Татко им Лав бил помошник на командантот на Солунската област, а мајка им Марија потекнувала од угледна фамилија.

На повик од моравскиот кнез Ростислав, а со одобрение на византискиот цар Михаил III во 863 година браќата отишле во Моравија и таму ја распространиле православната вера, ги умножиле христијанските книги преведени на словеснки јазик и им ги дале на свештениците за да ја подучуваат младината. Подоцна на повик од папата Адријан II браќатa заминале за Рим, каде што Кирил се разболел и умрел, на 14 февруари 869 година. Во Рим бил и погребан. Тогаш Методиј се вратил во Моравија и до смртта се потруди на утврдувањето на Христовата вера меѓу Словените.

Еден од најдаровитите ученици на светите браќа, Климент, заедно со Наум и Ангелариј преку Белград ќе пристигне во Плиска, каде што од кнезот Борис ќе му биде понудено да учествува во промената на глаголското писмо со кирилско. Климент поради почитта спрема своите учители ќе одбие, поради што ќе биде испратен на работ од провинцијата во Охрид, каде што подоцна ќе му се придружи и Наум, и ќе ги постави основите на Охридската книжевна школа, од која потекнуваат најстарите евангелија запишани со глаголица: Зографско, Мариинско и Асеманово евангелие (сите настанати во 11 век).

Глаголицата во Охрид ќе се применува до крајот на 11 и раниот 12 век, односно уште два века по нејзината замена со кирилица во 893 година. Оттогаш па наваму, Охрид ќе израсне во еден културен и духовен центар, кој со право ќе го добие епитетот словенски Ерусалим.

Приказната за Кирил и Методиј е полна и со многу негирања од страна на германските и латинските свештеници кои не сакале старословенскиот јазик да влезе во богослужбата. Некои од учениците на Методиј биле затворани или продавани како робови.

Малку се знае за животите на браќата, кои инаку биле познати личности во империјата. Констатин бил меѓу најучените луѓе во царштината. Дури подоцна тој ќе го земе своето монашко име Кирил. За разлика од Методиј не тргнал по стапките на својот татко Лав за да стане воен стратег и советник.

Тој уште од детски и ученички години својот животен пат го насочил кон филозофијата и ученоста. Ги завршил студиите на Цариградскиот универзитет, бил библиотекар во Цариградската библиотека, а потоа кратко се замонашил. Меѓутоа, византискиот царски двор не сакал да се лиши од услугите на Константина. Тој бил наговорен да се прифати за професор по филозофија на Цариградскиот универзитет.

Првата повеќегодишна мисија на Константин Филозоф била извршена меѓу Словените во Македонија во првата половина на IX век. Во науката таа е позната како Брегалничка мисија, зошто главно се одвивала меѓу Словените кои живееле по текот на реката Брегалница. Тие биле дел од племето Струмјани што тогаш ги управувал Методиј. Константин покрстил 54.000 Словени. На крајот од мисијата ја создал глаголицата со 38 букви.

Инспирацијата за буквите кои се авторско дело на Константин останува прашање на дебата во науката. Според „О Писменех“ на Црноризец Храбар Словените имале свои „црти и рески“ и пред оваа азбука. Други можни влијанија за буквите се и другите тогашни азбуки.

На пример за некои од буквите поврзани со гласот „ш“ се претпоставува дека се засноваат на хебрејските и самаритските писма, кои Кирил ги научил за време на неговата посета на Хазарите во Херсон. Други лигатури покажуваат сличности со арамејската азбука.

Во 855 година Константин Филозоф како мисионер требало да го помогне својот постар брат во придобивањето на немирните Струмјани на византиска страна во борба против агресивните Бугари.

За разлика од Кирила, помладиот брат, Методија Солунски бил добро граден и го интересирале воените вештини. На само 20 години тој се стекнал со слава во византиската армија и веќе бил познат и на дворот во Цариград. Бил споредуван со Самсон (според силата) и Исус Навин (со решителноста) која ја имал на бојното поле и бил награден од царот со војводски чин и го именувал за кнез во брегалничката област во 845 година.

Методиј го управувал словенското кнежевство 10 години. Се смета дека центарот на кнежевството бил во близина на денешното село Крупиште кај Штип, каде се наоѓал тогашниот град Равен.

Светите браќа Кирил и Методиј успеале да станат апостоли на Словените. Тие сакале да му служат на доброто на сите словенски народи и на единството на Универзалната црква. За овие и вакви свои заслуги, во своето апостолско послание „egrigae virtulis“ папата Јован Павле II на 31 декември 1980 година ги прогласил за ко-покровители на Европа, чиј покровител е Свети Бенедикт, прогласен од папата Павле IV на 26 октомври 1964 година.

Неколку работи што можеби не сте ги знаеле, а би требало да ги знаат сите Македонци

The post 1160 ГОДИНИ ОД МОРАВСКАТА МИСИЈА Солунските браќа го описменија целиот словенски свет appeared first on plusinfo.mk.

2. Првото писмо на кој е запишан старословенскиот јазик е глаголицата, што претставува авторско дело на Св. Кирил (световно име Константин).

3. Во основата на старословенскиот јазик се наоѓаат МАКЕДОНСКИТЕ говори од три села во околината на Солун: Сухо, Висока и Зарова. Ова го откриле Словенецот Ватрослав Облак и неговиот учител Хрватот Ватрослав Јагиќ (кон крајот на 19 и почетокот на 20 век) со што ја поставиле основата на МАКЕДОНСКАТА ТЕОРИЈА за основата на старословенскиот јазик, којашто е општо прифатена во целиот славистички научен свет. Од теренските истражувања во околината на Солун, Ватрослав Облак ја издава книгата „Македонски студии“ .

4. Називот СТАРОСЛОВЕНСКИ ЈАЗИК e општо прифатен од целиот словенски и славистички свет, освен од Бугарите, кои старословенскиот го нарекуваат старобугарски. Првите два века , во првиот период од својот развој, бележи два периода. Првиот период од развојот на старословенскиот јазик (9 – 11 век) во науката се нарекува канонски период (тоа значи дека во овој период Словените многу доследно се држеле до поставените основи на јазикот на Кирил и Методиј), по што, откај 12 век, настапува т.н. црковнословенски период, во кој се јавуваат варијантите (редакциите) на црковнословенскиот, кај одделните словенски народи: македонска, бугарска, српска, чешка, руска итн.

Познатиот француски лингвист Андре Вајан, во книгата „Manuel du vieux slave“, ги употребува термините старомакедонски и старобугарски, за да ја означи разликата во јазикот на најстарата словенска писменост во Македонија и во Бугарија. „Разликите меѓу старомакедонскиот и старобугарскиот се лежерни, но пак осетни; тие се јавуваат особено во речникот, но исто така и во граматиката. Тие се покажуваат во случаите кога имаме исти текст во двете верзии: Евангелието и Евангелистарот на Сава, Хомелијата од Епифана дадена во Клоцовиот и во Супрасалскиот зборник.“ (Види: Блаже Конески: „Граматика на македонскиот јазик“, „Детска радост“, Скопје, 1999, стр. 13)

5. Старословенскиот јазик бил создаден со цел ширење на христијанството на словенски јазик по иницијатива на моравскиот кнез Ростоислав кој му упатил молба на византискиот цар Михаил III со барање да му испрати мисионери кои ќе го шират христијанството на словенски јазик.

6. Папата Адријан II во Рим ги посветил црковните книги на Кирил и Методиј, со што старословенскиот јазик се вброил меѓу светите јазици на кои дотогаш се ширело христијанството: хебрејскиот, грчкиот и латинскиот.

7. По смртта на Методиј, учениците на Кирил и Методиј биле прогнати од Моравија од германскиот и од латинскиот свештенички клер. Еден дел од учениците преку Венеција тргнале и го населиле Јјадранскиот брег, на потегот од Далмација до Истра, каде што глаголицата била во употреба до кај 17 век. Во Хрватска глаголицата е аглеста поради аглестиот карактер на глаголските букви. Друг дел од од учениците, меѓу кои биле Климент и Наум, преку Белград стасале во Плиска, кај бугарскиот кнез Борис во Плиска.

Во Плиска, под влијание на Византијците, наголемо се заговарала ревизија на преводите на црковните книги од страна на Кирил и Методиј, како и замена на глаголицата со кирилица, затоа што наводно глаголицата, според нив, „не била удобна за пишување“. За да се спроведат овие „нешта“, оваа задача му била понудена на најдаровитиот ученик на Кирил и Методиј – Климент, кој како голем почитувач на делото на своите првоучители, го одбил Бориса. „Најревносниот за Кириловото глаголичко писмо и дело, св. Климент, сигурно му се спротивставил и порано на кнезот Борис, поради што бил отстранет од престолнината. Со оглед на сето тоа, тешко може да се допушти дека меѓу него и кнезот Борис спонтано дошло до некаков доброволен договор и однапред обмислен план за негово ‘испраќање’ во Македонија. Но, Борис, како опитен и далекувид дипломат, не го отфрлил Климента, а му дал услови за работа, само во зафрлен, провинциски крај, далеку од престолнината.“ (Види кај: Петар Хр. Илиевски: „Појава и развој на писмото – со посебен осврт кон почетоците на словенската писменост“, Македонска академија на науките и уметностите, Скопје, 2001, стр. 250).

8. На голем народен собор во 893 година, 30 години по почетокот на Моравската мисија во 863 година, во Бугарија е направена промената на глаголските букви со кирилски.

9. Како „прогонети“, Климент и Наум во Охрид ја продолжуваат дејноста на своите првоучители на ГЛАГОЛИЦА (обла поради облестиот изглед на глаголските букви), која на македонска почва живее до крајот на 11 и почетокот на 12 век.

10. Најстарите глаголски евангелија – Маринско, Зографско и Асеманово – потекнуваат од Охридскиот книжевен центар, чиј основач е Климент Охридски.

The post Неколку работи што можеби не сте ги знаеле, а би требало да ги знаат сите Македонци appeared first on plusinfo.mk.