View this post on Instagram

 

A post shared by Roberto Navali (@roberto_navali)

The post 🎥 ЈУНАК НА МАТУРСКАТА ВЕЧЕР Дојава на коњ пред „Рагуза“ во центарот на Скопје appeared first on plusinfo.mk.

Двајца ученици од  Гимназијата „Орце Николов“ од Скопје, Никола Михајловски и Бојана Цветковска, од страна на организаторите на Саемот на книга, беа наградени со благодарници за учество со најдобар состав на тема за негувањето и зачувувањето на мајчиниот јазик, „Душата зборува на македонски јазик“.

Двајцата ученици ги прочитаа своите состави, кои се олицетворение на ставот на младите и нивната желба да го зачуваат она кое им се остава во наследство од страна на постарите генерации, благодарение на поборниците за чувањето на македонскиот јазик, многубројните легенди во македонската книжевност и историја како Кочо Рацин, Блаже Конески, Петре М. Андреевски.

Никола Михајловски, ученик во „Орце Николов“, награден со учество за најдобар состав од организаторите на Саемот на книгата 2023, пишува:

– Може да нè поробуваат, закрепостуваат, малтретираат, експлоатираат, можеме самите да се предаваме за да скокнеме ред на граница, да го менуваме името па ако треба и илјада пати, но тоа што останува е фактот што кога сум го прозборел првиот збор истиот ми бил на македонски, како и на моите родители, баби, дедовци, прабаби итн. Зарем треба уште да се докажувам? Цел век подавани меѓу Србите и Бугарите, пет века сме биле под Турците, пред тоа цел милениум под Византијците-Грци. Сме се откажувале од идентитетот (присилно и доброволно), сме се иселувале и сепак, еве нè три и пол милиони говорители на македонскиот јазик раштркани на секој крај на светот. Воедно, македонскиот јазик е сведоштво за нашата борба, нашата мака, нашата среќа и нашиот бол.

Издвојуваме и дел од составот на Бојана Цветковска:

– Од „Т’га за југ” па сѐ до „Тајно моја”. Од „Ленче Кумановче” па сѐ до „Странци”. Од „Улица” па сѐ до „Годишни времиња”. Македонскиот јазик низ времето се збогатил, усовршил и сѐ повеќе проширил. Читаме печатни, пишуваме ракопсни, поретко ракописно-латински писма. Буквите ко навезени од љубов, од срце напишани, со македонска дума осмислени. И пееме, се смееме, се радуваме, тагуваме, боледуваме, љубиме – на македонски јазик. Ако сакаш твоите зборови да допрат до умот на еден човек, можеш да му зборуваш на било кој јазик. Но, ако сакаш зборовите да го допрат срцето негово, зборувај му на неговиот мајчин јазик. Па нели, во срцето сме скриени ние самите, со сите чувства, со сите тајни и маани. А на македонски се кажани и сокриени повеќе од милион такви тајни.

The post ДУШАТА ЗБОРУВА НА МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК „ Може да нè поробуваат, можеме самите да се предаваме и да го менуваме името – но пак зборуваме македонски“ appeared first on plusinfo.mk.

Успехот не се темели на услови

Хорот од основното училиште „Кузман Јосифовски – Питу“, чиј водич, наставничката по музичко Вера Ангеловска, нè запозна со сите негови постигнувања, вежба на скалите на училишната зграда.

Паричната награда од Италија, изведбата во вилата на претседателот, па дури и настапот во Киев, не се доволни за да се обезбеди посебна просторија во училиштето, каде тие би можеле да се подготвуваат за претстојните приредби.

– Криво ми е што ги немаме доволно услови и што просторот е ограничен – вели Андреј Стојанов, директорот на „Кузман Јосифовски – Питу“.

Наставничката Ангеловска, пак, е уште потрогната од овој проблем, бидејќи смета дека самодовербата се развива токму преку хорската и оркестарската настава.

– Сите се восхитуваат, но кога треба поддршка од МОН, наставници или нешто финансиско, секој се повлекува – вели таа за Плусинфо.

Вера Ангеловска не заборава да спомене дека тие самите си купиле пијано, магнетна табла и инструменти, за кои државата не одвоила дел од својот буџет.

– Овие деца сакаат само поддршка, сакаат едно „браво“, да ги наградат со нешто – додава таа.

Од директорот на училиштето дознаваме дека проблемот со просториите не го засегнува само хорот, туку и фискултурците и учениците кои во програмата ја изучуваат информатиката, како и сите природни науки.

Ни 150 медали нема да го „пробијат“ законот

Отсуството на поддршка, освен во просториите на ова училиште, се јавува и во секојдневниот живот на ќерката на Ана В. од Скопје, која е петкратен пливачки државен шампион во категоријата млади кадети.

Родителите на младата пливачка конкурирале во Општина Карпош за стипендија, но ги одбиле, бидејќи ќерка им била – седмо одделение?! Дури ни 150 медали и 6 години тренирање не успеале да ги премислат општинарите. Општината доделува финансиска помош во висина од максимални 3.000 денари, но само на спортисти од осмо и деветто одделение.

Младата седмооделенка и пливачка шампионка е жртва на едно апсурдно и необјасниво решение во прописите.

– Ние, како родители, сè сами вложуваме, иако нашата ќерка, кога настапува во странство, го вее државното знаме, настапува под боите на Македонија – вели Ана В., лута поради овој исход.

Но, оваа пливачка не е единствениот ваков пример, а тоа го знаела и мајката на Дамјан Давков, деветооделенец од основното училиште „Ванчо Прке“ од Штип, кога неодамна кажа:

– Денес сме ние, утре истото ќе биде за друг ученик.

Нејзиниот син ја освои државната награда на натпреварот по математика за средношколци, но бидејќи самиот сè уште беше основец, државата одби да направи отстапка и соодветно да го награди.

– Што да правиме, законите им се така скроени – резигнирано вели мајката на младата пливачка шампионка.

Зарем сме стасале до молење?

Негативно искуство имала и Теодора, средношколка во „Орце Николов“, која уште од основно постојано учествува на натпревари по природните науки и разни литературни конкурси. Од разбирлив причини, таа не сака целосно да го открие својот идентитет.

– Според моите сеќавања, во основно имав добри наставници, но подоцна во средно се молев со професорите да ме пријават на натпревар – раскажува таа, додавајќи дека за нејзините професори натпреварите биле преголема обврска и непотребно малтретирање.

Желбата на Теодора да учествува на натпревар по биологија во прва година била брзо задушена од нејзината професорка, која одбила да помогне и понатаму ја насочила да се обрати кај некој друг. Но и покрај тоа што добила ментор, таа сепак сама се подготвувала за натпреварот.

Во втора година наишла на истиот проблем. Овој пат, за воопшто да се пријави, морала да го исконтактира педагогот на училиштето, па тој да преземе нешто и да го најде соодветниот професор кој ќе се нафати да и биде ментор.

– Но, повторно иста приказна, се подготвував сосема сама – се жали Теодора.

Поддршката доаѓа главно од доброволци

Соученикот на Теодора, Леонардо Змајшек од „Орце Николов“, кој беше прогласен за најдобар говорник на Националното дебатно првенство, тврди дека за повеќето свои интереси не познава професор на кој може да му се обрати.

– Вообичаено поддршката доаѓа од доброволци. Кога се слуша за моите успеси, често знаат да изразат честитки и гордост, но ретко да добијам конструктивна помош – вели Леонардо.

Тој сепак силно верува дека проактивноста секогаш води до подобри резултати.

– Ни самите ние не знаеме колку и на кој начин би биле подобри во сè доколку повеќе се работи со нас, слушаме повеќе перспективи и повеќе луѓе се ангажираат и ја спојуваат својата енергија кон една општа цел – заклучува тој.

Нели од нив зависеше иднината?

Разговаравме и со тимот на Ebionyx, кој неодамна се прослави со победата на натпреварот Generation Unlimited, преку конструирање бионичка рака. Тие сметаат дека нивните професори пројавиле некое ниво на интерес.

Меѓутоа, тројцата млади иноватори, Орхан, Борис и Тео од „Јахја Кемал“ велат дека поддршката што ја добиле од институциите во Македонија била само медиумска, со исклучок на Фондот за иновации и технолошки развој (ФИТР), кој им одобрил грант за кој допрва треба да потпишат договор.

– Се надеваме дека останатите институции и органи во образовниот систем во иднина ќе го променат нивниот пристап кон ваквите амбициозни проекти со висок потенцијал – изјавува оваа талентирана група деца.

(Оваа содржина е изработена во рамки на проектот за медиумска писменост на УСАИД „Младите размислуваат“ кој го спроведува ИРЕКС во партнерство со Институтот за комуникациски студии, Македонскиот институт за медиуми и Младински образовен форум.)

The post КОГА ПОДДРШКА СЕ ОЧЕКУВА, СЕКОЈ СЕ ПОВЛЕКУВА Македонските деца не се доволно наградени за своите таленти appeared first on plusinfo.mk.