 милиони евра годишно. Според ова, во текот на својот работен век рудникот кон државата би инкасирал повеќе од 500 милиони евра, а десетици милиони во општинските буџети.   Средства кои би можеле да се насочат во патишта, водоводи, училишта, здравство и локална инфраструктура.

Токму затоа, сè повеќе економисти и експерти предупредуваат дека Македонија не може бесконечно да се откажува од индустриски проекти додека светот агресивно инвестира во сопствени минерални ресурси. Рудниот потенцијал да се искористи препорачува и МАНУ во својата Стратегија за геолошки истражувања, одржливо искористување и експлоатација на минералните суровини.

„Република Северна Македонија не само што има ресурси во форма на руда и минерали, туку има и рамка во форма на цврста и недвосмислена еколошка законска регулатива, силна клима за иновации, но таа треба и да има и отвореност во однос на нашите геолошки ресурси, истражувањата да бидат на високо ниво и да има добро образована работна сила. Проширувањето на рударската и минералната индустрија вклучува огромни инвестиции во делови од земјата каде што таквите инвестиции беа долго време видливо отсутни. Ова е добредојден развој, но исто така со себе носи суштински барања“, се наведува во Стратегијата подготвена од МАНУ.

Придобивките од евентуалното отворање на Иловица-Штука не се ограничуваат само на извозот и буџетските приходи. Ваквиот проект би значел 500 директни работни места и илјадници индиректни ангажмани за локални компании, транспорт, градежништво, електроиндустрија, ИТ услуги, машинство и други сектори.

Овој проект останува нереализиран во време кога источниот дел на државата се соочува со иселување и економска стагнација. Според експертите, проектите како рудникот „Иловица – Штука“ се едни од ретките механизми што можат да донесат долгорочен економски импулс со кој што би се задржале младите и работоспособното население.

The post СВЕТОТ ВОДИ ТРКА ЗА БАКАР Македонија располага со 410 илјади тони во „Иловица-Штука“ appeared first on plusinfo.mk.

Земји од регионот како што се Грција и Бугарија забрзано ја развиваат рударската индустрија, додека Македонија далеку побавно фаќа чекор со светските трендови и трката за критичните минерални суровини. Наспроти заложбите за остварување енергетска независност, најголемиот рударски потенцијал кај нас, рудникот за бакар „Иловица – Штука“ чија вредност во моментов се проценува на неколку милијарди долари, останува неискористен. Најавите за инвестиции во рудници наидуваат на сериозни пречки – како од дел од активистите, така и поради правно-административни бариери.

Сега во јавноста актуелен е проектот за ископ на антимон кај Крива Паланка, но претходно жестоко беа критикувани инвестиции што не се остварија, како оние за експлоатација на бакар во Кожуф и кај Казандол. Последно на мета беше инвестицијата за ископ на бакар во Иловица, иако во меѓувреме беа усвоени и законски измени за забрана за користење на цијанид, а инвеститорот канадската компанија Еуромакс Ресоурцес најави дека ќе користи метод на флотација. Флотацијата како метод е сѐ повеќе популарен во околните земји кај современите рударски комплекси, а ќе биде користен и во новиот рудник за злато и сребро со отворен коп „Розино“, во близина на бугарскиот град Ивајловград.

Геологот и инженер Даниел Маринов, кој ги вршел геолошките истражувања кај Розино, вели дека методот на флотација е апсолутно еколошки усогласен и безопасен. Според него, проектот за рудник добива поддршка од локалното население, зашто во близина постои друг рудник за бакар кој претставува пример и каде не се оствариле страшните закани што ги ширеле активистите.

– Јавните расправи во селата и во Ивајловград минааа доста успешно, секако имаше и некои против, но најголемиот дел од локалното население се „за“ проектот. Освен што на луѓето им појаснувавме постојано каков е проектот и дека е безопасен и без загадувања, големата предност што ја имавме е што во нашето соседство, на 40 километри од Розино се наоѓа активниот рудник „Ада тепе“ кај Крумовград. Тој рудник е еден пример за модерен ископ на бакар, еколошки прифатлив, апсолутно современ, па луѓето гледаат дека сите тие катастрофични стравувања кои постоеја кај најразлични организации и недобронамерници, всушност не се остварија. Жителите подобро заживееја, младите луѓе се вратија, градот процвета, а сега и граѓаните на Ивајловград сакаат и кај нив тоа да се случи, зашто гледаат жив пример – истакна во радио гостување геологот Маринов.

Според него, државните власти треба да имаат желба да го потмогнат развојот на рударската индустрија и тој очекува со новата стабилна влада во Бугарија тоа да се случи, зашто бизнисот треба да има перспектива. Инженерот нагласува дека не може да се очекуваат инвестиции ако процедурите одземаат години, бидејќи на тој начин инвеститорите ќе отидат во други држави, особено скандинавските, каде дозволите се издаваат многу побрзо.

– Од регионот добар пример е Грција. До пред пет-десет години во Грција имаше голема опозиција против геолошките истражувања и ископ на металични минерални суровини, но во последните години, недалеку од Солун веќе се експлоатира наоѓалиште на бакар и злато и грчките власти дадоа огромни стимули. Владата учествува исто и со кредит за оваа компанија, за да се разработи наоѓалиштето. Нашето „Розино“ пак веќе станува дел од овие стратешки објекти кои се важни за националната независност од гледна точка на ресурси – додава Маринов, кој појасни дека проектот има позитивна Студија за оценка за влијание за животната средина и сега единствено се чека на дозволата за експлоатација.

Тој додаде дека секаде каде што има рударска индустрија има и други големи инвестиции, подобрување на здравствените услуги, образованието, културата, развој на целосниот животен циклус, како и нови работни места.

– Првичната инвестиција во капитал, за започнување со работа, изнесува околу 250 милиони евра. Потоа, за време на изградбата која би траела околу две години, предвидено е да има од 1.000 до 1.200 директни вработувања, но за време на експлоатацијата којашто засега е предвидено да трае десет години, ќе бидат постојано вработени околу 250 до 300 луѓе, но индиректно ќе се многу повеќе. Вообичано кај ваквите рударски проекти се множи по четири, за да се разбере какво ќе е влијанието врз работната сила. Освен тоа, инвеститорот за локалното население предвидува и Фонд за помош на малите и средните претпријатија во општината, за бизнисите кои немаат никаква поврзаност со рударскиот комплекс – дополни геологот.

Сепак, во Македонија можностите што ги носи оваа индустрија се пропуштаат и проектот во Иловица не стартува иако станува збор за почетна инвестиција од 340 милиони евра, што доведува до зголемување на БДП за 3% на годишно ниво и е со просечна вредност на извоз од околу 180 милиони евра на годишно ниво. Дополнително, македонскиот извоз би се зголемил за околу 4% што ќе значи намалување на трговскиот дефицит за 10%, а ќе се плаќаат даноци во вредност од 24 милиони евра годишно, од кои 3 милиони евра годишно ќе се влеваат директно во буџетите на локалните самоуправи. Исто така, беа предвидени 1.000 директни вработувања во текот на изградбата и 500 директни вработувања во текот на работењето, а 2.700 индиректни вработувања како резултат на работата на рудникот.

Маринов додаде и дека секаде во Европа и земјите кои се приклучите на Директивите на ЕУ имаат високи стандарди за заштита на животната средина. Наскоро тоа се очекува да се случи и со најавените нови закони за рударство и за геологија кај нас. Инженерот оцени дека Европа се разбудила, усвојувајќи ја Директивата за критични минерални суровини, која вклучува листа со 34 елементи и целта е континентот да се обезбеди со метали и елементи кои се особено важни за батерии, електрични возила, полупроводници, центри за податоци, чипови и за во одбранбената индустрија.

The post ГРЦИЈА И БУГАРИЈА ОТВОРААТ НОВИ РУДНИЦИ, НАШИОТ НАЈГОЛЕМ ПОТЕНЦИЈАЛ СТОИ ВО МЕСТО Вредноста на рудникот „Иловица Штука“ се проценува на неколку милијарди долари appeared first on plusinfo.mk.

Очигледно, кога недостигаат аргументи – најлесно е да се создава магла. Наместо дебата со факти, дел од таканаречените „еко-активисти“ продолжуваат со кампања на страв, навреди и дискредитации кон секој што ќе се осмели да постави прашање дали Македонија треба да ги користи сопствените природни ресурси, дури и кога прашањето го отвора највисоката научна институција во државата – МАНУ.

Во прилог е соопштение од локалната иницијатива „И Здравје и Работа“ како одговор на ставовите изнесени од „Здрава Котлина“ во однос на потенцијалниот рудник „Иловица – Штука“.

Од иницијативата наведуваат дека дел од јавните настапи на активистите се темелат на, како што велат, ширење страв и неточни информации, наместо на стручна и научна дебата.

„Јавно се претставуваат како ‘глас на народот’, а всушност сè повеќе наликуваат на политички активисти чија единствена стратегија е – ако нема аргумент, измисли заговор“, стои во реакцијата.

Посебно се нагласува дека оспорувањето на научни анализи и стратегии изработени од академската заедница создава, како што се вели, опасен преседан во јавниот дискурс.

„Сега и на академците кои ја работеле Стратегијата за геолошки истражувања и минерални суровини им се кажува дека не знаат што зборуваат, а на медиумите кои ги пренесуваат заклучоците на МАНУ дека не знаат што пишуваат. Храбро, но далеку од разумот“, се наведува во соопштението.

Во реакцијата се реагира и на, како што се наведува, политизација на еколошките теми и закани кон институции и функционери.

„Дрскоста оди дотаму да ѝ се закануваат на министерката Сања Божиновска со кривична пријава. Тие подобро ги разбираат законите и од судовите и од министрите!?“, стои во текстот.

Од иницијативата поставуваат и прашања за економската иднина на регионот, особено за југоистокот на државата.

„Рудници не – ама што потоа? Најлесно е да се каже ‘не’. Не за рудници. Не за инвестиции. Не за индустрија. Но никој не нуди реален одговор: како ќе се развива југоистокот на Македонија?“, се наведува.

Според нив, без индустриски развој, ризикот од иселување и економска стагнација е уште поголем.

„Додека младите си заминуваат, додека цели населени места стареат и се празнат, се продава приказна дека регионот ќе преживее само од туризам и лозја. Убаво звучи, но реалноста е многу посурова“, стои во реакцијата.

Во текстот се критикува и, како што се наведува, ширењето на страв преку апокалиптични сценарија за рударството.

„Со години се шири истата матрица – заплашување, апокалиптични сценарија и етикетирање на секој што мисли поинаку. Се зборува за ‘отровен воздух’, ‘масовни труења’ и ‘катастрофи’, без да се прави разлика помеѓу модерно рударство и практики од минатото“, стои во ставот.

Во однос на употребата на цијанид, од иницијативата тврдат дека јавноста се манипулира со неточни информации.

„Се раскажуваат приказни за цијанид и отрови, а фактот дека цијанид не само што нема да се користи, туку е и забранет со Законот за минерални суровини, се игнорира бидејќи им ги урива напорите за ширење страв“, се наведува.

Во реакцијата се прави и споредба со европските и светските практики во рударството.

„Европа, САД, како и земјите во регионот како Грција и Бугарија отвораат нови рудници, бидејќи знаат дека без нив нема енергетика, батерии, електрични возила и зелена транзиција“, стои во текстот.

Од иницијативата посочуваат и дека одредени инвестиции се блокирани и покрај странски интерес.

„Само кај нас инвестиции од САД и Канада се држат во заложништво. Додека некои напаѓаат проекти од западни држави, молчат за други чие руско сопствеништво е докажано“, се додава.

Во реакцијата се наведува и дека дел од јавната дебата се претвора во, како што велат, лов на вештерки.

„Само кај нас секоја дискусија за рударство се претвора во лов на вештерки“, стои во ставот.

Во делот за проектот „Иловица – Штука“ се наведува дека интересот за работа е значаен.

„Повеќе од 1.500 луѓе досега се пријавиле за потенцијално вработување. Тоа не се ‘ботови’, ‘платеници’ или ‘лобисти’, туку луѓе што сакаат работа и перспектива во сопствената држава“, велат од иницијативата.

Во реакцијата се нагласува дека не се бара слепо прифаќање на проектот, туку примена на високи стандарди.

„Ние се залагаме за отворање на рудникот единствено преку имплементација на највисоки еколошки стандарди и современа технологија“, се додава.

На крај, се упатува апел до институциите да одлучуваат без притисоци.

„Апелираме до Владата, институциите и општините да не носат одлуки под притисок на гласни групи. ‘Иловица – Штука’ не е само рудник, туку прашање дали Македонија ќе има храброст да разговара за индустриски развој, добро платени работни места и задржување на младите дома“, стои во пораката.

The post „ПРИРОДНИТЕ ПОТЕНЦИЈАЛИ МОРА ОДГОВОРНО ДА СЕ КОРИСТАТ ЗА ЕКОНОМСКИ РАЗВОЈ“ Реакција на „И здравје и работа“ за рудникот Иловица – Штука appeared first on plusinfo.mk.

Канцеларијата за печат при Солвеј инвестмент груп испрати рекација во врска со серијата написи од Виктор Грозданов објавени на Плусинфо. Во продолжение ја објавуваме реакцијата во целост:

„Солвеј инвестмент груп, матичната компанија на ДОО Бучим Радовиш, во согласност со член 16 од Уставот на Република Северна Македонија — кој го гарантира правото на одговор и корекција во случаи на медиумско известување — го користи своето законско право да одговори на неодамнешната серија медиумски написи иницирани од г-дин Виктор Грозданов. Ова ја вклучува и публикацијата ‘Науката наспроти лагите’ објавена од Plusinfo.mk на 30 јуни 2025 година.

Неодамнешното медиумско известување во кое се цитира г-дин Грозданов покренува загриженост во врска со работењето и сопственоста на Солвеј инвестмент груп. Некои од презентираните карактеризации – како што се упатувањата на ‘британска фасада’, ‘исчезнувачко злато’ и импликациите дека земји како Северна Македонија, Украина и Гватемала се држави што пропаѓаат – се чини дека се засноваат на претпоставки, а не на потврдени факти. Иако го признаваме и почитуваме јавниот интерес во управувањето со природните ресурси, веруваме дека ваквите дискусии треба да се темелат на точни информации. Затоа, Солвеј ја поздравува можноста да ги разјасни фактите, да ја потврди својата посветеност на транспарентност и одговорно деловно однесување и конструктивно да придонесе кон овој важен јавен дијалог.

Солвеј е приватно, семејно претпријатие со седиште во Швајцарија, со операции во Северна Македонија, Украина и во Гватемала. Компанијата е основана во 2003 година од Александар Бронштајн, естонски државјанин кој никогаш немал руски пасош. Г-дин Бронштајн се пензионираше од сите улоги во компанијата во 2020 година и повеќе нема никакво сопствеништво во Солвеј. Компанијата сега е во целосна сопственост на членовите на неговото семејство, ниту еден од нив нема руско државјанство, поврзаност или интереси.

Солвеј никогаш не бил санкциониран поради врски со Русија. Тоа не е руска компанија, не е во сопственост на руски државјани и нема никакви деловни односи или врски со Русија. Солвеј останува посветен на почитување на меѓународните стандарди, човековите права, заштитата на животната средина и одговорните практики во рударството.

https://solwaygroup.com/2023/05/22/first-results-of-independent-investigation-show-solway-investment-group-holds-no-russian-connection/

Солвеј инвестмент груп и нејзините подружници, вклучувајќи го и Бучим, немаат сопственост, контрола, поврзаност или влијание од Русија. Како одговор на обвинувањата издадени во 2022 година од страна на Канцеларијата за контрола на странски средства (OFAC) при Министерството за финансии на САД – кои вклучуваа тврдења за ‘руско влијание’ и ‘корупција’ – Одборот на директори на Солвеј нарача сеопфатна, независна истрага предводена од адвокатска фирма со седиште во САД, а спроведена од пензионирани високи агенти на ФБИ.

Оваа истрага, која вклучуваше стотици интервјуа и опсежен преглед на податоци, дефинитивно заклучи дека Солвеј нема никакви врски – сопственички, оперативни или други – со Русија. Извештајот на истражителите беше доставен до американските власти и придонесе за целосно и дефинитивно отстранување на гватемалските подружници на Солвеј од листата на санкции на OFAC.

Официјално соопштение:

https://solwaygroup.com/2024/01/18/solway-investment-groups-guatemalan-mining-subsidiaries-removed-from-u-s-treasury-sanctions-list/

Понатаму, по руската инвазија на Украина, Солвеј ги напушти сите преостанати операции и инвестициски проекти во Русија до јуни 2022 година. Рускиот дел од бизнисот на Солвеј сочинуваше помалку од 10% од вкупното портфолио на компанијата во текот на тој период. Оваа стратешка и вредносно водена одлука ја нагласува посветеноста на Солвеј на одговорно деловно однесување и усогласување со меѓународните норми.

Официјална изјава:

https://solwaygroup.com/2022/03/03/solway-exits-all-operating-and-investment-projects-in-russia/

Солвеј инвестмент груп, матичната компанија на Бучим, појаснува дека нивната единствена интеракција со Еуромакс ресорсис во врска со проектот Иловица-Штука се случила во 2019 година преку јавна и транспарентна понуда. Овој предлог беше формално одбиен од Еуромакс ресорсис на 26 април 2019 година и повеќе не е валиден. Оттогаш не е извршена никаква комуникација или ангажман помеѓу Солвеј и Еуромакс.

Деталите за понудата се јавно достапни на:

https://solwaygroup.com/2019/04/25/solway-investment-group-offers-euromax-resources-ltd-and-the-ilovica-shtuka-project-a-better-path-forward/

Солвеј би сакал да се осврне на загриженоста во врска со прикривањето на злато или лажното претставување на содржината на руда во рудникот Бучим, кои не се поткрепени со докази. Геолошките и технолошките карактеристики на наоѓалиштата Бучим и Боров Дол се дефинирани преку официјално одобрени студии, врз основа на независни експертски анализи и потврдени од надлежните државни институции.

Сите активности во рудникот Бучим – управуван од Солвеј преку својата подружница – се спроведуваат во целосна согласност со законската рамка на Република Северна Македонија и се предмет на континуиран надзор од страна на националните регулаторни органи. Солвеј постојано ги почитува принципите на отчетност, транспарентност и одговорно управување со ресурсите.

Целата извлечена руда целосно се преработува во флотациската постројка во Бучим, каде што се трансформира во концентрат што содржи бакар, злато и сребро. Сто проценти од овој концентрат се извезува во рафинерии во Европската Унија, каде што производот дополнително се рафинира под строг регулаторен надзор. Концентратот е предмет на царинска контрола на местото на извоз, а сите податоци поврзани со извозот се официјално евидентирани во базата на податоци на Царинската управа на Република Северна Македонија.

Производствениот процес започнува со рударство на сулфидна бакарна руда на отворен коп, придружено со геолошки истражувања и операции на дупчење и минирање. Потоа, рудата поминува низ три фази на дробење и се меле во мелници до кашеста маса со големина на честички помала од 100 микрони. Добиената кашеста маса продолжува кон флотација, каде што, со употреба на реагенси и воздух, бакарните и златните сулфидни минерали (во позадинска, неизолирана форма) се одвојуваат за да формираат концентрат од бакар.

Потоа концентратот се филтрира до индустриски прифатливо ниво на влага со употреба на керамички филтри и преси. Златото содржано во ископаната руда постои во неизолирана форма и делумно се пренесува во бакарниот концентрат како позадинска инклузија. Не се екстрахира одделно – целото производство е фокусирано на производство на бакарен концентрат.

По флотацијата и филтрацијата, концентратот се испорачува до купувачот. Пред испраќањето, се собираат лабораториски примероци и се врши хемиска анализа, вклучително и за содржина на злато. Примероците се анализираат во акредитирана лабораторија и врз основа на резултатите се издава сертификат во кој се наведени сите клучни параметри на концентратот – содржина на бакар, содржина на злато, влага, нечистотии и други индикатори. Ова обезбедува транспарентност и доверба помеѓу производителот и купувачот.

За периодот од 2024 до првиот квартал од 2025 година, просечните бројки се следниве:

Содржина на бакар: 20,82%

Содржина на злато: 0,001% (или 9 g/t)

Секоја пратка е придружена со целосен сет на документација: сертификат за квалитет, товарни листови и царински декларации подготвени во согласност со законодавството на Северна Македонија и земјите приматели. Целиот процес на испорака е организиран за да се обезбеди точно сметководство, интегритет на производот и усогласеност со сите договорни и регулаторни обврски.

Давачките за бакар, злато и сребро извезени како концентрат се пресметуваат и се исплаќаат и во централниот и во локалниот буџет во согласност со важечките закони. Овие плаќања дополнително ја потврдуваат транспарентноста и регулаторната усогласеност на нашето работење.

Покануваме конструктивен ангажман од сите засегнати страни и остануваме отворени за независен надзор или консултации за да се осигураме дека минералните ресурси на Македонија се развиваат на начин што ќе им користи на нејзините граѓани и идните генерации.“

The post МАТИЧНАТА КОМПАНИЈА НА БУЧИМ Е ОТВОРЕНА ЗА НЕЗАВИСЕН НАДЗОР Солвеј инвестмент груп реагира на изнесени претпоставки непотврдени со факти appeared first on plusinfo.mk.

Како се одработува за Русија? На следниов начин. При менување на уставното име на Македонија политичката партија од редот на „зелените“, ќе го уцени тогашниот премиер со нивните два гласа дека ќе ги добие само доколку се случи измена во соодветниот Закон за минерални суровини.

Ние гласаме за влез во НАТО, ама рудниците за бакар ќе бидат на Русите. Оваа измена НЕ важи за рудникот Бучим каде сопственици се Руси. Иако компанијата тврди дека немаат ништо со Русија, рускиот амбасадор ги вбројуваше во стратешки инвестиции на Москва во Македонија. И замислете веднаш после оваа измена во Законот за минерални суровини рудникот Бучим дава предлог до Иловица-Штука да ги купи затоа што законот ним им дозволува да прават што сакаат.

Ова е изгласано во еден состав од Собранието на Македонија. Онаму каде народните (граѓанските) не само избраници туку претставници на нивните животни интереси ги имаат нарушено следниве фундаментални принципи на Македонија, а без притоа да обрнат внимание дека го нарушуваат угледот на Македонија и ја ставаат во позиција дека е нестабилна за привлекување инвестиции и тоа од нашите стратешки партнери Европската Унија и САД и со ова законско решение ги форсираат не било кого, туку нашите нелогични сојузници од кои само имаме финансиска штета, а тоа се Русија и нејзините азиски партнери.

Нарушени се следниве позиции на Македонија – Уставот на Македонија, антимонополскиот договор со нашите стратешки партнери, антидискриминаторскиот договор со нашите стратешки партнери и антикоруптивниот договор со нашите стратешки партнери.

За да можам да бидам попрецизен, прво согласно Уставот на Македонија секој граѓанин од Македонија и инвеститор домашен или странски има загарантирано право на рамноправен пристап до сите ресурси на државата, за кои државата дала дозвола и за истите бара дека мора разумно да се користат од страна на корисникот и истиот да се однесува согласно сите позитивни домашни и меѓународни закони.

Како држава се имаме обврзано на 1 јануари 2004 година согласно меѓународни закони дека не постојат повеќе монополски заштитнички закони. Како пример би Ви го дал како читатели Македонски телеком. Истиот мораше да прифати телекомуникациска интерконекција со сите носители на услуги за фиксна телефонија. Замислете Македонски Телеком да ги поседуваше сите фреквенции и за мобилна телефонија и само тие како фирма да можеа да нудат услуги. Телеком 1, 2 и 3 итн.

Ова нормално Македонија во нејзините меѓународни договори го забранила, од причина што би била прогласена за дискриминаторска држава со висок степен на корупција во светски размери.

И сега си поставувам логични прашања зошто е создаден монополот Бучим со тоа што во моментов само нему му е дозволено да ископува бакар, клучна минерална суровина за кој што побарувачката секојдневно расте, а при тоа да користи застарени технологии. Додека, од друга страна закочени се неколку нови инвестиции во рударски капацитети кои согласно законот ќе користат современи технологии безбедни за животната средина, а корисни за македонскиот економски развој, како на пример што е инвестицијата за отворање на рудникот „Иловица – Штука“.

Инвеститори на овој проект јасно и недвосмислено ја дадоа следната изјава како сериозно општествено одговорна компанија, каде инвеститорот има над 300 милијарди евра промет на годишно ниво, дека:

„Дополнително сакаме уште да ја потсетиме јавноста, компанијата минатата недела испрати писмо до министерката за животна средина и просторно планирање, г-ѓата Каја Шукова обврзувајќи се дека при експлоатација на минералните суровини во идниот рударски комплекс Иловица – Штука, нема да се користи цијанид согласно Законот за минерални суровини; компанијата се заложува за технологија на ‘суво јаловиште’ при менаџирањето на отпадот од рудникот и се обврзува на изградба на нов водоводен систем за потребите на локалното население“.

И сега морам да истакнам, зошто во јавноста цело време се зборува дека Иловица-Штука ќе користи цијанид кога тоа согласно законот е невозможно, а и самата компанија во повеќе наврати појаснува дека технологијата која ќе се користи за експлоатација нема да вклучува употреба на цијанид и сулфурна киселина.

Зошто цело време се плаши локалното население дека кај Иловица-Штука ќе се гради огромна брана, а од истиот проект велат компанијата се заложува за технологија на „суво јаловиште“ при менаџирањето на отпадот од рудникот?

Одговорот мора да се бара во следниве нарачки кои логички се поврзуваат со еден рудник: Во нацрт верзијата за Стратегијата за минерални суровини, напишана и сугерирана од поранешниот ректор на Универзитетот Гоце Делчев, сега демек секретар на МАНУ г-дин Блажо Боев цело време се инсистира дека Бучим е рудник само за бакар, а јас ќе дадам други предлози за докази дека има и злато.

Како тоа наеднаш екологистите од зелените политичари се поделија во две насоки кои државата од неразбирливи причини не ги прати, а тие се следниве:

Едната вели дека Иловица-Штука не смее да има хидројаловиште и премолчува дека инвеститорите јавно кажаа дека одат на сува постапка (најмодерна технологија), ама инсистираа хидројаловиштата да бидат внесени во законот за минерални суровини, без притоа да каже дека одработува за најголемото хидројаловиште, а тоа е БУЧИМ.

Другата се погрижи да го сменат Законот за животна средина и да ја натера државата да се откаже од 3 милијарди евра данок и 150 илјади новоотворени директни и индиректни работни места. Ова е потврдено од најинформираните економисти во Македонија

За сето ова во наредните две колумни.

The post Сите лаги за рудниците (2) appeared first on plusinfo.mk.

Злоупотребата на чувствата на граѓаните за еден од клучните проблеми на нивно животно општење е лажното и лошо информирање за проблемот со загадувањето, посебно за неговите причинители, е присутно како и самиот проблем. Ова го констатирал Ханс У. Тамемаги, геофизичар, еден од најголемите експерти за менаџирање со отпад на сите нивоа.

Оваа констатација посебно во делот на рударската индустрија најмногу сакаат да ја изманипулираат сите оние кои од само свои лукративно-економски, а не државнички причини ја мамат јавноста со дезинформации и ширење паника и така создаваат свои истомисленици кои немаат доволно информации за проблематиката.

За жал, оваа злоупотреба со ширење паника ја практикуваат екологисти вметнати во повеќе центри на одлучување и манипулирање, а пред сѐ поддржани од одредени центри на финансиска моќ кои сакаат да ги добијат рудните богатства на Македонија и во исто време со тактика на долгорочно исцрпување да бараме спас од нив и да нѐ остават на најдолната скала на сиромаштијата.

Овие центри на моќ кои доаѓаат исклучиво од истокот (Русија) ја потценија нашата eвроатлантска определеност, но пред сѐ и нашата научно-образовна спремност во следниве дисциплини: геологија, рударство, металургија, екологија и медиуми.

Нашиот почитуван професор по екстрактивна металургија од Мурдох Универзитетот, Западна Австралија, Австралија г-динот Александар Николоски, инаку син на професор по физичка хемија за металурзи при Технолошко-металуршки факултет Скопје, ми одговори на следниов начин: Сите рудни ресурси, секаде во светот, треба да се бараат, произведуваат и користат секогаш кога има соодветна технологија за тоа, и од тоа државата и индустријата да имаат корист за да се создадат подобри услови за живот на населението. „Руда под земја е како човек под земја“. Ако случајно нема соодветна технологија тогаш треба вработените на факултетите и научните институти да се фокусираат на нејзино развивање.

Мајката природа како што на Дебар му дала гипс со највисок квалитет, така на Источна Македонија ѝ дала бакар, злато, сребо, олово, цинк итн. Накратко, богатство во огромни размери кое може и треба да се искористи за доброто на сегашните, но и на идните генерации.

Но, за жал, ако на времето се учеше за рудници, минерали, рударски градови и нивната специфична и важна улога во државата, сега рударството се оцрнува и се прикажува како злостор. Зошто? Затоа што одредени личности сакаат да бидат дел од грабежот на сиромашниот народ и да го убедуваат дека ќе сме биле рударска колонија на НАТО„злосторниците“ и дека сега мора да сме екологисти со една девиза: Вие народе правете ние што ќе ви кажеме и не раскажувајте што ние правиме за сопствените банкарски сметки.

Како се одработува за Русија? На следниов начин. При менување на уставното име на Македонија политичката партија од редот на „зелените“, ќе го уцени тогашниот премиер со нивните два гласа дека ќе ги добие само доколку се случи измена во соодветниот Закон за минерални суровини. Ние гласаме за влез во НАТО, ама рудниците за бакар ќе бидат на Русите. Измената е следна:

Член 36

Концесија за експлоатација на минерални суровини

(5) Концесија за експлоатација на минерални суровини не може да се додели за постапки со лужење или флотација на металични минерални суровини со цијаниди или со сулфурна киселина во рудници со отворен коп. Исклучок се концесиите за експлоатација на металични минерални суровини на веќе постојните рудници.

Оваа измена НЕ важи за рудникот Бучим каде сопственици се Руси. Иако компанијата тврди дека немаат ништо со Русија, рускиот амбасадор ги вбројуваше во стратешки инвестиции на Москва во Македонија. И замислете веднаш после оваа измена во Законот за минерални суровини рудникот Бучим дава предлог до Иловица-Штука да ги купи затоа што законот ним им дозволува да прават што сакаат.

Ама не е така. И во оваа класична измама учествуваат повеќемина.

Повеќе во следната колумна.

The post Сите лаги за рудниците (1) appeared first on plusinfo.mk.

„Сите рудни ресурси, секаде во светот треба да се бараат, произведуваат и користат секогаш кога има соодветна технологија за тоа, и од тоа државата и индустријата да имаат корист за да се создаваат подобри услови за живот на населението.“

Затоа.

Изјавата на претседателот на Владата на Македонија (премиер) г-динот Христијан Мицкоски дека Македонија ќе мора да плати 450 милиони долари (420 милиони евра) откако изгубила на меѓународен арбитражен суд веднаш мора да го загрижи секој граѓанин на оваа наша мила преубава држава.

Премиерот Мицкоски не се изјасни јасно за кој случај од меѓународна арбитража станува збор, но според процените на средствата кои ги побарува една странка во процес против Македонија, се шпекулира дека станува збор за рудникот Казандол.

Мора да потсетам, дека на последиците од една ваква пресуда одамна предупредував додека оние лажни еко активисти со цел да си ги прикријат своите вистински антимакедонски активности тврдеа дека сѐ било само „блеф“, дека немало правни основи и сѐ било со цел да се заплашува народот.

Епа еве, стана јасно дека никој не блефира, туку останавме и без рудник и без пари или што би се рекло останавме по куси ракави и тоа среде зима. Наместо современ комплекс со најмодерна рударска технологија, високо платени работни места и свежи приливи во буџетот, државата ќе треба да плаќа огромни суми пари поради одењето по паметот на луѓе кои ем ништо не знаат од екологија ем не ѝ мислат ништо добро на Македонија.

Цехот од самоволието на дел од политичарите и немањето визија како да се искористи богатиот рударски потенцијал за доброто на сите граѓани, за скоро ќе биде испорачан. Па сега сакам да ги прашам оние гласни противници на рудниците кои неаргументирано заплашуваат народ и докажано шират дезинформации: Подготвени ли сте да преземете одговорност сега? Ќе ги платите ли вие овие 450 милиони долари?

Оваа пресуда треба да биде освестувачка за секој од нас, особено оние кои ги носат одлуките дека по паметот на секој кој се декларира како еко активист не треба да се оди затоа што на крајот сите нас тоа скапо нѐ чини. Да отвориме очи, да ги видиме фактите од секој аспект – еколошки, економски, геостратешки, па потоа да пресекуваме.

Ова особено имајќи предвид дека против Македонија се водат уште четири други арбитражни постапки од компании од рударската индустрија, а виси уште една потенцијална. Арбитража за потенцијалниот рудник „Иловица – Штука“ е можна во секој момент. Пресуда против државата која може да има разорно дејство за буџетот. И за овој случај најгласниот меѓу лажните еко-активисти и главен политикант вели немало основа. Ќе го послушаме и за овој случај, па да нѐ кошта една милијарда евра, хм!?

Неодговорните изјави на „загадените умови“ го исплашија народот дека секој рудник кога ќе се отвора тоа значи смрт за нив и за нивните деца.

За жал овие „загадени умови“ наместо во перспектива Македонија ја туркаат во неподобна држава за инвестирање и уште понеподобна за нас граѓаните кои сакаме држава во која бараме функционирање на основните човекови права, системот да не се поигрува со нас, да можеме да добиеме пристојно здравство и образование, да можеме да одиме расположени во трговски центри  на потрошувачки викенди како овој што помина, а за тоа да имаме пристојни плати и на крајот да си ги сочуваме нашите деца во оваа прекрасна раскрсница мултикултурна и мултирелигиозна, ама и мулти инфраструктурна.

За да можеме да го уживаме сето ова за нас како граѓани воопшто не е важно кој е премиер, туку кој ќе нѐ заштити од брзорастечките „загадени умови“ кои поради својата надменост и политика „гледај исклучиво за себе и не подалеку од носот“ нѐ доведоа во ситуација секој граѓанин на Македонија да мора да ја плати цената на лудоста и ароганцијата од буџетот на Македонија.

Повеќе во следната колумна со детали за одредени дејанија.

П.С. Една препорака до сите „загадени умови“: да ве предупредам дека имате нанесено многу финансиски зулум кон сите граѓани на Македонија и ви препорачувам да си го осознаете соодветниот израз кој се однесува само за вас „Ситуацион критизуар!“

Да живее Македонија!

The post Перспектива или „загадени умови“ appeared first on plusinfo.mk.

Унијата не сака да биде зависна од трети страни за увоз на одредени метали, па затоа направи и листа на критични минерални суровини за кои ќе бидат олеснети дозволите за експлоатација. Меѓу нив се литиумот, кобалтот, бакарот и други. Еко-активистите потсетија дека Европската Унија го поддржува одговорното и етичко рударство.

– Веќе се промени перцепцијата кон рударството. За да се оствари транзицијата кон климатската неутралност ни треба масовно производство на електрични автомобили, ветерници, батерии… Ова е единствено возможно ако имаме доволно количество на ресурси на литиум, никел, кобалт и други минерали. За да ги имаме овие метали навистина ни се потребни повеќе рудници – вели Питер Тим Џонс, директор на Лувен Институтот за одржливи метали и минерали, автор на книги и климатски активист.

Европската Унија реши засилено да го поддржи рударството и поради пресметките на Меѓународната агенција за енергетика, кои говорат дека дури и ако ЕУ ги рециклира сите батерии до 2040 година тоа ќе покрие само 10% од потребите за нов бакар, кобалт и никел за нови батерии во 2040 година. Оттаму, покрај рециклирањето ќе бидат потребни и нови рудници, кои преку одговорна експлоатација на метални минерали ќе се користат во зелени цели.

– Кога купувам месо сакам да знам дека е произведено на најдобриот можен начин. Истото важи и за другите индустрии и производи што ги употребуваме. Сакаме да знаеме дека металите што се употребуваат за изградба на домашните ветерници, се експлоатирани на најдобриот можен начин. Тоа е етичко и одговорно рударство во исто време – изјави Марија Ниберг од Секторот за внатрешен пазар и индустрија во Европската комисија.

Угледниот магазин „Фајненешл тајмс“ веќе започна и рудниците ширум Европа да ги вбројува во листата на зелени компании. Климатски лидер, според магазинот, е рудникот Аиден во Шведска и ќе прерасне во целосно зелена компанија до 2050 година. Станува збор за рудник за бакар со отворен коп, кој е најголем извор на овој метал во Европа.

– Ние користиме помалку реагенси, воедно тежнемее тие да се биоразградливи… За нас исто така јаловината не е отпад, туку ресурс за производство на еко-градежни материјали, како што е цементот. Се водиме по пристапот на нула-отпад и блиску сме тоа целосно да го постигнеме – изјави Андерс Санд, директор на шведската компанија Болиден во чија сопственост е рудникот за бакар Аиден.

Ваквиот пристап наиде на поддршка кај активистите.

– Технички, одговорното рударство во Европа е перфектно изводливо. Можеме да создадеме автономни приливи на критични метали и можеме да го преобразиме рударскиот отпад во градежни материјали со ниска содржина на јаглерод – оценува екологистот Питер Тим Џонс.

Според последните податоци, во Европа изминатава декада се нема отворено рудник, а дел од клучните метали зависат од увоз од Русија. Во Македонија пак оваа бројка е далеку повисока. Во земјава нов рудник се нема отворено изминатите 40 години, а со низа пречки се соочуваат сите најави за инвестиции во рударството. Компаниите посочуваат дека најголем проблем претставува правната несигурност, која пак е предизвикана поради притисоци од дел од јавноста. Изминатиов период нереализирани останаа најавите за рудник за бакар на Кожуф на канадската фирма „Резервоар минералс“, потоа рудникот за бакар во Казандол на англиско-украинскиот конзорциум Сардич, а сега се очекува да се дознае дали мразот ќе го скрши инвестицијата за рудник за бакар во Иловица на канадската компанија Трафигура.

Дел од светските новинарски истражувачки мрежи, како што е „Белингкет“, насетуваат руски интерес во позадина. Според нив, во земјава се откажани концесии на четири западни компании. Во статијата директно се споменуваат и имиња на еко-активисти од Македонија.

„Ангел Наков ги води кампањите против западните комерцијални проекти како што е канадската ‘Резервоар минералс’ на планината Кожуф и рударскиот проект Казандол.. Тој, исто така, е главен поддржувач на едно од здруженијата против рударството, кои водат кампања против концесијата за рудникот Иловица-Штука“, пишува во текстот.

Рускиот медиум „Инсајдер“ исто така пишува дека Кремљ долго време се подготвувал да придобие контрола над Македонија.

„Еден од најактивните на ова поле беше Крум Велков, кој е отворен промотор на руските интереси во Македонија. Велков и неговиот соработник Ангел Наков водат кампања против западните рударски компании како канадската Reservoir Minerals или украинско-британската Сардич. Тој ги поддржува и локалните невладини организации што го напаѓаат проектот за рудник за бакар Иловица. Сите овие проекти моментално се во мирување. Крум Велков е автор на антизападни написи на заговор на веб-страниците на ‘Геополитика’ и на веб-страницата на ‘аналитичкиот центар’ Катехон, кој е раководен од Константин Малофеев, Сергеј Глазиев и генерал Решетников“, пишува Инсајдер.

За разлика од колегите еко-активисти од Европа, дел од домашните беа организатори на протести против отворање на рудници, иако и Европската Унија и европските невладини организации кои се бават со заштита на животната средина повикаа на одговорно рударство, со цел да се исполнат целите за климатски неутрална Европа до 2050 година.

The post РУДНИЦИТЕ ПОЧНАА ДА СЕ СМЕТААТ ЗА ЗЕЛЕНИ КОМПАНИИ Еко-активистите го поздравија одговорното рударство во Европа appeared first on plusinfo.mk.