Судот не успеал уредно да ги покани Мендух Тачи, Анета Стефановска, Сашо Срцев и Влатко Сајковски за денешното рочиште, со оглед на фактот дека в понеделник попладне апелационите судии одлучиле јавно да го објават датумот и паралелно да ги доставуваат поканите до обвинетите.

Единствено Сашо Мијалков во струшкиот затвор ја добил поканата за рочиштето, а Бедредин Ибраими одлучил да дојде откако видел дека во некои медиуми, во понеделникот вечер, било објавено дека рочиштето ќе се одржи за два дена.

Поради непостоење законски услови за одржување на расправата, Апелација ја одложи и ја презакажа за 13 април.

Плусинфо веќе пишуваше дека делото кое му се става на товар на Мијалков застаре уште пред да биде закажанао ова рочиште, со оглед на фактот дека тоа е извршено на 27 март 2013 година во 23 часот, кога е извршен телефонскиот разговор со Тачи, кој е единствениот доказ против него приложен од СЈО.

Според наши информации, постоеле притисоци врз судот да биде заобиколен законот и наместо да се цени моментот на извршување на делото (кој во случајов е познат), при оценувањето на застареноста да се цени времето кога настанале последиците, односно 7 април.

Со последната одлука на Апелација, стануваат беспредметни притисоците бидејќи и тој термин е сега поминат, односно настапува апсолутна застареност за 10 години.

Плусинфо веќе пишуваше за скандалите кои го следеа овој предмет.

„ТИТАНИК 2“ ЗА МИЈАЛКОВ ЗАСТАРЕ! Судот под притисок се резили со незаконски ноќни медиумски покани

СКАНДАЛ ДО СКАНДАЛ СО „ТИТАНИК 2“ Основниот суд не смеел да го игнорира правото на Тачи да се жали, но зошто Апелација го прошетала предметот и до Вишото јавно обвинителство?

The post АПЕЛАЦИЈА НЕ УСПЕАЛА УРЕДНО ДА ГИ ПОКАНИ ОБВИНЕТИТЕ ВО „ТИТАНИК 2“ Делото за Мијалков застаре appeared first on plusinfo.mk.

„Титаник 2“ заплови со погрешен курс од самиот почеток

СЈО го стартуваше предметот „Титаник 2“ со помпезна прес конференција за отварање на истрага на 12 февруари 2016 година.

Предметот се однесуваше на прегласувањето на избирачкото место 1727 во Струмица на локалните избори во 2013 година. По добиен приговор од ВМРО-ДПМНЕ, тогаш ДИК со четири гласа „за“ и три „против“ го усвојува приговорот и потоа предметот по жалба оди на Управен суд. Управниот суд, после разгледувањето, го потврдува решението на ДИК како основано и го враќа предметот, па ДИК носи едногласна одлука со 7 гласа „за“, вклучувајќи ги и членовите на СДСМ.

Предметот е инициран откако СЈО доаѓа до неколку разговори од кои вадат од контекст еден помеѓу Сашо Мијалков и Мендух Тачи. Тој разговор, според нив, докажувал дека одлуката на ДИК била донесена спротивно на законот и само поради влијанието од тој разговор, иако ДИК по закон е обврзан да донесе одлука со која ќе прифати или одбие приговор.

СЈО покрена обвинение на 29 јуни 2017 година, а првично беа опфатени и петмина судии на Управниот суд, но за нив обвинението отпадна. На обвинетите на товар им се ставаше штета врз буџетот во висина од 26.000 денари или нешто повеќе од 400 евра. Поедноставено, секој од обвинетите се гонеше за штета од околу 4.500 денари предизвикана со прегласувањето.

Првостепена пресуда, беше изречена на 8 март 2019 и со неа Кривичниот суд неправосилно го осуди Сашо Мијалков на 3 години затвор, а лидерот на ДПА Мендух Тачи на 3 години и 2 месеца. Бедредин Ибраими доби казна затвор од 4 години и 6 месеци, а Влатко Сајковски, Сашо Срцев и Анета Стефановска добија по 3 години затвор.

Тачи, Ибраими, Сајковски, Срцев и Стефановска беа судени за злоупотреба на службената положба и овластувањата, а Тачи дополнително и за поттикнување, додека Мијалков беше суден за примање награда за противзаконито влијание.

Во декември пред три години беше донесена и второстепената пресуда, со која предметот се врати назад и тогаш првостепениот суд доби шанса да ја исправи неправдата.

Ушите на СЈО сѐ уште им се црвени од „заушката“од Апелација

Кога стигна првостепената пресуда во Апелација, коњите на Катица Јанева пак се претворија во глувчиња, а кочијата во тиква. Празнотијата на обвинението и промашувањето во пресудата не можеа да се скријат.

Тежок дебакл и за основниот суд и за обвинението беше тогашното образложение на Апелација.

Веќе пишувавме дека Апелација констатираше дека првостепениот суд при постапувањето по овој предмет сторил бројни суштествени повреди на постапката од апсолутен карактер, поради кои одлуката е во целост незаконита и неправилна. Жалбениот совет констатирал дека утврдените факти што го чинеле законското обележје на кривичните дела што им се ставаат на товар на обвинетите во целост противречат на содржината на изведените докази. Воедно, првостепениот суд неосновано се впуштил и утврдувал факти за постоење на кривична одговорност за лица кои немаат својство на обвинети во конкретната постапка.

За да нема забуна и за да не се повторува истиот срам, Апелација дава кристално јасни насоки до Јавното обвинителство и Кривичниот суд за натамошно постапување по предметот.

Еве што точно се вели во насоките:

• При повторното постапување, првостепениот суд, имајќи го предвид сето она што е погоре наведено, да ги отстрани констатираните суштествени повреди на одредбите на кривичната постапка од член 451 став 1 од ЗКП, повторно да ги цени изведените докази поединечно и во склоп на една целина, па врз основа на изведениот доказен материјал, правилно да ги утврди сите решителни факти во предметот како предуслов за правилна фактичка состојба и со правилна примена на материјалното право да донесе правилна и законита одлука.
• Во таа насока, при повторна анализа и оцена на изведените докази, со сигурност да ги утврди фактите и околностите под кои се спроведувале изборите на ИМ 1727, правилно да ја цени содржината на поднесениот приговор за поништување на гласањето, на решението на ДИК, како и на пресудата на Управниот суд.

Со оглед на фактот дека во истрага на обвинетиот Бедредин Ибраими му биле презентирани и два други разговори за кои тој тврди дека даваат сосема поинаков контекст на случајот, а подоцна мистериозно исчезнале од предметот, Апелација дава прецизна насока:

• Согласно праксата на Европскиот суд за човекови права, обвинителството е должно да ги обелодени сите материјали што ги поседува, а кои би можеле да му помогнат на обвинетиот, бидејќи одбраната има еднакво право на информација за сите докази во постапката кои ги поседува обвинителството, сѐ со цел да се добие целовитост и правилен контекст во која насока се водени телефонските разговори.

Апелација констатира дека првостепената пресуда е погрешна и во делот кој се однесува на разговорот на Мијалков со Тачи и констатира дека Тачи по закон не е одговорно лице за Мијалков да изврши влијание врз него за кое потоа би бил гонет. Апелација заклучува:

• Таква можност да нареди како да се врши определено дејствие во државните институции не му е дадена на обвинетиот Мендух Тачи како претседател на партија, ниту со Статутот на партијата, ниту со кој било позитивен пропис и таквото дејствие е спротивно на неговата должност да го почитува Статутот на партијата каде што е одговорно лице.

Апелација во својата пресуда изразува зачуденост и околу постоењето соизвршителство меѓу членовите на ДИК, нагласувајќи дека во таа насока ниту се предложени, ниту се изведени докази од кои би произлегла заедничка волја за извршување на кривичното дело.

Напатствијата на Апелација се игнорираат и во повторената постапка

Наместо да го ремонтираат еднаш насуканиот „Титаник 2“ и да го насочат кон потопли мориња, или просто да се откажат од него, капетанот одлучил пак со истите аргументи да ги качи на бродот и обвинетите и судот и правдата и да тргне по истиот курс, надевајќи се дека овој пат сантата мраз ќе попушти.

Надлежниот обвинител си нарачал да свири оркестарот додека „Титаник 2“ плови кон кобната дестинација. Тој не понуди ама баш ниту еден нов доказ во предметот. Не ги понуди ниту двете снимки за кои Апелација наложува да бидат достапни на одбраната.

Единствениот трик на кој што се сетил тој, после шест години, е да ја промени квалификацијата на делото. Згора на тоа, „пресвртот“ се случи дури во завршни зборови на обвинителот. Тоа што членовите на ДИК и останатите обвинети заглавуваа во притвори заради претходната поостра квалификација, обвинителството сега не го засега.

Бубевски, очигледно, смета дека признанието за погрешно гонење, дури сега после шест години, е доволно за сега повторно да биде донесена осудителна пресуда, иако доказите се исти.

Повторно се игнорира член 31 од Изборниот законик, според кој Државната изборна комисија се грижи за законитоста во подготовката и при спроведување на изборите во согласност со овој законик и врши надзор над работата на изборните органи. Поточно, ДИК ја контролира законитоста во работата на изборните органи и презема мерки кога е констатирана повреда на законитоста во подготовките, постапката на кандидирањето, спроведувањето и утврдувањето на резултатите на изборите, како и во спроведување на упатствата и препораките дадени од неа. Таа одлучува и по приговори врз основа на увид во изборниот материјал и други докази, ако има најмалку два приговора за соодветното избирачко место.

Се игнорира и член 151, каде се вели дека ДИК по службена должност, или по поднесен приговор, со решение го поништува гласањето на гласачкото место ако избирачкиот одбор не го спроведува гласањето на начин утврден со овој законик. Против решението може во рок од 24 часа од приемот на решението, да се поднесе тужба до Управниот суд преку ДИК, а тој е должен да постапи по тужбата во рок од 48 часа по нејзиниот прием.

Сите обвинети изнесоа сериозни аргументи во своја одбрана, а сега останува на судијата Огнен Ставрев да одлучи дали ќе ги почитува напатствијата на Апелација и ќе донесе ослободителна пресуда на непроменетата фактичка состојба, или можеби ќе дозволи „Титаник 2“ повторно да заринка, а со него и надежта дека можеби ќе гледаме повеќе правда во судниците, а помалку лоши, петпарачки  сценарија.

ОБВИНИТЕЛСТВОТО НАПРАВИ ЦИРКУС ОД „ТИТАНИК 2“ Им беа потребни шест години за да сфатат дека гонат по погрешен член од Кривичниот законик!

The post В ПОНЕДЕЛНИК ПРЕСУДА ЗА „ТИТАНИК 2“ Обвинителот не отстапи од конструкцијата без докази, но судијата Ставрев може да спречи уште една фатална хаварија на правдата appeared first on plusinfo.mk.

Лупингот на јавниот обвинител Гаврил Бубевски

Во скопскиот Кривичен суд, на завршните зборови од предметот познат во јавноста како „Титаник 2“, Обвинителството ја понижи и ја погази правдата, ги остави подзинати и бранителите и јавноста и им даде аргументи на сите оние кои сметаат дека во моментов и 3% доверба е премногу во однос на начинот на кој што се работи во судниците.

После скоро шест години од покренувањето на обвинителниот акт, односно седум години од отварањето на истрагата од тогашното СЈО, на застапникот на обвинението му текна дека петмина од обвинетите с всушност со години се влечкаат по судови по погрешен член од Кривичниот законик!

Во завршните зборови од повторената постапка, откако увиде дека нема ама баш никаков доказ во прилог на претходната теорија на случај, обвинителот Гаврил Бубевски одлучи да го преквалификува обвинението и на обвинетите Мендух Тачи, Бедредин Ибраими, Сашо Срцев, Анета Стефановска и Влатко Сајковски да им стави на товар ново дело, полесно од претходното.

Ако во изминативе седум години тие беа гонети за злоупотреба на службената положба и овластување, дури сега Бубевски оценил дека Јавното обвинителство згрешило и дека било доволно да одговараат само за повреда на избирачкото право.

Тоа што Ибраими и останатите со месеци заглавија по притвори, како осомничени за многу потешко дело, не го засега Бубевски. Никој не се јавува да праша колкав стрес претрпеле нивните семејства додека осомничените биле во притвор и колкави се последиците од „грешките“ на Јавното обвинителство.

Одговорност засега нема и за огромната штета што со погрешната квалификација им ја предизвикало обвинителството и на приватен и на професионален план. Цели шест години обвинетите во „Титаник 2“ беа распнувани во медиумигте за наводната злоупотреба, за одеднаш некој да пресече дека таа приказна веќе „не држи вода“, па по принципот „пу, не важи“, ЈО ќе почне со – нова.

Иако, целосно изменетата квалификација на делото би требала да значи и давање можност на обвинетите да повикаат нови сведоци и да подготват нова одбрана, таквата можност не им беше дадена од Судот, иако тие тоа и јавно го побараа. Судијата Огнен Ставрев лупингот на јавниот обвинител го третираше како допрецизирање на обвинителниот акт, што да не е трагично би било – смешно.

Каде заринка „Титаник 2“?

Случајот познат како „Титаник 2“ го покрена тогашното СЈО, кое отвори истрага на 12 февруари 2016 година, а покрена обвинение на 29 јуни 2017 година. Првично беа опфатени и пет судии на Управниот суд, кои се повикаа на имунитет, а обвинението за нив отпадна.

Првостепената пресуда беше изречена на 8 март 2019, а во декември пред три години беше донесена и второстепената пресуда, со која предметот се врати назад. Тогашното образложение на Апелација беше поразително и за основниот суд и за обвинението.

Апелациониот суд констатираше дека првостепениот суд, при постапувањето по овој предмет, сторил бројни суштествени повреди на постапката од апсолутен карактер, поради кои одлуката е во целост незаконита и неправилна. Жалбениот совет констатирал дека утврдените факти што го чинеле законското обележје на кривичните дела што им се ставаат на товар на обвинетите во целост противречат на содржината на изведените докази, а воедно првостепениот суд неосновано се впуштил и утврдувал факти за постоење на кривична одговорност за лица кои немаат својство на обвинети во конкретната постапка.

Инаку, на 8 март, Кривичниот суд неправосилно го осуди поранешниот директор на УБК Сашо Мијалков на 3 години затвор, а лидерот на ДПА Мендух Тачи на 3 години и 2 месеца во предметот. Бедредин Ибраими доби казна затвор од 4 години и 6 месеци, а Влатко Сајковски, Сашо Срцев и Анета Стефановска добија по 3 години затвор.

Тачи, Ибраими, Сајковски, Срцев и Стефановска беа судени за злоупотреба на службената положба и овластувањата, а Тачи дополнително и за поттикнување.

Мијалков беше обвинет за примање награда за противзаконито влијание, бидејќи наводно благодарение на неговиот повик кон Тачи членовите на ДИК одлучиле да се прегласува на избирачкото место 1727 во Струмица на локалните избори во 2013 година, без разлика на фактот што членовите на ДИК одлучувале по приговор и без разлика дали некој се јавил или не, морале да гласаат.

Обвинителството тогаш го игнорираше фактот дека после гласањето на членовите на ДИК, по жалба одлучувал и Управниот суд кој ја отфрлил жалбата и ја потврдил нивната одлука, па потоа по прегласувањето, сите седум члена на ДИК едногласно одлучиле да се прегласува во Струмица.

„Титаник 2“ по втор пат плови накај сантата мраз

Наместо јавниот обвинител да постапи по сериозните напатствија на Апелација, тој во овие три години, откако е повторен процесот, не понуди ниту еден нов доказ во прилог на обвинението. Напротив, ги повтори истите аргументи, ја намали, па на крај и се откажа од наводната материјална штета по буџетот која била предизвикана од одлуката на ДИК и измисли нова квалификација.

Имено во завршните зборови, адвокатите прашаа: „Доколку Бедредин Ибраими гласал за уважување на приговорот, а умислено поттикнат од обвинетиот Мендух Тачи и тоа по претходно извршен телефонски контакт на Тачи со Мијалков, каде е соизвршителството меѓу Ибраими, Сајковски, Срцев и на Стефановска, како облик на учество во извршување на кривичното дело, посебно што во таа насока ниту се предложени, ниту се изведени докази од кои произлегла заедничка волја за извршување на кривичното дело“?

Анализата на изведените докази во повторената постапка, кои според адвокатите се исти како и во предходната, потврдува, како и претходно, дека не се утврдило дека има било каков доказ кој потврдува постоење било каква намера кај Мијалков за некакво поттикнување на Мендух Тачи како одговорно лице на партија, ниту е утврдено и докажано постоење некаква заедничка волја и согласност за извршување на кривичното дело. Тоа значи дека во оваа повторена постапка не е постапено по насоката на повисокиот суд во насока на утврдување (со докази) постоење било каква намера кај Мијалков за некакво поттикнување на Мендух Тачи, или постоење некаква заедничка волја и согласност за извршување на кривичното дело.

Ибраими и на роичиштето за завршните зборови нагласи дека неговиот разговор со Тачи е изваден од контекст, а тоа може да се потврди со другите два разговора кои на почетокот му биле приложени, но потоа мистериозно исчезнале од материјалите. Токму Апелација во напатствијата го укори Обвинителството дека не смее да крие докази.

Апелациониот суд констатирал дека Обвинителството е должно да ги обелодени сите материјали што ги поседува, кои би можеле да им помогнат на обвинетите. Така констатирал Судот, зашто одбраната има еднакво право на информација за сите докази во постапката кои ги поседува Обвинителството, а се со цел да се добие целовитост и правилен контекст во која насока се водени телефонските разговори.

Во повторената постапка, со оправдување дека наводно ги нема, обвиниотелот на Судот и на одбраната не им ги достави на увид незаконито снимените разговори (кои знае дека постојат и се кај него, затоа што на записник во истрагата му биле предочени на Бедредин Ибраими), иако се клучни за докажување на тврдењето на Ибраими дека не е извршено никакво влијание од Тачи врз него и тоа по барање на Мијалков.

Мијалков одговара за измислено дело – поттикнување на поттикнувачот?

Адвокатите на Мијалков директно се повикаа и на членот кој му се става на товар, а според кој Тачи би требало да биде одговорно лице дефинирано со закон за да може врз него да се изврши противправно влијание. Во одредбата во која е опишано значењето на изразите во Кривичниот закони, пишува: „Како лице кое врши работи од јавен интерес се смета лицето кое врши функции, должности или работи од јавен, односно општ интерес, како што се наставник, воспитувач, лекар, социјален работник, новинар, нотар, адвокат или друго лице, кое тие работи ги врши самостојно или во правно лице кое врши дејност од јавен, односно општ интерес определен со закон“.

Според адвокатите, кога се знае дека преседателот на политичка партија не врши никаква функција, должност или работа од јавен односно општ интерес и дека тие работи не ги врши самостојно или во рамките на правно лице кое врши било каква дејност, јасно е дека и под услови да постои било какво барање упатено до него – да изврши или да не изврши дејствие што е спротивно на неговата должност, тоа не претставува елемент на кривичното дело кое му се става на товар на Сашо Мијалков.

Според тоа, за одбраната исклучена е одговорноста Мијалков да биде огласен за виновен за кривичните дела кои му се ставаат на товар. Доколку тоа би било така, во КЗ на РМ, покрај поттикнувањето, посебно би било санкционирано и поттикнување на поттикнувачот.

Огромната санта мраз веќе се гледа од палубата на еднаш хаварисаниот „Титаник 2“. Адвокатите на обвинетите изразија очекување дека Јавниот обвинител ќе има дигнитет и интегритет да го повлече обвинението и да не дозволи повторно, заедно со „Титаник 2“, да се насука и да настрада довербата во правосудните институции. Тој не ја искористи шансата, па останува судијата Огнен Ставрев да ја искористи втората шанса и да не дозволи правдата и довербата во неа повторно да заринкаат.

Одбраната побара ослободителна пресуда, а судот е на потег в понеделник.

The post ОБВИНИТЕЛСТВОТО НАПРАВИ ЦИРКУС ОД „ТИТАНИК 2“ Им беа потребни шест години за да сфатат дека гонат по погрешен член од Кривичниот законик! appeared first on plusinfo.mk.